O. I5.Liber iii.ab oī creaturaꝝ ſolatō ſb̓traxeris: tāto in me ſuauiores ⁊ potētiores conſolatōes inuēies. Sed pͦ non ſine qͣ-dā triſtitia ⁊ labore certamīs ad hasꝑtinges. Obſiſtet inolita ꝯſuetudoſꝫ meliori ꝯſuetudīe deuincetur. Remurmurabit caro: ſꝫ feruore ſpūs refrenabit̉. Inſtigabit te ⁊ exacerbabitſerpēs antiquꝰ: ſꝫ or̄one fugabit̉: īſu-per ⁊ labore vtili aditus ei magnusobſtruetur.De obediētia hūilis ſubditi ad exēplū ieſu xp̄i. Ca. xiiijIli qui ſe ſubtrahere nititur ab obedientia: ip̄e ſe ſb̓trahit a gratia.Et qui querit hr̄e priuata: amittit cōmunia. Qui nō libēter ⁊ ſponte ſuoſuperiori ſe ſb̓dit: ſignū ē ꝙ caro ſuanecdum perfecte ſibi obedit: ſꝫ ſepek iij
ncͣ