Aix quē veriAtas per ſe docet non ꝑ figuras ⁊ voces tranſentes. ſedſicuti ſe hꝫ. Noſtra opinio et nr̄ ſenſus ſepe nos fallit: ⁊ modicū videt.Quid ꝓdeſt magna cauillatio d̓ occultis ⁊ obſcuris rebꝰ de qͥbus necarguemur in iudicio qꝛ ignorauimGrandis inſipientia ꝙ neglectis vtilibus ⁊ neceſſarijs. vltro intendimcurioſis ⁊ dānoſis. Oculos habentes non videmus. Et quid cure no-bis de generibus ⁊ ſpeciebus? Cuieternū verbū loquit̉: a multis opinionibus expedit̉. Ex vno v̓bo omnia⁊ vnū loquūt̉ oīa. ⁊ hoc ē pͥncipiumqd̓ ⁊ loqͥt̉ nob̓. Nemo ſine illo intel-ligit. aut recte iudicat. Cui oīa vnuꝫſunt ⁊ oīa ad vnū trahit ⁊ oīa in vnovidet. poteſt ſtabilis corde eſſe et indeo pacificus permanere. O veritas deꝰ fac̓ me vnū tecū in charitate