Mattheus

¶ Tunc venit ad diſcipl̓os ſuos: ⁊ ait illis: Dormite iam ⁊ requieſcite. Ecce appropinquauithora: ⁊ filius hoīs tradet̉ in manus peccatoruꝫ.Surgite eamꝰ. Ecce appropinqͣuit ꝗ me tradet.HVLA. Poſt orationē frequētē: poſt diſcurſus recurſu-qꝫ ml̓tiplices metū demit: ſecuritate reddit in reꝗeꝫ. adhortatur. vn̄ dicit̉. Tūc venit ad diſ. ſuos ⁊ ait illis dor. iaꝫ ⁊ requi. CHRV. in ho. Et ꝗdē tūc vigilare oportebat: ſꝫ hocdixit: vt on̄deret: quoniā neqꝫ viſuꝫ poſſent ferre futurorūmalorū: ⁊ qm̄ eoꝝ nō indiget auxilio: qm̄ oīno tradi eū oportebat. HVLA. Uel hoc dic̄: qꝛ volūtateꝫ pr̄is de diſcipulis iā ſecurꝰ expectabat de qua dixerat. Fiat volūtas tua:.ſ. tranſiturū in nos calicē bibens infirmitatē corꝑis nr̄i: ⁊tmoris ſollicitudinē ⁊ ip̄uꝫ dolorē mortis abſorbuit. ORIGE. Uel nō ē ille ipſe ſomnus: quē iubet nunc diſcipl̓os ſuos dormire: ⁊ ille ꝗ eis ſuperius ſcribit̉ ꝯtigiſſe. Illic enī dormiētes inuenit: nō reꝗeſcētes ſꝫ grauatos ocl̓os hn̄tes: nūcaūt precepit eis nō ſimpliciter dormire: ſed cū requie: vt odo ſeruetur: vt primū ꝗdē vigilemus orātes vt nō intremin tētationē: vt poſtea dormiamꝰ ⁊ requieſcamꝰ: vt cū aliꝗsinuenerit locū dn̄o: tabernaculū deo iacob: aſcēdat ſupra lectū ſtratꝰ ſui ⁊ det ſomnū oculis ſuis: Forſitan aūt ⁊ aīa nonpotēs ſemꝑ ſufferre labores: quaſi incarnata remiſſionesaliquas ſine rep̄henſione conſequet̉: q̄ moraliter dormitiones dicunt̉: vt vſqꝫ aliquātū tēporis habēs remiſſionem renouata reſuſcitet̉. HVL A. Quod autē ad eos reuertensdormiēteſqꝫ reperiēs primuꝫ reuerſus ob iurgat: ſcd̓o ſilettertio quieſcere iubet: rō iſta eſt: ꝙ primū poſt reſurrectionē diſperſos eos: ⁊ diffidentes ac trepidos reprehēdit: ſecūdo miſſo ſpū paraclito: grauatis ad cōtuendā euāgelij libertatē oculis viſitauit: nā aliquādiu legis amore detenti: quodam fidei ſomno occupati ſunt. tertio vero .i. claritatis ſureditu ſecuritati eos quietiqꝫ reſtituet. ORIGE. Poſtoaūt reſuſcitauit eos a ſōno: vidēs in ſpū appropinquātē iudā traditiōi: ꝗ nōdū videbatur a diſcipulis eius dicit: Ecceappropin. hora ⁊ filiꝰ homi. tradetur in manꝰ peccatorum.CHRV. in hō Per hoc aūt qd̓ dicit: Appropinquauit hora. on̄dit qm̄ diuine diſpoſitiōis. erat qd̓ gerebatur. per hocaūt qd̓ dicit in manꝰ peccatorū demōſtrat: qm̄ illorū nequtie hoc opꝰ erat: nō ꝙ ipſe delicto eēt obnoxiꝰ. ORIGESed ⁊ nunc in manus peccatorum traditur ieſus: quandohi qui videntur ieſum credere habēt euꝫ in manibꝰ ſuis: cūſint peccatores. Sꝫ quotienſcūqꝫ iuſtꝰ habēs in ſe ieſuꝫ inptāte factꝰ fuerit peccatoꝝ: Ieſus ē traditꝰ in manus peccatoꝝ. HIERO. Poſtqͣꝫ ergo tertio orauerat: ⁊ apoſtolotimorē ſequēte pnīa īpetrauerat corrigēdū ſecurꝰ d̓ paſſiōeſua ꝑgit ad ꝑſec̓utores: ⁊ vltro ſe ad īterficiēdū p̄bet. vn̄ ſequit̉. Surgite eamꝰ. q. d. Nō vos īueniāt qͣſi timētes: vltroꝑgamꝰ ad mortē: vt cōfidētiā ⁊ gaudiū paſſuri videant. Sꝫquit̉ .n. Ecce appropinqͣuit ꝗ me tradet. ORIGE. Nō dicit appropinquauit mihi: nec .n. ipſi appropinqͣbat traditoeius qui ſe ęlongauerat peccatis ſuis ab eo. AVGV. deconſe. euā. Uidet̉ aūt hic ſermo ẜm mattheū ſibijpſi eē cōtrarius. Qūo enī dixit Dormite iā ⁊ reꝗeſcite: cū cōnectatSurgite eamus. qͣ velut repugnātia ꝗdā cōmoti conanturita ꝓnunciare qd̓ dictū eſt: Dormite iā ⁊ requieſcite tanqͣꝫab exprobrante: nō a ꝑmittēte ſit dictum: qd̓ recte fieret ſieſſet neceſſe. Cū v̓o marcus ita cōmemorauerit: vt cum dixiſſet: Dormite iā ⁊ reꝗeſcite. adiungeret: Sufficit. ⁊ deīdeinferret: Uenit hora: Ecce tradet̉ filius hoīs. vtiqꝫ ītellpoſt illud qd̓ eis dictū eſt. Dormite iā ⁊ requieſcite: ſiluiſtdominū aliquantū: vt hoc fieret qd̓ promiſerat: ⁊ nunc ītiliſſe. Ecce appropinquauit hora. Propter quod ẜm marcūpoſitum eſt. Sufficit. id eſt ꝙ iam requieſcitis.¶ Adhuc eo loquēte: ecce iudas vnus de duode

cim venit: ⁊ cum eo turba multa cū gladiis ⁊ fſtibus miſſi a prīcipibus ſacerdotū ⁊ ſenioribuspopuli. Qui autē tradidit eum dedit illis ſigndicēs: Quēcunqꝫ oſculatus fuero ipſe eſt tente eum. Et confeſtim accedens ad ieſum diriAue rabbi. Et oſculatus eſt eum. Dixitqꝫ illiſus: Amice ad ꝗd veniſti? Tūc acceſſerūt ad ci⁊ manus iniecerunt in ieſum ⁊ tenuerunt eumGLO. Quia ſuꝑiꝰ dictū ē ꝙ dn̄s vltro ſe ꝑſecutoribꝰ eribebat: ꝯn̄ter euāgeliſta on̄dit qūo ſit a ꝑſecutoribꝰ detētivn̄ dicit. Adhuc eo loquēte ecce iudas vnꝰ de duodecī venit. REMI. Unus vꝫ numero: nō merito. Hoc autē diriad on̄dēdū īmane facinꝰ illiꝰ ꝗ de apoſtolica dignitate facfuerat ꝓditor. Seꝗt̉. Et cū eo turba ml̓ta cū gladijs ⁊ fuſibus. Ut āt on̄deret euāgeliſta īuidētie cā illū dep̄hēſū ſuiungit: Miſſi a pͥnci. ſacer. ⁊ ſenio. populi. ORIGE. P.dicere aliꝗs qm̄ ꝑꝑ ml̓titudinē eoꝝ ꝗ iā crediderant muvenerūt aduerſus eū timētes ne multitudo credētium demanibꝰ eoꝝ tollerēt eū: Ego eſtimo ēt alterā cām: qm̄ ꝗꝑtabāt in beelzebub eijcere ſolere demonia arbitabātur eex ꝗbuſdā maleficijs poſſe effugere de medio volētiū eutenere. Multi ēt nūc ſpiritalibꝰ gladijs militāt ꝯͣ ieſum vrijs .ſ. ⁊ diuerſis de deo dogmatibꝰ: Seꝗtur: Qui āt traceū dedit eis ſignū dicēs: Quēcūqꝫ oſculatꝰ fuero: ipſe ē tente eū. Dignū ē āt q̄rere cū ẜm faciē notꝰ eēt oībꝰ hītātibꝰin iudea qͣre qͣſi nō cognoſcentibus effigiē eius dedit eis ſignū? Uenit aut traditio talis de eo ad nos: qm̄ nō ſolū d̓forme in eo fuerūt: vna ẜm quā eū oēs videbāt: altera ẜmquā trāſfiguratꝰ ē corā diſcipul̓ ī mōte: ſꝫ ēt vnicuiqꝫ apperebat ẜm ꝙ fuerat dignꝰ. ſicut ⁊ de māna ſcriptū ē: ꝙ hbebat ſaporē ad oēm vſuꝫ cōuenientē: ⁊ verbū dei nō ſiliter cunctis apparet. Propter huiuſmodi ergo trāſfigutiones eiꝰ ſigno indigebāt. CHRV. in ho. Uel iō ſignieis dedit: qꝛ multotiens detētus ab ipſis ꝑtranſijt neſcietibus eis: qd̓ ⁊ tūc factū eēt: ſi ipſe voluiſſet. Seꝗtur: Et cōfeſtim accedēs ad ieſuꝫ dixit. Aue rabbi. ⁊ oſculatus eſt eūRAB A. Suſcipit dn̄s oſculū traditoris: nō ꝙ ſimularnos doceat: ſꝫ ne proditionē fugere videat̉. ORIGE.Saūt aliꝗs q̄rat Cur oſculo iudas tradidit ieſuꝫ? ẜm quoſꝗdem voluit reuerētiam ad magiſtrū ſeruare: nō audenmanifeſte in eū irruere. ẜm alios aūt hoc fecit: timens neſfortę ſe manifeſtū aduerſariū p̄buiſſet: ipſe ei fieret cā euaſionis: cū poſſet ẜm opinionē eius effugere: ⁊ facere ſe īpeuium. Ego aūt puto ꝙ oēs proditores veritatis amare vritatem fingentes: oſculi ſigno vtunt̉. Oēs etiā heretici ſi⁊ iudas ieſu dicunt Rabbi: Ieſus autem placabilia reſpdet. vnde ſequitur: Dixitqꝫ illi ieſus. Amice ad quid veniſti; Dicit autem amice improperans ſimulationem: hoc. n.noīe neminem bonorum in ſcripturis cognoſcimus aptlatum. ad malum n. dicit̉: Amice quomodo huc intraſiAmice non facio tibi iniuriā. AVGV. ī ſer. do. de paſ.cit autem. Ad quid veniſti; tāqͣꝫ ſi diceret: oſcularis ⁊ iſidris: noui quare veneris: amicū fingis: cū proditor ſis. RlMI. Siue Amice ad quid veniſti; hoc fac: ſubintelligitiSequitur: tunc acceſſerunt ⁊ manus iniecerunt in ieſumtenuerunt eum. Tunc .ſ. quando ipſe permiſit. frequentenim voluerunt. ſed non potuerūt. RAB A. Exulta cheſtiane in cōmertio inimicorum tuorum viciſti: quod iudavēdidit: ⁊ quod iudeus emit tu acquiſiuiſti.¶ Et ecce vnus ex his ꝗ erant cū ieſu extēdes n̄num exemit gladium ſuū ⁊ percutiens ſeruūcipis ſacerdotū amputauit: auriculaꝫ eius: Tuait illi ieſus: Cōuerte gladiuꝫ tuum in locū ſuū