Ca. XIX.
rū. Rn̄dit pilatꝰ: Qd̓ ſcripſi ſcripſi.CHRISO. Sicut in tropheo littere ponunt̉ victoriā oſtendendentes: ita pilatus titulū cruci chriſti inſcripſit. vn̄ dicitur: Scripſit aūt ⁊ titulū pilatꝰ:⁊ poſuit ſuꝑ cruce̓. fimul qͥdem pro chriſto reſpondēs vt eū a cōione latronū diſcerneret. ſimul auteꝫ⁊ de iudeis vlciſcens: on̄dens .ſ. ipſoꝝ maliciā dumin ſuū regē inſurrexerūt. vn̄ ſeqͥt̉: Erat āt ſcriptū: Ieſus naza. rex iudeoꝝ. ¶ BED. In quo mōſtrabat̉ iātūc regnū ipſiꝰ: nō vt ipſi putabāt deſtructū: ſꝫ potitius augmētatū. AVG. Sꝫ iudeoꝝ tm̄ rex chriſteſt: an etiā gentitiū: īmo ⁊ gentiū. Cum enī dixiſſet:Ego aūt ſū ꝯſtitutꝰ rex ab eo ſuꝑ ſyon mōtē ſanctūeius: ſubiecit Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuā. Magnū gͦ volumus intelligi in hoc titulo ſacramentū: qꝛ .ſ. oleaſter factus ē ꝑticeps pīguedinis olee: non olea ꝑticeps facta ē amaritudinisoleaſtri. Rex gͦ iudeoꝝ chriſtꝰ ẜm iudeoꝝ circūciſionē cordis: non lr̄a de ſpū. Seqͥt̉: Hūc gͦ tituluꝫ ml̓tilegebāt iudeoꝝ: qꝛ ꝓpe ciui. erat lo. vbi cru. ē ieſus.¶ CHRI. Credibile aūt ē multos gentiles ſil̓ cū iudeis ꝓpter feſtū ꝯueniſſe: ⁊ iō vt nullꝰ ignoraret: nōin vna lingua ſꝫ in tribꝰ ſcripſit. vnde ſubdit̉: Et eratſcri. hebraice: grece: ⁊ latine. ¶ A VG. Hec qͥppe treſlingue ibi p̄ ceteris eminebant. Hebrea ꝓpter iudeos in lege dei gloriātes: Greca ꝓpter gentiū ſapientes: Latina ꝓpter romanos multis ⁊ pene oībꝰ tūcgētibꝰ imꝑantes. ¶ THEO. Significat aūt ſuꝑſcriptio triplici ſermone figurata dn̄m eſſe regem practice: phyſice: ⁊ theologice. Nam ꝑ latinas lr̄as figurat̉ practica: eo ꝙ romanoꝝ imperiū potētiſſimūſatiſqꝫ officioſū ī expeditōibꝰ fuerit. Per grecas v̓olr̄as phyſica figurat̉. greci nāqꝫ erga naturaliū ſpeculationē inſudauerūt. Demū ꝑ hebraicas theologia p̄tēdit̉: dū iudeis ē credita reꝝ diuinaꝝ agnitio.CHRV. Iudei aūt crucifixo īuidebant. vn̄ ſeqͥtur:Dicebāt gͦ pila. pon. iu. Noli ſcri. Rex iude. ſꝫ qꝛ di.rex ſū iudeoꝝ. Nā hec qͥdē enūciatio eſt ⁊ cōis ſnīaSi v̓o adijciat̉: Qm̄ ipſe dixit: ipſiꝰ petulātie ⁊ extollentie on̄deret̉ crimē eē. ſed pilatꝰ in pͥori ſtetit mēte vnde ſequitur. Rn̄dit pilatꝰ: Qd̓ ſcripſi ſcripſi: Oīeffabilē vim diuine oꝑatōis etiā ī cordibꝰ ignorantiū: nōne occulta vox quedā Pilato intꝰ quodā ſidici pōt clamoſo ſilētio ꝑſonabat: qd̓ tāto an̄ ī pſalmoꝝ lr̄is ꝓphetatū ē? Ne corrūpas tituli inſcriptōꝫSed qͥd loqͥmini inſani pontifices; nūqͥd enī ꝓpt̓eanō erit veꝝ: qꝛ ieſuſ ait: Rex ſū iudeoꝝ. Si corrumpinon pōt qd̓ pilatꝰ ſcripſit: corrūpi pōt quod veritasdixit; Ideo enī pilatus qd̓ ſcripſit: ſcripſit: quia dn̄squod dixit: dixit.Milites ergo cū crucifixiſſēt eū:acceperūt ueſtimēta eiꝰ: ⁊ fecerūt qͣtuor ꝑtes unicuiqꝫ militi ꝑtē: ⁊ tunicam. Erat aūt tunica inconſutilis:deſuꝑ ꝯtexta ꝑ totū. Dixerūt ergoad inuicē: Nō ſcindamꝰ eā: ſꝫ ſortiamur de illa cuiꝰ ſit. Ut ſcriptura īpleret̉ dicēs: Partiti ſūt ueſtim̄ta mea
ſibi: ⁊ ī ueſtem meā miſerūt ſortem.¶ AVG. Iudicante pilato milites qͥ ei parebāt crucifixerūt ieſū. vn̄ dr̄: Milites gͦ cū crucifixiſſent euꝫacceperūt veſtimēta eiꝰ: ⁊ tn̄ ſi voluntates: ſi clamores eoꝝ cogitemꝰ: iudei magis crucifixerunt. ſed deꝑtitione ſorteqꝫ veſtimentoꝝ eius ceteri euāgeliſtebreuiꝰ ⁊ clauſe: iſte v̓o aꝑtiſſime locutꝰ ē. nā ſeqͥtur:Et fece. qͣtuor ꝑtes vnicui. mi. ꝑteꝫ. vn̄ apparet qͣtuor fuiſſe milites qͥ ī eo crucifigēdo: p̄fidi paruerunt:Sequitur: Et tunicā. ſubaudiēdū ē: Acceperunt: vtiſte ſit ſenſus: Acceperūt aūt ⁊ tunicā. et ſic locutꝰ ēvt de ceteris veſtimentis nullā ſortē miſſaꝫ eē videamꝰ: ſed de tunica quā fil̓ cū ceteris acceperūt: ſꝫ nōſil̓iter diuiſerūt. De hac enī ſeqͥt̉ exponēs: Erat aūttu. incō. deſuꝑ ꝯtexta ꝑ totū. CHRV. Ipſam ſpēmtunice euāgeliſta hiſtorice deſignat. qꝛ enī ī paleſtina duos pannos ꝯnectētes ſubtexūt indumēta: on̄dit iohānes ꝙ talis erat tunica ieſu: occulte vilitatēveſtimētoꝝ inſinuās. ¶ THEO. Alij v̓o dicūt ꝙ apd̓paleſtinā telas ꝯtexūt: nō velut apud nos texut̉: exiſtente ſuꝑius: ſtamine inferiꝰ v̓o texētibꝰ: vt ſic nonv̓ſus ꝑtē ſup̄mā textura ꝓcedat: ſꝫ ecōtra. ¶ AVG.Cur aūt de illa ſortē miſerint narrat dicēs: Dixerūtgͦ ad īui. nō ſcin. eā: ſꝫ ſor. de illa cuiꝰ ſit. Apparet itaqꝫ in alijs veſtimētis eqͣles ſe habuiſſe ꝑtes vt ſortiri neceſſe nō fuerit. In illa v̓o vna nō eos habe̓ potuiſſē ſingulas ꝑtes niſi ſcinderet̉ vt pānos eiꝰ inutiliter tollerēt: qd̓ ne facerēt ad vnū eā ꝑuenire ſortitione maluerūt. Hniꝰ euāgeliſte narrationi ꝯſonat⁊ ꝓpheticū teſtimoniū. vn̄ ſubiūgit: Ut ſcriptura adimple. di. parti. ſūt veſti. mea ſibi ⁊ ī ve. meā mi. ſortē. ¶ CHRY. Intuere ꝓphetie certitudinē. nō enimqͥ partiti ſūt ſolū: ſed ⁊ q̄ nō ꝑtiti ſūt. Dixit igit̉ ꝓph̓aUeſtimēta qͥdē diuiſerūt: ſꝫ veſtē ſorti ꝯceſſerūt. ¶AVG. Mattheꝰ dicēdo Diuiſerūt veſtimēta eiusſortē mittētes: ad totā diuiſionē veſtimētoꝝ voluitintelligi ⁊ illā tunicā ꝑtinere de qͣ ſortē miſerūt. Tale eſt qd̓ etiā ait lucas: Diuidētes veſtimēta eiꝰ: miſerūt ſortes Diuidētes enī venerunt ad tunicā de qͣfacta ē ſortitio. Dicēdo aūt ſortes pluralē numeruꝫꝓ ſingulari poſuit. Marcꝰ aūt ſolꝰ videt̉ intuliſſealiquā qōnē. dicendo enī: Mittētes ſortem ſuꝑ eisqͥs qͥd tolleret: tāqͣꝫ ſuꝑ oībꝰ veſtimentis ſors miſſaſit locutꝰ videat̉: ſꝫ hec breuitas obſcuritateꝫ facit.Sic enī dictū ē: Mittētes ſortē ſuꝑ eis. ac ſi diceretMittētes ſortē cū diuiderēt̉. Cū aūt dicit: Quis qͥdtolleret .i. qͥs tunicā tolleret: tāqͣꝫ ſi totū ita diceret̉:Mittētes ſortē ſuꝑ eis: qͥs tunicā que ꝑtibꝰ eqͣlibꝰſuꝑfuerat tolleret. Quadripartita aut veſtis dn̄i nr̄iieſu chriſti: qͣdripartitā figurauit eiuſ eccleſiā: qͣtuorſ ꝑtibꝰ in orbe diffuſam: ⁊ in eiſdē eqͣliter .i. ꝯcordit̉diſtributā. Tunica v̓o illa ſortita oīm ꝑtiū ſignificatvnitatē q̄ charitatis vinculo ꝯtinet̉. Si aūt charitas⁊ ſuꝑeminentiorē hꝫ viā ⁊ ſuꝑeminet ſcīe ⁊ ſuꝑ oīap̄cepta ē: ẜm illud: Suꝑ oīa aūt hec charitatē habete: merito veſtis q̄ ſignificat̉ deſuꝑ ꝯtexta ꝑhibeturEt addidit: Per totum. quia nemo eius eſt expersqui ꝑtinere inuenit̉ ad totuꝫ: a quo toto catholicavocat̉ eccleſia. Inconſutilis aūt ne aliqn̄ diſſuat̉. ⁊ad vnū ꝑuenit: qꝛ ī vnū oēs colligit. In ſorte āt deigratia comendata eſt. cū enī ſors mittit̉: non perſone cuiuſdā vel meritis: ſꝫ occulto iudicio dei credit̉