Ca. XIII.

Iliſignior atqꝫ celebrior erat paſche feſtiuitas: ꝓpterquod ſignāter dicit. An̄ diem feſtū paſche. AVG.paſcha nō ſicut qͥdam eſtimāt grecū nomen eſt ſedhebraicū. opportuniſſime tn̄ occurrit in hoc noīe q̄dam cōgruentia vtrarūqꝫ linguaꝝ: qꝛ enī pati grecepaſchin dicit̉: ideo paſcha paſſio putata eſt: vl̓ hocnomē a paſſione ſit appellatum. in ſua vero linguahoc eſt in hebrea paſcha trāſitus dicit̉. ꝓpterea qͥarunc pͥmū paſcha celebrauit ppl̓s dei qn̄ ex egyptofugiētes: rubrū mare tranſierunt. nunc gͦ figura illaꝓphetica in veritate cōpleta eſt: cū ſicut ouis ad immolandū ducit̉ chriſtꝰ cuiꝰ ſanguine illinitis poſtihus nr̄is .i. cuiꝰ ſigno crucis ſignatis frontibꝰ nr̄is aperditione huiꝰ ſeculi: tanqͣꝫ a captiuitate egyptiacaliberamur: ⁊ agimꝰ ſaluberrimū trāſitū: cum de diaholo trāſimꝰ ad chriſtū ⁊ ab iſto inſtabili ſeculo: ⁊ad eiꝰ fundatiſſimū regnū. Hoc itaqꝫ nomē .i. paſchavelut interp̄tans nobis euāgeliſta dicit: Sciēs qꝛ venit hora eiꝰ ut trāſeat ex hoc mundo ad pr̄em. Eccepaſcha: ecce trāſit7YCHRV. Nō ſolū aūt tūc ſciēsſed olim. Tranſitu aūt eiꝰ mortē vocat. Relicturusaūt diſcipulos maiorē eis demonſtrauit amorem. ⁊hoc eſt qd̓ dicit: Cū dilexiſſet ſuos: qͥ erāt in mūdoin finē dilexit eos. hoc eſt nihil dereliquit eorū queeū qui valde amat decens eſt facere. non aūt a pͥncipio hoc fecit: ſed maiora poſtea adiecit: vt eoꝝ augeat familiaritatē: ⁊ multā eis p̄paret cōſolationē: adea q̄ ſuꝑuentura erāt. ſuos aut eos vocat ẜm familiaritatis rationē. quia ⁊ alios ſuos dicit ẜm conditionis rationem: vt cum dr̄: Sui eū nō receperūt. addit aūt: Qui erāt ī mūdo: qꝛ ſui erāt etiā defuncti vtabraā iſaac ⁊ iacob: ſed ī mūdo nō erāt. Hoc gͦ ſuosqͥ erāt in mūdo māſit amās ꝯtinue: ⁊ tādē ꝑfectamamicitiā circa eos on̄dit. ⁊ hoc ē: In finē dilexit eosAVG. Uel alit̓: In finem dilexit eos: vt ⁊ ipſi dehoc mudo ad ſuū caput dilectione trāſirent: qͥd eſtenī In finē: niſi in chriſtū. Finis enī legis chriſtꝰ adiuſticiā oī credēti: finis ꝑficiēs nō īterficiēs. Uideoaūt poſſe iſta v̓ba quodā hūano mō etiam ſic accipitāqͣꝫ vſqꝫ ad mortē chriſtꝰ dilexerit ſuos. Sed abſitvt dilectionē morte finierit: qui nō eſt morte finituſniſi forte ſit ita ītelligendū: Uſqꝫ ad mortē dilexiteos .i. vſqꝫ ad mortē illū dilectio ipſa ꝑduxit. Seqͥt̉:Et cena fcā .i. iā ꝑacta: ⁊ ad cōuiuātiū menſam vſūqꝫꝑducta. Nō .n. ita debemꝰ ītellige̓ cenā fcām: velutiiā ꝯſumptā atqꝫ trāſactā: adhuc enī cenabat̉ cū ſurrexit ⁊ pedes lauit diſcipulis: nā poſtea recubuit ⁊buccellā traditori dedit. ꝙ aūt ait: Cū iā diabolꝰ miſiſſet in cor ut traderet eum iudas ſcariothis. miſſioiſta ſpūalis ſuggeſtio eſt: ⁊ nō fit ꝑ aurē: ſed ꝑ cogitationē. diabolice enī ſuggeſtiones īmittunt̉: ⁊ humanis cogitationibꝰ īmiſcent̉. Fcm̄ gͦ iā fuerat ī cordeiude ꝑ īmiſſionē diabolicā: vt traderet diſcipulꝰ magiſtꝝ. CHRY. Hoc aūt quaſi ſtupēs īterſeruit euāgeliſta: qm̄ eū qͥ iam ꝓdere ſtatuerat dn̄s lauit: oſtēdit etiā ꝓditoris multā nequiciā: qm̄ neqꝫ ſalis eumcōicatio detinuit: qd̓ maxīe ꝯſueuit neqͥciā detinere.AVG. Locuturꝰ aūt euāgeliſta de tāta dn̄i humilitate pus eiꝰ celſitudinē voluit cōmendare: ad qd̓ꝑtinet qd̓ dicit: Sciēs qꝛ oīa dedit ei pr̄ in manꝰ. gͦ⁊ ip̄m traditorē. ¶ GREGO. vi. moral̓. Sciebat .n.ꝙ in manu ſua ipſos etiā ꝑſecutores acceꝑat: vt ipſe

in ſe ad vſum pietatis intorqueret: quicqͥd eoꝝ ꝯͣ ſemalicia ꝑmiſſa ſeuiret/ QRIGE. Oīa enī tradiditei pr̄ in manꝰ. hoc eſt in oꝑe eiꝰ ⁊ ptātem. Pr̄ .n. meus vſqꝫ huc inquit oꝑat̉ ⁊ ego operor. vel Omīa tradidit ei pr̄ in manus. cuncta capiētes: vt quelibet etfamulent̉ ICHRY. Traditionē enī hic ſalutē fidelium vocat. Cū aūt audieris traditionē nihil humanū ſuſpiceris: eum enī qͥ ad pr̄em on̄dit honorem ⁊cōcordiā. Sicut enī pr̄ ei tradidit: ita ip̄e pr̄i. vn̄ paulus: Cū tradiderit inquit regnū deo ⁊ pr̄i. AVG.Sciens etiā qꝛ a deo exiuit: ⁊ ad deū vadit: nec deum cū inde exiret: nec nos deſerens cum rediret.THEO. Qꝛ gͦ pr̄ oīa ei cōmiſit in manus .i. ſalutē eicōmiſit fideliū: decens reputabat q̄cūqqꝫ ſpectāt adſalutē illis on̄dere. Sciēs etiam ꝙ a deo exiuit ⁊ addeū vadit: nullatenꝰ eiꝰ gl̓ia minui poterat dum pedes diſcipuloꝝ abluerat: neqꝫ enī gl̓iam vſurpauit.qui enī dignitatē vſurpāt: minime cōdeſcēdunt nediſſipēt qd̓ incōgrue ſibi diripuerūt. ¶ AVG. Cuꝫ gͦilli pr̄ oīa dediſſet in manꝰ: ille diſcipuloꝝ nō manꝰſed pedes lauit: vt cū ſe ſciret a deo exiſſe ⁊ ꝑgere addeū: nō dei dn̄i: ſꝫ hōis ẜui īpleuit officiū / CHRI.Hoc autē dignū erat: eo ꝙ a deo exiuit: ⁊ ad deū vadit: vt vniuerſuꝫ cōculcaret tumorē. vn̄ ſequit̉: Suigit a cena ⁊ ponit veſtimenta ſua: ⁊ cū accepiſſet linteū p̄cinxit ſe: deinde miſit aquā ī pel. ⁊ ce. la. pe. diſ.⁊ exter. lin. quo erat p̄cin. Uide qͣliter humilitatemon̄dit nō ſolū in lauando pedes ſed etiā alit̓: Nō .n.an̄qͣꝫ recūberet: ſed poſtqͣꝫ reſederūt oēs: tūc ſurrexitdeinde nō ſolū lauit: ſed veſtimēta deponit linteuꝫp̄cinxit ⁊ peluim īplet: ⁊ non alij īpleri iuſſit: ſed oīaoꝑat̉ on̄dens ꝙ cū oī ſtudio oportet talia facere.QRIGE. Myſtice aūt prandiū pͥmꝰ cibꝰ eē dignoſcit̉: ⁊ an̄ ferminū diei ſpūalis: qͥ in vita pn̄ti ꝯſideratur: ⁊ his qͥ ītroducunt̉ cōueniens exiſtit. cena v̓o finalis ⁊ his qͥ iā vltra ꝓgreſſi ſūt apponit̉. alit̓ quoqꝫpoterit qͥs aſſerere prādiū fore ītentionē ſcripturaꝝantiquaꝝ: cenā v̓o recōdita in nouo teſtamento myſteria. Puto aūt ꝙ qui vna cū ieſu cenāt: ⁊ in finalivite pn̄tis die ſecū conuiuant̉: egent lauacro quodānō vtiqꝫ erga qd̓ pͥmoꝝ vt ita loquar corporis ⁊ aīeſed quo ad vltīa ⁊ poſtrema que terre neceſſario herent. Dicūt aūt ꝙ cepit lauare pedes: nā poſtmoduꝫlauit ⁊ finiuit loturā: qꝛ pedes apl̓oꝝ fuerūt ꝯtaminati: iuxta illud: Omēs vos ſcādalizabimini iſta nocte in me. Poſtea aūt ꝑfecit eos lauare: purgās eosvt vltra nō fedent̉. 7AVG. Poſuit aūt veſtimentaſna: qͥ cū in forma dei eſſet̉ ſemetip̄m exinaniuit. p̄cinxit ſe linteo: qͥ formā ẜui accepit: miſit aquā ī peluim vn̄ lauaret pedes diſcipuloꝝ: qͥ in terrā ſanguinem fudit quo īmūdiciā dilueret peccatoꝝ. Linteoaūt quo erat p̄cinctꝰ pedes quos lauerat terſit: quicarne qua erat indutꝰ: euāgeliſtaꝝ veſtigia cōfortauit: ⁊ linteo qͥdem vt ſe p̄cingeret poſuit veſtimētaq̄ habebat: vt aūt formā ẜui acciperet: qn̄ ſemetip̄mexinaniuit: nō qd̓ habebat poſuit: ſꝫ qd̓ n̄ hēbat accepit: crucifigēdꝰ ſane ſuis expolitꝰ ē veſtimētꝭ: ⁊ mortuꝰ īuolutꝰ ē linteis: ⁊ tota eiꝰ paſſio nr̄a purgatō ē.¶ Uenit ergo ad ſimonē petrum.Et dicit ei petrꝰ: Domine tu mihi

Fg