Lucas
AMBRO. Et ideo pleriqꝫ ſancto ioāni typū legis imponunt: eo ꝙ lex pctm̄ denūciare potuit: donare non potuitGREGO. nazangenus. Et vt aliquatenꝰ de baptiſmatū1dr̄ia diſſeramꝰ baptizauit moyſes: ſꝫ ī aqͣ nube ⁊ mari. hocaūt figuraliter agebat̉. Bapticauit quoqꝫ ioānes non vtiqritu iudeoꝝ: nō .n. ſolū ī aqua: ſꝫ etiā in remiſſionē pctōꝝ: nōtn̄ oīno ſpiritaliter: neqꝫ .n. addit in ſpū. Baptizat ieſus: ſꝫ inſpū: ⁊ hic eſt ꝑfectio. Eſt quoqꝫ quartū baptiſma: qd̓ fit permartyriū ⁊ ſanguinē: quo ēt ipſe xp̄s eſt baptizatus: qd̓ ceteris eſt venerabilius nimis eatenus quatenus iteratis cortagijs nō fedat̉. Eſt etiā ꝗntū ex lachrymis: laborioſius tn̄iuxta qd̓ ꝗdem ſingulis noctibꝰ ſuū rigat cubile ⁊ ſtratumin lachrymis. Seꝗt̉: Sicut ſcriptū eſt in libro eſaie ꝓph̓eUox clamātis in deſerto. AMBRO. Bn̄ vox dr̄ ioānev̓bi p̄nūciꝰ: qꝛ vox p̄cedit inferior: v̓bū ſequit̉ quod p̄cellitGREGO. Qui ēt in deſerto clamat: qꝛ derelicte ac deſtitute iudee ſolatiū redēptōis ānunciat. Quid aūt clamaretaꝑit̉: cū dr̄: Parate viam dn̄i: rectas facite ſemitas eiꝰ. Oīenī ꝗ fidē rectā ⁊ bona oꝑa p̄dicat: ꝗd aliud qͣꝫ veniēti dn̄o 1ad corda audiētiū viaꝫ parat: vt rectas deo ſemitas faciatdū mūdas ī aīo cogitatōes ꝑ ẜmonem bone p̄dicatōis format? ORIGE. Uel ī corde noſtro via p̄parāda ē dn̄o magnū .n. e cor hoīs ⁊ ſpatioſū: ſi tn̄ fuerit mūdū: neqꝫ ī corporis qͣꝫtitate: ſꝫ ī v̓tute ſenſuū magnitudinē eiꝰ ītellige: q̄ tātāſcīaꝫ capiat v̓itatis. Prepara gͦ ī tuo corde viā dn̄o ꝑ ꝯuerſationē bonā: ⁊ egregijs vl̓ ꝑfectis oꝑbꝰ dirige ſemitā vitevt ī te ẜmo d̓i abſqꝫ offenſa ꝑambulet. B A SI. Et qꝛ ſemita ē via quā p̄cedentes calcauerāt: ⁊ quā pͥores hoīes corriperūt eā iterato dirigere iubet ẜmo ill̓ ꝗ a p̄cedētiū c̨elo recedūt. HRY. Clamare aūt: Para. viā do. nō regis eratſꝫ p̄curſoris officiū. Et iō eū vocauerat vocē: qꝛ v̓bi erat precurſor. CVRIL. Sꝫ qͣſi ꝗs rn̄deret ⁊ diceret: Qual̓r viap̄parabimꝰ dn̄o: vl̓ qͣl̓r eiꝰ ſemitas rectas faciemꝰ: cum pl̓aſint impedimēta honeſtā vitā volētibꝰ ducere? Ad hoc ꝓpheticus ẜmo rn̄det. Sūt .n. vie q̄dā ⁊ ſemite neqͣqͣꝫ ad eurdū habiles: adeo vt alicubi ad tumulos ⁊ iuga tollāt̉: alicubi decliues ſint. ⁊ ad hoc remouendū dic̄. Oīs val. imple. ēom. mons ⁊ col. humiliabit̉. Quedā viaꝝ inequal̓r diſpoſite ſunt: ⁊ dū nūc ſurſū erigunt: nūc vergūt d̓orſū: valde ſūad eundū difficiles: ⁊ qͣꝫtū ad hoc ſubdit: Et erūt praua indirecta: ⁊ aſpera ī vias planas. Hoc aūt ītelligit̉ actuꝫ eē:noſtri ſaluatoris potētiā. quōdā .n. euāgelice cōuerſatiōis⁊vite iter erat ad eundū difficile: ex eo ꝙ ⁊ mētes ſingulorūmūdane voluptates oppreſſerāt: vt aut deꝰ factus hō pctm̄dānauit in carne explanata ſūt oīa: ⁊ reddita ſūt ad eunduꝫfacilia: ⁊ nec collis nec vallis proficere volentibus obuiatQRIGE. Qn̄ .n. venit ieſus ⁊ ſpm̄ ſuū miſit: oīs vallis repleta ē operibꝰ bonis ⁊ fructibꝰ ſpūſſcī: quos ſi habueris nōſolū vallis eē deſiſtis: ſꝫ ēt mōs dei eē īcipies. QRFGOniſenus. Uel quietā in virtutibus cōuerſationē ſignificat ꝑcōualles: ẜm illud pſalmi. Ualles abundabunt frumento.CHRY. Elatos aūt ſuperbos noīe montis denunciat:quos xp̄s humiliauit. Colles aūt deſperatos appellat: nō ſolum ob ſuperbiam mentis ſue: ſed ꝓpter deſperatiōis ſterilitatem: collis .n. nullus fructus ꝓducit. ORIGF. Ul̓ intelligas qm̄ mōtes ⁊ colles ꝗ ſūt aduerſarie ptātes: ꝑ aduētū xp̄i ꝓſtrati ſūt. BA SI. Sicut aūt colles reſpectu montiū magnitudine differūt ī alijs ſūt idem: ſic ⁊ aduerſe poteſtates ꝓpoſito quidem conformes ſunt: īmanitate tn̄ offenſionū ſecernuntur. QREGO. in homi. Uel vallis impleta creſcit: mons aūt ⁊ collis humiliatus decreſcit: quia ī fide chriſti ⁊ gentilitas plenitudinē gratie accepit: ⁊ iudea ꝑerrorem perfidie hͦ vnde tumebat perdidit. Humiles enidonū accipiunt quod a ſe corda ſuperbientium repellunt.CHRY. Uel ꝑ hoc declarat legis difficultatē in fidei facitatem conuerſam: ac ſi dicat: non vlterius ſudores ⁊ do-
lores īminent: ſed gr̄a ⁊ remiſſio pctōruꝫ facilē viā porad ſalutē. QRE. niſenꝰ: Uel iubet valles īpleri. deucinro colles ⁊ mōtes: volēs on̄dere ꝙ nec ob defectū virtordo ſit concauus: nec diſcrepet ob exceſſum. QREr.Praua aūt directa fiunt: cū maloꝝ corda ꝑ iniuſticiata ad iuſtitie regulā dirigunt̉. Aſꝑa aūt in vias platant̉: cū īmites atqꝫ iracude mētes ꝑ infuſione ſupernad lenitatē māſuetudinis redeūt. CHRV. Deinſubijcit cāꝫ dicēs: Et vide. om. ca. ſalu. dei. on̄derqmad fines mūdi diffundet̉ euāgelij virtꝰ: atqꝫ cogre ferino ⁊ obſtinata volūtate: ad māſuetudinē ⁊humanū genus cōuertens. Nō āt ſolū iudei ⁊ ꝓſetota humana natura ſalutare dei videbit. CHRV. inqui filium miſit vt noſtrū ſaluatorē. Caro autē apitur pro toto homine. GRE. ī ho. vel alter: Omnis car.i. omnis homo ſalutare dei videlicꝫ chriſtuꝫ in hac vita videre non potuit. ꝓpheta ergo oculū ad extremuꝫ iudicu diem̄ tendit: qn̄ hū ic oēs ⁊ electi ⁊ reprobi pariter videbun¶ Dicebat ergo ad turbas que exibant vt baptizarētur ab ipſo. Genimina viperarū: quis ondetvobis fugere a ventura ira? facite ergo fructudignos pnīe: ⁊ ne ceperitis dicere: patreꝫ hēmꝰabraā. Dico .n. vobis: qꝛ potens eſt deus de lapidibus iſtis ſuſcitare filios abrae. Iā .n. ſecurisad radicē arboris poſita eſt. Omnis ergo arbornon faciēs fructū bonū excidet̉ ⁊ in ignē mittet¶HRY. Manēs aliꝗs ī priſtino ſtatu ⁊ mores ſuos ⁊cſuetudinē nō relīquēs: nequaqͣꝫ rite ad baptiſmū venit.ꝗs ergo velit baptizari: egrediat̉. vn̄ ſignanter dr̄: Et dice.ad tur. q̄ exi. vt ba. ab ip̄o. Egrediētibꝰ itaqꝫ adbis loquit̉ que ſequūt̉. Si .n. iā egreſſi eſſēt: nequiad eodiceret: genimina viperaꝝ. CHRV. Ille itaqꝫſerti videns oēs īcolas paleſtine circūſtātes ip̄ꝫ ⁊ adrtes: nō flectebat̉ ꝓ tanta reuerētia: ſꝫ īſurgēs in ipſosbat eos. Sacra āt ſcriptura ẜꝫ ſtimulātes paſſiōes pleruferarū noīa īponit hoībus. Interduꝫ canes eos noīans cāꝓcacitatis: equos ob luxū: aſinos ꝓpter demētiā: ⁊ leones⁊ pardos cā rapacitatis ⁊ petulātie: aſpides cā doli: ſerpēt⁊ viꝑas cā veneni ⁊ calliditatis. Un̄ ⁊ nunc ioānes iudeoaudacter genimina viperaꝝ vocat. BASI. Oportet auiſcire ꝙ hec noīa natꝰ ⁊ filiꝰ de aīalibꝰ dicūt. genime vopodici fetꝰ an̄qͣꝫ efficit̉: fructꝰ etiā palmaꝝ genimina dicraro aūt in aīalibus accipiūt̉ ⁊ ſemꝑ ī malo. OR IGE.Irūt aūt viperā marē coeūdo necare: cuius ſeme excreſceꝑimit matrē: ⁊ ſic ꝓdit ī lucē ſciſſo parētis vtero in vindiquodāmō parētis genitoris. itaqꝫ parricida ē ꝓles vipales erāt iudei ꝗ patres ſpiritales eoꝝ atqꝫ doctores occiobāt. Quid aūt ſi īuenit eos peccātes ſꝫ īcipiētes cōueridebebat eis cōuitiari ſꝫ ꝑmulcere? Dicēdum ꝙ nō abat mentē his q̄ fiebāt exteriꝰ. mētis .n. eoꝝ archanauerat dn̄o reuelāte. nimis .n. ſe iactabāt ī ꝓgenitoribergo radicē ſcindēs noīat illos genimina viperaꝫvituꝑans patriarchas: aut eos viꝑas noīans. QRr. xͣqꝛ ꝑ hoc ꝙ bonis īuidēt eoſqꝫ ꝑſequunt̉: patꝝ ſūoꝝ caum vias ſequētes: qͣſi venenati filij de veneficis parinati ſunt. Quia v̓o ſupradicta ſnīa intēdit ꝙ extrenſtus examine ab oī carne videbit̉: recte ſubdit̉: Auis ovobis fugere a vētura ira? Uētura ira eſt animaduernotionis extreme. AMBRO. Oſtendit̉ aūt his dei mūeiūtione infuſa prudētia: vt gerant ſuoꝝ pnīam delicioꝫri terrorē iudicij prouida deuotione metuentes: aut ſoeꝰſe iuxta qd̓ ſcriptum eſt: Eſtote prudentes ſicut ſ. rpeltadꝰdunt̉ hr̄e prudētiā naturalē ꝗ ꝓfutura videāt ⁊ ſpōtē dtrſcant: ſed adhuc noxia non relinqͣnt. GREGO. in polꝰ