Iohannes

qui potuit quicqͥd v̓oluit: verū ſi nunqͣꝫ ſe ab eis permitteret apprehēdi: non quidem illi facerent ꝓpterqd̓ venerāt: ſed nec ipſe faceret ꝓpter quod veneratꝓ inde qꝛ tenere volētibus ⁊ nō valētibꝰ on̄dit ptātem ſuā. vn̄ ſubdit̉: Si gͦ me q̄ritis finite hos abire.CHRY. q. d. Si me queritꝭ. nihil vobis ad hoc cōeeſt: Ecce meip̄m trado: vſqꝫ ad vltimā horā ad ſuosdilectōis cōſeruantiā demonſtrās. ¶ AVG. Inimicos iubet: ⁊ hoc faciūt qd̓ iubet: ſinut .ſ. nunc eos abire quos nō vult perire./ CHRI. Un̄ euāgeliſta on̄dens ꝙ hoc nō fuit eoꝝ ꝓpoſiti: ſed v̓tus eius qͥ comprehēſus fuerat ſubiūgit: Ut īpleret̉ ẜmo quē dixitqꝛ quos dediſti mihi nō ꝑdidiſti ex eis quēqͣꝫ. Perditionē aūt nō hāc dixerat que mortis ſed illā eternā: euangeliſta v̓o ⁊ de preſenti morte id accepit.AVG. Nunqͥd autē nō erāt poſtea morituri? Curgͦſi tūc morerēt̉: ꝑderet eos; niſi qꝛ nōdū in eum ſiccredebant: qūo credūt quicūqꝫ non pereunt.¶ Simon ergo petrꝰ hn̄s gladiumeduxit eū: ⁊ ꝑcuſſit pōtificis ſeruuꝫ⁊ abſcidit auriculā eiꝰ dextrā. Erataūt nomē ẜuo malchus. Dicit ergoieſus petro: Mitte gladiū tuū ī uaginā. Calicē quē dedit mihi nō uisut bibam illuꝫ?CHRV. Petrus confidēs in p̄dicta voce dn̄i ⁊ inhis que iā facta erāt: armat̉ aduerſus eos qui ſuperuenerāt. vn̄ dicit̉: Simon gͦ petrꝰ hn̄s gladiū eduxiteū ⁊ ꝑcuſſit pōtificis ẜuū. Sed qͣliter qͥ iuſſus erat n̄perā hr̄e: neqꝫ duo veſtimēta gladiū hēt? Mihi videt̉ hūc formidās preparaſſe dudū/ THEQ. Uelad opus agni illo indigēs ferebat hunc etiā poſt cenam. CHRV. Sed qͣliter qͥ iuſſus erat nō alapamdare: homicida fit; qꝛ maxime nō ſe vlciſci iuſſus eſthic autē non ſe vlciſcebat̉: ſed magiſtrū. Demū nondum ꝑfecti adhuc erāt ſed videbis poſtea petꝝ v̓beratū ⁊ humiliter ferentē. non ſine cā autē ſubdit: Etabſcidit eiꝰ auriculā dextrā. Uidet̉ mihi enī īpetuꝫapoſtoli ſignificare: qm̄ ad ip̄m caput īpetū fecit.AVG. Solꝰ autē hic euāgeliſta etiā nomē ẜui huiꝰexp̄ſſit cū dicit: Erat aūt nomē ẜuo malchus: ſicutlucas ſolus ꝙ eiꝰ auriculā dn̄s tetigerit ⁊ ſanaueriteū CHRV. Tūc enī miraculū fecit: ⁊ erudiēs nosqm̄ eis qui male faciūt bn̄ facere oportet: ⁊ v̓tutemreuelās ſuā. nomē aūt ꝓpterea poſuit euāgeliſta: vthis qui tūc legerēt: liceret querere ſi vere factuꝫ ſitSeruū aūt eū ſummi pontificis dicit: qꝛ magnū eſtqd̓ factū eſt: non ſolū qꝛ curauit: ſed qꝛ curauit eumqui ſuper eū venerat: ⁊ paulopoſt alapam daturuserat. AVG. Malchus aūt īterpretat̉ regnaturuſ.qͥd ergo auris ꝓ dn̄o āputata ⁊ a dn̄o ſanata ſignificat? niſi auditū amputata vetuſtate renouatuꝫ: vtſit in nouitate ſpūs ⁊ nō in vetuſtate lr̄e: qd̓ cui p̄ſtitum fuerit a chriſto qͥs dubitet regnatuꝝ eē cū chriſto: quod aūt ſeruꝰ inuētus eſt ⁊ hoc ad illā ꝑtinetvetuſtatē: que in ſeruitutē generat: ſed locū acceſſitſanitas figurata eſt ⁊ libertas. ¶THEO. Uel ceſioauris dextre ẜui pͥncipis ſacerdotū ſignū erat ſurditatis eoꝝ: que precipue in pͥncipibꝰ ſacerdotū inole

uerat. ꝙ aūt denuo reſtituta ſit auris: ſignificat vltimam reparationē ītellectꝰ in iſraeliticis veniēte helia. ¶ A VG. Factū aūt petri dn̄s improbauit ⁊ progredi vltra ꝓhibuit. vnde ſequit̉: Dixit gͦ ieſus petroMitte gladiū tuū in vaginā. Etenī ille ad patiētiācōmonendꝰ fuit: ⁊ hoc ad ītelligētiam cōſcribēdū.CHRl̓. Nō ſolū aūt minis eum cohibuit: vt martheus refert: ſed ⁊ aliter cōſolat̉ eū dicens: Calicemquē dedit mihi pr̄: non vis vt bibam illum: on̄densqm̄ nō illoꝝ v̓tutis que fiebāt erāt: ſed ſue cōceſſionis: ⁊ ꝙ nō ē deo ꝯͣrius: ſed obediēs vſqꝫ ad mortēTHEO. In eo aūt ꝙ ipſam calicē dicit qͣꝫ ſibi grata ⁊ acceptabilis ꝓ ſalute mortaliuꝫ mors videaturediſſerit. AVG. Qd̓ autē a pr̄e traditum ſibi dicitcalicem paſſionis: illud eſt qd̓ ait apoſtolꝰ: Prop̓ofilio non peꝑcit: ſed ꝓ nobis oībus tradidit eū. veꝝauctor calicis huiꝰ eſt etiā ip̄e qͥ bibit. vn̄ idem apl̓sdicit: Chriſtus dilexit nos: ⁊ tradidit ſeip̄ꝫ ꝓ nobis.¶ Tohors autē ⁊ tribunus ⁊ miniſtri iudeoꝝ cōprehenderūt ieſum: ⁊ligauerunt eū ⁊ adduxerūt eum adannā pͥmuꝫ. Erat enī ſocer cayphequi erat pontifex anni illiꝰ. Erat autem cayphas qui cōſilium dederatiudeis: quia expedit unum hominēmori pro populo.THEO. Peractis cūctis q̄ ſufficiēter ſe habebātad ꝓhibēdū iudeos: cū illi hoc nequaqͣꝫ diſcernerēttūc duci ſe ꝑmiſit. vn̄ dicit̉: Cohors gͦ ⁊ tribunꝰ ⁊ miniſtri iudeoꝝ cōprehēderūt ieſum. AVG. Cōprehenderūtad queꝫ nō acceſſerūt nec audierūt: Accedite ad eū ⁊ illuminamini. Si enī ſic accederent nōeū manibꝰ occidendū: ſed recipiendum corde cōprehenderēt. Nūc aūt qn̄ eum illo mō cōprehenderūt:ab eo longiꝰ receſſerūt. Sequit̉: Et ligauerūt eum. aquo ſolui potiꝰ velle debuerūt: ⁊ erāt forte in eis qͥpoſtea liberati ab eo dixerūt: Dirupiſti vincula meaPoſtea v̓o qͣꝫ ꝑſecutores tradēte iuda on̄m ligauerunt: vt intelligat̉ iudas nō landabilis vtilitate traditionis huiꝰ: ſed ſceleris volūtate dānabilis ſubdit̉Et adduxerūt eū ad annā pͥmū. CHRV. Pre delectatione enī gloriabant̉ in his q̄ fiebāt qͣſi tropheuꝫſtatuētes. AVG. Nec tacet cām cur ita factum ſitſubdēs: Erat enī ſocer cayphe: qui erat pōtifex anniilliꝰ. Merito ⁊ mattheꝰ cū id breuius narrare voluiſſet: eū ad cayphā ductū fuiſſe cōmemorat: qꝛ ⁊ adannā pͥus ideo ductꝰ eſt: ꝙ ſocer eiꝰ fuerit: vt intelligendū ſit hoc eūdē cayphā fieri voluiſſe. IBEDA:Quatenꝰ dū a cōſimili pōtifice dānaret̉? ipſe quoqꝫminoris criminis reus haberet̉: vel fortaſſis ſic domus eiꝰ ſita erat vt p̄terire eā nō poſſent: ſiue diuinitus actū eſt: vt qͥ erāt affines ſanguīe ſociarent̉ ī ſcelere. Sed qd̓ dicit ꝙ eēt pontifex anni illiꝰ: ſonat ꝯͣrium legi: in qͣ p̄ceptū erat: vt vnꝰ eēt pōtifex ſummꝰquo mortuo ſuccederet ei filiꝰ ſuus: ſed iā pontificatus ambitione erat infectꝰ ALCVI. Refert eniꝫioſephus iſtū cayphā vni ⁊ ani ſacerdotiū redemiſſeNō gͦ miꝝ ſi iniquꝰ pōtifex inique iudicauerit: ſepe