Capi.VIII
i S c
rirtutum: ſed tales ſunt via frequētata īmundis ſpiritibꝰgunt iterum aliqui leuiter gerentes fidē in ſe quaſi ī verpoꝝ ſimplicitate: horum fides caret radice: de ꝗbꝰ ſubdit̉:aliud ceci. ſupra petraꝫ ⁊ natū aruit: qꝛ nō habe. humo.gEHA. Petram dicit duꝝ ⁊ indomitu cor. hoc eſt autēpumor ad radicē ſeminis: qd̓ iuxta aliam parabolam oleūad lampades virginū nutriendas .i. amor ⁊ ꝑſeuerātia virtutis. EVSE. Sunt etiam aliqui qui per auariciā ⁊ apporitū voluptatum ⁊ mundanas ſollicitudines quas quidāmpinas nuncupant immiſſum ſibi ſemen ſuffocari fecerūt.de quibus ſubditur: Et aliud ceci. īter ſpi. ⁊ ſimul exor. ſpine ſuffocauerunt illud. CHRV. Sicut enim ſpine nonpermittunt oriri ſemen: ſed ex condēſatione ſuffocant immiſſum ſic ſollicitudines vite preſentis ſemen ſpiritalefructificare nō ſinunt. increpandus aūt eſſet agricola ꝗ ſuper ſenſibiles ſpinas ⁊ petrā ⁊ viam ſeminaret. Non enimnoſſibile eſt petrā terraꝫ fieri: nec viam nō eſſe viā: nec ſinas nō eſſe ſpinas. in rōnalibus autē ſecus eſt. Poſſibileenim petram conuerti in terrā pinguē. ⁊ viam non concucari: ⁊ ſpinas diſſipari. CVRIL. Sunt aūt terra pinguis⁊ ferax: anime honeſte ⁊ bone: que in profundo ſuſcipiunverbi ſemina ⁊ retinent ⁊ fouent. Et quantū ad hoc ſubditur. Et aliud cecidit in terram bonā: ⁊ ortum fecit fructucentuplū. Cum enim in mentē mundam ab omnibus perturbantibꝰ verbum diuinum infunditur: tunc immittit radices in profundum: ⁊ germinat tanqͣꝫ ſpica: ⁊ conueniēteperficitur. BED A. Fructum enim cētuplum fructū ꝑfctum dicit. nam denarius numerus ꝓ ꝑfectione ſemꝑ accipitur: quia in decē p̄ceptis legis cuſtodia continet̉. Denarius autem numerus ꝑ ſemetipſuꝫ multiplicatus: in cētenarium ſurgit. vnde centenarius magna ꝑfectio ſignificat̉.¶VRIL. Que aūt ſit ſententia parabole: accipiamus ꝑeum qui eam compoſuit: vnde ſequit̉: Hec dicens clamauit. Qui habet. au. audi. audiat. BA SI. Audire ꝑtinet acintellectum. vnde ꝑ hoc dominus excitat ad exaudiēduꝫattende mentioneꝫ eoꝝ que dicunt̉. BEDA. Quotiensenim hec admonitio vel in euangelio vel ī apocalypſi ioānis interponitur: myſticū eſſe quod dicitur: querendūqꝫ anobis intentius oſtendit̉. vnde diſcipuli ignorantes ſaluatorē interrogant. Sequit̉ enim: Interrogabāt aūt eum diſcipuli eius que eſſet hec parabola. Nemo tamē putet finita mox parabola diſcipulos hoc interrogaſſe: ſꝫ vt marcusait cū eſſet ſingularis interrogauerūt euꝫ. ORIGE. Eſtautē parabola ſermo quaſi fac̄ti: nō aūt facti iuxta qd̓ dicitur: poſſibilis autē fieri reꝝ ſignificatiuus ꝑ tranſumptione eaꝝ que in parabola tradunt̉. Enigma vero eſt proceſus ſermonis in his que dicuntur quaſi facta: que tamē nōſunt facta: nec poſſibilia fieri: ſignificant v̓o aliquid in occulto: ſicut qd̓ dicit̉ in libro iudicū ꝙ ligna iuerunt vt vngerent ſibi regē. Non ē aūt ad litteraꝫ factū qd̓ dicit̉: Exit qui ſeminat. ſicut ea que narrat hiſtoria poſſibile tamenfuit fieri. EVSE. Dominꝰ vero docuit eos cāꝫ quare turbis ꝑ parabolas loquebat̉. vnde ſubditur. Quibus ipſe dixit. Uobis eſt datum noſſe myſterium regni dei. GREGO. nazancenus. Cū hoc audis: nō introducas diuerſanaturas ẜꝫ quoſdā hereticos ꝗ putant hos ꝗdē eſſe pereūtis nature: hos v̓o ſalubris. quoſdā v̓o ſic ſe habere vt eovoluntas eos ducat ad peiꝰ vel meliꝰ. Sed addas ei qd̓ dicit: Uobis datū ē .i. volētibꝰ ⁊ ſimiliter dignis. THEObHII. His aūt qui ſunt indigni tantis myſterijs obſcurebicunt. vnde ſequit̉: Ceteris aūt in patabolis: vt videntesnon videant: ⁊ audientes non intelligant. Uidere enim ſiputant: non vident autem: ⁊ audiunt quidē: ſed non ītellidaſit. huiꝰ ergo gratia hoc eis chriſtus abſcondit: ne maieis piudiciū generetur ſi poſtqͣꝫ nouerint: chriſti myſteriatontempſerint. Qui eniꝫ intelligit: ⁊ poſtea ſpernit: grauiꝰ
punietur. BED A. Recte igitur in parabolis audiūt: qꝛ̄clauſis fenſibꝰ cordis: n̄ curant cognoſcere veritateꝫ obliteius qd̓ dn̄s dixerat. Qui hꝫ aures audiēdi audiat. GR EGO. in home. Dn̄s āt dignatus ē exponere qd̓ dicebat: vtſciamꝰ reꝝ ſignificatiōes q̄rere ēt in his q̄ ꝑ ſemetip̄ꝫ voluit explanare. Seꝗtur .n. Eſt āt hec parabola: Semen ē verbū dei. EVSE. Deſtruentiū āt īmiſſa ſemīa ſuis aīabustres dicit eſſe cās. Quidaꝫ .n. deſtruunt in ſe ſemen recōdituꝫ: dantes leuiter auditu volentibus fallere. de ꝗbus ſubdit: Quod āt ſecus viā: hi ſunt ꝗ audiūt: deīde venit diabolus ⁊ tollit v̓bū de corde eoꝝ: ne credentes ſalui fiāt. BEDA. Qui .ſ. v̓bū qd̓ audiunt: nulla fide: nullo ītellectu: nulla ſaltē tētāde vtilitatis actiōe ꝑcipere dignant̉. EV SEQuidā v̓o cuꝫ in mētis ꝓfundo nō ſuſceperint v̓buꝫ dei: facile extinguunt̉ adueniente aduerſitate. de ꝗbus ſubditur.Nā ꝗ ſupra petrā: hi ſunt ꝗ cū audie. cuꝫ gau. ſuſci. ver. ⁊ hradi. nō ha. qui ad tem. cre. ⁊ in tp̄o. tenta. recedunt. ¶VRIL. Cuꝫ .n. intrant eccleſiā letanter attētant diuina myſteria: ſꝫ ex leui voluntate: vt āt egreſſi ſunt eccleſiā: obliuiſcunt̉ ſacrarū diſciplinaꝝ: ⁊ ſi fides xp̄iana non fluctuet ꝑmanent. turbante v̓o ꝑſecutione ꝑfugaꝫ hn̄t menteꝫ: fideseoꝝ caret radice. QRFGO. in homel̓. Multi boni oꝑisinitia proponunt: ſꝫ mox vt fatigari aduerſitatibus vel tentationibus ceperint: inchoata derelinquunt. Petroſa gͦ terra humorē non habuit: q̄ hoc qd̓ germinauerat: ad fructusꝑſeuerantiā non ꝑduxit. EVSE. Quidā v̓o ſuffocātʸ recōditū in eis ſemen diuitijs ⁊ illecebris: qͣſi ꝗbuſdaꝫ ſuffocantibus ſpinis. de ꝗbus ſubdit̉: Qd̓ āt in ſpinis cecidit hi ſuntꝗ audie. ⁊ a ſollicitu. ⁊ diuit. ⁊ volup. vite eun. ſuffo. ⁊ n̄ refe.fructuꝫ. GREGO. in home. Miꝝ quō dn̄s diuitias ſpinas interp̄tatus ſit: cū ille pungant iſte delectēt: ⁊ tn̄ ſpincſunt: qꝛ cogitationū ſuaꝝ punctionibus menteꝫ lacerant: ⁊cū vſqꝫ ad peccatū ꝑtrahunt: qͣſi inflicto vulnere cruentāt.Quo āt ſūt q̄ diuitijs iungit: ſollicitudines: ⁊ voluptates: qꝛꝑ curaꝫ mentē opprimunt: ⁊ ꝑ affluentiā reſoluūt. ſuffocatāt ſemen: qꝛ īportunis cogitationibus guttur mentis ſtrargulant: ⁊ dum bonum deſideriuꝫ intrare ad cor non ſinutquaſi aditum vitalis flatus vetant. EVSE. Hec āt ex ꝓuiſione a ſaluatore predicta ſunt. Sic āt ſe hr̄e patefacit eſfectus: non .n. aliter aliqui a verbo diuini cultus deficiuntniſi ẜm aliquem modoꝝ predictoruꝫ ab eo. CHRV. Etvt plura breuibus comprehendam. hi quidem tanqͣꝫ negꝭgentes audire: hi tanqͣꝫ delicati ⁊ debiles. hi vero tanqͣꝫ ſeui facti voluptatis ⁊ rerum mundi a bono deſiſtunt. Bonꝰēt ordo vie: petre: ⁊ ſpinaꝝ: opus eſt primo memorie ⁊ cautele: deinde fortitudinis: ꝯn̄ter contemptus pn̄tium. Conſequenter ponit bonam terram contrario mō ſe habenteꝫad viā ⁊ petram ⁊ ſpinas cū ſubdit: Qd̓ āt in terram bonaꝫhi ſunt ꝗ in corde bono ⁊ optimo verbū retinent: ⁊ fructuꝫafferunt in patientia. Nā qui ſecus viam poſiti ſunt. non retinent verbū: ſed rapit eis ſemen diabolus. ꝗ v̓o ſunt in petra: non ſuſtinent in patientia tentationis inſultū ꝑꝑ imbecillitateꝫ: qui v̓o ſunt in ſpinis nō fructificāt ſꝫ ſuffocanturGREGO. in home. Terra ergo bona fructū ꝑ patientiāreddit: qꝛ nulla ſunt bona que agimus: ſi non equanimiterēt proximoꝝ mala toleramus. fructum ergo ꝑ patientiamreddunt. qꝛ cū humiliter flagella ſuſcipiūt poſt flagella adrequiem ſublimiter cum gaudio ſuſcipiuntur.¶ Nēo āt lucernā accēdēs oꝑit ca vaſe: aut ſubtꝰlectū ponit: ſꝫ ſupra cādelabrū ponit: vt intrātesvideat lumē. Nō ē .n. occultū qd̓ nō māifeſtet̉:nec abſcōditū qd̓ nō cognoſcat̉: ⁊ ī palā veniat.Uidete ergo ꝗd audiatis. Qui .n. hꝫ dabit̉ illi: ⁊quicunqꝫ nō habet: etiam quod putat ſe habere