Iohannes

Sed illi renuentes ex directo accuſationē: ⁊ ꝯiecturis qͥbuſdā vtunt̉. vn̄ ſeqͥtur: Rn̄derūt ⁊ dixerūt: Sinon eſſet hic malefactor non tibi tradidiſſemus eu¶ AVG. Interrogentur atqꝫ rn̄deāt ab īmūdis ſpiritibus liberati: ceci videntes: mortui reſurgētes: etqd̓ oīa ſuꝑat: ſtulti ſapiētes: vtꝝ ſit malefactor ieſꝰ:ſed iſta dicebāt de qͥbꝰ ꝑ ꝓphetā iam ipſe p̄dixerat:Retribuebant mihi mala ꝓ bonis. YAVG. de cō.euā. Sꝫ videndū ē ne ꝯͣ ſit qd̓ lucas dicit certa in eodicta eē crimina: Ceperunt aūt illū inquit accuſaredicentes: Hūc inuenimꝰ ſubuertētē gētē noſtrā: etꝓhibentē tributa dari ceſari: ⁊ dicentē ſe chriſtū regem eē. ſed ẜm iohānē vident̉ iudei noluiſſe dicerecrimina: vt eoꝝ auctoritatē ſecutꝰ pilatꝰ: qͥd ei obijcerēt deſineret quere̓: ſꝫ ob hͦ tm̄ nocētē crederet ꝙſibi ab eis tradi meruiſſet. ergo intellige̓ debemꝰ ethoc dictū eē: ⁊ illud qd̓ lucas cōmemorauit. Multa enī dicta ⁊ multa rn̄ſa ſūt. Unde ī narrationeꝫ ſuam quiſqꝫ poſuit: qd̓ ſatis eē iudicauit. nā ⁊ ipſe iohānes dicit quedā q̄ obiecta ſūt que ſuis locis videbimꝰ. Itaqꝫ ſeqͥt̉: Dicit gͦ eis pila. Acci. eū vos ⁊ ẜmlegē vr̄am iu. eū. THEO. q. d. Qm̄ ad votū iudiciūpoſcitis ⁊ ſuꝑbitꝭ: ac ſi nihil vnqͣꝫ ꝓphanū egeritꝭ accipite vos ⁊ dānate. ego nāqꝫ neqͣqͣꝫ talis iudex efficiar. AL. CVI. Uel hͦ dicit. q. d. vos qͥ legē habetꝭ:ſcitis qͥd lex de talibꝰ iudicet: ẜm qd̓ iuſtu eē ſcitis:a facite. Seqͥt̉. Dixer̄t gͦ iu. no. nō licet inifi. quēqͣꝫ.AVG. Sꝫ nōne lex p̄cepit ne malefactoribꝰ p̄ſertim ſeductoribꝰ adeo qͣlē iſtū putabāt parcāt? Sedintelligēdū ē eos dixiſſe nō ſibi lice̓ interfice̓ quēqͣꝫꝓpter feſti diei ſcītatē quē celebrare iā ceꝑant. Itane oēm ſenſū nimia malicia ꝑdidiſtis: vt ideo vos aſanguine īnocētis impollutos eē credatis: qꝛ eū fūdēdū alteri traditis? CHRV. Uel iō ipſi eū nō interfecerūt: qꝛ multū de p̄tāte eoꝝ abſciſū erat eis romanis rebꝰ ſubiacentibꝰ. Uel aliter: qꝛ dixerat eis:Scd̓m legē vr̄am interficite eū: volentes on̄dere ꝙpctm̄ eiꝰ nō ē iudaicū dicūt: Nō licet nobis. Nonenī ẜm legē nr̄am peccauit: ſꝫ crimē eiꝰ ē publicuꝫ:qꝛ ſe regē dixit: vel qꝛ eū r̄eucifigi cupiebāt: vt etiamō mortis eū diffamēt. non aūt licebat eis crucifigere. Sed qd̓ alio mō interficiebāt: mōſtrat ſtephanus ab eis lapidatꝰ. Et iō ſubdit̉: Ut ſermo ieſu impleret̉ quē di. ſignificās qͣ morte eēt moriturꝰ: qm̄ſ. iudeis crucifige̓ nō licebat. aut dicit hͦ euāgeliſta:qm̄ nō ab eis ſolū: ſꝫ ⁊ a gentibꝰ debeat interfici.VG. Sic euī legimꝰ apud marcum vbi ait: Ecceaſcēdimꝰ hieroſolymā ⁊ filiꝰ hoīs tradet̉ pͥncipibusſacerdotū ⁊ ſcribis: ⁊ tradēt eū gētibꝰ. Pilatꝰ auteꝫromanꝰ erat: eūqꝫ ī iudeā romani p̄ſidē miſerāt. Utgͦ iſte ẜmo ieſu īpleret̉ .i. vt eū ſibi traditū gētes int̓ficerēt noluerūt eū acciꝑe dicētes: Nobis nō licet.Introiuit ergo iterū in p̄toriumpilatꝰ: ⁊ uocauit ieſū. ⁊ dixit ei: Tues rex iudeoruꝫ? Rn̄dit ieſus: Atēmeipſo hoc dicis: an alij dixerunt tibi de me? Rn̄dit pilatꝰ: Nūꝗd egoiudeꝰ ſū? Gens tua ⁊ pōtifices tuitradiderunt te mihi. Quid feciſti?

Rn̄dit ieſus: Regnū meum nō ē dehoc mūdo. Si ex hoc mūdo eēt regnū meuꝫ: mīſtri mei utiqꝫ decertarent ut nō traderer iudeis. Nuncaūt regnū meuꝫ nō ē hinc. Dixit itaqꝫ ei pilatꝰ: Ergo rex es tu? Rn̄ditieſus. Tu dicis: qꝛ rex ſū ego. Egoī hoc natꝰ ſū: ⁊ ad hoc ueni ī mūdū:ut teſtimoniū ꝑhibeā. ueritati. Oīsꝗ ē ex ueritate audit uocē meā. Dic̄ei pilatꝰ: Quid eſt ueritas?CHRV. Pilatus ab odio iudeoꝝ eripi volēs iudiciū nō ꝓtraxit in lōgū. vn̄ dr̄: Introiuit gͦ iteꝝ ī p̄to.pila. ⁊ vo. ieſū THEO. Seorſū: eo ꝙ magnā habebat de eo ſuſpitionē. Proponebat autē oīa exqͥſiterimari: amoto ſtrepitu iudeoꝝ. vn̄ ſeqͥt̉: Et dixit ei:Tu es rex iudeoꝝ: ALCVI. His v̓bis on̄dit pilatus iudeos obieciſſe hͦ crimīs vt diceret ſe eē regemiudeoꝝ. CHRV. Uel hoc pilatꝰ a multis audieratqꝛ v̓o nihil illi hēbant dicere: vt nō multa fieret inueſtigatio: qd̓ cōiter dicebat̉ hoc in mediuꝫ ducerevult. Seqͥt̉: Et rn̄dit ie. A temetip̄o hͦ di. an alij ti. di.de me. THEO. Innuit ex hoc pilatū eē vecordeꝫac indiſcrete iudicatē: ac ſi diceret: Si hoc ex teipſoloq̄ris pande ſigna mee rebelliōis: at ſi ab alijs ꝑcepiſti: inqͥſitionē fac ordinaria. ¶AVG. Sciebat vtiqꝫ dn̄s ⁊ qd̓ ipſe interrogauit̓: ⁊ qd̓ ille rn̄ſurꝰ fuit: ſꝫtn̄ dici voluit: nō vt ipſe ſciret: ſꝫ vt ꝯſcriberet̉ qd̓ voluit vt ſciret̉ / CHRY. Non gͦ ignorās interrogat:ſed ab ipſo accuſari iudeos volēs. vn̄ ſeqͥtur: Rn̄ditpilatus: Nūqͥd ego iudeus ſū. AVG. Abſtulit aſe ſuſpitionē qua poſſet putari a ſemetipſo dixiſſe:id ſe a iudeis audiſſe demōſtrāſ. vnde ſubdit: Genstua ⁊ pontifices tui tradiderunt te mihi. Deinde dicendo: Quid feciſti; ſatis oſtēdit illud ei pro crimine obiectū: tāqͣꝫ diceret: Si te regē negas: qͥd feciſtivt traderis mihi? quaſi miꝝ nō eſſet: ſi puniēdus iudici traderet̉ qͥ ſe diceret regē CHRY. Reducit ātpilatū nō valde malū exiſtentē̓: ⁊ vult on̄dere ꝙ nōeſt hō nudꝰ: ſed deus ⁊ dei filius: ⁊ qd̓ formidauerat pilatꝰ diſſoluit tyrānidis ſuſpitionē. vn̄ ſeqͥt̉: Rn̄dit ieſus: Regnū meū nō eſt d̓ hoc mūdo. ¶ AVG.Hoc eſt qd̓ bonꝰ magiſter ſcire nos voluit: ſꝫ priusnobis demōſtranda fuerat vana hoīm de regno eiꝰopinio: ſiue gentiū ſiue iudeoꝝ: a qͥbus id pilatꝰ audierat: quaſi ꝓpterea fuiſſet morte plectēdꝰ ꝙ illicitū affectauerit regnū. vel qm̄ ſolēt regnaturi inuidere regnāti: ⁊ videlicꝫ cauendū erat: ne huiꝰ regnumſiue romanis ſiue iudeis eſſet aduerſū. Qd̓ ſi interrogante pilato continue rn̄diſſet: non etiā iudeis: ſꝫſolis gentibus hoc de ſe opinantibus reſpōdiſſe videretur. Sed poſt reſponſionem pilati: iam iudeis⁊ gentibus opportuniꝰ aptiuſqꝫ reſpōdit: quafi. d.Audite iudei ⁊ gentes: non impedio dominationeveſtram in hoc mundo. Quid vultis ampliꝰ; Uenite credēdo ad regnū qd̓ nō ē de hoc mūdo. Quid ēenim eius regnum: niſi credentes in eū qͥbus dicit: