Lucas

altercātibꝰ: vno dicēte ꝙ nō ꝓpter meā impotētiāſed alteriꝰ curari nō voluit: vt ex hoc accēſa contentio fuerit quis eoruꝫ maior eſſet. BED. Uel quiaviderāt petrū iacobū ⁊ iohannē ſeorſum ductos inmontē: ⁊ petro claues regni celorū ꝓmiſſas fuiſſe:rati ſunt vel ip̄os tres ceteris: vel petrū omnibꝰ eſſeprelatū: vel qui tributi ſolutōne petrū ipſi dominoparificatū viderāt: ipſum pre ceteris arbitrabant̉ pͥferendū. Sed diliges lector hanc intra eos queſtionem ꝓpter didrachma redditū inueniet fuiſſe verſatam. Deniqꝫ mattheꝰ hoc in capharnaū memorateſſe geſtū. dicit autē marcuſ: Et venerūt capharnaūqui cum in domo eſſent interrogabat eos: quid invia tractabatis? At illi tacebāt. Siquidē inter ſe invia diſputauerūt quis illorū eſſet maior. CIRVL.Dominꝰ aūt qui nouit ſaluos facere: vidēs in mētediſcipulorū ſuper hoc cogitatōnem exortam velutquandā amaritudinis radicē pͥus qͣꝫ augmentū ſuſciperet: radicitꝰ eam euellit. cum .n. inchoāt paſſiones in nobis facile deuincūt̉: ſed aucte difficile ſūtmobiles. vnde ſequit̉. At ieſus vi. cog. cor. eo. appre.pu. ſta. eū pe. ſe. Diſcat qui nudū hominē putat eſſeieſum ſe erraſſe. qͣꝫuis enī verbū caro factū ſit: māſittamē deuſ: nam ſoliꝰ dei eſt poſſe rimari corda ⁊ renes. ꝙ aūt puerū aſſumpſit ⁊ ponebat penes ſe: agebat̉ cauſa apoſtolorū vtilitatis ⁊ noſtre. Depaſciturenī inanis glorie morbꝰ vt plurimū: qui p̄eminēt inhōibꝰ alijs. Puer aūt ſyncerā gerit mentē: īmaculatum cor ⁊ manet in ſimplicitate cogitationū: nonambit honores: nec nouit cuiuſuis p̄rogatiue modum: nec refugit videri nō minꝰ ſe habere: multā gerit ſeueritatē in mēte ⁊ corde. Tales autē dominusamplexat̉ ⁊ diligit: ⁊ ꝓpe ſe dignat̉ habere. q. qui elegerūt que ſua ſunt ſapere. Ait .n. Diſcite a me: qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. vnde ſequit̉: Et ait: qͥcunqꝫſuſceꝑit iſtū in nomine meo: me recipit. q. d. quādovna ⁊ eadē eſt merces honorātibꝰ ſanctos: ſiue forſanminimꝰ ſit: ſiue preclarꝰ honore ⁊ gloria: quia ineo chriſtꝰ ſuſcipit̉: quo nō vanū eſt petere inuicemfungi p̄rogatiua/ BED. In hoc aūt nō ſimpliciterpauꝑes chriſti ab hiſ qui velint eſſe maiores: ꝓ eiusdocet honore ſuſcipiēdos: vel malicia ꝑuulos iſtoseſſe ſuadet. vnde cum diceret: Quicūqꝫ ſuſceꝑit puerum iſtū: addit in nomine meo. vt .ſ. formā virtutisquā natura duce puer obſeruat: ip̄i pro noīe chriſtiratōnis induſtria ſequant̉. Sed quia ⁊ ſe in pueroſuſcipi docet ⁊ ip̄e puer natꝰ eſt nobis: ne putaret̉hoc eſſe ſolū quod videbat̉ ſubiūxit: Et quicūqꝫ merecipit: recipit illū qui miſit me. Talē ſe vtiqꝫ ac tantum credi volēs: qualis ⁊ quātꝰ eſt pater. 7AMB.Qui enī imitatorē chriſti recipit: chriſtū recipit: ⁊ ꝙ̄imaginē dei recipit: deum recipit. Sed quia imaginē dei nō poteramꝰ videre: facta eſt nobis ꝑ incarnatōeꝫ preſens: vt recōciliaret̉ nobis que ſupra. noseſt diuinitas. CIRIL. Adhuc autē magis īſinuatpromiſſi verbi intentōem dicens: Nam qui minoreſt inter vos omnes: hic maior eſt. Quod de modeſto dicit: qui nihil de ſe ſublime putat ꝓpter honeſtatem. THEO. Quia dominꝰ dixerat: Qui minoꝫeſt inter vos omnes hic maior eſt. timuit iohannesne forte malū aliquid fecerint: ꝓpria poteſtate quēdam hominē prohibētes: nam ꝓhibitio nō minorē

prohibentē oſtēdit: ſed maius aliquid ſapientē vnde ſubdit̉: Reſpōdēs aūt iohānes dixit: Preceptovidimꝰ quendā in nomine tuo eijcientē demonia⁊ ꝓhibuimꝰ eum. Non quidē inuidētes: ſed operationem miraculorū dijudicātes. non enī cum eis miraculorū poteſtatē acceꝑat: neqꝫ eum dominꝰ mirat ſicut illos: neqꝫ ieſum in omnibꝰ ſequebat̉. vnoſubdit: Qui nō ſequit̉ te nobiſcū. AMBRO Iohānes enim plurimū diligēs: ⁊ ideo reamatꝰ ercudendum putat beneficio eum qui nō vtatur oboquio. CIRIL. Sed oportebat magis pēſare nonhūc ip̄m eſſe miraculorū auctorē: ſed gram que eſt īeo qui in virtute chriſti miracula ꝑficit. Quid aurēſi non cōnumerat̉: multe ſunt differētie chriſti ponorū: ſed quia tradidit ſaluator ptātē a pl̓is vt ſpūsimmūdos eijcerēt: putauerūt nulli aliorū qͣꝫ ſibi ſolicere cōceſſam gerere dignitatē: ⁊ ideo accedūt ſciſcitantes ſi liceat ⁊ alios hoc agere. 7AMBRONō rep̄hendit̉ aūt iohānes quia amore faciebat: ſadocet̉ vt nouerit infirmoꝝ eē firmorūqꝫ diſtātiā. Eiō dn̄s ⁊ ſi fortioreſ remune̓t: tn̄ nō excludit īfirmovn̄ ſequit̉: Et ait ad il. ie. Noli. ꝓhi. Qui .n. nō eſt acuer. nos: ꝓ no. ē. Bene dn̄e: nā ⁊ ioſeph ⁊ nicodemꝰocculti diſcipuli ꝓpter metū: in tꝑe tn̄ ſuū tibi offinō negauerūt. ſed tn̄ qui alibi dixiſti: qui nō eſt mocū aduerſum me eſt: ⁊ qui mecū nō colligit diſpcit.aꝑi nobis ne videat̉ cōtrariū. ⁊ puto qꝛ ſiqͥs mentiūꝯſide̓t ſcrutatorē: nō dēat dubitare vi nuſcuiuſqꝫ factū mēte diſcernit/ CHRI. Illic. .n. cū dixit. Quinō eſt mecū aduerſum me eſt: on̄dit diabolum ⁊ ideos ſibi eſſe cōtrarios: h̓ aūt on̄dit eū qui in noīechriſti demones eijciebat in ꝑte cū eis exiſtere/ CRIL. q. d. Pro vobis qui chriſtum diligitis: ſuntqui ꝑſequi volūt que ad ip̄iꝰ gloriā ſpectāt: eiuidemgr̄a coronati/ THE. Mirare aūt chriſti virtutē qͣlit̓ ꝑ indignos ⁊ nō diſcipulos eiꝰ gr̄a oꝑat̉: ſicut etꝑ ſacerdotes ſanctificāt̉ hoīes: qͣꝫuis ſacerdotes ſancti nō fuerint. A MB. Cū aūt hͦ eos qui pn̄t ꝑmanus impōem immūdis īꝑare ſpiritibꝰ in nomīe ieiuneget eſſe ꝓhibēdos: ẜm mattheū dicit his: Nō noui vos. Sed aduerte̓ dēmꝰ nō eſſe ſnīaꝝ diſcordiatſed illud cēſeri ꝙ nō ſolū officij in clericos: ſed etiāvirtutis oꝑa reqͥrant̉: tantūqꝫ eē chriſti nomē vt ētparū ſanctis opitulet̉ ad grām. vnde nemo purgatihoīs ſibi grām vēdicet: in quo et̓ni noīs v̓tꝰ oꝑataſit. nō .n. merito ſuo diabolꝰ: ſed odio ſui vinciturBED. Itaqꝫ ī he̓ticꝭ ⁊ mal̓ catholicꝭ nō ſācta coīain qͥbꝰ nobiſcū ſūt: ⁊ aduerſū nos nō ſūt: ſꝫ diuiſiōepaci v̓itatiqꝫ ꝯͣriā qͣ aduerſū nos ſūt ⁊ dn̄m n̄ ſequūtur: nobiſcū deteſtari ⁊ ꝓhibere debemꝰ.Factū eſt aūt duꝫ cōplerent̉ diesaſſumptōis eiꝰ ⁊ ip̄e faciē ſuā firmauit ut iret in hieruſalē. Et miſit nūcios ante conſpectū ſuū: ⁊ eūtes intrauerūt in ciuitatē ſamaritanoruꝫut pararēt illi. Et nō receperūt eū:quia facies eiꝰ erat eūtis hieruſaleꝫ.Tū uidiſſent aūt diſcipuli eiꝰ iacob̓