No

Et mirum valde ꝙ ſic repente ſb̓leuor: ⁊ tā benigne a te ꝯplector: qͥ proprio pōdere ſꝑ ad ima feror. Facit hͦamor tuus gratis preueniens me etin tam multis ſubueniens neceſſi-tatibus: a grauibus quoqꝫ cuſtodiēſme ꝑiculis et ab innumeris vt veredicam eripiens malis. Ne ſiquidēmale amando me perdidi ⁊ te ſolu-querendo et pure amando me et tepariter inueni: atqꝫ ex amore ꝓfun-dius ad nihilum me redegi. Quiatu o dulciſſime facis mecum ſuprameritū om̄e: ⁊ ſupra id quod audeoſperare vel rogare. Benedictꝰ ſis deus meus quia licet ego omnibꝰ bo-nis ſim indiguus: tua tamen nobilitas ⁊ infinita bonitas nunqͣꝫ ceſſatbenefacere etiam ingratis ⁊ longe ate auerſis. Conuerte nos ad te: vt ſi-mꝰ gͣti: huiles et deuoti: quia ſalusnr̄a tu es: virtus et fortitudo noſtra

AIli