De cauenda ſuperfluitateverborumCap. x.Aueas tumulc tū hōim quātū potes. multu em̄ impedit tractatꝰ ſecūlariū geſtoꝝ etiā ſi ſimplici intentōeꝓferant̉. Cito em̄ inquinamur vanitate ⁊ captiuamur. Vellē me pluries tacuiſſe ⁊ int̓ hoīes nō fuiſſe. Sꝫquare tā libenter loquimur ⁊ inuicēfabulamur. cū tn̄ raro ſine leſiōe cō-ſcīe ad ſilentiū redimus? Ideo tamlibenter loqͥmur. qꝛ ꝑ mutuas locu-tōes ab inuicēꝯſolari q̄rimꝰ. ⁊ cor diuerſis cogitatōibus fatigatum optamus releuare: Et multū libenter dehis q̄ multū diligimꝰ vel cupimus:vel q̄ nobis ꝯͣria ſentimꝰ: libet loqui⁊ cogitare. Sꝫ ꝓhdolor ſepe inanit̉et fruſtra: Nā hͨ exterior conſolatiointerioris ⁊ diuine ꝯſolatōis nō mo-