taꝫ ꝑ fecti ⁊ ꝯtēplatiui fuerūt. Quiaoīno ſeip̄os mortificare ab oībꝰ terrenis deſiderijs ſtuduerunt et ideo totis medullis cordis deo inherere atqꝫ libere ſibi vacare potuerunt. Nosquidem nimiuꝫ occupamur ꝓprijspaſſionibus. ⁊ de tranſitorijs nimisſollicitamur. Raro etiam vnū viciūperfecte vincimus. ⁊ ad quotidianūꝓfectū nō accendimur: iō frigidi ettepidi remanemus. Si eſſemꝰ nob̓ip̄is ꝑfecte mortui: ⁊ interius minīeimplicati tunc poſſemus etiam diuina ſapere ⁊ de celeſti ꝯtemplationealiquid exꝑiri. Totu ⁊ maximū im-pedimentū eſt. qꝛ non ſumus a paſſionibus ⁊ ꝯcupiſcētijs liberi: nec ꝑfectam ſctōꝝ viam conamur ingredi.Quando etiā modicum aduerſitatis occurrit: nimis cito deijcimur: etad humanas ꝯſolatōes ꝯuertimur.Si niteremur ſicut viri fortes ſtare