Lucas
41Cpredicans ſecuꝫ ducit. vnde ſequitur. Et duodecim cū illoNon docētes aut p̄dicātes: ſꝫ īſtruēdi ab eo. Ne aūt femineus ſexꝰ ꝓhiberi videret̉ ſeꝗ chriſtū ſubdit̉: Et mulieresaliq̄ q̄ erant curate a ſpiritibꝰ malis ⁊ īfirmitatibus. Maria q̄ vocat̉ magdalena de qͣ ſeptē demonia exierāt. BEDA. Maria magdalena ipſa eſt cuiꝰ tacito noīe proxim.lectio penitentiā nominat. Naꝫ pulchre euāgeliſta vbi ecū domino iter facere cōmemorat: noto hāc vocabulo manifeſtat. vbi vero peccatricē ſꝫ penitētē deſcribit muliereꝫgeneraliter dicit: ne nomen tante fame priſci erroris notafuſcaret: de qͣ demonia ſeptē exiſſe referunt̉. GREGOin home. Quid enī per ſeptē demonia niſi vniuerſa vitia ītelliguntur; Quia enī ſeptē diebus omne tēpus cōprehendit̉: recte ſeptenario numero vniuerſitas figurat̉. Septēergo demonia maria habuit: q̄ vniuerſis vitijs plena fuitSequit̉: Et ioāna vxor chuze procur. hero. ⁊ ſuſanna ⁊ alimulte que miniſtra. ei defacultatibus ſuis: HIFRO. cortra vigilantiū. Conſuetudinis iudaice fuit. nec ducebat̉ inculpā more gentis antiquo: vt mulieres de ſubſtantia ſuavictum atqꝫ veſtitum p̄ceptoribus darent: hoc qꝛ ſcandalum facere poterat in nationibus paulus ſe abieciſſe cōmemorat. Miniſtrabant aūt domino de ſubſtātia ſua: vt meteret eaꝝ carnalia cuius ipſe metabāt ſpiritalia: nō ꝙ indgeret cibis dominus creaturaꝝ: ſed vt typū oſtēderet magiſtroꝝ: ꝙ victu atqꝫ veſtitu de diſcipulis deberent eſſe cōtenti. BED A. Interpretatur aūt maria amaꝝ mare prepter penitentie rugitum. Magdalena turris: vel meliꝰ turenſis: a turre de qua dicit̉: Factus es ſpes mea turris fortitudinis: a facie inimici. Ioāna dominus gratia eiꝰ: vel dominus miſericors interp̄tatur: videlicet quia eiꝰ eſt omnquod viuimus. Si autem maria mundata a ſorde vitioeccleſiam de gentibus inſinuat: cur non ioanna eandemdeſignat eccleſiam: quondam idoloꝝ cultui ſubditā? Naquilibet malignus ſpiritus dum pro regno diaboli facit: q̄ſi herodis procurator exiſtit. Interpretatur ſuſanna liliuaut gratia eius propter odorifeꝝ celeſtis vite candorē aureumqꝫ interne dilectionis ardorem.¶ Cum aūt turba plurima cōueniret ⁊ de ciuitatibus properarēt ad eum: dixit per ſimilitudineExijt qui ſeminat: ſeminare ſemen ſuum. Et diſeminat: aliud cecidit ſecus viam: ⁊ conculcatieſt ⁊ volucres celi comederūt illud. Et aliud cecidit ſupra petram ⁊ natum aruit: quia nō habebat humoreꝫ. Et aliud cecidit inter ſpinas ⁊ ſiſexorte ſpine ſuffocauerūt illud. Et aliud ceciditterram bonam: ⁊ ortum fecit fructuꝫ centuplūHec dicēs clamabat: Qui habet aures audiēdaudiat. Interrogabāt aūt euꝫ diſcipuli eius queeſſet hec parabola? Quibꝰ ipſe dixit: Vobis datum eſt noſſe myſteriū regni dei: ceteris autemin parabolis vt vidētes nō videāt: ⁊ audiētes nōintelligāt. Eſt autem hec parabola: Semē ē verbum dei. Quod aūt ſecus viā: hi ſūt qui audiūtdeinde venit diabolus ⁊ tollit verbum de cordeeorum ne credentes ſalui fiant. Nā qd̓ ſupra petrā: hi ſūt qui cū audierīt cū gaudio ſuſcipiūt verbū. Et hi radices nō hn̄t. qꝛ ad tp̄s credūt ⁊ ī tꝑtētatiōis recedūt. Qd̓ āt ī ſpinas cecidit: hi ſūt ꝗaudierūt: ⁊ a ſollicitudinibꝰ ⁊ diuitijs ⁊ voluptatibꝰ vite eūtes ſuffocāt̉ ⁊ nō referūt fructū. Qd
autem in bonam terram: hi ſunt qui in corde honō ⁊ optimo audientes verbum retinent ⁊ fructū afferunt in patientia.THFOPHI. Ꝙ dauid in ꝑſona xp̄i p̄dixerat: aperitparabolis os meū: hic dn̄s īplet. vn̄ dr̄. Cū aūt tur. plu. ꝯ.⁊ de ciuita. ꝓpe. ad eū: dixit ꝑ ſil̓itudinē. Loꝗtur aūt dn̄ſil̓itudinē: pͥmo ꝗdē vt attētiores faceret audttores: ꝯſuuerūt .n. hoīes in obſcuris ſe exercitare: ⁊ ſpernere manifſta. deīde vt nō caperēt īdigni q̄ myſtice dicebant̉. OuGE. Et iō ſignāter dr̄. Cū turba plurima ꝯueniret. Nonſunt multi: ſed pauci qui ꝑ artā viā incedunt: ⁊ qui īueniūviā q̄ ducit ad vitā. vnde mattheus dicit ꝙ extra domū pcebat ꝑ parabolas: ſꝫ ītra domū parabolā diſcipulis expſuit. EVSE. Satis aūt ꝯgrue xp̄s pͥmā ꝓponit̉ parabolamultitudini: nō ſolū tunc aſtātiū: ſꝫ etiā futuroꝝ poſt ilosīducentē ad audiētiā verboꝝ ſuoꝝ cum dicit. Exut q̇ ſemnat ſeminare ſemē ſuū. BED A. Satorē iſtū nullilius qͣꝫ filium dei ītelligere poſſumus: qui de ſinu pr̄is quacreature nō erat acceſſus egrediēs: ad hoc venit in mudivt teſtimoniū perhiberet veritati. CHRV. Exut autē ovbiqꝫ eſt nō localiter: ſꝫ ꝑ amictū carnis nobis appropīquuit. Decēter autē aduētum ꝓpriū xp̄us exitū nominat. eramus .n. excluſi a deo: ⁊ ſicuti cōdēnati ⁊ rebelles regi eiectiſunt: qui vero cū recōciliare vult eos: exeundo ad ipſos extra cum eis loꝗtur: donec dignos iam factos aſpectu regioeos introducat: ſic etiaꝫ xp̄us fecit. THEOHDI. Exutautē nunc non vt agricolas ꝑderet: aut cōbureret terrā: ſꝫexijt ſeminare. ſepe .n. agricola qui ſeminat ob aliā cauſamexijt̉ non ſolū vt ſeminet. EVSE. Exiuerūt autē nōnulla patria celeſti ⁊ ad homines deſcederunt: non tamē vt ſorerēt: neqꝫ .n. ſatores erant: ſꝫ adminiſtratorij ſpiritus in miniſteriū miſſi. Moyſes etiā ⁊ ꝓphete poſt eum nō inſeruerunt hominibus myſteria regni celoꝝ: ſꝫ retrahēdo inſipiētes ab errore neꝗtie ⁊ idoloꝝ cultū: quaſi colebant animahominuꝫ ⁊ in noualia redigebant. Solus autē omnium ſator verbum dei exiuit euāgelizaturus noua ſemina: ſcilicetmyſteria regni celoꝝ. THEOPHI. Non ceſſat aūt defilius ſemper in noſtris animabus ſeminare: non ſolū cundocet: ſꝫ etiā cum creat in noſtris animabus ſeminat ſemina bona. TVT V §. Exijt aūt vt ſeminaret ſemē ſuū: nōautē accepit verbū quaſi mutuatū: cum ipſe naturaliter ſiverbū dei viui. Non eſt igitur ſuū ꝓpriū ſemē pauli vel iornis: ſed habēt cum acceperint. Chriſtus autē habet propriſemē ꝓferēs doctrinā ex ſua natura. vnde ⁊ iudei dicebaqualiter hic litteras nouit: quas non didicit. EVSt. Docet igit̉ duos eſſe gradus eoꝝ qui recipiunt ſemina: pͥmumquidē eoꝝ qui digni facti ſunt vocatione celeſti: ſed labuntur a gratia ꝓpter negligētiaꝫ ⁊ torporē. ſecundū vero mūtiplicatiū ſemē in bonis fructibus. Ponit aūt ẜm mattheltres differētias in quolibet gradu. Nā qui corrupunt ſemnon ſimilē habēt ꝑditionis modū: ⁊ qui ab eo fructificant.non equam recipiunt copiam. Sane actiones perdētiuſoſtendit ſemen. Quidam .n. cum non peccauerint: ſuis alabus inſita ſibi ſemina ſalubria ꝑdiderunt ſubtracta abinietione ⁊ memoria eoꝝ per ſpiritus malignos ⁊ demones avolant per aerē vel viros fallaces ⁊ callidos que volatutanūcupauit. Un̄ ſubdit. Et dū ſeminat: alid̓ cecidit ſecꝰ viaTHEOPHI. Nō dixit ꝙ ſeminans ꝓiecit aliud ſecusviam: ſed ꝙ ſemen cecidit. Qui enim ſeminat docet reciuꝫſermoneꝫ: ſed ſermo diuerſimode cadit in audiētes: vt qͥdam eorum via dicantur: Et cōculcatum eſt: ⁊ volūcres ali comede. illud. ¶VRI L. Arida enim eſt ⁊ inculta quodammodo omnis via: eo ꝙ a cunctis conculcatur: ac ſitex ſeminibus humatur in ea. Sic igitur habentes cor indcile nō penetrat diuina monitio: vt poſſit laudē germiſ