Mar cus
MaProuocat ēt apoſtolos: hͦ dicēs ad fractionē panis: vt illisſe n̄ hēre teſtātibꝰ magnitudo ſigni notior fieret. THECPHI. Diſcipuli āt arguebāt eū tāqͣꝫ ignorātē qd̓ illis eēt noceſſariū ad tātā ml̓titudinē turbaꝝ paſcēdā: vn̄ turbati ridēt. Seꝗt̉ .n. Et dixe. ei: Eūtes emamꝰ de. du. pa. ⁊ dabi. ilman. AVGV. de cō. euā. Hoc Philippꝰ apud Ioānē rr̄det: ſꝫ Marcꝰ a diſcipulis rn̄ſuꝫ eē ꝯmemorat: volēs ītelligi hͦ ex ore ceteroꝝ philippū rn̄diſſe: qͣꝫqͣꝫ ⁊ pluralē numeꝓ ſingulari vſitatiſſime ponere potuerit. Seꝗt̉: Et dic̄ eisQuot pa. habe. ite ⁊ vi. Hoc a dn̄o ſcm̄ eē ceteri euāgeliſtep̄termiſerunt. Seꝗt̉: Et cū cog. dicunt: qn̄qꝫ ⁊ du. pi. Ꝙ Andreas apd̓ Ioānē de ꝗnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰ ſuggeſſerit: hͦ ceteri euāgeliſte pluralē numeꝝ ꝓ ſingulari ponēteꝫex diſcipuloꝝ ꝑſona rettulerūt. Seꝗt̉: Et p̄ce. illis vt accūfa. om. ẜꝫ ꝯtu. ſuꝑ vi. fe. ⁊ diſcu. ī ꝑtes ꝑ cē. ⁊ ꝗnqͣ. Ꝙ āt Lucas dic̄ ꝗnqͣgenos iuſſos eē diſcūbere: Marcꝰ v̓o ꝗnquagnos ⁊ cētenos: iō n̄ hͦ mouet: qꝛ vnꝰ ꝑtē dixit: alter totū. Qenī de cētenis rettulit: hͦ retulit qd̓ ille p̄termiſit. THECPHI. Per hͦ āt dat̉ ītelligi ꝙ ſeq̄ſtratī diſcubuerūt ꝑ ꝑtes⁊ ꝑtes. ī greco .n. qd̓ h̓ dr̄ ẜꝫ ꝯtub̓nia duplicat̉: ac ſi diceret̉ꝑ ꝯtub̓nia ⁊ ꝯtub̓nia. ſeꝗt̉: Et acce. ꝗn̄qꝫ pani. ⁊ duobꝰ piſciītuēs ī ce. bn̄dixit ⁊ fre. pa. ⁊ de. diſ. vt po. an̄ eos: ⁊ duos prſces diuiſit oībꝰ. CHRY. Decenter āt ī celū aſpexit: qꝛdeſerto māna accipiētes iudei: de deo dicere attētaueruntNūꝗd poterit dare panē? Ne vero hoc ꝯtīgat an̄qͣꝫ faceretad pr̄eꝫ rettulit qd̓ erat facturꝰ. THEODHI. Intuet̉ ēin celū: vt īſtrueret a deo petere eſcā ⁊ nō a diabolo ſicut faciunt illi: ꝗ alienis iniuſte laboribus nutriunt̉. Ex hoc etiaꝫturbis tunc innuit ꝙ non eſſet deo ꝯͣrius: ſed deū īuocaret.Dat aūt panē diſcipulis apponēdum turbis: vt tractandopanē non dubiū ſed miraculū videat̉. ſeꝗtur: Et mā. oēs:ſa. ſunt. ⁊ ſuſtu. reli. freg. xij. cōphi. Duodecī cōphini ſuꝑabidant fragmentoꝝ: vt quolibet apoſtolorum vnum cophnum ſuper humeꝝ apportante: ineffabile miraculū videatSuꝑabundantis .n. virtutis erat nō ſolū tot hoīes paſcere:ſed ⁊ tantā ſuperabundantiaꝫ relinquere fragmentorum.Moyſes .n. ⁊ ſi māna dabat: ſꝫ vniuſcuiuſqꝫ neceſſitatemillud largiebat̉: ſuꝑfluū vero vermibꝰ ſcaturiebat: Heliasēt viduaꝫ paſcens: qͣꝫtum ei erat ſufficiens tribuebat: ieſusvero tanqͣꝫ dn̄s ſuꝑbūdanter oꝑabat̉. BED A. Myſticeaūt die declinata turbas ſaluator reficit: qꝛ vel fine ſeculorum ꝓpinquante: vel cum ſol iuſticie pro nobis occubuit:ſpiritualis inedie ſumus tabe ſaluati. ꝓuocat apoſtolos acfractionē panis: inſinuans ꝙ quottidie ꝑ eos ieiuna ſūt corda nr̄a paſcēda: eoꝝ .ſ. lr̄is ⁊ exēplis. Per quīqꝫ panes ꝗnqꝫmoſayce legis libri: ꝑ duos piſces pſalmi ſūt ⁊ ꝓphete figurati. THEOPHI. Ul̓duo piſces ſūt piſcatoꝝ ẜmōes .ſ.epl̓e ⁊ euāgeliū. BED A. Qꝛ v̓o ꝗnqꝫ ſūt exterioris hoīsſenſus: qn̄qꝫ milia viri dn̄m ſecuti: deſignāt eos ꝗ īⁱ ſecularadhuc hītu poſiti: exterioribꝰ bn̄ vti nouerūt. GREGOxvi. mora. Diuerſi ꝯuiuātiū dīſcubitꝰ diſtīctiones eccl̓iariq̄ vnā catholicā faciūt deſignāt. Iubilei āt reꝗes ꝗnqͣgenrij numeri myſterio ꝯtinet̉. ⁊ ꝗn̄qͣgenariꝰ bis ducit vt ad cetenariū ꝑueniat̉. Quia gͦ pͥus a malo ꝗeſcit̉ oꝑe vt poſt aī-pleniꝰ ꝗeſcat ī cogitatiōe: alij ꝗnqͣgenarij: alij cēteni diſcū-būt. EBD A. Suꝑ fenū aūt diſcūbētes dn̄icis paſcūt̉ almētis. ꝗ ꝑ cōtinētiā calcatis cōcupiſcētijs audiēdis īplēdi-qꝫ dei verbis oꝑam īpendunt. ſaluator autē nō noua creatcibaria: qꝛ veniens in carne nō alia qͣꝫ p̄dicata ſunt p̄dicatſed legis ⁊ ꝓphetarū ſcripta qͣꝫ grauida ſint myſterijs gr̄edemonſtrat. Intuet̉ in celū vt ibi lucē doceat eſſe querendā. Frāgit ⁊ ante turbas ponēda diſtribuit diſcipulis: qꝛ ſacramēta ꝓphetie ſanctis doctoribꝰ ꝗ hec toto orbe p̄dicētpate fecit. Qd̓ turbis ſuꝑeſt a diſcipulis tollitur: qꝛ ſacratiora myſteria q̄ a rudibus capi nequeūt: nō negligēter omit-1tenda ſꝫ ſunt inꝗrenda ꝑfectis. Nā ꝑ cōphinos. xij. apoſto
arcusli ⁊ ſequētes doctores figurāt̉: foris ꝗdē hoībꝰ d̓ſpecatus ſaluatoris cibi reliquijs cumulati. Conſtat .n. cooꝑa ẜuilia geri ſolere. HIERO. Ul̓ duodecī cophini fragmentis colliguntur: cum ſint ſuper thronos inqtes. xij. tribus iſrael: qui ſunt fragmenta abraam: iſaac eucob: quando ex iſrael reliquie ſalue fient.¶ Et ſtatim coegit diſcipulos ſuos aſcēdere nuim vt precederēt eū trās fretū ad bethſaidā.ipſe dimitteret ppl̓m. Et cum dimiſiſſet eos qijt in mōtē orare. Et cū ſero eſſet erat nauis īdio mari: ⁊ ip̄e ſolus in terra. Et vidēs eos horantes in remigādo: erat .n. ventus ꝯtrariꝰ eiorcirca quarta vigiliā noctis vēit ad eos ambuſupra mare: ⁊ volebat preterire eos. At illi vt vderunt eū ambulantē ſupra mare: putauerūt fataſma eē ⁊ exclamauerūt: Oēs .n. viderūt eūꝫꝯturbati ſunt. Et ſtatim locutus eſt cū eis ⁊ deeis: Cōfidite: Ego ſuꝫ. Nolite timere: Et aſcedit ad illos in nauim: ⁊ ceſſauit ventus. Et plimagis intra ſe ſtupebant. Non .n. intellexerumde panibus. Erat .n. cor eorum obcecatumGIO. Dn̄s ꝗdē in miraculo panū ꝙ eēt ꝯditor reꝝ oſtedit: nūc āt ābulādo ſuꝑ vndas ꝙ hēret corpꝰ ab oīuꝫ pecotoꝝ grauedīe libeꝝ edocuit ⁊ in placādo vētos: vndarabie ſedādo: ꝙ elemētis dn̄aret mōſtrauit. vn̄ dr̄. Et ſtatcoe. diſ. ſuos aſc. na. vt pre. eū trāſfretū ad Beth. d̓dimit. populū. CHRV. Dimittit ꝗdē ppl̓m ī bn̄dictiōealiꝗbꝰ curatiōibꝰ. Coegit āt diſcipulos: qꝛ nō de fapoterāt ſeꝑari: ⁊ hͦ ꝗdē tū ꝑꝑ nimiū affectū qbāt: tū qꝛ ſollicitabāt̉ qͣliter ad eos veniret. BEIrito āt mouet qūo Marcꝰ dicat ꝑacto miraculo panū: d̓pulos veniſſe trāſfretū ad bethſaidā: cū videat̉ lucas dicre ꝙ ī locis bethſaide ſcm̄ fuerit miraculū illud: niſi fortetelligamꝰ ꝙ lucas ait ī deſertū locū ꝗ ē bethſaida: nō ipſiītima ciuitatis: ſꝫ loca deſerti ad eā ꝑtinētis eē d̓Marcꝰ āt dic̄ vt p̄cederēt eū ad bethſaidā vbi ipſa curnotat̉. ſeꝗt̉: Et cū di. eos: abijt ī mōtē orare. CHRI.Ocet ītelligere de xp̄o ẜm ꝙ ē hō. hoc ēt fecit īſtinos aſiduos eē ī oratiōe. THEOPHI. Dimiſſa āt turba aſcerdit̓ orare. reꝗeꝫ .n. ⁊ ſilētiū or̄o exigit. BEDA. Nō oīs āQui v̓ꝗorat aſcēdit ī mōtē: ſꝫ ꝗ bn̄ orat: ꝗ deū orādode diuitijs aut honore ſeculi aut de inimici morte obſecraipſe in īfimis iacēs viles ad deuꝫ p̄ces mittit. Quare at dn̄dimiſſo ppl̓o ī mōtē oraturꝰ adierit: Ioānes declarat diciIeſus gͦ cū cognouiſſet qꝛ vēturi eēt vt raperēt eū: ⁊ facrent eū regē: fugit iterū ī mōtē ipſe ſolꝰ. Seꝗt̉: Et cuꝫ ſeeēt: erat nauis in medio ma. ⁊ ipſe ſolꝰ in terra. THIEIPermiſit aūt dn̄s ꝑiclitari diſcipulos vt patiētes fierivn̄ nō ſtatī eis aſtitit: ſꝫ ꝑ totā noctē ꝑiclitari ꝑmiſit: vt doceret eos patiēter expectare: ⁊ nō a principio ſꝑare in tribilationibꝰ ſubſidiū. Seꝗt̉ .n. Et vidēs eos labo. in remi. eraenī vētus ꝯͣriꝰ eis: ⁊ circa quartaꝫ vigi. noctis venit ad eoamb. ſuꝑ ma. CHRV. Quattuor vigilias noctis dicit ſacra ſcriptura: vnāquāqꝫ diuidens in tres horas. vn̄ quavigiliā dicit: q̄ eſt poſt horā nonā .ſ. in hora. x. vel poſterihora. Seꝗt̉: Et vo. p̄te. AV GV. de cō. euā. Quo at h ltelligere potuerūt: niſi qꝛ in diuerſuꝫ ibat: eos voles pire tāqͣꝫ alienos a ꝗbꝰ ita nō agnoſcebat̉: vt fantaſma ꝑret̉. Seꝗt̉ .n. At illi vt vi. eū am. ſupra ma. pu. fan. eē: ⁊ extma. oēs enī eū vide. ⁊ contur. ſunt. THEOPHI. diaūt qm̄ cū chriſtus debebat eoꝝ pericula cōſpeſceremaiorē eis incutit timorē. Sed ſtatim ꝑ voce contortauꝰ