tōne ſui
ſunt tolerādaca. lii CxvDe die eternitatis ⁊ huiꝰ vite angu-ſtijsc. liii.CxviiDe deſiderio. et̓ne vite ⁊ qͣnta ſintcertantibꝰ bona pro-miſſac. liiiiCxieDualiter hō deſolatꝰ debeat in manꝰ dei ſe offerre c. lvCxxiiQuod hūilibꝰ inſiſtendū ē oꝑibuscū deficit̉ a ſūmis. c. lvi. CxxiiiiQd̓ hō nō reputet ſe ꝯſolatōne di-gnum ſed magis verberi-ca. lvii Cxxvbus reumDe gratia que nō miſcet̉ terrena ſac. lviii CxxvipientibusDe diuerſis motibus nature ⁊ grac. lix ExxviiitieDe corruptōne nature ⁊ efficatia gͣtie diuine ca. lx CxxxiQuod noſip̄os abnegare ⁊ chriſtūimitari debemus per cru-cemc. lxi Cxxxiij