Ca. VI.

pal ip̄m populū nondū expoliatū carnali deſideriotaqͣ palea cordi eiꝰ īherebat̉/ BEDA. Hordeū etiam ꝑabulū ē iumētorū ⁊ cibꝰ ſeruorū: ⁊ lex vetꝰ daraē ſuis ⁊ iumētis .i. carnalibꝰ. AVG. lib. lxxxiij. cgi duo aūt piſces qͥ ſaporē ſuaue pani dabāt: duaſillas ꝑſonas vident ſignificare: qͥbus populꝰ ille repat̓. regiā .ſ. ⁊ ſacerdotalē: q̄ tn̄ due ꝑſone dn̄m noſtrū p̄figurabāt: ambas enī ille ſuſtinuit̉. ALCVmrel quo piſces dicta vel ſcripta ꝓphetarum ⁊ pſalniſtarū ſignificāt. ⁊ cū qͥnarius ad qͥnqꝫ ſenſus cororis referat̉: mille ad ꝑfectionē refert̉. Qui v̓o qͥnqꝫ ſenſus corporis ꝑfecte regere ſtudēt: viri dicūtura riribꝰ quos feminea mollicies nō corrūpit: ſed ſobrie ⁊ caſte viuūt: ⁊ celeſtis ſapiētie dulcedīe merenrit recreari. AVG. ſuꝑ io. Puer aūt qui iſta habepat forte populꝰ iſrael erat qͥ ſenſu puerili ea portapat: nec māducabat. Illa enī q̄ portabat clauſa onerabāt: aꝑta paſcebāt. BED A: Pulchre aūt dicit:pec qͥd ſūt īter tātos; qꝛ lex vetꝰ paꝝ ꝓficiebat: quonſqꝫ eā ſuis manibꝰ ſuſcepit .i. oꝑe īpleuit. ⁊ eādemſpiritualiter ītelligēdā eē docuit: qꝛ lex neminē ducebat ad ꝑfectū. AVG. ſuꝑ iohā. Frāgēdo aūt panes multiplicati ſūt. Quinqꝫ enī libri moyſi: ml̓tosibros cū exponūt̉ tāqͣꝫ frangēdo .i. diſſerendo fecerut AVG. lib. lxxxiij. queſti. Dn̄s etiā tāqͣꝫ frāgendo ⁊ aperiēdo quod durū erat ⁊ clauſū ī lege diſcipulos īpleuit: cū eis poſt reſurrectionem aꝑuit ſcripturas. AVG. ſuꝑ io. Quia aut ignorātia populient ī legē: ꝓpterea tētatio dn̄i ignorantiā diſcipulidemōſtrabat. Suꝑ fenū aūt diſcūbebāt: qꝛ carnaliiebāt: ⁊ ī carnalibꝰ qͥeſcebāt: oīs enī caro fenū Illi aūt de panibꝰ dn̄i īplent̉: qͥ quod auribꝰ audiūt oꝑibus implēt 7AVG. Que ſūt aūt fragmētaiſi q̄ populꝰ nō poterat māducare? Quid gͦ reſtatiſi vt ſecretiora ītelligētie q̄ n̄ pōt caꝑe multitudoillis credāt̉ qͦ idonei ſunt: ⁊ alios docere valēt: ſicuttrāt apoſtoli. vn̄ ⁊. xij. cōphini īpleti ſunt. ¶ALCV.Cophinis eī ẜuilia īplent̓ officia. Cōphini igit̉ fūtpoſtoli ⁊ eorū imitatores: qͥ lꝫ ī p̄ſenti ſint deſpicabiles: ſpiritaliū ſacramētorū diuitijs ſūt interiꝰ referi Dicunt̉ aūt apoſtoli fuiſſe cōphini: qꝛ ꝑ apoſtolos fides ſancte trinitatis erat p̄dicāda ī quatuor ꝑtibus mūdi. Quod aut nouos panes noluit facere:ſed allatos cumulauit: ſignificat: qꝛ veterē ſcripturā nō reprobauit: ſed aperiēdo patefecit.Ieſus ergo cū cognouiſſet: quiaueturi eſſent ut raperēt eū ⁊ facerēteū rege: fugit iterū ī mōtē ipſe ſolꝰ.At autē ſero factū ē: deſcēderūt diſcipuli eiꝰ ad mare. Et cū aſcēdiſſētnauim uenerūt trāſ mare in capharnaum. Et tenebre iā facte erāt. Etnō uenerat ad eos ieſus. Mare aute uēto magno flāte exurgebat. Cūremigaſſent ergo quaſi ſtadia uiginuꝗnqꝫ aut triginta: uidēt ieſum ambulantē ſuꝑ mare: ⁊ ꝓximū naui fie

ri ⁊ timuerūt. Ille autem dicit eis:Ego ſū: nolite timere. Volueruntergo accipere eū in nauim: ⁊ ſtatimnauis fuit ad terrā ad quā ibāt.TBEDA. Turbe viſo tāto miraculo: ītellexerūt pium atqꝫ potētē ⁊ iccirco voluerūt ip̄m facere rege̓.homīes nāqꝫ volūt habere regē piū ad regēdū: ⁊ potentē ad tuēdū. Dn̄s igit̉ hͦ cognoſcēs fugit ī mōteꝫi. aſcēdit celeriter. vn̄ dicit̉: Ieſus ergo cū cogno. qͥavē. eſſ. vt ra. eū ⁊ fa. eū regē: fugit iterū ī mōtē ip̄e ſolus. Dat̉ ergo ītelligi ꝙ dn̄s cū ſederet ī mōte cū diſcipulis ſuis: ⁊ videret turbas ad ſe veniētes deſcenderat de mōte: ⁊ circa īferiora loca turbas pauerat.Nā qūo fieri pōt vt rurſus ille fugeret: niſi ante demōte deſcēderet? AVG. de cōcor. euā. Nō aūt repugnat quod mattheꝰ dixit: Aſcēdit ī mōtē ſolꝰ orare. Neqꝫ enī cauſe orādi cōtraria ē cā fugiēdi: quandoquidē ⁊ hīc dn̄s doceat hāc eē nobis magnā cāꝫorādi qn̄ ē cā fugiēdi. AVG. Erat aūt rex qͥ timebat fieri rex: nec talis rex qͣ ab homībꝰ fieret: ſed talis qͥ homībꝰ regnū daret: ſemꝑ qͥdē ille cū patre regnat ſcd̓ꝫ ꝙ ē filiꝰ dei. Predixerūt āt ꝓphete regnūeꝰ: ⁊ ſcd̓m id ꝙ hō factuſ chriſtꝰ: ⁊ fecit fideles ſuoschriſtianos: q̄ ſūt regnū eꝰ qd̓ mō colligit̉ mō emit̉ſanguīe chriſti. Erit āt aliqn̄ māifeſtū regnū eiuſ: qn̄erit aꝑta claritas ſanctorū eꝰ pꝰ iudiciū ab eo factūDiſcipuli āt ⁊ turbe credētes ī eū putauerūt illū ſicveniſſe vt iā regnaret: Hoc ē velle raꝑe ⁊ face̓ eū regē̓/ CHRY̓. Uide āt qͣꝫta ē gule virtꝰ: nō vltra eisſabbati trāſgreſſiōis cura: nō vltra zelant ꝓ deo: ſedoīa remota ſūt vētre repleto: ⁊ ꝓpheta iā erat apudeos: ⁊ regē eū īthronizare volebat. Chriſtus āt fugiterudiēs nos mūdanas ꝯtēnere dignitates. Sic igit̉ieſus dimittit diſcipuloſ ⁊ aſcēdit ī mōtē. Hi vero amagiſtro relicti: vt ſero factū ē deſcēderūt ad mare.Et hͦ ē qd̓ ſubdit̉: Ut āt ſero fa. ē deſc. diſci. eꝰ ad mare. Et qͥdē vſqꝫ ad veſperā expectauerūt eū vēturū eēputātes ad ſe: facta v̓o veſꝑa n̄ vltra ſuſtinēt eū nō īqͥrere: tātꝰ eos detinebat amor: ſꝫ ab amore igniti aſcēderūt ī nauē. vn̄ ſeqͥt̉: Et cū aſcē. na. ve. trās ma. īcaphar. Ueniebāt qͥdē ad capharnaū eſtimātes ſe illic eū īuēturos. ¶ AVG. Sic gͦ dixit finē ⁊ redit vtexponat qūo venerūt: qꝛ ꝑ ſtagnū nauigātes trāſierūt: ⁊ dū nauigarēt recapitulādo exponit qͥd acciderit dicēs: Et te. iā fa. erāt ⁊ n̄ ve. ad eos ie./ CHRI.Nō ſine cā euāgeliſta tēpꝰ deſignat: ſꝫ vt ꝑ hͦ calidūeoꝝ amorē on̄dat. Nō eī dixerūt: Ueſpera nunc ē ⁊nox aduēit: ſꝫ ab amore igniti aſcēderūt ī nauī. multa āt erāt ex qͥbꝰ īpediebant̉ a tēpore. vn̄ dr̄: Et tene.iā fa. erāt a tēpeſtate. vn̄ ſeqͥt̉: Mare au. vē. ma. flā.exurge. a lo. Nō eī erat ꝓpe terrā. vn̄ dr̄: Cum remigaſſēt ergo qͣſi ſtadia. xxv. vel. xxx BEDA: Eo genere locutiōis: quo cū dubitādo loqͥmur ſolemꝰ dice̓ ferme. xxv. aūt ꝓpe. xxxi CHRI. Et vltīo ab mopinabili. vn̄ ſeqͥt̉: Uidēt ieſū am. ſupra ma. ⁊ ꝓxi. fieri. Apparet qͥdē eis poſtqͣꝫ illos dimiſerat: illo qͥdemdoces eos qͥd ē derelictio: ⁊ amorē excitās maiorē:hic vero ſuā v̓tutē on̄dēs: ꝑꝑ hͦ igit̉ illi turbabāt̉. vn̄ſeqͥt̉: Et timuerūt. qͥbus turbatis dn̄s cōfortationeꝫadhibet. vn̄ ſeqͥt̉: Ille āt dicit eis: Ego ſū. nolite time

B G 1