Lucas
mandat̉. Ipſe exactori tradit ⁊ in carcerē mittit: dicit enī: Tollite ⁊ mittite illū ī tenebras exteriores:⁊ exactores ſuos mōſtrat eē angelos: de qͥbus dicitExibūt angeli ⁊ ſeꝑabūt malos de medio iuſtoruꝫ:⁊ mittēt eos. ī caminū ignis. Sed ſubdit̉: Dico tibinō exies donec etiā nouiſſimū minutū reddas. Sienī qͥ pecuniā ſoluūt nō priꝰ euacuāt fenoris nom̄qͣꝫ totiꝰ ſortis vſqꝫ ad minimū quocūqꝫ ſolutionisgenere quātitas vniuerſa ſoluat̉: ſic ꝯpenſatiōe charitatis actuūqꝫ reliquorū vel ſatiſfactiōe quacunqꝫpeccati pena diſſoluit̉. QRI. Uel aliter: Quatuorꝑſonas hic ponit: aduerſarij: pͥncipis: exactoris: ⁊ iudicis. apud mattheū vero ꝑſona p̄termiſſa ē principis: ⁊ ꝓ exactore mīſter īcertus. Diſcrepāt etiā ꝙ ille quadrantē iſte minutū poſuit: vterqꝫ auteꝫ dixitnouiſſimū. Cūctis autē homībus duos angelos adeſſe legimꝰ: malū qͥ aduerſa exhortat̉: bonū qͥ optīaꝑſuadet. Ille aūt aduerſariꝰ noſter quotienſcunqꝫpeccamꝰ exultat: ſciēs qm̄ habet poteſtatē apd̓ prīcipē ſeculi hꝰ: qͥ ſe miſerat exultādi ⁊ gloriādi. Cumarticulo aūt ī greco eū poſuit: vt ex pluribꝰ vnū mōſtraret: qꝛ vnuſqͥſqꝫ ſub ſue gētis ē prīcipe. Da ergooperā vt libereris ab aduerſario tuo: ſiue a prīcipead quē te aduerſariꝰ trahit: habēdo ſapīam: iuſticiāfortitudinē: ⁊ temꝑantiā. Si autē dederis operameſto ī eo qͥ dicit: Ego ſuꝫ viā: alioqͥn trahet te adueſarius ad iudicē. Dicit autē Trahit: vt on̄dat nolentes ad condēnationē cōpelli. Iudicē autē aliū neſcio niſi dn̄m noſtrū ieſum chriſtū: qͥ tradit exactori. Singuli exactores ꝓprios habemꝰ: dominanturexactores ſi debuerimꝰ aliqͥd. ſi oībus vniuerſa reddidero: nemo exactor ē: ⁊ ītrepida mēte rn̄deo: Nihil tibi debeo. Qd̓ ſi debitor fuero: mittet me me exactor in carcere: nec patiet̉ exire niſi debitū oīm perſoluero. nō enī habet exactor poteſtatē: vt mihi ſaltē quadrantē cōcedat. qͥ donauit debitori quingertos denarios: ⁊ alij quinquagīta dn̄s erat. iſte quiexactor ē dn̄s nō eſt: ſed a dn̄o ad exigēda debita p̄poſitꝰ. Nouiſſimū autē minutum dicit gracile ⁊ tenue: peccata .n. noſtra aut pinguia ſunt aut tenuia.beatꝰ igit̉ ē qui nō peccat. Scd̓o autē ſi tenue peccatū habeat: īter ipſa quoqꝫ tenuia diuerſitas ē: alioquin n̄ diceret: donec nouiſſimū redderet minutū.Si enī parū debet: nō egrediet̉ niſi ſoluat minimūquadrantē. qͥ aūt magno debito fuit obnoxiꝰ: infinita ei ad reddendū ſecula numerabunt̉/ BEDA:Uel aliter: Aduerſariꝰ noſter ī via: ē ſermo dei contrarius noſtris carnalibꝰ deſiderijs in p̄ſenti vita: aquo liberat̉ qͥ p̄ceptis eius ſubdit̉. alioqͥn tradet̉ iudici: qꝛ ẜmone dn̄i contēpto: peccator reꝰ tenebit̉ īexamīe iudicis: quē iudex exactori tradet .i. malignoſpiritui ad vltionē qͥ mittit̉ ī carcerē .i. in infernum.vbi qꝛ ſemꝑ ſoluere penas patiēdo ſed nūqͣꝫ ꝑſoluēdo: veniā cōſequi nō poterit nūqͣꝫ exinde exibit: ſedcū terribiliſſimo ſerꝑente diabolo perpetuas penaſA XIII.lucet.Derat aūt quidā ip̄o ī tempore nunciantes illi de galileis: quorū ſanguinē pilatꝰmiſcuit cū ſacrificijs eoꝝ. Et reſpō
dēs dixit illis: Putatis ꝙ hi galileip̄ oībus galileis peccatores fuerint.qꝛ talia paſſi ſunt? Nō dico uobis:ſed niſi pnīam habueritis oēs ſimiliter ꝑibitis ſic̄ illi decē ⁊ octo ſupraquos cecidit turris ī ſyloe ⁊ occiditeos. Putatis qꝛ ⁊ ip̄i debitores fuerint. p̄ter oēs homines habitātes īhieruſalē. Nō dico uobis: ſed ſi nōpenitentiam habueritiſ omnes ſimiliter peribitis.¶ GIO. Quia de penis peccātiū fecerat mentionopportune nunciat̉ quorundā peccātiū pena: ex cexēplo etiā alijs peccatoribꝰ penā cōminat̉. vn̄ dictur. Aderat quidā ipſo in tēpore nunciantes illgalileis: quorū ſanguinē miſcuit pilatꝰ cū ſacrificijseorū CIRIL. Erant enī ſe quaces dogmatū iudegalil̓ei: cuiꝰ mentionē lucas ī actibꝰ apoſtolorū fecit qui dicebat: nō oportet quēqͣꝫ vocari dn̄m. vn̄ qplures eoꝝ: qꝛ ceſarē nō fatebant̉ dn̄m a pilato puniti ſunt. Dicebāt etiā nō oportere alias a ſtatutuvictimis ī lege moyſi offerre deo. vn̄ ꝓhibebant ſtatutas a populo victimas ꝓ ſalute imꝑatoris: ⁊ populi romani offerre. pilatꝰ ergo īdignatꝰ ī galileosiuſſit inter ip̄as victimas: quas ritu legis ſe offerreputabāt occidi: ita ꝙ ſanguis offerentiū oblatis victimis miſceret̉. Credēte aūt vulgo iuſtiſſime preoctos talia paſſos eē quaſi ſcādala ſeminātes ī populo: incitātes pͥncipes ī odiū ſubditoꝝ: narrauerunthec ſaluatori: volētes ꝑcipere qͥd ei ſuꝑ hoc videreIpſe aūt peccatores hos eē ponit: nō tn̄ hic aſſerittalia paſſos eſſe: tāqͣꝫ peiores nō patiētibꝰ. vn̄ ſectur: Et rn̄dens dixit illis: putatis ꝙ hi galileibus galileis peccatores fuerūt: qꝛ talia paſſi ſūt. nodico vobis YCHRV. Punit enī deꝰ quoſdā pecctorū amputas eoꝝ nequiciā: ⁊ penā illi ſtatuēs leuiorē: ⁊ plene ſemouēs eos ab alijs ⁊ viuētes in malitia corrigēs ꝑ horū dānationē. Rurſus alios hic ī̄punit vt ſi ſibi cauerīt penitētes: p̄ſentē penā efent ⁊ futurū ſuppliciū. Si vero ꝑſeuerauerīt: mauS. Manifeſtat ⁊ hic qͥapatiant̉ tormētu ¶ Tquecūqꝫ ex iudicijſ accidūt ī reorū ſuppliciiō ſoliiudicantiū ptāte ſed etiā nutu dei cōtingūt. vn̄ fitiuſta cōſciētia puniat iudex: ſiue aliud intēdens eodēnet: cōmēdandū ē negociū diuine cenſuriRIL. Remouēſ ergo populares ab īteſtinis inſiduſoccaſiōe religiōis cōcitatiſ ſubiūgit: Sed niſi pnīaꝫhabueritis. ⁊ niſi ceſſaueritis cōſpirare cōtra principes. ꝙ nutu diuino nō agitis. Omēs ſimul ve ſimiūiter ꝑibitis. ⁊ veſter ſanguis veſtris victimis cōiugētur. CHRV. In hoc aūt on̄dit ꝙ illos ꝑmiſit taliapati: vt viuētes alienis ꝑiculis territi fierēt regni hredes. Quid igit̉ dices vt melior ego fiā? ille punnō iō: ſed punit̉ quidē ꝓpter ꝓpria crimina. Fit tero ex hͦ vidētibus ſalutis materiā FBEOA. Sꝫ gꝫnīam nō habuerūt. xl. dn̄ice paſſiōis anno venſelites romani: quos deſignabat pilatꝰ ad eorū genis