Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
182v
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

ſciuiſſet: dixiſſet ſicut cēturio. Dic v̓bo ⁊ curabit̉ filia mea.QRECV §. Cauſa aūt aduētus eiꝰ ponit̉ cū ſubdit̉. Ꝙvni. fi. erat illi. domus fundamentū ſucceſſio generis: Ferejānoꝝ. xij. ī ipſo .ſ. flore etatis: ⁊ hec moriebat̉. pro thalamisefferēda ad tumulū. ¶HRV. Aduenerat auteꝫ dn̄s: nō vtiudicaret mūdū: ſed vt ſaluaret. qͣpropter nō examinat dignitatē petētis: ſed equanimiter arripit opus ſciēs ꝙ maierat futurū eo qd̓ q̄rebat̉. vocabat̉ aūt ad remediū egrotātis: nouit āt ſe ſuſcitatuꝝ iā mortuā ⁊ īẜtuꝝ terrenis firmāſpē reſurrectiōis. A MBRO. Suſcitaturꝰ aūt mortuamad faciēdū fidē: emorroiſſam ante curauit: ſic vt ⁊ reſurrectio tꝑalis in paſſione dn̄i celebrabat̉: vt ꝑpetua illa credatur. Et ꝯtigit duꝫ iret a turba cōprimebat. CYRIL. Qd̓maximū erat indiciū ꝙ verā carnē īduerat: ⁊ oēm ꝯculcaret ſuꝑbiā. neqꝫ .n. a lōge ſequebant̉: ſed eum circūdabant.GRFGO. Quedā aūt mulier graui morbo detēta: ob cuius īfirmitatis curā medici oēs diuitias ꝯſumpſerant: ſolāſpē in tāta diffidētia reperit: vt ꝓcideret dn̄o. de qͣ ſeꝗtur:Et mulier que erat in flu. ſan. ab an. xij. que in me. ero. omſub. ſuam nec ab vl. po. cu. ac. retro. TVT V§. Qual̓r aūnō eſt digna p̄conio hec mulier: q̄ viribꝰ extīctis corporei:ob ꝯtinuū ſanguinis fluxū: ⁊ tanto ppl̓o ꝯcurrēte circa illiaffectu roborata ⁊ fide petierat ppl̓ꝫ: ⁊ retro latēs tetigerafimbriā veſtimēti. Seꝗtur. Teti. fim. veſti. eiꝰ. CVRIINeqꝫ .n. licebat īmūdis vel tāgere quēqͣꝫ ſcōꝝ: vel appropquare viro ſcō. CHRV. Ritu aūt legis hiuſmodi paſſioreputabat̉ īmuditia magna. al̓r etiā. Nōdū .n. nec ipſa habebat dignā opinionē de co: nō .n. putauiſſet latere: ſed tn̄ꝯfiſa de ſanitate accedit. THEOPHI. Sicut aūt cū aliꝗs oculū lucerne lucēti adhibet aut igni ſpinas ſtatim oprant̉: ſic ꝗdē ꝗ fidē affert potēti curare ſtatī curationē ꝯſequit̉. Et ꝯfe. ſte. flu. ſan. eius. CHRV. Nō aūt ſola veſtimēta ipſiꝰ mulierē ſaluauerunt: nā ⁊ milites ſortiti ſunt eaītra ſe: ſꝫ fidei eiꝰ intētio. THEOPHI. Credidit .n. ⁊ ſauata eſt: ⁊ vt ꝯgruū fuit pͥmo tetigit xp̄ꝫ ītellectual̓r: deīdocorporal̓r. GRFCV§. Audiuit aūt dn̄s tacitas mulierisꝯſideratiōes ⁊ tacēs liberauit tacētē: paſſus ſua ſpōte ſanitatis rapinā: ſꝫ poſtea miraculuꝫ publicat. vn̄ ſeꝗtur. Et aiieſus: ꝗs eſt ꝗ me tetigit? ¶VRIL. Non enim latuit dn̄ꝫꝑpetratū miraculū: ſꝫ ꝗ cūcta cognoſcit: qͣſi neſciret īterrogat. GRECVS. Neſciētibꝰ aūt diſcipulis qd̓ q̄ rebaturſꝫ putantibꝰ de ſimplici quodā tactu dicere: dn̄i q̄ſtioni reſpondēt. Sequitur .n. Negantibꝰ autē om. di. pe. ⁊ qui cū ilo erant: p̄ceptor turbe te compͥ. ⁊ affli. ⁊ dicis quis me tetigit? Et ideo dn̄s tactū ſua reſponſione diſtinguit. Sequitur enim. Et dixit illis ieſus. Teti. me ali. ſicut etiā dicebatQuis habet aures audiēdi audiat. qͣꝫuis oēs habeāt huiuſmodi corporalē auditu: ſꝫ nō eſt vere audire ſi audiat̉ īcaute: nec vere tāgere: ſi īfideliter tangatur. CVRIL. Propalat autē ꝯſequēter qd̓ factū eſt: cum ſubdit̉. Nā ⁊ ego noui virtutē de me exiſſe. Materialius reſpondet ẜꝫ opinionē audiētium. hic tamē nobis manifeſtat̉ ꝙ ipſe verus eſtdeꝰ: ⁊ ex eo qd̓ ꝓdigialiter factū eſt etiā ex ẜmonibꝰ. trāſcedit .n. natura noſtra ⁊ forſan angelicā poſſe quenqͣꝫ virtuteemittere qͣſi a ꝓpria naͣ. Cōuenit aūt hoc ſoli ſup̄me nature: nulla nāqꝫ creaturaꝝ aliquā gerit ſanādi ptātē vel etialiqua alia .ſ. miracula faciēdi: ſꝫ diuinitus p̄ſtitā. nō .n. ambitione glorie nō dimiſit latere diuine virtutis oſtenſionequi multotiēs p̄ceperat taceri ſua miracula: ſꝫ quia ſpectabat ad vtilitatē eoꝝ qui vocabantur per fidē ad gratiam.CHI RV. Primo .n. ſoluit femineum metum: ne remorſum conſcientie pateretur qͣſi ſurripiens gr̄aꝫ. Secūdo corigit eam: qꝛ latere putauerat. Tertio fidem eius exprimicunctis: vt ⁊ alij imitentur. proditqꝫ nō minus miraculū retētione ſanguinis: duꝫ on̄dit ſibi cūcta patere. CVRILInſuꝑ pͥncipē ſynagoge ꝑſuadebat īdubitabiliter credere

8ꝙ a laqueis mortis cripiet filiā eius. CHRV. Obbdn̄s non ſtatī eā manifeſtauerat: vt oſtenſo ꝙ oīa ſibifaciat muliereꝫ p̄dicare: qd̓ factū eſt: vt ſuſpitione miraluꝫ careat. vn̄ ſeꝗtur: Uidens āt muli. qꝛ. non la. eū tre.⁊ ꝓci. an̄ pedes eius: ⁊ ob quā cām teti. eū indi. co. cquēad. ꝯfeſtim ſa. ſit. ORIGE. Eādem āt ſanitate:nacta eſt mulier ex ꝯtactu v̓bi ꝯfirmauit ſaluator. vn̄tur. At ip̄e dixit illi: fi. fi. t. te. ſal. fe. vade ī pace .i. eſto ſanotuo flagello: ⁊ ſanat ꝗdeꝫ prīo ꝑ fidē aīam: deīde v̓o corpTITVS. Uocat āt filiam iā fidei cā ſanataꝫ. fidesgr̄am adoptionis īpendit. EVSE. in ccc. hiſto. Dicunthanc mulierē in pameāde q̄ eſt ceſarea philippi: vn̄ fuitounda ſtatuiſſe triūphos inſignes collati ſibi bn̄ficu a ſalumtore: ſtabat nāqꝫ ſuꝑ altā baſiꝫ ad limina domus eius enſimulacrū mulieris flexis genibus: manibuſqꝫ iunctisp̄caret̉: ex cuius oppoſito aliud erectū ſimulacruꝫ ad iſtorviri: eiuſdēqꝫ materie amictū diploide ⁊ manū verſus nlierē extendens: an̄ cuitis pedes ſuꝑ ipſam baſiꝫ aliena ſpecies plante orta: q̄ vſqꝫ ad enee diploidis oras ꝑtingēs medicina oīum paſſionū eſſe ferebat. Hanc āt ſtatuā dicebatrep̄ſentare xp̄m: quā maxīus deſtruxit. AMBRO. Mſtice āt reliq̄rat in geraſenis ſynagogā xp̄s: ⁊ quē ſui non receꝑant: recepimus alieni. BED A. Uel in fine ſeculi dn̄seſt ad iudeos rediturus: atqꝫ ab eis ꝑ fidei ꝯfeſſionē libenter excipiendus. AMBRO. Quē āt putamus ſynagoprincipe: eſſe niſi legē cuius ꝯtemplationeꝫ dn̄s ſynagogaꝫnō penitus dereliꝗt. B ED A. Uel pͥnceps ſynaſes intelligit̉: vn̄ bene iairus .i. illuminās vel illuinatus vocat̉: qꝛ ꝗ accipit v̓ba vite dare nobis ⁊ ꝑ hoc ceteros illumnat. ⁊ a ſpūſancto illuminat̉. Cecidit āt archiſynagogus adpedes ieſu: qꝛ legiſlator cū tota patrū ꝓgenie xp̄ꝫ in carneapparentē longe ſibi p̄ferenduꝫ eſſe cognouit. Si .n. capuxp̄i deus: ꝯuenienter pedes accipiendi ſunt incarnatio: quaterrā nr̄e mortalitatis tetigit. rogauit āt intrare in domuneius: quia eius videre deſiderabat aduentuꝫ. Filia autēvnica eius eſt ſynagoga: q̄ ſola legali eſt inſtitutione cōpoſita: q̄. xij. etatis anno: hoc eſt tꝑe pubertatis appromoriebat̉: qꝛ nobiliter a ꝓphetis educata: poſtqͣꝫ ad int̓gibiles annos ꝑuenerat: ī ꝗbus ſpiritales deo fructꝰ gignere debebat: ſubito erroꝝ languore ꝯſternata: ſpiritalisviā amiſit. ⁊ ſi xp̄s non ſuccurreret corruiſſet in morte. Adpuellam āt ſanandā pergens dn̄s a turba cōprimti iudee ſalutaria monita p̄bens: carnaliuꝫ populoꝝ eſt ſſuetudine grauatus. AMBRO. Ad hanc āt principisliam dū properat dei v̓buꝫ vt ſaluos faceret filios ilrl: ſieccleſia ex gentibus ꝯgregata que inferioruꝫ lapſū crurnuꝫ deperibat: paratā alijs fide pripuit ſanitatē. BEHa.Dupliciter āt ſanguinis fluxus p̄t ītelligi: hoc eſt ⁊ ſuꝑidlatrie proſtitutiōe: ⁊ ſuper his que carnis ⁊ ſanguinis obitctatione patrantur. AMBRO. Quid āt ſibi vult ꝙ pprincipis filia annoꝝ duodecim moriebatur: ⁊ mulier mnafluxū ſanguinis ab annis duodecim laborauit: niſi vt inligat̉: qꝛ qͣꝫdiu ſynagoga viguit. laboauit eccleſia. h̓t hāUna .n. pene ſeculi etate ſynagoga ī patriarchis naſci ccp⁊ gentiliū nationeꝫ idolatria fedauit. AMBRO. Sicuāt illa in medicis erogauerat oēm ſubſtātiam ſuam ita togregatio gentiū amiſerat oīa dona nature. BEDA. AI.dicos āt intellige ſiue falſos theologos ſiue philoſogūqꝫ doctores ſeculariū: ꝗ multa de virtutibus vitaſerentes: vtilia ſe viuendi inſtituta mortalibus daretebant: ſeu ipſos īmundos ſpūs: ꝗ velut hoībus ꝯſuiepro deo colendos ingerebāt: ꝗbus audiēdis getilitasmagis naturalis induſtrie vires expenderat: tantopotuit ab iniquitatis ſue ſorde curari. AMIROAens autem egrotare populū iudeoruꝫ: ſperare cepitſue remediuꝫ. Tp̄s veniſſe cognouit: quo medicus adtie-