Iohanes

turas trahebat? Nōne deſerta ꝑſequebat̉? Sed vtnō putent̉ ob paſſionē ſuā hͦ dicere: totā ciuitatemꝑiclitari dicūt. 7AVG. Uel timuerūt ne ſi oēs inchriſtū crederēt: nemo remaneret qͥ aduerſus romanos ciuitatē dei tēplūqꝫ defēderet: qm̄ cōtra ip̄ꝫ tēplū ⁊ cōtra ſuas paternas leges doctrinā chriſti eēſentiebāt. tēporalia ergo ꝑdere timuerūt: ⁊ vitā eternā nō cogitauerūt. nā ⁊ romani pꝰ dn̄i paſſionē ⁊glorificationē tulerūt eis ⁊ locū ⁊ gētē expugnādo⁊ trāſferēdō QRI. Sed ⁊ ẜm anagogē locū eorūqͥ ex circūciſiōe ſūt gētes occupauerūt: qꝛ ꝑ eorū caſū ſalꝰ gētibꝰ euenit. loco enī gētiū romani ponuntur ex regnātibꝰ qͥ regno ſuberāt nūcupatis. Gēs ētab eis ſublata ē: qꝛ qͥ fuit populꝰ dei: factꝰ ē non populꝰ FCHRV. Cū aūt illi heſitabāt: ⁊ ī ordīe cōſilijp̄ponebat dicētes: qͥd facimꝰ? vnꝰ īuerecūde ⁊ cumcrudelitate clamauit. vn̄ ſeqͥt̉: Unus aūt ex ip̄is caiphas no. cū eēt pōti. āni illiꝰ YAVG. Mouere poteſt qūo dicat̉ pōtifex āni illiꝰ: cum dn̄s cōſtitueritvnū ſūmū ſacerdotē: cui mortuo vnꝰ ſuccederet̉? Sꝫītelligēdū ē ꝑ ambitiōes ⁊ ꝯtētiones īter iudeos poſtea cōſtitutū eē plures fore. pōtifices: qͥ ꝑ ānos ſingulos vicibꝰ mīſtrarēt. ⁊ forte ēt ī vnū annū pluresadmīſtrabāt qͥbꝰ alio anno alij ſuccedebant̉. AA LCVI. Nā de hͦ caipha ioſephꝰ xefert ꝙ p̄cio ſibi ſacerdotiū vniꝰ āni redemerit. ORI. Increpat̉ aūtcayphe prauitas ī hͦ qd̓ dicit̉: Potifex āni illiꝰ: quoſ. noſter ſaluator exercuit mīſteriū paſſiōis: ⁊ tn̄ cuꝫeēt pōtifex āni illiꝰ dixit eis: Uos neſcitis qͥcqͣꝫ: neqꝫcogitatis: qꝛ expe. vo. vt vnꝰ moriat̉ hō ꝓ popu. ⁊ n̄tota gēs pereat. q. d. Uos ſedetis ⁊ adhuc ſegntꝰ reꝫattēditis: ſed attēdatis vniꝰ homīs ſalutē ꝓ cōi republica oportere ꝯtēnere THEO. Hoc aūt ip̄e q̄dē praua dixit intētiōe: tn̄ ſpūſſancti gr̄a ore eiꝰ vſaē ad futuri p̄ſagiū. vn̄ ſubdit̉: Hoc au. a ſemetip̄o nōdixit: ſed cū eēt pō. anni illiꝰ ꝓphetauit. qꝛ ieſus moriturꝰ erat ꝓ gētē. ¶ORI. Nō qͥcūqꝫ ꝓphetizat. propheta ē: ſicut nō q̄cūqꝫ ius ꝓſequit̉ iuſtꝰ ē: ſicut duifacit aliqd̓ opꝰ ꝓpter humanā gloriā. Caiphas gͦ ꝓphetauit qͥdē: nec tn̄ erat ꝓpheta: ſicut ⁊ balaā. Audebit aūt qͥs dicere ꝙ nō ꝑ ſpiritūſanctu caiphas ꝓphetauerit: qꝛ ēt ſpūs maligni ē atteſtari ieſu ⁊ prophetare ꝓ eo: iuxta illd̓ qd̓ dr̄: Nouimꝰ te ꝙ ſis ſanctꝰ dei. nā eiꝰ intētiōis ē nō fideles auditores efficere: ſed īcitare ī p̄torio cōſidētes aduerſus ieſū: vt euꝫꝑimerēt. deīde qd̓ dicit: Expedit vobis: qd̓ ꝑs eiꝰ ꝓphetie fuit: dicit verū vel mētit̉? Nā ſi verū dicit: ſaluant̉ hi qͥ ī p̄terito aduerſus ieſū nitunt̉: mortuo ieſu ꝓ populo ⁊ ꝑtingūt ad id qd̓ expedit. Qd̓ ſi incōueniēs ē: māifeſtū ē ꝙ nō fuit ſpūſſanctꝰ qui dedithec ꝓferri: qꝛ ſpūſſanctꝰ nō mētit̉. Si aūt qͥs velit veridicū ⁊ ī hͦ eē cayphā: cōuerteret̉ illi ꝙ gr̄a dei prooībus guſtet mortē: ⁊ ꝙ ē ſaluator oīm hominū maxime fideliū. fatebit̉ etiā cūcta q̄ ſūt ī hͦ loco ꝓphetiam eē veridicā: incipiēdo ab illo: Uos nihil ſcitis.Nihil enī nouerāt qͥ ieſum ignorabāt eē veritatē: ſapientiā: iuſticiā: ⁊ pacē. Et ꝙ ip̄is quoqꝫ erat expediens. vt hic vnꝰ inqͣꝫtū ē hō moriat̉ ꝓ populo. nō eīinqͣꝫtū ē imago īuiſibilis dei ē ſuſceptibilis mortisPro populo aūt obijt: velut potēs totius orbis culpā in ſeip̄m retorquēs diſſipare ac delere. Ex hoc veto qd̓ dicit̉: Hoc aūt a ſemetip̄o nō dixit: docemur

ꝙ aliqua nos homines per nos dicimꝰ: nulla inducēte virtute ad proferendū: quedā vero ſuadēte nobis quadā virtute: ⁊ ſi nō integre exprimamꝰ: ⁊ ſic cōſequēter diſponamur ad ea infectātes ea que dicimus: ſed nō intentionē dictorū: velut caiphas ex ſenihil ꝓtulit: nec dixit intentioneꝫ quia ꝓphetiā dicti nō accipiebat. Sed etiā apud paulū quidā legisperiti ſunt nō intelligētes nec ea que ꝓferuntur.AVGV. Hic docemur etiā homines malos ꝓphetie ſpiritu futura p̄dicere: quod tamē euāgeliſta diuino attribuit ſacramēto: qꝛ pōtifex fuit .i. ſummusſacerdos ICHRV. Uide aūt quāta ſpūſſancti virtus eſt. a mēte enim mala valuit verba ꝓferre prophetie. Uide etiā quāta eſt pōtificalis virtus poteſtatis. potifex enī effectus ⁊ ſi indignus exiſtens: tn̄ꝓphetauit neſciēs quid diceret. ore enī ſolū yſa eſtgratia: cōtaminatū autem cor nō tetegit̉ AVG.Caiphas igitur de ſola gente iudeorū prophetauit:in qua erant oues de quibus ait ipſe dominꝰ: Nonſum miſſus niſi ad oues que perierūt domus iſrael.ſed nouerat euāgeliſta alias eſſe oues que nō erantde hoc ouili quas oportebat adduci. ⁊ ideo addiditEt nō tm̄ pro gente: ſed vt filios dei qui erant diſꝑſi cōgregaret in vnū. Hec autē ẜm predeſtinationeꝫdicta ſunt: nam neqꝫ oues eius: neqꝫ filij dei adhucerat. GRE. vj. mor. Perſecutores igitur peregerūthoc quod pernitioſe moliti ſunt. intulerūt morteꝫvt ab eo abſcīderēt fideliū deuotionē. ſꝫ fideſ īde creuit. vn̄ ſe hāc extīguere īfideliū crudelitas credidit.Nō eī ad pietatis ſue obſequiū redegit: qd̓ ꝯͣ illū humana crudelitas extorſit QRI. Lōcitati āt ad irāex verbis caiphe: taxauerūt vt occiderēt dn̄m. vn̄ ſequit̉: Ab illo ergo die cogitauerūt vt īterficerēt euꝫ.Et qͥdē ſi nō ſpirituſancto caipha ꝓphetauerat: alſpūs fuit qͥ valuit ⁊ ꝑ impiū loqͥ: ⁊ ſibi compares aduerſus chriſtū īcitare. Qui autē vult rn̄dere ꝓ ſpirituſancto: dicet ꝙ ſicut ſacrarū intentionē ſcripturarū ad vtilitatē ꝓlatā: aliqͥ praue ſuſcipiūt ad conſtituēdā enormē diſciplinā: ſic edit ā ꝓ ſaluatore ꝓphetiā veridicā: nō debito mō ꝑcipiētes ꝯſiliati ſūt:vt īterficerēt chriſtuꝰ CHRI. Querebāt qͥdem prr̄⁊ eum interficere: nūc ⁊ ſnīam firmauerūt.¶ Ieſus ergo iā nō in palā ambulabat apud iudeos: ſed abijt ī regionēiuxta deſertū in ciuitatē que dicitureffrem: ⁊ ibi morabat̉ cū diſcipulisſuis. Proximū autē erat paſcha iudeorū: ⁊ aſcenderunt multi hieroſolymā de regione ante paſche: ut ſanctificarēt ſeipſos. Querebāt ergo ieſum: ⁊ colloquebant̉ ad inuice in teplo ſtātes. Quid putatis: qꝛ nō uenit ad diē feſtū iſtu? Dederāt autēꝫpontifices ⁊ phariſei mandatuꝫ: utſiquis cognouerit ubi ſit indicet: utapprehendant eum.