Iohannes
oculis credebat. vn̄ nō ſuffecit ei dicere: Niſi videroſed addidit: Et miſero digitum ⁊ cetera.¶ Et poſt dies octo iteꝝ erāt diſcipuli eiꝰ itus ⁊ thomas cū eis. Uenitieſus ianuis clauſis: ⁊ ſtetit ī medio⁊ dixit eis: Pax uobis. Deīde dicitthome: Infer digitū tuuꝫ huc: ⁊ uide manꝰ meas: ⁊ affer manu tuā: ⁊mitte ī latꝰ meū: ⁊ noli eē īcredulusſed fidelis. Andit thomas ⁊ dixit:Dn̄s meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ: Dicit ei ieſus:Qꝛ uidiſti me thoma credidiſti: btīꝗ nō uiderūt ⁊ crediderūt. Multaꝗdē ⁊ alia ſigna fecit ieſus ī ꝯſpectudiſcipuloꝝ ſuoꝝ q̄ nō ſūt ſcripta ī libro hoc. Hec autē ſcripta ſūt ut credatis: qꝛ ieſus eſt filiꝰ dei: ⁊ ut credētes uitam habeatis in nomine eius.CHRY. Cōſidera dn̄atoris clemētiā: qͣliter ⁊ provna aīa on̄dit ſeip̄m vulnera hn̄tem ⁊ accedit vt ſaluet̉ vnū: ⁊ nimiꝝ diſcipuli annūciātes digni erāt fide ⁊ ipſe ꝓmittes. Sꝫ tn̄ qꝛ ſolꝰ thomas q̄ſiuit: neqꝫhoc eū pͥuauit chriſtꝰ: nō aūt ſtatī ei apparet: ſed p̄dies octo: vt ī medio a diſcipulis admonitꝰ accēdat̉ad maiꝰ deſideriū ⁊ fidelior fieret in futuꝝ. vn̄ dicit̉:Et pꝰ dieſ octo iteꝝ erāt diſcipuli eiꝰ ītus ⁊ thomascū eis: Uenit ieſus ianuis clauſis: ⁊ ſtetit in medio: ⁊dixit: Pax vobis. AVG. in ſer. paſc. Queris a me⁊ dicis: ſi ꝑ oſtia clauſa ītrauit: vbi ē corporꝭ modꝰ:⁊ ego rn̄deo: ſi ꝑ mare ambulauit: vbi eſt corporꝭ pōdus; ſed fecit illud dn̄s tanqͣꝫ dn̄s: nunqͥd igit̉ reſuirexit deſtitit eē dn̄s. CHRI. Stat itaqꝫ ieſuſ ⁊ nōexpectat a thoma īterrogari: ſꝫ vt on̄dat qm̄ cū loq̄bat̉ ad cōdiſcipulos aderat: eiſdem v̓bis vſus ē. Etpͥmo qͥdē increpat vel īproperat. vn̄ ſequit̉: Deindedicit thome: infer digitum tuū huc: ⁊ vide manꝰ meas ⁊ affer manū tuā: ⁊ mitte in latꝰ meū: ſecūdo aūterudit dicēs: Et noli eē incredulꝰ ſꝫ fidelis. vide qm̄infidelitatis erat ambiguitas: an̄qͣꝫ ſpiritūſanctū acciperet: poſtea aūt nō: ſed firmi erant de reliquo. Dignū aūt ē q̄rere qͣliter corpꝰ īcorruptibile typos habebat clauoꝝ; ſed ne tumultueris: cōdeſcēſionis eīꝫerat vt diſcerēt: quoniā ipſe erat qͥ crucifixus fueratAVG. de ſymbolo: Poſſet autē ſi vellet de corꝑeſuſcitato ⁊ clarificato oēm maculā cuiuſlibet cicatricis abſterge̓: ſed ſciebat qͣre cicatrices in ſuo corpore reſeruaret. Sicut enī demōſtrauit thome noncredēti niſi tāgeret ⁊ videret: ita etiam inimicis ſuisvulnera demōſtraturꝰ eſt ſua: non ꝙ eis dicat ſicutthome: Qꝛ vidiſti ⁊ credidiſti. ſed vt conuincēs eosv̓itas dicat: Ecce hoīem quē crucifixiſtis: videtꝭ vulnera q̄ infixiſtis: agnoſcitis latꝰ qd̓ pupugiſtis: qm̄ ꝑvos ⁊ ꝓpter vos apertū ē: nec tn̄ intrare voluiſtis.AVG. xxij. de ciui. dei: Neſcio aūt qūo etiā ſic afficimur amore martyrū beatoꝝ: vt velimꝰ in illo regno
in eoꝝ corporibꝰ videre vulnerū cicatrices que prochriſti noīe ꝑtulerūt: ⁊ fortaſſe videbimꝰ. nō enī deformitas in eis: ſed dignitas erit: ⁊ q̄dam qͣꝫuis ī copore nō corporis ſed virtutis pulchritudo fulgebit.nec ideo tn̄ ſi aliqua martyribꝰ amputata ⁊ ablataſunt mēbra: ſine ipſis mēbris in reſurrectione eruntmortuoꝝ: qͥbus dictū eſt: Capillꝰ capitis veſtri nonꝑibit. Sed ſi hoc decebit in illo nouo ſeculo: vt inditia glorioſoꝝ vulneꝝ in illa īmortali carne cernant̉vbi mēbra vt predicerent̉ percuſſa vel ſecta ſunt ibicicatrices: ſed tamē eiſdē membris redditis non perditis apparebūt. Quāuis igitur omīa que acciderātcorpori vitia tunc non erūt: non ſunt tamē appellāda vitia virtutis indicia. GREGO. in ho. Palpandam autem carnem dominꝰ prebuit quā clauſis ianuis introduxit: qua in re duo mira ⁊ iuxta humanam rationem valde ſibi cōtraria oſtendit: dū poſtreſurrectionem corpus ſuum ⁊ incorruptibile: ⁊ tn̄palpabile demonſtrauit. Nam ⁊ corrumpi neceſſeeſt quod palpat̉: ⁊ palpari non poteſt quod nō corrumpitur: ⁊ incorruptibilem ſe ergo ⁊ palpabilemdomonſtrauit: vt profecto poſt reſurrectionem eſſeoſtenderet̉ corpus ſuum ⁊ eiuſdem nature ⁊ alterius glorie. GREGORI. xiij. moralium: Corpusetiam noſtrum in illa reſurrectionis gloria erit quidem ſubtile per effectum ſpiritalis potentie: ſed palpabile per veritatem nature: Non autem ſicut euticius ſcripſit impalpabile: ⁊ ventis aereqꝫ ſubtilius.AVGVSTI. Uidebat autem Thomas tangebatqꝫ hominem: ⁊ confitebatur deum quem nō videbat neqꝫ tāgebat: ſed per hoc quod videbat atqꝫtangebat: illud iam remota dubitatione credebat.vnde ſequit̉: Reſpondit thomas: ⁊ dixit ei: Dominꝰmeus ⁊ deꝰ meus. THEOPHI. Qui pͥus infidel̓fuerat: poſt lateris tactum optimum ſe theologumoſtēdit. Nam duplicem naturaꝫ vnicamqꝫ hypoſtaſim chriſti ediſſeruit. dicendo enim: Dominꝰ meushumanam naturam: dicendo vero Deus meus: diuinam confeſſus eſt: ⁊ vnum ⁊ eundem deum ⁊ dominum. Sequit̉: Dicit ei ieſus: Quia vidiſti me credidiſti. AVGVSTINVS: Non ait Tetigiſti meſed vidiſti me: quoniam generalis quodammodoeſt ſenſus viſus. nam ⁊ per quatuor alios ſenſus nominari ſolet velut cum dicimꝰ: Audi ⁊ vide qͣꝫ beneſonet: olfac ⁊ vide qͣꝫ bene oleat: guſta ⁊ vide qͣꝫ bn̄ſapiat: tange ⁊ vide qͣꝫ bene caleat. vnde ⁊ hic dominus dicit: Infer digitum tuum huc ⁊ vide manusmeas. Quid aliud ait quaꝫ tange ⁊ vide? nec tamēille oculos habebat in digito: ergo ſiue intuendo ſiue etiam tangendo hoc ait: Quia vidiſti me credidiſti: quāuis dici poſſit non auſum fuiſſe diſcipulumtangere cum ſe offerret ille tangendum. VGREGORIVS. Sed cum apoſtolus dicat fides eſt ſubſtantia ſperandarum rerum argumentum non apparentium: profecto liquet: quia que apparent: iamfidem non habent: ſed agnitionem. Dum ergo viditthomas: cuꝫ palpauit: cur ei dicitur: Quia vidiſti mecrediſti. ſed aliud vidit: aliud credidit; hominem vidit: ⁊ deum confeſſus eſt. Letiticat autem valdequod ſequitur: Beati qui non viderunt ⁊ crediderunt. In qua ſententia nos ſpecialiter ſignificatiſumus: qui eum quem carne non vidimus men-