Iohānes

videt filiū ⁊ credit in eū. nō dixit: Et credit in prēm.Hoc eſt .n. credere in filiū: quod ⁊ in patrē: qꝛ ſicutpr̄ hꝫ vitā in ſemetip̄o: ſic dedit ⁊ filio hr̄e vitā in ſemetip̄o: vt ſic oīs qͥ videt filiū ⁊ credit ī eū: hēat vitāeternā: credēdo ⁊ tranſeūdo ad vitā: tanqͣꝫ pͥma illareſurrectōe. ⁊ qꝛ ip̄a nō eſt ſola ſubiūgit de ſecūda:Et ego reſuſcitabo eū in nouiſſimo die.¶ Surmurabant ergo iudei die illo: quia dixiſſet: Ego ſum panis uiuus qui de celo deſcēdi. Et dicebātNonne hic eſt filius ioſeph: cuiusnos uouimꝰ patrem ⁊ matrē? Quomodo ergo dicit hic: quia de celo deſcendi? Reſpōdit ergo ieſus ⁊ dixiteis: Nolite murmurare in inuicē.Nemo poteſt uenire ad me: niſi pater qui miſit me traxerit eum: ⁊ egoreſuſcitabo eū in nouiſſimo die. Eſtſcriptū in prophetis: Erūt omnesdocibiles dei. Omnis qui audiuit apatre ⁊ didicit uenit ad me: Nonquia patrē uidit quiſqͣꝫ: niſi is qui ēa deo: hic uidit patrē.CHRI. Iudei exiſtimātes ſe comeſtōne carnalipotiri nō turbabāt̉: vſqꝫquo poſtea diffiſi ſunt. vn̄dicit̉: Murmurabāt ergo iudei de illo: qꝛ dixiſſet:Ego ſum pa. vi. qͥ de ce. deſcēdi. Uidebant̉ quidē tuibari in hoc ꝙ dixerat eū de celo deſcēdiſſe: ſed nonhoc erat: qd̓ turbatiōem faciebat: ſed hoc quod nōexpectabāt potiri mēſa corꝑali. Adhuc tamē eū venerabāt̉ quia recēs erat ſignū: ⁊ ꝓpterea nō manifeſte ei cōtradicebāt: ſed murmurado ſuā turbatiōemoſtēdebāt. quid aūt murmurādo dixerit ſubdit̉: Etdicebāt: Nōne hic eſt ieſus filiꝰ ioſeph? cuiꝰ nos nouimꝰ prēm ⁊ mrēm? quomodo ergo dicit hic qꝛ deſcēdi de celo? AVG. Lōge aūt iſti erāt a pane decelo: nec eū eſurire nouerāt: panis .n. iſte interiorishomīs querit eſuriē/ CHRIV. Manifeſtū eſt enimqm̄ mirabilē eiꝰ nōdum ſciuerāt generatōem. ꝓpterea eū adhuc filiū ioſeph dicūt: ſed nō increꝑātur.Nō .n. reſpōdit eis: Nō ſum filiꝰ loſeph. quia nō poterāt illū mirabilē partū audire. Si vero eū qui ẜmcarnē nō poterāt manifeſte audire: multomagꝭ necſuꝑiorē ineffabilē. AVG. Ab hominibꝰ .n. carneꝫaſſumpſit: ſed nō more hominū. nam patrē habensin celo: matrē elegit in terra. ⁊ illic natꝰ ſine matre:⁊ hic fine patre. quid ergo talibꝰ murmurātibꝰ rn̄ditſubdit̉: Reſpōdit ergo ieſus ⁊ dixit eis: nolite murmurare inuicē. q. d. Scio qͣre nō eſuritis ſic: vt iſtuꝫpanē intelligatis neqꝫ q̄ratis: Nemo pōt venire adme: niſi pr̄ qui miſit me traxerit illū. Magna gratiecōmēdatio: nemo venit niſi tractus: quē trahat: ⁊quē nō trahat: quare illū trahat: ⁊ illum nō trahatnoli velle iudicare: ſi nō vis errare. ſemel accipe ⁊ intellige. ſi nō traheris: ora vt traharis. CHRl̓. Hic

aūt infiliūt manichei dicētes: qm̄ nihil in nobis eſtpoſitū: ſꝫ hoc nō quod in nobis eſt deſtruit: ſed on̄dit nos diuino auxilio indigētes. on̄dit .n. hoc noneū qui inuitꝰ venit: ſed eū qui multā patit̉ oppugnationē. AVG. Sed ſi inuiti trahimur ad chriſtu: inuiti credimꝰ: ergo violētia adhibet̉: nō volūtas excitatur. ſed intrare quiſqͣꝫ eccleſiā pōt nolēs: crederenō pōt niſi volēs. corde .n. credit̉ ad iuſticiā. ſi ergoinuitꝰ venit qui trahit̉: nō credit: ſi nō credit nō venit. nō .n. ad chriſtū ambulādo currimꝰ: ſꝫ credēdonec motu corꝑis: ſed volūtate cordis accedimus: ergo volūtate traheris. Quid eſt autē trahi volūtate:delectare in dn̄o: ⁊ dabit tibi petitōnes cordis tui.eſt quedā voluptas cordis: cui dulcis ē panis ille celeſtis. porro ſi poete dicere licuit: Trahit ſua quēqꝫvoluptas: qͣꝫto fortiꝰ nos dicere debemꝰ trahi hominē ad chriſtū: qui delectat̉ veritate: beatitudine: iuſticia: ſempiterna vita: qd̓ totū chriſtꝰ ē. An non hn̄tcorꝑis ſenſus voluptates ſuas ⁊ animꝰ deſerit̉ a voluptatibꝰ ſuis. Da amātē: deſiderātē: feruentē: fontieterne patrie ſuſpirātē: ⁊ ſcit qͥd dicā: ſed qͣre voluitdicere: quē traxerit pr̄. ſi trahēdi ſumꝰ: ab illo trahamur: cui dicit q̄dā que diligit: Trahe me poſt te. Squid intelligi voluit aduertamꝰ. Trahit pr̄ ad filiūeos qui ꝓpterea credūt in filiū: qꝛ eū cogitāt patreꝫhr̄e deū. Deꝰ .n. pr̄ equalē ſibi genuit filiū: ⁊ qui cogitat atqꝫ in fide ſua ſentit ac ruminat eqͣlē eſſe pr̄ieū in queꝫ credit: ip̄m trahit pr̄ ad filiū. Arriꝰ creditcreaturā: non eū traxit pr̄. Fotinꝰ dicit: Hō ſolus ēxp̄s. qͥ ſic credit: nō eū pr̄ trahit. traxit petrū qͥ dixit:Tu es xp̄s filiꝰ dei viui. vn̄ ei dictū ē: Nō tibi reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſꝫ pr̄ meꝰ qͥ in celis ē. Iſta reuelatio ip̄a attractio eſt. Si .n. q̄ int̓ delitias trenas reuelāt̉ amātibꝰ trahūt: nō trahet reuelatꝰ xp̄us a patre.Quid .n. fortiꝰ deſiderat aīa qͣꝫ v̓itatē? ſꝫ h̓ hoīes eſuriūt: ibi ſaturabūt̉. iō ſubiec̄: Et ego reſu. eū ī no. die.q. d. ſaturabit̉: eo ꝙ ⁊ h̓ fitit in reſurrectōe mortuoꝝqm̄ ego reſuſcitabo eū. AVG. de q̄. no. ⁊ ve. te. Ul̓atthit pr̄ ad filiū ꝑ oꝑa q̄ faciebat ꝑ illu. CHRl̓.Non parua dignitas filij ſi pr̄ adducit: ⁊ ipſe ſuſcitat: nō diuidēs ad prēm oꝑa: ſed on̄dēs ꝑilitatē v̓titis. deīde on̄dit modū ẜm quē pr̄ trahit dicēs: Scriptū ē in ꝓphe. Et erūt omēs doci. dei. Uides fidei dignitatē: qm̄ nō ab hōibꝰ neqꝫ hoīes: ſed ab ipſo deoeā ꝑ debeāt addiſcere. Magiſter .n. p̄ſidet oībꝰ ꝑatexn̄s ſua tribuere: ad oēs ſuā doctrinā effundēs. Siaūt erūt omēs dociles dei: qual̓r quidā nō credūt?hoc de pluribꝰ dictū ē: ſiue qm̄ omnes qui volūt.AVG. de p̄deſtinatōe ſanctoꝝ: Uel aliter: Sicutintegre loqͥmur cū de aliquo litteraꝝ magiſtro quiin ciuitate ſolꝰ ē dicimꝰ: oēs iſte hic litteras docet.nō qꝛ oēs diſcūt: ſed qꝛ nemo niſi ab illo diſcit quicūqꝫ ibi litteras diſcit. Ita recte dicimꝰ: Omēs deusdocet venire ad xp̄m: nō quia omnes veniūt: ſed qꝛnemo aliter venit. 74VG. ſuꝑ iohā. Oēs regni illiꝰhoīes docibiles erūt dei: nō ab hōibꝰ audiēt. ⁊ſi hocab hōibꝰ audiūt: tn̄ qd̓ intelligunt intꝰ dat̉. ſtrepitꝭverborū ingero auribꝰ veſtris: niſi reuelet ille qͥ inteſt: quō ergo o iudei me poteſtis agͦſce̓ quoſ pr̄ nondocuit̉. FBED. Dicit auteꝫ pluraliter: In ꝓphetis.quia omnes prophete: vno eodēqꝫ ſpiritu repletu licꝫ diuerſa prophetarent: tamē ad idem tendebant.