Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

⁊ ī horto aīe ſue ſerēs arborē magnam facit: vt ⁊ ramos ꝓducat: ⁊ celi volatilia .i. qͥ trenis ſuꝑeminēt:ī ramīs p̄dicatiōis .i. ī expāſis cōſideratiōibꝰ requieſcūt. Paulꝰ .n. quaſi granū modicū accepit ananierudimentū: ſed plātans illud ī viridario ſuo: produxit multas ⁊ bonas doctrīas: ī qͥbus habitāt qͥ ſuntītellectu excelſi: puta dionyſiꝰ hierotheꝰ ⁊ alij qͣꝫplures. Deīde ſimile dicit ferm̄to regnū dei. Sequit̉ .n.Et iterū dixit: Cui ſimile eſtīabo illud; ſimile eſt fermēto. AMB. Pleriqꝫ fermentū chriſtū putāt: qͥafermentū ex farina v̓tute nō ſpecie generi ſuo p̄ſtatSic ⁊ chriſtꝰ ex patribꝰ eqͣlis corpore: ſed dignitateīcomꝑabilis p̄eminebat. igit̉ ſancta eccleſia typummulieris figurat. de qua ſubdit̉: Qd̓ acceptū mulier abſcōdit ī farine ſata tria donec ferm̄taret̉ totū.FBEDA: Satū ē genꝰ mēſure iuxta genꝰ ꝓuinciepaleſtine: vnū ⁊ dimidiū modium capiēs. 5A MB.Farina hꝰ mulieris nos ſumꝰ: que dn̄m Ieſum inīterioribꝰ nr̄e mētis abſcōdit donec nr̄a ſecreta penetralia calor ſapīe celeſtis obducat̉. Et qꝛ ī tribusmēſuris abſcōditū dicit eſſe fermentū: cōgrue viſuꝫē vt dei filiū crederemꝰ abſcōditū ī lege: ac opertū īꝓphetis: euāgelicis p̄dicatiōibus adimpletū: me tn̄ſeqͥ iuuat quod ip̄e dn̄s docuit: fermentū eē ſpiritalem doctrinā eccleſie. Eccleſia aūt renatū homineꝫī corꝑe ⁊ aīa ⁊ ſpū fermēto ſpiritali ſanctificat. cuꝫtria hec pari quadā cupiditatū lāce cōſentiūt: ⁊ eqͣlis aſpirat cōcordia voluptatum. Itaqꝫ ſi ī hac vitatres mēſure ī eodē māſerint: donec fermētent̉ ⁊ fiant vnū: erit ī futurū diligētibus chriſtū īcorruptacōmunio/ THEO. Uel ꝓ femīa ītelligas animā:tria vero ſata trina partē eiꝰ: rōnabilē: iraſcibilē: etcōcupiſcibilē. Si igit̉ aliqͥs ī hac trina ꝑte condiderit verbū dei: faciet hͦ totum ſpiritale: vt nec rōnalepeccet ī documētis: nec ira aut cōcupiſcētia enormiter ferātur: ſed cōforment̉ verbo dei. AVG. dever. do. Uel tria ſata farine: genꝰ hūanuꝫ eſt: qd̓ detribus noe filijs ē reparatu. Mulier q̄ abſcōdit fermentū: dei ſapīa eſt. EVSE. Uel aliter: Fermētūdn̄s nomīat ſpirituſanctu: qͣſi virtutē ꝓcedētē ex ſemine .i. v̓bo dei. Tria aūt ſata farine: ſignificāt notitiā patris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: quā mulier .i. diuīa ſapiētia ⁊ ſpūſſanctꝰ largit̉ BED A: Uel fermētuꝫdilectionē dicit: q̄ feruere facͣit ⁊ excitat mentē. Abſcōdit ergo mulier .i. eccleſia fermentū dilectiōis inſata tria: qꝛ p̄cipit vt diligamꝰ deū ex toto corde: extota aīa ⁊ ex tota v̓tute. Et hͦ donec fermētet̉ totuꝫ.i. donec charitas totā mentē ī ſui ꝑfectōe cōmutetqd̓ hic inchoat̉: ſed in futurū perficiet̉. Et ibat ꝑ ciuitates ⁊ caſtella docēs ⁊ iter faciēs in hieruſalē. Ait ātilli ꝗdaꝫ: Dn̄e: ſi pauci ſūt ꝗ ſaluantur. Ipſe aūt dixit ad illos: Cōtendite ītrare ꝑ anguſtā portā: qꝛ multi dico uobis querēt ītrare ⁊ non poterūt. Cū aūt ītrauerit pater familias: ⁊ clauẜit oſtiū īcipietis foris ſtare: ⁊ pulſare ad oſtiū dicētes: dn̄e a

peri nob̓: ⁊ rn̄dēs dicet uobis: Neſcio uos unde ſitis. Tūc īcipietis dicere: māducauimꝰ corā te ⁊ bibimꝰ⁊ in plateis nr̄is docuiſti. Et dicetuobis: Neſcio uos unde ſitis. Diſcedite a me oēs operarij iniꝗtatis.Ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū: cūuderitis abraā iſaac ⁊ iacob: ⁊ omēsꝓphetas ī regno dei: uos aūt expelli foras. Et ueniēt ab oriente ⁊ occidēte ⁊ aꝗlone ⁊ auſtro: ⁊ accūbentregno dei. Et ecce ſunt nouiſſimi ꝙerant primi: ⁊ ſunt primi qui erantnouiſſimi.GLO. Premiſſis ſimilitudinibꝰ de multiplicatione euāgelice doctrīe: eiꝰ diffuſiōi vbiqꝫ p̄dicādo intendit. vn̄ dicit̉: Et ibat ꝑ ciuitates ⁊ caſt. do. ⁊ iterfaciēs ī hieru¶THEOPHI. Nō enim ſola ꝑua loca viſitabat: ſicut faciūt qͥ ſimplices fallere volūt. neqꝫ ſolas ciuitates vt oſtētatores faciunt: ⁊ gloriā q̄rentes: ſed ſicut cōis dn̄s ⁊ pr̄ oībus ꝓuidēs omīacircūibat. Nō aūt viſitabat municipia: vitās hieruſalē: ac ſi timeret legiſperitorū rep̄hēſiones aut mortem q̄ poterat īde cōtingere. vn̄ ſubdit: Et iter faciēſī hieruſalē. Nā vbi plures erāt egroti: ibi ſe medicumagis īgerebat. Sequit̉: Ait aūt quidam illi: dn̄e ſipauci ſūt qͥ ſaluant̉. GO Que quidē q̄ſtio ad hͦꝑtinere videt̉ de quo ſupra agebat̉. nā ī pͥmiſſa ſimilitudīe dixerat: ꝙ requieuerūt volucres celi ī ramiseiꝰ: ꝑ qd̓ ītelligi pōt multos eē qͥ ſalutis requiē cōſequerent̉. Et qꝛ ille vnꝰ ꝓ oībus qͥſierat: dn̄s nō ſingulariter ei rn̄det. vn̄ ſequit̉: Ipſe aūt dixit ad illosContēdite ītra. ꝑ angu. por. BASI. Sicut .n. ī viaterrena exitꝰ a recto multā latitudinē hꝫ ſic qͥ egreditur a tramite ducēte ad regnū celorū ī multa latitudine erroris reꝑitur. Rectu aūt iter ē anguſtū: qͣlibet declinatiōe ꝑiculoſa exn̄te: ſiue dextrorſum ſiueſiniſtrorſum: ſicut ī pōte a quo vtrinqꝫ diuertēs flumini īmergit̉ 7CIRIL. Anguſta etiā porta erumnā ⁊ patientiā ſanctorū ſignificat. Sicut enī pungnarū victoria atteſtat̉ militis ſtrenuitatatē: ſic p̄clarū efficiet valida ꝑpeſſio laborū ⁊ tētationuꝫ.CIRIL. Quid ē ergo qd̓ dn̄s alibi dicit. Iugū meūſuaue ē: ⁊ onꝰ meū leue? Nō quidē cōtradicit̉ ſed hͦdictū ē ꝓpter tētationū naturā: illud vero ꝓpter afectu trāſeuntiū. Eſt enī moleſtū aliqͥd nature facile reputari qn̄ id affectātes amplectimur. Si etiamvia ſalutis anguſta erit introitu: tamē ꝑ eā ꝑuenitad latitudinē: ecōtrario vero lata deducit ad interitū GR E. xj. mor. Dicturꝰ aūt anguſte porte ītroitu p̄miſit: cōtendite: qꝛ niſi mētis cōtentio ferueat:vnda mūdi nō vincit̉: ꝑ quā aīa ſemꝑ ad ima reuocat̉ CIRVL. Nō videt̉ aūt dn̄s ſatiſfacere quereti. vtrū pauci ſint qͥ ſaluent̉: dū declarat viā ꝑ quaqͥſqꝫ pōt fieri iuſtꝰ. Sꝫ dicēdū: ꝙ mos erat ſaluatoris nō rn̄dere īterrogātibus ẜm ꝙ eis videbat̉: quo-