Ca. XVI.

¶ MRV. Poſtqͣꝫ dominꝰ diſcipulos releuauit ꝑea que de ſpūſancto ꝓmiſit: rurſus eorū opp̄ſſit ſenſum dicēs: Modicū ⁊ iaꝫ nō videbitis me. Hoc aūtfacit: vt aſſuefaciat eos per triſtium auditōeꝫ: beneferre ſuā ſeparatōem. eam enī que dolet animā ⁊ atriſticia multa detinet̉: nihil ita cōſueuit quietare:vt que triſticiā pariūt v̓ba reuoluta ꝯtinue / BED.Dicit enī: Modicū ⁊ iaꝫ nō videbitis me. quia tētꝰeſt nocte illa a iudeis: ⁊ in mane crucifixꝰ ⁊ ſepultꝰab humanis eſt ſecluſus obtutibus. ¶ CHRV. Si vero quis diligēter ſcrutabit̉ hoc cōſolatōis eſt dicereQuoniā ad prēm vado. Hoc enī eſt oſtēdere ꝙ nōperierit: ſed mors eiꝰ trāſlatio ſit: ⁊ aliā cōſolatiōemeis impoſuit cū adiecit: Et iterū modicū ⁊ videbitisme: oſtendēs qm̄ ⁊ redibit ⁊ in pauco erit ſeꝑatio ⁊cōtinua que cū eis coexiſtētia. ¶AVG. Hec autemverba dn̄i obſcura erāt diſcipulis: anteqͣꝫ id quod dicit eſſet impletū. vnde ſequit̉: Dixerunt ergo ex diſcipuliſ eiꝰ ad inuicē: quid ē hoc qd̓ dicit nobis: Modicū ⁊ nō videbitis me: ⁊ iterū modicū ⁊ videbitꝭ me:quia vado ad prēm. ¶ CHRY. Hoc aūt nō intelligebant: aut ꝓpter triſticiam que amouebat a mēte eorū ea que dicebant̉: aut ꝓpter manifeſtatiōeꝫ eoꝝ q̄dicebāt̉: iccirco videbat̉ eis duo ꝯͣria pone̓ n̄ exn̄tiaꝯͣria. Si enī videbimꝰ te aiūt: quomodo vadis? ſi v̓ovadiſ: qualiter te videbimꝰ: ꝓpterea dicūt: Quid eſthoc quod dicit nobis Modicū: neſcimꝰ quid loqͥt̉¶AVG. Nā in p̄cedētibꝰ qꝛ nō dixerat Modicuꝫ:ſed dixerat Ad prēm vado: aꝑte illis viſus eſt loquiNūc ergo quod illis tūc obſcurū fuit: ⁊ mox manifeſtū eſt: iam nobis vtiqꝫ manifeſtū eſt. Poſt paululum enī paſſus eſt: ⁊ nō viderūt eū rurſus poſt paululū reſurrexit ⁊ viderūt eū. dicit aūt: Et iam videbitꝭme. qͥa .ſ. mortalē xp̄m vlteriꝰ nō viderēt. ¶ ALCV.Uel aliter: Modicū tempꝰ eſt futurū: quo nō videbitis me .i. illud triduū: quo in ſepulchro quieuit: etiterū eſt modicū futurū tempꝰ quo videbitis me. i. illi. xl. dies: in quibꝰ eis ſepiꝰ poſt paſſiōem ſuā vſqꝫ adtempꝰ aſcēſiōis ſue apparuit. ⁊ ideo illo modico tēpore videbitis me: Quia vado ad prēm. qꝛ nō ſemꝑ īterra corꝑaliter ſum māſurus: ſed per humanitateꝫquā aſſumpſi aſcēſurus in celū. Sequit̉: Cognouitaūt ieſus quia volebāt eū interrogare ⁊ dixit eis: Dehoc queritis inter vos: qꝛ dixi vobis: Modicū ⁊ nōvidebitis me. Amē amē dico vobis: qꝛ plorabitis etflebitis vos. Ignorantiā ipſorū pius magiſter intelligens ẜm illorū dubitatōem reſpōdit: quaſi expoſiturus quid eſſet quod dixit. ¶ AVG. Quod ſic accipi poteſt: quia cōtriſtati ſunt diſcipuli de morte domini: ⁊ cōfeſtim de reſurrectōe letati. Mūdus aūtquo noīe ſignificati ſunt īimici a quibꝰ xp̄s occiſuseſt: tūc itaqꝫ letati ſunt occiſo xp̄o: qn̄ ſunt diſcipulicōtriſtati. vnde ſeqͥtur: Mundꝰ autē gaudebit: vosaūt cōtriſtabimini: ſed triſticia veſtra vertet̉ in gaudiu. ¶ ALCVI. Sed ⁊ cūctis fidelibꝰ cōuenit h̓ ſermo dn̄i: qui per lachrymas preſſuraſqꝫ preſentes adgaudia eterna contēdūt. Flentibꝰ aūt iuſtis: mundus gaudet: quia in pn̄ti delectant̉: alteriꝰ vite nulla gadia ſperātes. ¶ CHRV. Deīde oſtēdēs quoniātriſticia parit gaudiū: ⁊ qm̄ triſticia breuis. Leticiavero infinita eſt: ad exemplū venit mūdanū dicens:Mulier cum parit triſticiā habet: quia venit hora

eius. Cum autē peperit puerū: iam nō meminit p̄ſſure ꝓpter gaudiū: qꝛ natus eſt homo in mūdum.¶AVG. Iſta ſimilitudo ad intelligenduꝫ nō videt̉eſſe difficilis: qm̄ cōparatio eius in ꝓmptu eſt eodēip̄o exponēte cur dicta ſit. Nam ſequit̉: Et vos igit̉nūc qͥdem triſticiā habetis. Iterū autē videbo vos:⁊ gaudebit cor veſtruꝫ. Parturitio quippe triſticie:partꝰ autē gaudio ꝯparat̉: quod tūc magis eſſe conſueuit quādo nō puella ſed puer naſcit̉. quod veroſubdit: Et gaudiū veſtruꝫ nemo tollet a vobis: quiagaudiū ip̄orū ip̄e ieſus eſt: ſignificat quod ait apl̓s:Chriſtꝰ reſurgēs ex mortuis iaꝫ nō morit̉. ¶ CHRY.Significat etiā predicto exemplo qm̄ ſoluit ip̄e mortis preſſuras ⁊ nouū hoīem regenerans eſſe fecit: ⁊nō dixit qm̄ nō erit ei tribulatio: ſed neqꝫ meminiteius: tantū eſt quod ſuccedit gaudiū: ita erit ⁊ ſanctis. Et nō dixit: Quoniā natus eſt puer: ſed quoniāhomo: occulte ſuā reſurrectōem inſinuās AVG.De futurꝭ viſiōe ⁊ gaudio: que ſuperiꝰ dicta ſunt mēlius exiſtimo intelligi: Modicū ⁊ iam nō videbitisme. Modicū enī eſt hoc totū ſpaciū: quo p̄ſens peruolat ſeculū. ideo nāqꝫ addidit: Quia vado ad prēmquia ad ſuperiorē ſentētiā referēdū eſt vbi ait: Modicū ⁊ iam nō videbitis me. Non ad poſteriorē vbiait: Modicū ⁊ videbitis me. Eundo quippe ad patrem facturus erat ut eum nō viderēt. illis ergo ait:Modicū ⁊ iam nō videbitis me. Qui eum tūc corporaliter videbāt: quia iturꝰ erat ad patrē: ⁊ eum deinceps mortales viſuri nō erant: qualē cum iſta loquebat̉ videbāt. quod v̓o addidit: Et iterū modicuꝫ⁊ videbitis me: vniuerſe ꝓmiſit eccleſie. Hoc auteꝫmodicū longū nobis videt̉: quoniā adhuc agit̉ cumfinitū fuerit: tūc ſētiemꝰ qͣꝫmodicū fuerit. ¶ AL CV.Mulier aūt ſancta eccleſia eſt: ꝓpter fecūditatē bonorū oꝑū: ⁊ quia ſpiritales deo filios generat. Hecmulier dū parit .i. dū in mūdo virtutū ꝓfectibꝰ inſiſtit: dum vndiqꝫ tentat̉ ⁊ affligit̉: triſticiā habet dehoc: quia venit hora eius ut patiat̉: qͥa nemo carnēſuā odio habuit. ¶ AVG. Nec tn̄ in huiꝰ gaudij ꝑturitiōe ſine gaudio triſtes ſumꝰ: ſꝫ ſicut apl̓s ait: Spegaudētes: qͥa ⁊ ip̄a mulier ꝑturiēs cui cōꝑati ſumꝰplꝰ gaudet de mox futura ꝓle: qͣꝫ triſtis eſt de p̄ſentidolore. ¶ A LCV. Sed cū peꝑit .i. cū deuicto laboꝝcertamīe ad palmā ꝑuenerit: iaꝫ non memīt p̄ſſurep̄dedētꝭ ꝓpter gaudiū ꝑcepte retributiōis: Quia natus eſt homo in mūdum. Sicut .n. mulier nato ī hͦmūdo hoīe letat̉: ita eccleſia nato ī vitā et̓nā fideliūpopulo exultatōne repletur ¶ BED. Nec nouumdebet videri ſi natus dicat̉ qui exͣ hac vita migrauerit. Sicut enī conſuete naſci dicitur: cuꝫ qͥs de vteromatris ꝓcedens ī hāc lucē īgreditur: ita pōt natusappellari: qͥ ſolutus a vīculis carnis ad lucē eternāſublimat̉. Unde ſanctorū ſolēnia: nō funebria ſednatalicia vocant̉. ¶ALCVI. Quod aūt dic̄: Iterūvidebo vos .i. aſſumā vos ad meip̄m: vel Iterū videbo uos .i. iterū vidēdꝰ apparebo: ⁊ gaudebit cor vr̄m¶ A VG. Hūc eī totiꝰ laboris ſui fructū eccleſia nūcꝑturit deſiderādo: tūc eſt paritura cernēdo. Et ideomaſculū quoniā ad iſtū fructū cōtēplatōis cunctaofficia referūt̉ actiōis: ſolꝰ enī liber eſt qͥ ꝓpter ſe appetit̉: nō refert̉ ad aliud: huic ſeruit actio. Ad hͦ enīrefert̉ qͥcqͥd bene agit̉ ibi eſt finis qui ſufficit vobis: