interdū ſpūales ac md̓i corde quoꝝꝯuerſatio eſt in celis. Uanū ē ⁊ breue oē hūanū ſolatiū. Btm̄ ⁊ veꝝ ſo-latiū: qd̓ intus a veritate ꝑcipit̉. Deuotꝰ hō vbiqꝫ ſecū fert ꝯſolatorē ſuūih̓m ⁊ dicit ad eū: Adeſto mihi dn̄eih̓u in oī loco ⁊ tꝑe. Hec mihi ſit cōſolatio: libenter velle carere oī hūa-no ſolatio. Et ſi tua defuerit ꝯſolatōſit mihi tua volūtas ⁊ iuſta ꝓbatioꝓ ſummo ſolatio. Nō em̄ in ꝑpetu-uꝫ iraſceris: neqꝫ inet̓nu ꝯmīaberis.Quod oīs ſolicitudo ī deoponenda eſt.Ca. xix.Ili ſine me tecū agē qd̓ volo: ego ſcio qͥdexpediat tibi. Tu cogitasvt homo: in multis ſentis ſicut tibihumanus ſuadet affectijs. Domīeverum eſt quod dicis. Naior eſt ſolicitudo tua pro me qͣꝫ omnis cura