uertis te ad or̄onem. Nā anteqͣꝫ meintente roges: multa interiꝫ ſolatiaqueris ⁊ recreas te in externis. Id̓oqꝫ fit vt parum omnia proſint donecaduertas: quia ego ſuꝫ qui eruo ſperantes in me: nec eſt extra me valēsauxilium neqꝫ vtile ꝯſilium: ſꝫ neqdurabile remedium. Sꝫ iam reſumpto ſpū pꝰ tēpeſtatē recōualeſce inluce miſerationū mearum: qꝛ ꝓpe ſūdicit dn̄s: vt reſtaurem vniuerſa nōſolum integre ſed ⁊ abundanter ⁊ cumulate. Nunquid mihi qͥcqͣꝫ ē diffi-cile: aut ero ſimilis dicenti ⁊ nō facienti? Vbi eſt fides tua? Ita firmit⁊ ꝑſeueranter. Eſto longanimis etvir fortis: veniet tibi ꝯſolatio in tꝑeſuo. Expecta me expecta: veniam etcurabo te. Tentatio eſt q̄ te vexat: etformido vana que te exterret. Quidimꝑtat ſolicitudo de futuris ꝯtingē-tibus: niſi vi triſtitiam ſuꝑ triſtitiam