Lucas

dis cū humilitate: ſecūdus v̓o petitionis remiſſior.Quotiens gͦ oras non pͥus ad petēdū ꝓrūpas. Siraut tuū criminaris affectu ꝙ neceſſitate coactꝰ ſupplices deo. Sꝫ cū incipis orare: quālibet deſere creaturā viſibilē ⁊ inuiſibilē. Sumas aūt exordium alaude illiꝰ qͥ cūcta creauit. vn̄ ſubdit̉: Et ait illis: Cūoraueritis dicite: pater. AVG. de ver. dn̄i: Primꝰſermo quāte gratie: faciē tua nō audebas ad celuꝫleuare: ⁊ ſubito accepiſti gratiā xp̄i. Ex malo ſeruofactꝰ ē bonꝰ filius: ideo p̄ſume nō de tua oꝑationeſꝫ de chriſti gr̄a. Nō gͦ hic arrogātia ē: ſꝫ fides. p̄dicare qd̓ acceꝑis: nō ē ſuꝑbia: ſꝫ deuotio. Ergo attolle oculos ad patrē qͥ te ꝑ lauacrū genuit: qͥ ꝑ filiumte redemit. patrē dicas qͣſi filiꝰ. Sꝫ noli tibi aliquidſpēalit̓ vēdicare. ſoliꝰ chriſti ſpecialis ē pr̄: nobis ēpr̄ oībꝰ ī cōi: qꝛ illū ſolū genuit: nos aūt creauit. Etiō ẜm matth. dr̄: Pr̄ nr̄. ⁊ addit̉: qͥ es in celis. In illis .ſ. celis de qͥbꝰ dictū ē: Celi enarrāt gl̓iaꝫ dei. Celū ē vbi culpa ceſſauit: vbi nullū mortis ē vulnꝰ.THEO. Nō aūt dicit: Qui es in celis: tāqͣꝫ ibi circūſcribat̉: ſꝫ vt ad celos erigat auditorē ⁊ abſtrahata terrenis. IGR EG. niſenꝰ: Uide aūt quare p̄ꝑationis opꝰ eſt: vt audacter poſſis deo dice̓ pr̄: qꝛ ſi adres mudanas intuitū dirigis: aut hūanā gloriā ambis: aut ſordes paſſibilis appetitꝰ: ⁊ hāc or̄onē enūcies. Audire mihi videor deū dicentē: Cū corruptefueris vite ſi patrē vocas incorruptibilitatis genitorē: feda voce inquinas incorruptibile nomē. nam qͥpatrē mādauit vocare: ꝓferre mēdaciū nō ꝯceſſit.Omniū v̓o bonoꝝ exordiū ē glorificare nomē dei īvita nr̄a. vn̄ ſubdit: Scīficet̉ nomē tuū. Quis .n. eſtadeo beſtialis qͥ vidēs in credētibꝰ vitā purā nongl̓ificet nomē īuocatū ī tali vita. Igit̉ qͥ dic̄ ī or̄oneſcīficet̉ in me īuocatū nomē tuū: hͦ orat noīſ tui cōcurrēte ſubſidio: iuſtꝰ abſtinēs ē a quolibet malo.CHRV. Sic̄ enī cū qͥs celi pulchritudinē aſpicit dicit: gloria tibi deꝰ: ſic etiā cū aſpicit alicuiꝰ v̓tute: qͥahoīs v̓tus multomagis qͣꝫ celū glorificat deum.AVG. de ver. dn̄i: Uel dr̄: Scīficet̉ nomē tuū ī nobis: vt ad nos poſſit eiꝰ ſcīficatio ꝑuēire/ TITVS:Uel dic̄: Scīficet̉ nomē tuū .i. nota ſit tua ſcītas toti mūdo: ⁊ laudet te decēter. Rectos aūt decet collaudatio. Iuſſit igit̉ orare ꝓ emēdatiōe mūdi totiꝰCIRVL. Qm̄ penes eos ad quos nondū ꝑuenitfides cōtēnit̉ adhuc nomē dei. ſꝫ vbi iubar veritatꝭſuꝑ eos eluxerit: eū fatebūt̉ ſcm̄ ſcōꝝ LTVS: Etqꝛ in noīe ieſu ē gloria dei pr̄is tūc nomē pr̄is ſcīficabit̉: qn̄ chriſtꝰ erit notꝰ. IORIGE. Uel qꝛ nomē dei ab errantibꝰ attribuit̉ culturis: ⁊ creaturisnōdū ē ſcīficatū: vt ſit ſeꝑatū a quibꝰ debuit ſeꝑari.Decet gͦ nos orare vt nomen dei adaptet̉ ſoli verodeo. cui adaptat̉ qd̓ ſubdit̉: Adueniat regnū tuuꝫ.vt .ſ. euacuet̉ pͥncipatꝰ ⁊ ptās ⁊ virtꝰ ⁊ regnū mūdi:qͥnetiā pctm̄ qd̓ regnat in mortalibꝰ nr̄is corꝑibꝰ.GRE. niſenꝰ: Imploramꝰ etiā a dn̄o liberari a corruptiōe: eximi a morte. Uel ẜm quoſdā: Adueniatregnū tuū .i. veniat ſuꝑ nos ſpūſſcūs tuꝰ vt purificetnos. A VG. de ver. do. Tūc enī vēit regnū dei qn̄eius ſumꝰ gratiā cōſecuti. Ipſe enī ait: Regnū deiintra vos eſt. CIRVL. Uel qͥ hoc dicūt vidēt̉ optare rurſū refulgētē in mūdo oīm ſaluatorē. Mādauit aūt in or̄one petere illud tēpꝰ reuera terribile

vt ſciāt ꝙ viuere decet eos nō lente vel remiſſe vt plud tēpꝰ nō parat eis flāmā ⁊ vindictā: ſꝫ magis honeſte ẜm volūtatē ipſiꝰ vt eis tēpꝰ illud nectat coronas. vn̄ ẜm matth̓. ſeqͥt̉: Fiat voluntas tua ſic̄ incelo ⁊ in terra/ CHRY. q. d. p̄ſta nobis dn̄e ꝯuerſationē imitari celeſtē: qͣtenꝰ q̄cunqꝫ tu vis: nos eriam velimꝰ. ¶ GRE. Qm̄ enī vitā humanā pꝰ reſiurectiōꝫ ſimilē dicit eē vēturā vite angelice: ꝯſequēseſt vitā mūdanā ad vitā q̄ poſtmōdū ſperat̉ diſponi: vt in carne viuētes carnalit̓ nō viuamus. Per hͦaut verus medicꝰ aīe ſoluit morbi naturā: vt quosoccupauit infirmitas ꝑ hoc ꝙ a volūtate diuina receſſerāt: a morbo denuo liberet copulatio ad volūtatē diuinā. Eſt euī ſanitas anime executio debitavolūtatis diuīe ¶AVG. in encheridiō. Apud euāgeliſtā igit̉ mattheū ſeptē petitōes ꝯtine̓ videt̉ dn̄ica oratio. euāgeliſta v̓o lucas ī or̄oe dn̄ica petitōesnō ſeptē ſꝫ qͥnqꝫ cōplexꝰ ē: nec ab illo vtiqꝫ diſcrepauit. Sꝫ quō illa ſeptē ſūt intelligēda: ip̄e ſub breuitate cōmonuit. Nomen qͥppe dei ſcīficat̉ in ſpū:dei aūt regnū in reſurrectiōe futuꝝ ē. On̄dens gͦ lucas tertiā petionē duaꝝ ſuꝑioꝝ eē quodāmō repetitionē: magis eā p̄termittēdo voluit intelligi. Deinde tres alias adiūxit: Et pͥº de pane quotidianodicēs: Panē no. quoti. da no. ho. AVG. de v̓bisdn̄i: In greco dr̄ epiuſſon. hoc ē ſuꝑſubſtātialē: nōiſte ē panis qͥ vadit in corpꝰ: ſꝫ ille panis vite et̓ne qͥaīe nr̄e ſubāꝫ fulc̄. Latinꝰ āt hūc quotidianū panēdic̄: quē greci dicūt adueniētē. Si quotidianꝰ ille ēpanis: cur pꝰ annū illū ſumas: quēadmodū greci īoriēte facere ꝯſueuerūt; Accipe quotidie qd̓ quotidie tibi ꝓſit: ſic viue ꝙ quotidie merearis accipere.Mors dn̄i ſignificat̉: ⁊ remiſſio pctōꝝ. qͥ vulnꝰ hꝫ:medicinā querit. Uulnꝰ ē: qͥa ſub pctō ſumꝰ. medicina ē celeſte ⁊ venerabile ſacramētū. Si quotidieaccipis: quotidie tibi ē hodie. Chriſtꝰ tibi quotidiereſurgit: hodie .n̄. eſt qn̄ chriſtꝰ reſurgit. ¶IVS:Uel panis aīaꝝ diuina ē virtꝰ afferēs futura vitamꝑhennē: ſic̄ panis ex terra ꝓdiens vitā tꝑalē ꝯfuatCū aūt quotidianū dixiſſet: diuinū qͥ aduenit ⁊ futurꝰ ē ſignificat: quē nobis hodie p̄ſtari reqͥrimus:poſcentes quoddā eiꝰ pͥncipiū atqꝫ guſtū: qn̄ ſpiritus in nobis inhabitās v̓tutē oꝑat̉: q̄ ſuqt oēm virtutē humanā: puta caſtitatē: huilitate. CIRIL.Putāt aūt forſan aliqͥ indecēs: oīa ſcōſ a deo q̄rerecorꝑalia. ⁊ ob hāc cām applicāt qd̓ dr̄: Ad ſpiritalēꝓfeſſionē. Ego aūt ꝯcedā ꝙ oportet ſcōs p̄cipue ſatagere ad obtinēda ſpiritalia dona. Illud tn̄ decetinſpicere qd̓ irrep̄hēſibiliter petūt dn̄o p̄cipiēte pnē cōem. ex eo ꝙ panē. iuſſit querere .i. quotidianialimētū: videt̉ ꝙ nihil ꝯcedat eos habē̓: ſꝫ magꝭ honeſtā colere pauꝑtatē. nō .n. ē habētiū panē pete: ſꝫopp̄ſſoꝝ penuria. BASI. q. d. panē quotidianū q̄nr̄e ſubſtātie ꝯpetit ad vitā diurnā: nō tibiipſi ꝯmēdes: ſꝫ ad deū cā eiꝰ refugias: exponēs ei neceſſitatē naturē ICHRV. Poſtulāda gͦ ſūt diuinitꝰ neciavite: nō ciboꝝ diuerſitateſ. ⁊ vina odorifera ⁊ ceteraq̄ delectāt guttur: onerāt āt vētrē: ⁊ mētē ꝑturbat.Sꝫ panis pōt ſubſtātiā corꝑis ſuſtētare: ⁊ illū q̄ ncbis hodie tm̄modo ſufficit: vt de craſtino nō coglmus: vnam ſolā petitionem ſenſibilem querimus:vt p̄ſentibꝰ nō affigamur. GREG. niſenus: pꝰqꝫ