L 48
Cucaeniꝫ forma ſapientie in filio vidue cito eccleſiā crediturā.In archiſynagogi filia credituros ꝗdē iudeos: ſꝫ ex pluribpauciores. Deniqꝫ dicēte dn̄o: Non ē mortua puella: ſꝫ dormit: deridebant eū. Quicūqꝫ .n. non credit: irridet̉. Fleantigit̉ mortuos ſuos ꝗ putant mortuos. vbi reſurrectionis fides eſt: nō mortis ſpēs ſed ꝗetis eſt. BEDA. Synagoēt qꝛ ſponſi leticiā quā viuere poſſit amiſit: qͣſi inter plā-tes mortua iacens: nec hocip̄ꝫ qͣre plāgat̉ intelligit. AgBRQ. Tenēs āt dn̄s manuꝫ puelle ſanauit eā: beatus .n. ſicuius manus ſapīa teneat: inducat ī penetralia ſua: iubeatmanducare. panis .n. celeſtis eſt dei verbū. inde ⁊ illa ſapīaque dei corꝑis ⁊ ſāguinis altaria repleuit alimētis. Uenitinꝗt edite panes meos: ⁊ bibite vinū qd̓ miſcui vobis. BDA. Surrexit āt puella ꝯtinuo: qꝛ xp̄o manu ꝯfortāte: hōa morte aīe reſipiſcit. Sunt .n. nōnulli qui iacente tm̄ cogtatione peccati ſibi mortē ꝯſciſcunt. ſꝫ tales ſe viuificare ſignificans dn̄s: ſuſcitauit filiā archiſynagogi. Alij v̓o ipſummaluꝫ quod delectantur agendo mortuū ſuuꝫ quaſi extraportas efferunt: ⁊ hos ſe ſuſcitare demōſtrans: ſuſcitauit filium vidue extra portas ciuitatis. Quidā v̓o ēt peccati cōſuetudine ſe qͣſi ſepeliēdo corrupunt: ⁊ ad hos et erigēdo:adeſt gr̄a ſaluatoris: ad qd̓ intimandū reſuſcitauit lazaruꝫqͣttuor dies in monumēto hn̄teꝫ. Quāto āt grauior ē morsaīe: tanto acrior penitentis feruor inſiſtat. vnde iacentē inꝯclaui mortuā leui voce reſuſcitat: d̓latū foras iuuenē pluribus dictis corroborat. Ad qͣtriduanū v̓o ſuſcitandū fremuit ſpū: lachrymas fudit: ⁊ voce magna clamauit. Sedhic notāduꝫ ꝙ publica noxia publico egent remedio: leuiapctā ſecreta q̄unt pnīa deleri. Puella in domo iacens paucis arbitris reſurgit: iuuenis extra domū turba ml̓ta comitante ſuſcitatur: lazarus de monumēto vocatus multis populis innotuit.Capitulum.IXO nuocatis at ih̓s duodecī apoſtolis dedit illis virtutē ⁊ ptātē ſuꝑ oīad̓monia: ⁊ vt lāguores curarēt: Etmiſit illos p̄dicare regnū dei ⁊ ſanare īfirmos: Et ait ad illos: Nihil tuleritis in via: neqꝫ virgā: neqꝫ ꝑaꝫ: neqꝫ panē: neqꝫ pecuniā: neqꝫ duas tunicas hēatis. Et ī quacūqꝫ domū ītraueritis ibi manēte: ⁊ īde ne exeatis. Et ꝗcūqꝫ nō receꝑint vos exeūtes d̓ ciuitateilla etiā puluerē pedū vr̄oꝝ excutite ī teſtimonit̉ſupra illos. Egreſſi aūt circūibant ꝑ caſtella euagelizantes ⁊ curantes vbiqꝫ.¶ VRTL. Decebat īſtitutos miniſtros ſacraꝝ doctrinaꝫpoſſe mira ꝑagere ⁊ ꝑ ipſos effectus credi ꝙ eēt dei miniſtri. vn̄ dr̄: Cōuocatis aūt. xij. apo. bedit illis v̓tutē ⁊ poteſtatē ſuꝑ oīa demonia. In quo elatum ſuꝑcilium diaboli flectit: ꝗ dicebat aliqn̄. Non eſt ꝗ ꝯͣdicere valeat. EVSE. Etvt ꝑ eos venet̉ genus humanu: nō ſolum dat eis vt prauosſpūs pellāt: ſed etiā qͣꝫlibet īfirmitatē ſanēt ex eius īperio.vn̄ ſeꝗtur. Et vt languores curarent. CVRIL. Attēdashic diuinā filij ptāteꝫ nature corporali nō ꝯuenientē: agernāqꝫ miracula aderat ſanctis: nō naͣ: ſꝫ participatione ſpūtſancti. Suꝑ hoc aūt alijs ꝯcedere poteſtatē prorſus alienūerat ab eoꝝ virtute. Qualiter .n. poſſet naͣ creata ſuꝑ ſpūsdona poſſidere dn̄ium: At dn̄s noſter ieſus xp̄s tanqͣꝫ naͣl̓rdeꝰ exiſtes īpartit̉ huiuſmodi gr̄aꝫ ꝗbus vult: nō īuocās ineos alienā virtutē: ſed īfundens ex promptuarijs proprijsCH RV. Poſtqͣꝫ aūt ſatis ꝯfortati fuerāt ex eius cōmitiua: ⁊ cōpetēs nacti ſunt argumētū v̓tutis eiꝰ: mittit eos. vn̄ſeꝗt̉. Et mi. il. p̄di. re. dei. ⁊ ſan. īfir. Ubi ꝯſidera ꝙ nō cōmittit̉ eis aliqd̓ ſenſibile dr̄e: ſic̄ moyſes ⁊ ꝓph̓e ꝗ terrā ⁊ bona
terrena ꝓmittebāt. hi v̓o regnū celoꝝ ⁊ q̄cunqꝫ contiin eo. QRFCO. nazācecus. Mittens āt diſcipulos adicandū dn̄s multa eis iniūxit: quoꝝ ſūma eſt: ſic eos ppſos eſſe: ſic ꝯſtantes atqꝫ modeſtos: ⁊ vt breuiter loqͣr ceuſtes: vt nō minus ꝑꝑ eoꝝ modū viuendi qͣꝫ ꝑꝑ verbu euagelica doctrina ꝓpagaret̉. Et iō cū eris ⁊ baculi carenamictus ſingularitate mittebant̉. Et iō ſubdit: Et ait ad ulos: Nihil tuleritis in via: neqꝫ virgā neqꝫ perā: neqꝫneqꝫ pecuniā: neqꝫ duas tūicas habeatis. CHRV. prima ꝗdē ꝑ hoc ꝯſtituebat. pͥmo ꝗdē inſuſpectos redoſcipulos. ſecundo ſeq̄ſtrans eos a qͣlibꝫ cura: vt totūadhiberēt verbo. tertio docens eos ꝓpriā virtutē. Sꝫ ſfmſan dicet aliꝗs cetera ꝗdeꝫ hr̄e rōneꝫ: ſꝫ non hr̄e perā ī vionec duas tunicas: nec baculū: cuius rei cā p̄cipit. Uolēsexcitare eos in qͣlibꝫ diligētia. Et vt loqͣr ex hoībus āgelofaciet eos: dirimens a qͣlibꝫ cura vite vt vna ſola cura deneant̉ doctrine. EVSE. Uolens igit̉ eos carere cupidin.reꝝ in ſollicitudinibꝰ vite ꝓteſtatus ē hec: ſumebat n. eperimentū fidei ⁊ aīoſitatis eoꝝ ꝗ habito ī mādatis extreme vitā ducere pauꝑtatis nō effugiūt q̄ iubent̉: decebat n̄eos quoddā cōmerciuꝫ facere: ⁊ recipiētes ſalubres vintes recōpēſare obediētia mandatoꝝ: ⁊ cū milites eos facret regni dei: accīgit eos ad pugnā in hoſtes: monēs colerpauꝑtatē. nullus .n. militās deo īplicat ſe vite ſecularis negocijs. AMBRO. Qualis gͦ eſſe debeat ꝗ euangelizat regnū dei: p̄ceptis euāgelicis d̓ſignat̉: hoc eſt vt ſubſidij ſecularis āminicula nō reꝗͥrat: fideiqꝫ totus inherēs putetminus iſta reꝗͥrat: magis poſſe ſuppetere. THFOPHISic .n. ipſos mendicos mittit ꝙ neqꝫ panes ipſos portarvult: nec aliꝗd alid̓ ꝗbus indiget multi. AVGV. de cōęuan. Uel dn̄s hec poſſidere diſcipulos ac ferre noluit: n̄ꝙ neceſſaria nō ſint ſuſtētatiōi huius vite ſꝫ qꝛ ſic eos mtebat vt eis hęc deberi monſtraret ab illis ꝗbus eucredētibus annūciarent: vt ſic ſecuri non poſſiderent:portarēt huic vite necͣia: nec magna: nec minima. Ideſuit ẜm marcū nec virgā: on̄dens a fidelibus ſuis oīari miniſtris ſuis nulla ſuꝑflua reꝗrentibus. hāc ātteꝫ virge noīe ſignificauit: cū diceret: Ne ꝗd tollerent ī vianiſi virgā tm̄. AMBRO. Pn̄t ēt ꝗ volunt hoc ad eū deducere tractatū: vt ſpiritalē tm̄ modo locus iſte firdeat̉ affectu: ꝗ velut indumentū quoddā videat̉ corporexuiſſe: non ſolū ptāte reiecta ꝯtemptiſqꝫ diuitijs: ſꝫ ētnis ipſius illecebris abdicatis. THEOPHI. Quidaapl̓os nō portare perā neqꝫ baculū: aut duas tunicas ſic ītelligūt: ꝙ nō theſaurizent. hoc .n. pera innuit ꝯgrita. neqꝫ ſint iracūdi ⁊ tribulati ſpiritus: qd̓ ſignificat bacilus: neqꝫ ſint ficti ⁊ duplici corde: qd̓ ſignificat tunica diplex. CVRIL. Sꝫ diceret aliꝗs vn̄ eis neceſſaria eruntEt iō ſubdit: Et in quācunqꝫ do. intra. ibi ma. ⁊ in. ne exeq. d. ſufficiat vobis diſcipuloꝝ fructus ꝗ recipiētes a vobisſpiritalia vos ꝓcurabūt. Iuſſit aūt eos in vna domo mere vt nec hoſpitē grauēt eū .ſ. dimittēdo: nec ip̄i gu⁊ leuitatis ſuſpitionē īcurrant. AMBRO. Alienup̄dicatore regni celeſtis aſſerit curſitare per domos: ⁊ ſuolabilis hoſpitij iura mutare. Sed vt hoſpitij gr̄a deferedacēſeat̉: ita etiā ſi nō recipiātur excutiendū puluere: egredūqꝫ de ciuitate mādat cuꝫ ſeꝗtur. Et quicūqꝫ nō rece. vosexe. de ciui. illa: etiā puluerē pēdū ve. excu. in teſti. ſupBED A. Puluis excutit̉ de pedibꝰ apl̓oꝝ in teſtimolaboris ſui ꝙ īgreſſi ſunt in ciuitatē ⁊ predicatio apoſitad illos vſqꝫ ꝑuenerit. ſiue excutit̉ puluis cū nihil ab ebb ꝰcipiāt: nec ad victū ꝗdē neceſſariū qui euāgeliū ſpreueiCHRV. Nam īprobabile valde eſt ꝯtēnentes ſerm⁊ patrē familias ſe famulis benignos on̄dere: vel bn̄ditnes eoꝝ exigere. AMBRO. Ul̓ mediocris ēt boni rerneratio docetur hoſpitij: vt non ſolū paceꝫ tribuamusd