Ca. XXI II.
gI O. Poſita cōdemnatōne chriſti: cōueniēteracit̉ de eius crucifixiōe cū dicit̉: Et cū ducerēt eumapprehenderūt ſimonē quēdā cyrenēſem venienteꝫe villa: ⁊ impoſuerūt ei crucē portare poſt ieſumVGde con. euan. Iohānes aūt narrat ꝙ ieſusmnlabat ſibi crucē. vnde intelligit̉ ꝙ ip̄e ſibi portapat crucē cū exiret in eum qui dicit̉ caluarie locumgimon aūt in itinere angariatꝰ eſt: cui data eſt porranda crux yſqꝫ ad locū. nulluſ .n. alioꝝ acceptabatgrucē baiulare: eo ꝙ lignū deteſtabile putabatur: etideo ſimoni cyreneo quaſi in quādā iacturā impoſuerūt crucē portare: quā alij recuſabāt. Hic adīpleIlud iſaie: Cuiꝰ pͥncipatꝰ ſuꝑ humeꝝ eiuſ. pͥncipatusn chriſti eſt crux eius: ꝑꝑ quā ẜm apoſtolū deꝰ euꝫmraltauit. Et ſicut in ſignū dignitatis alij baltheumalij mitrā portāt: ſic ⁊ dominꝰ crucē. Etſi inqͥras innenies nō aliter in nobis regnare ieſum: niſi ꝑ aſpes: quo fit vt delicioſi inimici ſunt chriſti crucꝭMB. Chriſtꝰ ergo crucē baiulās: iam tropheumſiiū victor attulit. crux ſuꝑ humeros imponit̉: quiaſiue ſimō ſiue ip̄e portauerit: ⁊ chriſtꝰ in homine ⁊portauit in chriſto. Nec diſcordāt euangelitarū ſentētie quādo cōcordat myſteriū. Et bonꝰ ordo noſtri ꝓfectꝰ eſt: vt pͥus crucis ſue trophea ip̄e erieret: deinde martyribꝰ traderet erigēdū. Nō iudeꝰeſt qui crucē portat: ſed alienigena atqꝫ ꝑegrinus:nec jſit: ſed ſequit̉: iuxta hoc qd̓ ſcpͥtū eſt: Tollatcrucē ſuā ⁊ ſequat̉ mē BED. Simo aūt obedienſcyrene heres interp̄tat. vnde ꝑ eū ppl̓i gētium deſiant̉: qͥ quōdā ꝑegrini ⁊ hoſpites teſtōꝝ nūc obecti ſunt dei heredes. De villa aūt ſimō egrea: crucē portat poſt ieſum: cū paganis ritibꝰ deictis: veſtigia dominice paſſiōis obediēter āplectitur. Uillgrece pagos vocat̉: a qua pagani nomē trahūtTHEO. Uel ille tollit cruceꝫ chriſti qͥenit a villa .i. dimittit hūc mūdū ⁊ opera eius: ī hieruſalē .i. in ſupernā libertatē tendēs. Ex hoc etiamnō modicū ſumit̉ documētū. Qui .n. ad modū chriſti magiſter eſt: debet ip̄e pͥus tollere crucē: ⁊ timore dei ꝓpͥam carnē cōfigere: ⁊ ſic ſubditis ⁊ obedienibꝰ eam imponere. Sequit̉ aūt chriſtū etiā ml̓titudo plebis ⁊ mulieꝝ. nam ſubdit̉: Sequebat̉ aūt illūnulta turba populi ⁊ mulieꝝ: que plangebāt ⁊ lamentabant̉ eū. ¶BED. Multa quidē turba cruceꝫdomini: ſed nō vna eadēqꝫ mēte ſequebat̉. Nā populꝰ qui eiꝰ mortē impetrauerat: vt moriētē letꝰ aſpiceret mulieres v̓o vt moriturū plorarēt. Nō autemideo ſolꝰ mulieꝝ planctꝰ ſequebat̉: quia nō etiā īnumerus viroꝝ cetus: de eiꝰ erat paſſiōe meſtiſſimꝰ: ſꝫla femineꝰ quaſi cōtēptibilior ſexꝰ liberiꝰ poteratꝙſenſerat oſtētare CIRVL. Amās etiā lachryſarū eſt ſemꝑ ſexꝰ fe̓mine ⁊ mentē hn̄s flexibilē adpetatē. ¶IEEO Per hoc etiā ſignificabat̉ ꝙ multūdo magna iudeoꝝ eſſet poſt crucē itura credēsinſelum. Sed ⁊ mens infirma que ſignificat̉ per fenina: ſi ſumpta cordis cōtritōe per pnīam fleat: ſeqtur ieſum ꝓpter noſtrā ſalutē afflictū. Flebāt igit̉nulieres per cōpaſſiōem. Eū aūt qui vltro patit̉ flere nō oportet: ſed magis ei applaudere: ⁊ iō eas fleſe netat. Sequit̉ .n. Cōuerſus aut ieſus ad illas dixit:. Filie hieruſalē: nolite flere ſuꝑ mē. BED. Cuna ſcita reſurrectio mortē ſoluere pōt: cuiꝰ mors ⁊
omnē mortē ⁊ ip̄m mortis deſtructura eſt auctorē.Notandū aūt cum filias hieruſalē appellat: ꝙ nonſole que cum eo venerāt a galilea: ſed ⁊ eiuſdē vrbiſciues ei mulieres adheſerūt FTHEO. Mādat deplorantibꝰ eum in futura mala ꝓſpectū intendere:⁊ ſuꝑ illis flere. Sequit̉ .n. Suꝑ voſip̄as flete et ſuꝑfilios veſtros yCIRIL. Significās in futuro mulieres liberis eſſe orbādas: nam irruēte bello ī terraiudeorū cūcti ſimul peribūt magni ⁊ ꝑui. vn̄ ſequit̉Quia ecce veniēt dies in quibꝰ dicēt: beate ſteriles:⁊ vētres qui nō genuerūt: ⁊ vbera q̄ nō lactauerūt.THEO. Cum .n. femine crudeliter ſuos aſſabuntfilios: ⁊ venter qui ꝓduxerat flebiliter: iterato recipiet genitū/ BED A: In quo die vēture a romāisobſidionis ⁊ captiuitatis tempꝰ ſignificat: de quibꝰſupra dixerat: Ue pregnātibꝰ ⁊ nutriētibꝰ in ill̓ diebus. Naturale eſt aūt imminēte captiuitate hoſtilialta vel abdita quibꝰ abſcōdant̉ hoīes refugia querere. vnde ſequit̉: Tūc incipiēt mōtibꝰ dicere: Cadite ſuꝑ nos: ⁊ collibꝰ: operite nos. Refert .n. ioſephꝰinſiſtentibꝰ ſibi romanis: certatim iudeos cauernasmontiū colliūqꝫ petiſſe ſpelūcas. pōt .n. ꝙ beatificādas dicit ſteriles de his ītelligi qͥ vtrolibꝫ ſexu ſe caſtrauerūt ꝑꝑ regnū celoꝝ: mōtibꝰ collibuſqꝫ dici: cadite ſuꝑ nos: ⁊ oꝑite nos: cū qͥlibꝫ ſue fragilitarꝭ memores īgruēte tētationū articl̓o: ſublimium quorūcūqꝫ viroꝝ q̄ſierīt exēplis monitꝭ ⁊ p̄cibꝰ defēdi. Sequit̉: Quia ſi ī vi. li. hͦ fa. in ari. qͥd fiet. GRE. xxi.mo. Se lignū viride: ⁊ nos lignū aridū dixit: qꝛ ipſein ſe vim diuinitatꝭ habuit: nos v̓o qͥ puri hoīes ſumꝰ: lignū aridū appellamur THEO. q. d. iudeis:Si gͦ in me lignū fructifeꝝ lugit̉ virēs tal̓r ſeuierūtromani: qͥd nō attētabūt erga vos? ppl̓m dico qͣſi lignū aridū: pͥuatū qͣlibꝫ viuificāte v̓tute: nec vllū fructū ferēte VBED. Uel qͣſi oībꝰ dice̓t: Si ego qͥ peccatū nō feci: lignū vite appellatꝰ ſine igne paſſiōis amūdo n̄ exeo: qͥd putas eis mane̓ tormēti qͥ ſunt fructibꝰ vacui. THE. Malā āt opīonē d̓ dn̄o īnuerevol ēs diabolꝰ ēt latrōes faciebat crutifigi cū eo. vn̄ſeqͥt̉: Duce. aūtᶠ ⁊ alij duo neqͣꝫ cū eo vt interficerēt̉.¶Et poſtquā ueuerūt in locuꝫ quiuocatur caluarie: ibi crucifixerunteum: ⁊ latrones: unum a dextris:alterum a ſiniſtris.ATHA. Ubi corruptū eſt genꝰ humanū: ibi chriſtus ꝓpͥum corpꝰ expoſuit: vt vbi ſeminata ē corruptio: ibidē incorruptio oriat̉: ꝑꝑ qd̓ ī loco caluariecrucifigit̉. Dicit̉ .n. Et poſtqͣꝫ vene. in lo. qͥ vo. cal. ibicruci. eū. Quē locū doctores iudeoꝝ aiūt eſſe ſepulchrū ade BED. Uel aliter: Foris portā loca erātin quibꝰ trūcabant̉ capita damnatoꝝ: ⁊ caluarie. .i.decollatoꝝ ſumpſerūt nomē. Et ſic ꝓ oīm ſalute qͣſinoxiꝰ inter noxios crucifigat̉. vt vbi abūdauit peccatū: ſuꝑabūdet ⁊ gr̄a. CIRVL. Nō aūt ip̄e vnigenitꝰ dei filiꝰ ī ꝓpͥa naͣ qͦ deꝰ ē: paſſus ē: q̄ ſūt corꝑis: ſꝫmagis ī naͣ terrena. Decet .n. vtrūqꝫ d̓ vno ⁊ eodē filio dici .ſ. ⁊ nō pati diuine: ⁊ paſſum eſſe humanitꝰ.EVSE. Si aūt aliter poſt ꝯuerſatiōem cū hōibuseuaneſcēs ſubito euolaret fugiēs mortē ab hōibuscōꝑaret̉ phātaſmati. ⁊ quēadmodū ſiqͥs incōbuſti-