Lucas

enī hic mors corꝑis: ſed anime denegatur.¶ Factū ē aūt pꝰ hec uerba fere dieſocto: ⁊ aſſūpſit petrū ⁊ iacobū ⁊ iohānē: ⁊ aſcēdit ī mōtē ut oraret. Etfacta ē dū oraret ſpecies uultꝰ eiꝰ altera: ⁊ ueſtitꝰ eiꝰ albꝰ: ⁊ refulgens.Et ecce duo uiri loq̄bant̉ cum illo.Erat aūt moyſes ⁊ helias uiſi ī maieſtate ⁊ dicebant exceſſū eius: quēcompleturus erat in hieruſale.EVSE. Cū dn̄s diſcipulis ſuis ſecū apparitionisſue ꝓmulgauerit īgēs myſteriū ne ſolis v̓bis creder̄viderēt̉: ꝓcedit ad oꝑa on̄dēs eis oculata fide imaginē regni ſui. vn̄ dr̄: Factū ē aūt pꝰ hec v̓ba fere dies octo ⁊ aſ. pe. ⁊ iac. ⁊ io. ⁊ aſcē. ī mō. vt ora. IDAMA. Mattheꝰ quidē ⁊ marcꝰ ſexto die pꝰ factā ꝓmiſſionē diſcipul̓: lucas aūt pꝰ octauū dicit celebratā fuiſſe trāſfigurationē: nec ē diſſonātia ī dictis: ſꝫqͥ ſex nūerauerūt dēptis extremis: pͥmo dico ⁊ vltīoqͦ pollicitꝰ ē: ⁊ quo fecit: medios cōputauerūt. Atqͥ octo cōnumerauit: vtrūqꝫ p̄dictoꝝ cōputauit. Sꝫcur n̄ oēs: ſꝫ aliqͥ vocati ſūt ad hāc viſionē? Unꝰ qͥdē erat qͥ ſolꝰ īdignꝰ erat diuinitatis viſiōe .ſ. iudasẜm illd̓: Tollat̉ īpiꝰ: ne videat gloriā dei. Si ſolꝰ gͦeſſet omiſſꝰ: tāqͣꝫ īuidꝰ ad maiorē eēt malitiā ꝓuocatꝰ. Proīde ꝓditori tollit ꝓditiōis occaſionē: cuꝫdimiſit īferiꝰ reliquā apoſtoloꝝ cōgeriē. Aſſūpſit āttres: vt ī duobꝰ vl̓ tribꝰ ſtet oē verbū. Petrū qͥdē aſſūpſit: volēs teſtimoniū qd̓ teſtatꝰ fuerat ei on̄dereꝑ pr̄is teſtimoniū cōfirmari: ⁊ qͣſi p̄ſidē futuꝝ totiꝰeccleſie. Sꝫ iacobuꝫ aſſūpſit tāqͣꝫ morituꝝ ꝓ chriſtoan̄ oēs diſcipulos: iohānē v̓o tāqͣꝫ theologie puriſſimū organū: vt viſa gloria filij q̄ n̄ ſubiacet tēpori reſonet illd̓: In pͥncipio erat v̓bū. A MB. Uel petrꝰaſcēdit: qͥ claues regni celoꝝ accepit: iohānes cui cōmittit̉ mr̄: iacobꝰ qͥ primꝰ ſoliū ſacerdotale cōſcendit. THEO. Ul̓ aſſumit hos tāqͣꝫ hāc rē celare potētes ⁊ nulli alij reuelare. Aſcēdit aūt ī mōtē vt oraret: docēs nos ſolitarios ⁊ aſcēdētes orare ad nihilterrenoꝝ declinātes./ DAMA. Alit̓ tn̄ orāt ẜui: aliter orabat dn̄s. nā ẜui orātis or̄o ē ꝑ ītellectꝰ aſcēſū ad eū. ſꝫ ſacer ītellectꝰ chriſti qͥ ẜm hypoſtaſiꝫ deovnitꝰ erat: māuducēs nos ad aſcēſū quo ꝑ orationēad deū aſcēdit̉: ⁊ docēs ꝙ aduerſariꝰ dei n̄ ē: ſꝫ tāqͣꝫpͥncipiū venerat̉ genitorē qͥnetiā alliciēs tyrānū explorātē ſi deꝰ eēt: qd̓ miraculoꝝ virtꝰ p̄dicabat qͣſiſub quadā eſca hamū cōtegeret: vt qͥ ſpe deificatōisamauerat hominē: corpꝰ amictu decenter amaret̉.vn̄ ſeqͥt̉: Et facta ē dū oraret ſpēs vultꝰ eiꝰ altera.CIRIL. Nō tāqͣꝫ corꝑe hūanā formā mutāte: ſꝫ qͣdā ſplēdida gloria ſuꝑueniēte/ DAMA. Uidēs ātdiabolꝰ or̄onibꝰ refulgētē: recordatꝰ ē moyſi cꝰ glorificata ē facies. ſꝫ moyſes qͥdē glorificat̉ extrīſecusadueniēte gloria: dn̄s aūt ex īnato glorie diuine fulgore. Cū .n. ẜꝫ hypoſtaſis vnionē vna ⁊ eadē ſit gloria v̓bi ⁊ caruis: trāſfigurat̉: n̄ qͣſi accipiēs qd̓ n̄ eratſꝫ qd̓ erat māifeſtās diſcipul̓. vn̄ ẜm mattheū dr̄: ꝙtrāſfiguratꝰ ē corā eis: ⁊ ꝙ facies eiꝰ refulſit vt ſol.

qd̓ enī ē ī ſenſibilibꝰ ſol: hͦ ī intelligibilibꝰ deꝰ. Et ſcut ſol qͥ ē lucis fons de facili videri nō pōt: lux auteꝫ eiꝰ ex eo ꝙ ad terrā ꝑuenit aſpicit̉: ſic facies chriſti intēſius refulget vt ſol: veſtimēta eiꝰ dealbant̉.vn̄ ſeqͥt̉: Et veſtitꝰ eiꝰ albꝰ refulgēs. Illuſtratꝰ ſ. perdiuine lucis ꝑticipationē. His aūt ita ſe habētibusvt vnꝰ on̄deret̉ dn̄s noui ⁊ veteris teſtamēti: ⁊ hereticoꝝ ora obturent̉: ⁊ fides fiat reſurrectiōis: necūqͥ trāſfigurabat̉ viuoꝝ ⁊ mortuorū dn̄s crederetur.Moyſes ⁊ helias tāqͣꝫ famuli aſſiſtūt dn̄o ī gloria.vn̄ ſequit̉: Ecce duo viri loquebant̉ cū illo:r erāt autē moyſes ⁊ helias viſi ī maieſtate. Oportebat .n. vtvidētes cōſeruoꝝ gloriā ⁊ fiduciā mirarent̉ qͥdē pium dominicū deſcēſum: zelarēt vero eos qͥ prius laborauerāt: viſuri amenitatē futuroꝝ bonoꝝ: ⁊ magis fortificarent̉ ī laboribꝰ. nā qͥ laboꝝ nouerit emolumēta: labores facilius tolerabit./ CHRY. Aliterquoqꝫ qm̄ vulgus aſſerebat eū eē heliā vl̓ hieremiāvt diſcerneret̉ īter dn̄m ⁊ famulos: ⁊ vt pateat euꝫnō eſſe aduerſariū dei ⁊ legis trāſgreſſorē: eos ſibi aſſiſtētes mōſtrauit. Nō enī legiſlator moyſes ⁊ qͥ ꝓgloria diuina zelatꝰ ē helias aſtitiſſēt ei. ſꝫ ⁊ ꝑꝑ p̓tutes viroꝝ demōſtrādas: nā vterqꝫ ꝓ mādatis diuinis qͣꝫpluries ſe morti expoſuerat. Uolebat etiā diſcipulos eoſimitari ī regimīe populi: vt fierēt miteſicut moyſes: ⁊ zelātes ſicut helias. Inducit etiā eosvt on̄dat crucis gloriā: ad cōſolādū petrum ⁊ aliospaſſionē timētes. vn̄ ſeqͥt̉: Et dicebāt exceſſū eiꝰ quēcōpleturꝰ erat ī hieruſalē. CIRIL. Uidelꝫ myſteriū diſpēſatiōis ī carne: necnō ſalutiferā paſſionecōpletā ī venerabili cruce. 7AMB. Myſtice autēpꝰ v̓ba p̄dicta trāſfiguratio chriſti on̄dit̉: qn̄ is quiv̓ba chriſti audit ⁊ credit: reſurrectiōis gloriā videbit. octaua enī die facta eſt reſurrectio. en̄ ⁊ pleriqꝫpſalmi ꝓ octaua ſcribūt̉: aut forte vt on̄deret nobiqd̓ dixerat: ꝙ is qͥ ꝓpter dei verbū ꝑdiderit aīam ſuam ſaluā faciet eā: qm̄ ꝓmiſſa ſua ī reſurrectiōe reſtituet. BED A: Nam ſicut ipſe poſt ſeptimā ſabbati qua ī ſepulchro quieuerat a mortuis reſurrexit⁊ nos poſt ſex ſeculi etates ⁊ ſeptimā: quietis aīarūque īterim in alia vita gerit̉: quaſi octaua etate reſurgemꝰ VA MB. Sed mattheus ⁊ marcus pꝰ dieſſex aſſūptos hͦ eſſe cōmemorarūt: de quo poſſemusdicere ꝙ poſt ſex milia annoꝝ: mille enī anni ī conſpectu dei tāqͣꝫ dies vna. ſed plures qͣꝫ ſex milia conputant̉ anni: ⁊ maluimꝰ ſex dies ꝑ fimbolū intellbgere ꝙ ſex diebus mūdi opera ſunt creata: vt per tepus opera: ⁊ per opera mundū ītelligamus. Et ideomundi tēporibus impletis: reſurrectio futura monſtratur. aut qꝛ is qui ſupra mundū aſcēderit: ⁊ hulpoſt ſeculi momēta tranſcenderit: velut in ſublimilocatꝰ: future reſurrectionis fructus expectabit̉ ineternum/ BEDA. Unde in montem oraturus ⁊trāſfigurarurus aſcendit: vt oſtēdat eos qni fructūreſurrectiōis expectant: ⁊ regem in decore ſuo vidēre deſiderāt: mentē excelſis habitare: ⁊ cōtinuis pcibus debere incūbere 7AMB. Putarē ī tribus quducunt̉ ad montē myſtice genꝰ humanū cōpreſum: quia ex tribus filijs noe genus omne denuxūhumanum: niſi electos cernerem. tres igitur eligutur qui aſcendunt in montem: quia nemo polereſurrectionis videre gloriam: nini qui myſterium