Iohannes
debet fieri domꝰ oei: potatōis fieri debꝫ. VCHRV.Sed cuiꝰ gratia tali vehemētia chriſtꝰ vſus ē? quiaenī in ſabbato curaturꝰ erat ⁊ multa facturꝰ que videbant̉ ab eis eſſe legis trangreſſio: vt non videat̉oeo cōtrarius hoc cū periculo fecit: dans intelligere ꝙ qui ꝑiculis ſe exponit: ꝓ bono ornatu domuson̄m domꝰ non ꝯtēnit. et ideo vt oſtēderet ſui ꝯſonantiā ad deū: nō dixit Domū ſanctā: ſꝫ Domū patris mei. Et ꝓpter hoc etiā ſubdit̉: Recordati v̓o ſūtdiſcipl̓i eiꝰ: qꝛ ſcriptū ē Felus domus tue comeditme. IBEDA: Diſcipuli enim videntes in eo huncferuentiſſimū zelū: recordati ſunt qꝛ zelo domꝰ patris ſaluator eiecit impios de tēplo. ALCVI. Ilus cū in bono accipitur: eſt quidā feruor animi qͥmens relicto humano timore ꝓ defenſione veritatis accenditur. 7AVG. Comedit̉ gͦ zelo domꝰ deiqͥ oīa que videt ibi ꝑuerſa cupit emēdare. et ſi emēdare nō pōt: tolerat ⁊ gemit. ſi gͦ in domo tua ne qͥdꝑuerſū fiat ſatagis in domo dei vbi ſalus ꝓpoſitaeſt: debes pati qͣntū in te eſt ſiquid ꝑuerſi videris.Amicus ē: admoneat̉ leuiter. vxor ē: ſeueriſſime frenetur. ancilla ē: etiā verberibꝰ compeſcat̉. fac qͥcqͥdpotes ꝓ ꝑſona quā portas. ALCVI. Myſtice āquotidie deus ſpiritaliter ſua eccleſiam intrat: et qͣliter ibi vnuſquiſqꝫ ꝯuerſet̉ attendit. Caueamꝰ gͦ nein eccleſia dei fabulis vel riſibus vel odijs vel cupiditatibꝰ vacemꝰ: ne improuiſiꝰ veniēs nos flagellet⁊ de eccleſia ſua eijciat. ¶ ORI. Poſſibile enī ē hieroſolymitanū quoqꝫ delicto ſubiacere ⁊ capaciſſimos deuiare: qͥ niſi poſt delictu citiſſime ꝯuertanỉcapacitatē amittūt. Inuenit igit̉ in templo. i. ī ſacriſvel in enūciatione eccleſiaſtici ſermonis quoſdamqui patris domū negociationis conſtituebant: quiſ. venales exponūt boues quos oportet obſeruaread aratrū ne retrocedentes nō diſponāt̉ ad regnuꝫdei. Qui etiā p̄ferūt māmonā iniqͥtatis ouibꝰ: ex qͥbus hn̄t ornatꝰ materiā: qͥ etiā ſolertiā colūbaꝝ p̄uata qualibet amaritudine vilipendunt. Cū gͦ hosinuenit ſaluator in domo ſacrata: facto de funiculiſflagello fugat. illos: vna cū venalibꝰ ouibꝰ ⁊ bobꝰſuis. Expargit eris pondera velut indigna in domodei retineri: ſubuertitqꝫ conſtitutas tabulas ī aīabꝰauaroꝝ ⁊ mandat ne vlteriꝰ in domo dei columbevendāt̉. Arbitror aūt ⁊ exemplū ipſū ſtatuiſſe ꝑ p̄dicta ſecretiꝰ: vt intelligamꝰ ꝑ hoc ſiquid agi dehet eiga ſacrā illā oblationē a ſacerdotibꝰ non debere ritu ſenſibiliū oblationū agi: nec legē obſeruari debe̓vt carnales iudei volebāt. nā ieſu ꝓpellēte boues ⁊oues: iubente auferri colūbas: que plurimū offerebant̉ iuxta conſuetudinē iudeoꝝ: ⁊ ſubuertēte menſas materialiū nūmoꝝ nō exp̄ſſe: ſed figuralit̓ continentiū dininas imp̄ſſiones: ea .ſ. q̄ ẜm legis ſcripturam videbant̉ honeſta: et vtēte eo ī plebē flagellis:diſſoluenda ⁊ diſpergēda hec erāt: tranſlato regnoad eos qui ex gentibꝰ crediderūt. ¶ AVG. Uel vendentes in eccleſia ſūt qͥ que ſua ſūt querūt: non queieſu chriſti. Uenale habent totum: qꝛ volūt redimi.Simon iō volebat emere ſpm̄ſcm̄: qꝛ vēde̓ volebat.erat enī de illis qͥ colūbas vendūt. etenī in colūbaapparuit ſpūſſcūs. colūba aūt nō eſt venalis: gratisdatur: qꝛ gratia vocat̉ BEDA. Uendunt igit̉ colubas qacceptam ſpūſſancti gratiā non gratis vt p̄
ceptū eſt: ſed ad pͥmiū dant. Qui manuū impoſitionē qua ſpūſſanctꝰ accipit̉: etſi non ad queſtū pecunie: ad vulgi tn̄ fauorē tribuūt: qͥ ſacros ordines nōad vite meritū ſed ad gratiam largiūt̉. AVG. Boues aūt intelligūt̉ apl̓i ⁊ prophete: qͥ nobis ſcrip̄turas ſacras diſpenſauerūt. Qui gͦ ipſis ſcripturis fallunt populos: a quibꝰ q̄rūt honores: vendūt bouesvēdūt ⁊ oues .i. ipſas plebes. et cui vēdūt niſi diabolo: Quicqͥd enī d̓ vnica eccleſia p̄cidit̉: qͥs tollit niſileo rugienſ? NBEDA. Uel oues ſūt oꝑa munditie⁊ pietatis. Uendūt ergo oues qͥ humane gratia laudis opera pietatis exercēt. Nūmos mutuo dāt ī tēplo: qui aꝑte terrenis rebus in eccleſia deſeruiuntdomū etiā dn̄i faciūt domū negociationis: nō ſoluꝫhi qͥ ꝓpter ſacros ordines p̄ciū pecunie vel laudivel honores querunt: verum etiam qͥ gradum velgratiā ſpūalē quā in eccleſia domino largiente ꝑ̄ceperūt: nō ſimplici intentiōe: ſed cura humane retributionis exercet. A VG. Signū aūt quoddā nobis on̄dit dn̄s ꝙ fecit flagelluꝫ de reſticulis ⁊ indenegociationē dei ī tēplo faciētes flagellauit. Etenīvnuſquiſqꝫ ī pctīs ſuis reſtē ſibi texit dū peccata addit peccatis. Qn̄ gͦ aliquid patiūtur hoīes ꝓpter iniquitates ſuas: agnoſcant: qꝛ dn̄s facit flagellū de reſticulis: ⁊ adhuc admonet eos vt mutent ſe: nā ſi ſenō mutauerint: audient in fine: Ligate illi manus ⁊pedes IBEDA. Facto igit̉ de funiculis flagelloillos eiecit de templo: qꝛ de parte ſortis ſanctoꝝ eijciūtur: qui inter ſanctos poſiti vel ficte vel aperte faciūt oꝑa mala. Oues quoqꝫ ⁊ boues eiecit: qꝛ taliūvitā parit̓ ⁊ doctrinā oſtendit eē reprobā. Nūmularioꝝ quoqꝫ effudit es ⁊ menſas ſubuertit: qꝛ damnatis in fine reprobis etiā ipſaꝝ quas dilexerūt reꝝtollet figurā. venditionē colūbaꝝ de templo auferri p̄cepit: qꝛ gratia ſpūs que gratis accipit̉: gratꝭ dari debet. ¶ ORI. Pōt etiā ꝑ templū intelligi animaſtudioſi: ꝓpter inhabitās verbū dei: in qͣ an̄ doctrinā ieſu ꝯſtiterāt terreſtres ⁊ beſtiales motꝰ. Signūautem terreſtriū motuū bos eſt: qm̄ eſt agricultor.Inſenſatoꝝ aūt motuū ouis: qd̓ ē pluribꝰ aīalibꝰ īrationaliꝰ. Leuiū v̓o atqꝫ incōſtātiū mētiū ſignū ēcolūba. Eoꝝ v̓o q̄ bōa vidēt̉ ſigna ſūt era q̄ xp̄s verbo doctrīe expellit: vt nō vltra domꝰ pr̄is eiꝰ ſit foꝝ.¶ Reſponderunt ergo iudei: ⁊ dixerūt ei: Quod ſignū on̄dis nobis qꝛhec facis? Rn̄dit ieſus ⁊ dixit eis:Soluite templum hoc: ⁊ in tribusdiebꝰ excitabo illud. Dixerūt ergoiudei: Quadraginta ⁊ ſex anis edificatū ē tēplū hoc: ⁊ tu in tribꝰ diebꝰexcitabis illud? Ille aūt dicebat detēplo corporis ſui. Cum ergo reſurrexiſſet a mortuis: recordati ſūt diſcipuli eius: qꝛ hoc dicebat de corpore ſuo: ⁊ crediderūt ſcripture ⁊ ſermoni quē dixit ieſus.