Lucas
vie que ducunt ad virtutē .ſ. abſtinētia mali: ⁊ oꝑatio bonihāc ponit ꝑ iſtā ⁊ ꝑ illā ſignificans: ⁊ ſiꝗdē dixiſſet: Ut ſitishoīes: diligite beſtias: eēt mādatū difficile. ſi vero hoīes diligere iuſſit: ad qd̓ naͣlis monitio ē: quā difficultatē res cōtinet: quam leones ⁊ lupi ſeruant; ī ꝗbus naturalis cognatioad amicitiā cogit: Oſtendit̉ igit ꝙ xp̄s nihil ſtatuit nr̄amtranſcēdens naͣm: ſed qd̓ dudū īſeruit cōſciētie noſtre: docvt ꝓpria voluntas ꝓ lege ſit tibi: vt ſi vis bene tibi: benefacias alij: ſi vis vt alius tui miſereat̉: ꝓximi miſerere.¶ Etſi diligitis eos ꝗ vos diligūt q̄ vobis eſt gratia? Nā ⁊ pctōres diligētes ſe diligūt: Etſi benefacitis his ꝗ vobis bn̄faciunt: q̄ vobis ē gr̄a? Siquidē ⁊ pctōres hoc faciūt. Etſi mutuū dederitis his a quibꝰ ſꝑatis recipe: q̄ gr̄a ē vobis? Nā⁊ pctōres pctōribꝰ fenerat̉ vt recipiāt eqͣlia. Uerūtamē diligite inimicos veſtros: benefacite: ⁊mutuum date: nihil inde ſperātes: ⁊ erit mercesvr̄a multa: ⁊ eritis filij altiſſimi: qꝛ ipſe benignē ſuꝑ ingratos et malos. Eſtote ergo miſericordes ſicut et pater veſter miſericors eſt.CHRV. Dixerat dn̄s diligēdos eē īimicos: ne autē putares hyꝑbolice eſſe dcm̄: eſtimās ſolum ad terrorē eis dici:adijcit rōnē dicēs: Etſi diligi. il. ꝗ vos dili. q̄. vo. ē gr̄a; plureꝗdē cāe ſunt q̄ dilectōes ꝯſtituūt. Dilectio v̓o ſpiritalis vniuerſas p̄cellit. nihil .n. terrenū eaꝫ parit: nō vtilitas: nō bn̄ficiū: nō naͣ: nō tp̄s ſꝫ de celo deſcēdit. Quid aūt miraris ſi nōīdiget beneficio vt cōſiſtat: quādo nec ex caſu maloꝝ ꝑuertit̉. pater ꝗdē paſſus iniurias: rūpit fedus amoris. coniunpoſt iurgia viꝝ relinꝗt. filius ſi lōgeuū videat pr̄eꝫ grauat̉At paulus ibat ad lapidātes bn̄facturꝰ eis. moyſes lapidaa iudeis: ⁊ orat pro eis. Ueneremur itaqꝫ ſpiritales amicitias: qꝛ ſunt īſolubiles. vnde arguēs volētes pigreſcere ſubdit: Nam ⁊ peccatores diligētes ſe diligūt. q. d. Quia volovos his ampliꝰ aliquid poſſidere nō moneo amicos diligere: ſꝫ etiā inimicos: Benefacientibꝰ etiaꝫ benefacere cōmune eſt oībꝰ. Oſtendit āt ſe paꝝ plus petere qͣꝫ ſit moris peccatoꝝ qui benefaciūt amicis. vnde ſequitur: Et ſi benefacihis qui vo. benefa. que vo. eſt gratia: ſiꝗdeꝫ ⁊ peccato. hocfaciunt. BEDA. Non ſoluꝫ aūt dilectionē vel beneficiipeccatoꝝ quaſi infructuoſam redarguit: ſꝫ etiam mutuuꝫvnde ſeꝗtur: Etſi mutuum dederitis his a quibus ſperatisreciꝑe: q̄ gr̄a eſt vobis; Nā ⁊ peccatores peccatoribus fenerantur. id eſt mutuant vt recipianteqͣlia. AMBRO. Irtres aūt partes philoſophia ſibi videtur diuiſiſſe iuſticiaꝫvnā in deū que pietas vocat̉: alterā in parētes vel reliquūgenꝰ humanū: tertiā ī mortuos vt his exequiaꝝ iura ſoluātur: at dn̄s legis oraculū ac ꝓphetie faſtigiū ſuꝑgreſſus ineos quoqꝫ ꝗ leſerunt: pietatis correxit officiuꝫ cum ſubdit:Uerutn̄ diligite inimicos veſtros. ¶HRV. In quo plutibi qͣꝫ illi cōferes. ille .n. diligit̉ a cōſeruo: tu vero efficierisſimilis deo. eſt aūt maxīe virtutis qn̄ nocere volētes benficijs cōplectimur. vnde ſubdit̉: Et bn̄facite. ſicut .n. fornacē ſuccēſaꝫ aqͣ proiecta extīguit: ſic irā rō cū lenitate. qd̓. neſt aqͣ igni: hoc eſt ire humilitas: ⁊ māſuetudo. Et ſic̄ non extinguit̉ ignis ꝑ ignē. ſic nec ira ꝑ iraꝫ mitigat̉. GREGCniſenꝰ: Debet aūt homo vitare dānoſam ſollicitudineꝫ: rquerat ab inope diuitiarū augmēta eris ⁊ auri metallorūſteriliū exigens fructū. vnde ſubdit: Et mutuū date: nihilde ſperātes. Malignā fenorū excogitationē ſiꝗs appellefurtum ⁊ homicidium: non peccabit: naꝫ quid refert ſuffoſo pariete quemqͣꝫ erepta poſſidere: ac fenorum neceſſitat.poſſidere illicita? BASIL. Talis autem auaritie modustokos merito nuncupatur in greco: apperiēdo propter ma
li fecunditatem. Aanimalia ſiquideꝫ tractu temporia acleſcunt ⁊ pariunt ⁊ fenꝰ ſtatim cum oritur īcipit procreaAnimalium que citiꝰ pariunt: citiꝰ a generatione deſiſtuSed nūmꝰ auarorū cū tēpore propagatur: aīalia trāſtatia partum ad proprios alunos: ipſa parere ceſſant. es quauarorum ⁊ ſuperuenientia procreat: ⁊ precedentia repuat. Non attentes igitur mortiferam beluam. Que norvtilitas ſi cauetur; hodierna pauperies que iterato irruaugmentata iam meditare vnde reſtituas: vnde intanmultiplicabitur cenſus: vt tuā partim releuet egeſtatē potim integret capitale: ⁊ inſuper pariat fenꝰ. Sed ais. Oter ergo victum acquiram? labora: ſerui: tandem mendicavnumquodqꝫ tollerabiliꝰ eſt fenoris mutuo. Dicis autoQuodnā eſt illud mutuum cui ſpes retributionis non heret: Cōſidera virutē ſermonis: ⁊ miraberis pietateꝫ auctoris. Cū daturꝰ es pauꝑi diuine charitatis ītuitu: idipſum ⁊mutuum eſt ⁊ donum: donuꝫ quidē ob īſperatā retributionem: at mutuum ob munificemtiam domini qui vice illireſtituit: vnde ſequit̉: Et erit merces veſtra multa. Nō visomnipotentem tibi obligari ad reſtitutionem: an quemōopulentium ciuiū ſi fideiūbeat acceptas: deum autem prpauperibus fideiubentem repudias; CHRV. Attende mutui naturā mirabilē: alius recipit: ⁊ alius obligat ſexdebitis centuplū in p̄ſenti reddens: in futuro v̓o vitaꝫ eternam. AMBRO. Quanta miſericordie merces qui filijsdiuine miſericordie aſciſcit̉. Sequitur enī. Et eritis filij altiſſimi. Sequere igitur miſericordiā: vt merearis gratiaꝫ.late patet benignitas dei: ſuper ingratos pluit: malis fecuda non negat terra prouentꝰ. Sequitur: ꝙ ipſe benignꝰ eſſuper ingratos ⁊ malos. BED A. Uel tēporalia bona largiendo: vel celeſtia dona ſingulari gratia inſpirando. CRIL. Magnū eſt ergo preconiū pietatis. reddit .n. h̓ virnos deo ꝯformes: ⁊ qͣſi q̄dā ſigna ſublimis nature nr̄is īmit aīabꝰ: vn̄ ſeꝗtur: Eſtote ergo miſericordes ſicut ⁊ pr̄ ymiſericors eſt. ATHANA. Ut .ſ. aſpiciētes bn̄ficia eibona que facimus nō hoīum ſed eius intuitu faciamꝰ quatenus a deo non ab hominibus premia conſequamur.¶ Nolite iudicare ⁊ non iudicabimini. Nolitecondēnare ⁊ non condēnabimini. Dimittite: etdimittemini: Date ⁊ dabitur vobis. Mēſuraꝫbonam et cōfertā et coagitataꝫ et ſuꝑeffluētē d̓bunt in ſinum veſtrum. Eadem quippe mēſuraqua menſi fueritis: remetietur vobis.AMBRO. Addidit dn̄s nō temere iudicandum: ne cuiconſcius ipſe delicti in alteruꝫ cogaris ferre ſententiaꝫ. ſdicit: Noli. iudi. ¶ HRV. Non iudices precedentes tequi diſcipulus es magiſtrum peccator īnocenteꝫ: quos noꝫ increpare ſed monere ⁊ charitatiue corrigere. nec etiamiudicandum eſt in īcertis ⁊ qualibuſcūqꝫ que nec ſimulltidinē hn̄t pctī: aut q̄ nō ſūt grauia ſiue ꝓhibita. QIRII.Sedat ergo hic peſſimā paſſionē noſtraꝝ cōſcīarū cōtenptus principū. qͣꝫuis enī deceat aliquos ſe circūſpicere ⁊ ſꝫdeum conuerſari: hoc non faciunt. ſed examinant allenEt ſi videant aliquos īfirmari: tanqͣꝫ ꝓpriarū paſſionū oliti faciunt hoc detractionis materiā. CHRI. Nec facile reperies quēqͣꝫ neqꝫ patrēfamilias neqꝫ clauſtralempertē huiꝰ erroris. Sunt aūt ⁊ he diabolice tentationisdie: naꝫ qui ſeuere diſcutit aliena: nunqͣꝫ ꝓprioꝝ reatuū nrebit̉ veniā. vnde ſeꝗt̉: Et nō iudicabimini. Sic̄ .n. piꝰ ⁊ ſitis reprimit peccatoꝝ timorē ſic ſeuerꝰ ⁊ dirꝰ adujcit eſūnibus ꝓpris. CRECO. niſenꝰ: Nō igit̉ cū acrimoniacipitetis in ẜuos ſnīam: ne ſil̓ia patiamini: vocat .n. iudūaſꝑiorē dānationē. vn̄ ſeꝗtur: Noli. cōdē. ⁊ nō conde. ſienī iudiciū cū venia ꝓhibet. BEDA. Breui aūt ſnia cūcta que de cōuerſando cū inimicis mandauerat: cōprentꝰ