Ca. XIX.

erat honorari eū tali honore. Qꝛ v̓o ꝯueniēſ erat matrē exiſtētē dolere: ⁊ ꝓcurationē q̄rere: qꝛ ip̄e aberatdiſcipulo qͥ diligebat̉ tradidit diligentiā habituro.vn̄ ſeqͥt̉. Deinde di. diſci. Ecce ma. tua. AVG. Hecnimirū ē illa hora de qͣ ieſus aquā cōuerſurꝰ ī vinuꝫdixerat matri: Quid mihi ⁊ tibi ē mulier? nōdū vēithora mea. Tūc eī diuīa facturꝰ: nō diuinitatis: ſꝫ infirmitatis matrē velut īcognitā repellebat. nūc aūthūana iā patiēs ex qͣ factꝰ fuerat hō: affectu cōmendabat hūano. Moralis igit̉ īſinuat̉ locus: ⁊ exēploſuo īſtruit p̄ceptor bonꝰ: vt a filijs pijs īpēdat̉ curaparētibꝰ: tāqͣꝫ lignū illud vbi erāt fixa mēbra moriētis ēt cathedra fuerit magiſtri docentis CHRY.Itaqꝫ ēt martiōis obſtruit īuerecūdiā. ſi eī nō genitus ē ẜm carnē: neqꝫ matrē habuit: cuiꝰ gr̄a tātā circa eā ſolā facit ꝓuidētiā? Intuere aūt qualit̓ cū crucifigeret̉ vniuerſa imꝑturbate agebat: diſcipulo loquēs de matre: ꝓphetias īplēs: latroni bonā ſpemtribuēs. an̄qͣꝫ aut crucifigeret̉: trepidans videt̉. nā illic qͥdē nature ībecillitas demōſtrata ē: hic āt virtutis ſuꝑabūdantia on̄debat̉. Sed ⁊ nos ꝑ hͦ erudit: ſian̄ aduerſa cōturbamur: nō ꝑꝑea deſiſtere cū ī agonē īgreſſi fuerimꝰ oīa ſuſtinere vt facilia ⁊ leuia.AVG. Qꝛ gͦ matri quā relinq̄bat: alterū ꝓ ſe filiuꝫquodāmō ꝓuidebat cur hͦ fecerit on̄dit ī hͦ qd̓ ſubdit̉: Et ex illa hora accepit eā diſcipl̓s ī ſua. Sꝫ ī queſua iohānes matrē dn̄i accepit? Neqꝫ enī nō ex eiserat qͥ dixerāt ei: Ecce nos dimiſimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumus te? Suſcepit gͦ eā ī ſua: nō p̄dia q̄ nulla ꝓpriapoſſidebat: ſed officia q̄ ꝓpͥa diſpēſatōe exquēda curabat. BEDA. Alia lr̄a hꝫ. Accepit eā diſcipulꝰ inſuā. quidam volunt in ſuam matrē: ſed cōgruētiusſubaudit̉: ſuam curam.¶ Poſtea ſciēs: ieſus qꝛ oīa ꝯſūmata ſūt: ut cōſūmaret̉ ſcriptura: dicitSitio. Uas āt erat poſitū aceto plenuꝫ. Illi ergo ſpongiā plenā aceto:hyſopo circuponētes obtulerūt orieiꝰ. Cū ergo accepiſſꝫ ieſuſ acetū dixit: Cōſūmatū ē. Et inclinato capite tradidit ſpiritū.AVG. Patiebat̉ hec oīa qui apparebat hō: ⁊ ip̄eidē diſponebat hec oīa qͥ latebat deꝰ. vn̄ dr̄: Poſteaſciēs ieſus qm̄ oīa cōſūmata ſūt: vt conſūmaret̉ ſcriptura .i. qd̓ ſcriptura p̄dixerat: Et ī ſiti mea potauerūt me aceto: dicit Sitio. tāqͣꝫ dice̓t: hͦ minꝰ feciſtis:date qd̓ eſtis. Iudei qͥppe ip̄i erāt acetū degenerantes a vino patriarchaꝝ ⁊ ꝓphetarū. Uas gͦ poſitumerat aceto plenū. tāqͣꝫ enī de pleno vaſe: de iniqͥtatemūdi hꝰ īpletū cor habētes: velut ſpōgia cauernoſisquodāmo atqꝫ tortuoſis latibulis fraudulētū. vn̄ ſequit̉: Illi āt ſpōgiā plenā aceto hyſopo circūponētes: obtulerūt ori eiꝰ. CHRY. Neqꝫ eī ex his q̄ videbāt facti ſūt māſueti: ſed ſeuiebāt magis: ⁊ euꝫ potabāt: ꝯdēnatorū pocula offerētes: ꝑꝑea eī hyſopꝰ appoſitꝰ erat. ¶AVGHyſopū āt cui circupoſueruntſpōgiā aceto plenā: qm̄ herba ē hūilis ⁊ pectus purgat: chriſti hūilitatē cōgruēter accipimus: quā circū

dederūt ⁊ ſe circūueniſſe putauerūt: chriſti nāqꝫ humilitate mūdamur. Nec moueat qūo ſpōgiā ori eiꝰpotuerūt admouere: qͥ ī cruce fuerat exaltatꝰ a t̓ra.Sicut eī apud alios euāgeliſtas legit̉ qd̓ hic p̄termiſit: ī arūdīe factū ē: vt ī ſpōgia talis potus ad crucisſublimia leuaret̉. THEO. Quidā v̓o hyſopū dicūtvocari arūdinē: nā frōdes hꝫ arūdini cōſimiles. Seqͥtur: Cū gͦ accepiſſet ieſus acetū dixit: Cōſūmatū ē.AVG. Quid niſi qd̓ ꝓphetia tāto an̄ predixerat?BEDA: Hic q̄ri pōt: quo hic dicat̉: Cū accepiſſet acetū: cū aliꝰ euāgeliſta dicat: Noluit bibe̓: Sꝫ hͦ facile ſoluit̉: qm̄ nō accepit vt biberet: ſed vt qd̓ ſcriptūerat īpleret. GRE. Deīde qꝛ nihil remāſerat qd̓ an̄qͣꝫ moreret̉ fieri adhuc oporteret: ſeqͥt̉: Et īclīato capite tradi. ſpiritū. AVG. Peractis oībꝰ q̄ vt ꝑagerent̉ expectabat: tāqͣꝫ ille qͥ ptātē hēbat ponēdi aīaꝫſuā ⁊ iterū ſumēdi eā. GR E. xj. mor. Spus āt h̓ ꝓaīa ponit̉. Si eī aliud ſpiritū qͣꝫ aīam euāgeliſta diceret: Exeūte ſpū aīa remāſiſſet. CHRY. Nō auteꝫqm̄ expirauit īclinauit caput: ſꝫ qꝛ īclīauit caput tūcexpirauit. ꝑ q̄ oīa īdicauit euangeliſta qm̄ oīm dn̄sip̄e erat. AVG. Quis eī ita dormit qn̄ voluerit: ſicut ieſus mortuꝰ ē qn̄ voluit? Quāta ſperāda vel timēda ptās ē iudicātis: ſi apparuit tāta moriētis.THEO. Tradidit āt dn̄s ſpm̄ deo ⁊ patri on̄dēs ꝙneqͣqͣꝫ ſanctorū aīe cōuerſant̉ ī tumulis. īmo deueniūt ad manꝰ patris oīm: peccatoribꝰ ad locū penarū delatis: videlꝫ ad infernum.Iudei ergo qm̄ ꝑaſceue erat: utnō remaneret ī cruce corꝑa ſabbatoErat ei magnꝰ dies ille ſabbati: rogauerūt pilatū ut frāgerēt̉ eoꝝ crura ⁊ tollerēt̉. Uenerūt ergo militeſ⁊ pͥmi ꝗdē fregerūt crura: ⁊ alteriuſꝗ crucifixꝰ ē cū eo. Ad iēſū āt cū ueniſſēt ut uiderūt eū iā mortuū n̄ fregerūt eiꝰ crura: ſꝫ unꝰ militū lancealatꝰ eiꝰ aꝑuit: ⁊ continuo exiuit ſanguis ⁊ aqͣ. Et ꝗuidit teſtimoniuꝫ ꝑhibuit: ⁊ ueꝝ ē teſtimoniū eiꝰ. Et ille ſcit qꝛ uera dicit ut ⁊ uos credatiſFacta ſūt eī hec ut ſcriptura īpleret̉:Os nō cōminetis ex eo: Et iterū alia ſcriptura dicit: Uidebunt ī queꝫtranſfixerunt.CHRI. Iudei qͥ camelū trāſglutiebāt: culicē aūtcollaudabat: cū tātā fuiſſēt oꝑati audaciā: de die diligēt̓ rōcināt̉. vn̄ dr̄: Iudei ergo qm̄ ꝑaſce. erat: vt n̄rema. ī cru. cor. ſab. BEDA: Paraſceue .i. p̄ꝑatiodicta eſt ſexta feria: qꝛ eo die duplices ſibi cibos filijiſrael p̄ꝑabāt. Erat eī ma. di. il. ſab .ſ. ꝑꝑ ſolēnitatē paſchalē. Rogaue. Pi. vt frāge. cru. eo. AVG. Noncrura tollerent̉: ſed hi qͥbus iō frāgebāt̉ vt morerēt̉:auferrēt̉ ex ligno: ne pendētes ī crucibꝰ magr̄ū diē

I I