lii. fo. 101.LiberIli noli credere affectui tuo qͥ nūc ē: citomutabit̉ in aliud. Quam-diu em̄ vixeris mutabilitati ſubiectꝰeris etiā nolēs vt mō letꝰ: mō triſtismo pacatꝰ: mō turbatꝰ: nūc deuotꝰ:nūc indeuotus: nūc ſtudioſus: nūcaccidioſus: nūc gͣuis: nūc leuis inueniaris. Sed ſtat ſuꝑ hͨ mutabilia ſa-piens ⁊ bn̄ doctꝰ in ſpū: nō attēdentqͥd in ſe ſentiat vel qua ꝑte flet vētusinſtabilitatis: ſed vt tota intentō mētis eius ad debitū ⁊ ad optimū ꝓfi-ciat finē. Nā ſic poterit vnus ⁊ ideminconcuſſus ꝑmanere: ſimplici intētōis oculo ꝑ tot varios euētꝰ ad meimpretermiſſe directo. Quanto aūtpurior fuerit intentōis oculus: tatocōſtantiꝰ inter diuerſas itur ꝓcellasSed in multis caligat oculus pureintētōis: reſpicit em̄ cito in aliquod

119