Lucas
ri rubro gratulamur ſubmerſos egyptios: ſed in d̓ſerto mū-dane cōuerſatiōis hoſtes occurrūt: alij ꝗ duce xp̄i gratia noſtro ſudore vincant̉: donec ꝑueniamꝰ ad patriā. CHRV.Dicit aūt: apertū eſt celū: tāqͣꝫ hactenꝰ recluſuꝫ fuiſſet. Iamaūt ouili ſuperno ⁊ infimo in vnuꝫ redacto: ⁊ vno exiſtenteouiū paſtore: celū patuit: ⁊ homo terricola aggregatꝰ eſt an-gelis. BED A. Nō eniꝫ ei celū tūc apertū eſt: cuiꝰ oculi celorū interiora cernebant: ſed virtus ibi baptiſmatis on̄dit̉de quo quiſqꝫ cū egredit̉: regni celeſtis ei ianua aperit̉: dūqꝫ caro innoxia frigentibus tangit̉ aꝗs oppoſita quondānoxijs rūphea extinguit̉ ignea. CHRV. Deſcēdit etiamſpūſſanctus ad chriſtū tanqͣꝫ ad generis noſtri principiū: vtin chriſto ſit pͥmo qui nō ſibi ſed nobis potius illū ſuſcepitvn̄ ſeꝗtur: Et deſeedit ſpūſſanctꝰ corꝑali ſpē ſicut columbain ipſuꝫ. Nō exiſtimet aliꝗs ꝙ cū nō habuit eū ſuſcepit ip̄ꝫIp̄e nāqꝫ illū deſurſuꝫ tāqͣꝫ deꝰ mittebat: at idē vt homo recipiebat īferius. Igit̉ ex eo deuolauit in eū: ex ipſius deita-te ad eiꝰ humanitatē. AVGV. xv. d̓ trini. Abſurdiſſimūaūt eſt cū iā. xxx. annoꝝ eēt accepiſſe ſpiritūſanctū: ſꝫ venitad baptiſmū ſicut ſine peccato ita nō ſine ſpūſancto. Si .n.de ioāne ſcriptū eſt: ſpirituſancto replebit̉ ab vtero matri-ſue: ꝗd de homine chriſto credendū eſt: cuius carnis ip̄a cōceptio nō carnalis ſꝫ ſpiritalis fuit; Nūc ergo corpus ſuū. i.eccl̓iam p̄figurare dignatus ē: in qua baptizati p̄cipue accipiunt ſpm̄ſcm̄. CHRV. Redolebat illud baptiſma aliꝗvetuſtatis: ⁊ partim ſapiebat nouitatē. ꝙ .n. baptiſma ſuſciperet a ꝓpheta: on̄debat aliꝗd vetuſtatis. ꝙ aūt ſpūs deſcēderit: nouū aliꝗd deſignabat. A MBRO. Merito āt ſpūſe in corꝑe demōſtrauit qm̄ in diuinitatis ſubſtātia nō vidtur. Aduertamꝰ myſteriuꝫ quare ſicut colūba. ſimplicitatenī lauacri reꝗrit gr̄a qm̄ in typo veteri colūba quōdā ad ilam arcaꝫ: q̄ ſola fuit diluuij īmunis reuerſa eſt. CHRUel nūc vt māſuetudinē magiſtri declaret: in ſpecie columbina apparet. in pētecoſte aūt quēadmodū ignis: vt on̄dapenā. Cum .n. oportebat delictis ignoſcere: manſuetudo neceſſaria erat: ſed vt adepti ſumus gr̄am: reſtat examinis: ⁊iudicij tp̄s. CYPRI. de vnitate eccl̓ie. Eſt autē columbaſimplex ⁊ letū aīal̓ nō felle amarū: nō morſibꝰ ſeuū: nō vngule laceratiōe violētū: hoſpitia humana diligere: vnius domus noſſe cōſortiū: cū generāt filios ſimul ſedere: cū cōmeant volatu inuicē coherere: ꝯuerſatione cōmuni vitā ſuadegere: oris oſculo ꝯcordiā pacis agnoſcere: legeꝫ circa oīvnanimitatis īplere. CHRV. Et ꝗdē xp̄s ī ortu ſuo ꝑ pl̓ima ſe māifeſtauerat oracula. veꝝ qꝛ noluerunt aduertercū medio latuerit tꝑe: rurſū ſe ab alio clariore patefecit pͥrcipio: nō ſtella ſꝫ deſuꝑ īdicabat pr̄ in vndis iordāis: ⁊ ſpūdeuolabat ꝓtrahēs illā vocē ſuꝑ verticeꝫ eiꝰ ꝗ baptizabat̉vn̄ ſeꝗtur: Et vox de celo fa. eſt: Tu es filiꝰ meus dilec. in tcōpla. mihi. AMBRO. Uidimꝰ ſpiritū ſed in ſpecie coporali. Et patre que videre non poſſumꝰ: audiamus. Inuiſbilis enī eſt pater: ſꝫ ⁊ filius inuiſibilis ẜm diuinitatē: ſꝫ demonſtrare ſe voluit in corꝑe. ⁊ qꝛ pater corpus nō gerebaideo ꝓbare voluit nob̓ in filio ſeſe p̄ſentē dicēs: Tu es filiꝰmeus. ATH ANA. Sacra quidem ſcriptura ex noīe flij duplicē intellectū on̄dit. vnū quidē vt in euāgelio dicit̉:Dedit eis poteſtatē vt fiant filij dei. Alteꝝ aūt intellectumiuxta quē iſaac eſt filiꝰ abrae. Chriſtus ergo nō ſimpliciterdicit̉ dei filius: ſed cū articuli additiōe: vt cōprehēdamusqm̄ ipſe ſolus eſt qui reuera ⁊ ẜm naturaꝫ eſt filius: quāobrē ⁊ vnigenitꝰ dicit̉: nā ſi ẜm inſaniā arrij dicit̉ filius: ſicuthoc nomē per gratiā aſſequunt̉: in nullo a nobis differre videbit̉. Reſtat ergo ẜm aliū intellectū fatendū eſſe chriſtufiliū dei: ẜm quem iſaac filius abraeeſſe cognoſcitur: quodenim ab alio naturaliter gignit̉: nō aūt ab extrinſeco ſumitexordiū: filiū natura recenſet: ſed dicit: Nunquid vt hominis eſt paſſibilis natiuitas filij; minime. ſed deus cum ſit
indiuiſibilis īpaſſibil̓r pr̄ eſt filij. vn̄ v̓bū pr̄is dr̄. qꝛ ncci icvt humanū paſſibiliter ꝓducit̉: ⁊ cū ſimplex ſit nā diuvnius ſolius filij pr̄ ē: ⁊ ꝓpter hoc addit̉: Dilectꝰ. GHꝑVCū .n. ꝗs vnū ſolū poſſidet filiū: maxime diligit. ſi v̓o pr̄ tactus ſit pl̓iū: diſpartitꝰ affectꝰ remittit̉. ATH ANA caautem antea ꝓpheta ꝓtulerit dei promiſſa dicētis. Micxp̄m filiū meū: nūc apd̓ iordanē: qͣſi ꝯſumato ꝓmiſſo decter ſubiūgit: In te com. mi. BED A. Ac ſi dicat: ī te plactū mihi cōſtitutuꝫ .i. hoc ꝑ te gerere qd̓ mihi placet. GRh.ſuper eze. Uel al̓r. Oīs ꝗ penitēdo corrigit aliqua q̄ fecit eipſo ꝙ penitet ſe ſibi diſplicuiſſe īdicat: qꝛ emēdat qd̓ fecitEt qꝛ oīpotens pr̄ humano modo de peccatoribus locutꝰ.dicens: Penitet me feciſſe hoīem: qͣſi ſemetipſi diſplicuitipeccatoribus quos creauit: in ſolo aut xp̄o ſibi cōplacuitin ſolo eo nō inuenit culpā: ī qua ſe reprehēdat qͣſi ꝑ pnīaꝫAVGV. de con. euan. Ꝙ aūt mattheꝰ dicit: Hic ē filiusmeꝰ: Lucas āt: Tu es filiꝰ meus dilectꝰ. ad eandē ſnīamerplicādā valet. vox .n. celeſtis vnū hoꝝ dixit: ſꝫ mattheꝰ on̄dere voluit ad id valere qd̓ dictū eſt: hic eſt filiꝰ meꝰ. vt illisqui potius audiebant: indicaret̉ ꝙ ipſe eſſet filius dei. noenim chriſto indicabatur qui ſciebat: ſed audiebant ꝗ aderant: ꝓpter quos etiā ipſa vox facta eſt.¶ Et ipſe ieſus erat incipiens quaſi annorum triginta vt putabat̉ filius ioſeph: qui fuit hely: qufuit mathat: qui fuit leui: qui fuit melchi: qui fuitiāne: qui fuit ioſeph: qui fuit mathathie: qui fuiamos: ꝗ fuit naū: ꝗ fuit heſti: ꝗ fuit nagge: ꝗ fuitmaath: ꝗ fuit mathathie: qui fuit ſemei: ꝗ fuit ioſeph: ꝗ fuit iuda: ꝗ fuit ioana: qui fuit reſa: ꝗ fuizorobabel: ꝗ fuit ſalathiel: ꝗ fuit neri: ꝗ fuit melchi: ꝗ fuit addi: qui fuit cōſan: qui fuit helmadāqui fuit her: qui fuit ieſu: ꝗ fuit heliezer: ꝗ fuitiorī: qui fuit mathat: qui fuit leui: ꝗ fuit ſimeon:qui fuit iuda: qui fuit ioſeph: qui fuit iona: qui fuit heliachī: qui fuit melcha: qui fuit mēna: qui fiit mathatha: qui fuit nathā: qui fuit dauid: qu̓fuit ieſſe: qui fuit obeth. qui fuit booꝫ: ꝗ fuit ſamon: qui fuit naaſon: qui fuit aminadab: ꝗ fuitarā: qui fuit eſron: qui fuit phares: qui fuit iudequi fuit iacob qui fuit iſaac: qui fuit abrae: qui niit thare: qui fuit nachor: qui fuit ſaruch: qui fuitragau: ꝗ fuit phalech: qui fuit heber: qui fuitꝭle: ꝗ fuit chainam: qui fuit arphaxat: ꝗ fuit ſemqui fuit noe: qui fuit lamech: qui fui mathuſaliqui fuit enoch: qui fuit iareth: qui fuit malaleneiqui fuit chainan: qui fuit enos: qui fuit ſethqfuit adam: qui fuit dei.ORIGE. Cū aūt baptizatū dn̄m dixiſſet: generationedn̄i exponit nō a ſuperioribꝰ ad īferiora deducēs: ſed a pyvſqꝫ ad ip̄m ꝑuenit deū. vn̄ dicit. Et ipſe ieſus erat īcipiquaſi annoꝝ. xxx. Qn̄ enī baptizatꝰ ē: ⁊ myſteriū ſcd̓e ꝑeratōis aſſūpſit: tūc dr̄ incepiſſe: vt tu quoqꝫ priore natem deſtruas: ⁊ ī ſcd̓a regeneratōe naſcaris. GRFGOzan. Eſt ergo cōſiderandū quis eſſet qui bapticatꝰ e ⁊ aī⁊ quando. Mundus ſiquidem ⁊ a ioanne ⁊ iaꝫ inceptisraculis: vt ex hinc ſuſcipiamus doctrinā nos premūdadhumilitatem amplexandi: quin ⁊ in perfectione ⁊ ſpirudiꝰ⁊ carnalis etatis p̄dicādi: quoꝝ primū dictuꝫ eſt baptiuꝰſuſcipiētibꝰ ⁊ nō p̄muniētibꝰ ſe ꝑ habitū bonū. na ent ſaxationē pctōrū faciat donum baptiſmi: verendum talue