Lucas

I QRIGE. Hāc aūt gloriā diſcipuli ſufferre neq̄untes: ꝓcubuerūt humiliati ſub potenti dextra deinimiū timētes: cū ſcirēt ꝙ dictū fuit moyſi: Non videbit homo faciē meā ⁊ viuet. vnde ſeqͥt̉: Et timue.intrā. il. in nube FAMB. Cognoſce aūt nubē iſtaꝫnō coacti aeris caligine piceā: ⁊ que celū tenebrarūhorrore ſubtexerat: ſed lucidā nube̓ que nos nō pluuialibꝰ aquis īmadidet: ſed qua mentes hoī i vocedei oīpotētis emiſſa fidei ros rigauit. Sequit̉ enimEt vox fa eſt de nu. di. hic eſt fili. me. dilectꝰ. Nō helias filiꝰ: nō moyſes filiꝰ: ſed Hic eſt filiꝰ: quē ſoluꝫvidetis. CIRVL. Qual̓r ergo oportebat eū qui reuera filiꝰ eiꝰ factū vel creatū exiſtimare: deo pr̄e deſuꝑ intonāte? Hic eſt filiꝰ meꝰ. q. d. nō vnꝰ ex filijs: ſꝫqui vere ⁊ naͣl̓r filiꝰ: ad cuiꝰ exēplar alij ſunt adoptiui. Illi ergo iuſſit obedire cum ſubdit: Ip̄m audite.Et magis qͣꝫ moyſen ⁊ heliā. qꝛ chriſtꝰ eſt finis legis⁊ ꝓphetarū. vnde ſignāter euāgeliſta ſubdit: Et duꝫfieret vox: inuentꝰ eſt ieſus ſolꝰ. THEQ. Ne .ſ. putaret aliquis hoc dictuꝫ: hic eſt filiꝰ meꝰ dilectus. demoyſe vel helia fuiſſe ꝓlatū. YAMB. Receſſerūt gͦilli: vbi ceperat dn̄s deſignari: tres etiā in principiovidēt̉: vnꝰ infide: ꝑfecte enī fidei vnū ſunt. Ergo ⁊ illi quaſi recipiūt̉ in chriſti corpꝰ: qꝛ ⁊ nos vnū erimꝰin chriſto ieſu: aut fortaſſe qꝛ lex ⁊ ꝓphete ex verbo.THEO. Que aūt ex verbo ceperūt: ī v̓bo deſinūt.ꝑ hoc .n. innuit ꝙ vſqꝫ ad tempꝰ aliquod lex ⁊ ꝓph̓e.p̄parerēt: ſicut hic moyſes ⁊ helias. Poſtmodū ātlꝰ ieſus illis recedētibꝰ: nam tūc euangeliū manetſoāſactis legalibꝰ BED. Et nota ſicut dn̄o ī iordane baptiſato: ſic etiā in mōte clarificato totiꝰ t̓nitatis myſteriū declarari: qꝛ gl̓iaꝫ illiꝰ quā in baptiſmate cōfitemur: in reſurrectōe videbimꝰ. Nec fruſtraſpūſſanctꝰ hic in lucida nube: illic apꝑet in colūba:qꝛ qui nūc ſimplici corde fidē quā ꝑcipit ſeruat: tūcluce aꝑte viſiōis que crediderat ꝯtēplabit̉ ORINō vult aūt ieſus dici que ip̄iꝰ ſpectāt ad gl̓iam an̄ſuā paſſiōem. vnde ſequit̉: Et ip̄i tacue. ⁊ ne. dixe. inil. die. quicqͣꝫ de his que viderāt. Offenſi .n. fuiſſent:⁊ p̄cipue vulgꝰ ſi vidiſſet crucifigi eū qͥ ſic fuerat glorificatꝰ. DAMA. Hoc etiā p̄cepit dn̄s: ſciens diſcipulos imꝑfectos qui nōdū ſortiti erāt plenā ſpiritꝰ ꝑticipatōeꝫ: nec corda alioꝝ qͥ n̄ viderāt ſubuerterēt̉ triſticia. Et ne ꝓditor īcitaret̉ ad inuidie rabiē¶ Factū eſt aūt in ſequēti die deſcēdentibꝰ illis de mōte: occurrit illisturba multa. Et ecce uir de turbaexclamauit dicēs: magiſter obſecrote: reſpice in filiū meū: qꝛ unicuſ eſtmihi. Et ecce ſpūs app̄hēdit euꝫ: etſubito clamat: ⁊ elidit ⁊ diſſipat euꝫcū ſpūma: ⁊ uix diſcedit dilaniās eūEt rogaui diſcipulos tuos ut eijcerēt illū: ⁊ nō potuerūt. Rn̄dēs aūtieſus dixit: O generatio infidelis ⁊ꝑuerſa: uſqꝫ quo ero apud uos ⁊ pa

tiar uos? Adduc huc filiū tuū. Ecū accederet: eliſit illum demoniū ⁊diſſipauit. Et increpauit ieſus ſpiritum immundū ⁊ ſanauit puerū: etreddidit illū patri eius. Stupebāautē oēs in magnitudine dei.BED. Loca rebꝰ cōgruūt. In mōte dominꝰ orattrā fformat̉: diſcipul̓ archana ſue maieſtatis apuirtin inferiora deſcēdēs: turbe occurſu excipit̉. vn̄ pr̄.Factū eſt au. in ſe. die deſcē. il. d̓ mō. oc. il. tur. ml̓iaSurſum patris vocē pādit: deorſum ſpūs malos expellit. vn̄ ſeqͥt̉: Et ec. vir de tur. excla. di. Ma. obſe tereſpi. in fi. meū. TITVS: Uidet̉ mihi ſapiens odēhic eſſe. nō .n. dixit ſaluatori. Fac hͦ vel illud: ſed reſpice. Hoc .n. ſufficit ad ſalutē ſicut ꝓpheta dicebat.Reſpice in me ⁊ mifere mei. Et dicit. In filiū meuꝫvt rōnabilē demoſtret inuerecūdiā: ꝙ ſolꝰ in multitudine clamat. Addit: Quia vnicꝰ ē mihi. q. d. nullaliꝰ expectat̉ futurꝰ remediū ſenectutis. Cōſequēterexplicat paſſionē: vt audiētē moueat ad pietatē dicens: Et ecce ſpi. appre. eū ⁊ ſub. cla. ⁊ eli. ⁊ diſ. eū cūſpu. ⁊ vix diſce. dila. eū. Deinde videt̉ criminari diſpulos. Sed magis rn̄dit ꝙ iuſte verecūdiā depoſuerit dicēs: Et roga. diſci. tu. vt eij. il. ⁊ nō potueri. q. d̓nō puteſ ꝙ leuit̉ ad te ꝑuenerī: ſtupēda ē dignittua: nec ſtatim te moleſtaui: ad diſcipulos tuos acceſſi pͥmo: nūc qꝛ nō curauerūt: cogor ꝓficiſci advnde ⁊ dn̄s nō ip̄m ſed genꝰ incredulū īcrepat. Sequit̉: Rn̄. au. ie. O gnaͣ. infi. ⁊ ꝑuer. vſqꝫ quo ero apvos: ⁊ pa. vos: CHRV. Sed hūc hoīem ml̓tū īfirmari in fide euāgeliorū ſcpͥtura on̄dit ex pl̓ibꝰ: ex eo.ſ. ꝙ dixit. Adiuua incredulitatē meā: ⁊ ſi poteseo ꝙ chriſtꝰ dixit: Credēti oīa poſſibilia ſunt/ ClRIL. Unde meliꝰ puto incredulū reputatū demeniaci prēm ꝙ ⁊ ſacros apl̓os abiurgauit dicēs eosnō poſſe imꝑare demonibꝰ: potiꝰ aūt erit honorando deū ab eo petere grām: annuit .n. veneratꝰ. Quiaūt dicit debilitati erga v̓tutē que eſt in ſpūs malignos: eoſ qui a chriſti adepti ſunt ptātē eijciēdi eosgrām magiſ calūniat̉ qͣꝫ fulgētes ea in quibꝰ chriſioꝑat̉. vn̄ offendit̉ chriſtꝰ accuſatis ſanctis quibꝰ eſtcōmiſſum verbū p̄dicationū ſacrarū. ꝑꝑ qd̓ dn̄s increpat eū ⁊ ꝯcordes ei dicēs: O generatio infidelū⁊ ꝑuerſa. q. d. Cauſa tue infidelitatis: gratia effectuſortita nō eſt FCHRV. Non aūt dirigit ſermonēad eū tm̄ ſed ad omēs iudeos: ne faciat eū heſitare:oportebat enī ſcādalizari qͣꝫplures/ THEO ꝙ autdicit: Peruerſa. demōſtrat ꝙ nō a pͥncipio neqꝫ naturaliter inerat eis malicia: ſed natura quida eranrecti ſemē abrae exiſtētes: ſed per maliciā erat pueriCIRVL. Quaſi neſcientes ꝓcedere rectis inceſſibus. cum eis autē qui ſic ſunt diſpoſiti: chriſtꝰ conmorari dignat̉. vnde dicit̉: Uſqꝫ quo ero apud vos⁊ patior vos: ferēs quaſi moleſte eorū cōueratioeꝓpter prauitatē ip̄orū/ CHRI. Per hoc etiā oitdit deſideratuꝫ ſibi eſſe ſuum receſſum: ꝙ non er altgraue crucis patibulū: ſed magis ip̄orū cōuerſatioBEDA: Non ꝙ tedio ſuꝑatus ſit māſuetꝰ ⁊ mitſed in ſil̓itudine medici ſi egrotū videat contra ſuꝫ