Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

habebant infirmoſ varijs languoribꝰ ducebāt illosad. ORIGE. Ideo quidē circa ſolis occaſuꝫ .i.elapſa die illos educebāt: qꝛ verecundabāt̉ vel timebāt phariſeos: vel qꝛ de die intēti erāt circa alia: velqꝛ putabāt licere ſanare in ſabbato: ip̄e aūt ſanabat eos. vnde ſequit̉: At ille ſingu. ma. impo. cu. oēsCIRIL. Quāuis aūt vt deꝰ potuiſſet oēs v̓bo pellere morbos: tn̄ tāgit eos: oſtendēs ꝓpriā carnē efficacē ad preſtāda remedia: caro dei erat. Sic̄ eniꝫignis appoſitꝰ vaſi eneo impͥmit ei ꝓpͥe caliditatis eſfectū: ſic omnipotēs dei verbū vniuit ſibi veraciter aſſumptū templū ex virgine animatū intellectū particeps ſue ptātis eiꝰ effectū inſeruit. Tāgit etnos: immo potiꝰ nos illā tāgamꝰ: qͣtenus nos abaīarū infirmitatibꝰ liberet: necnō a demonū impugnatiōe ſuꝑbia. Sequit̉ enī: Exie. au. demo. a ml̓.cla. dicē. qꝛ tu es fi. dei BED. Demonia filiū deicōfitent̉. ſicut poſtea dicit̉: Sciebāt ip̄ꝫ chriſtūqꝛ ieiunio fatigatū diabolꝰ videret: veꝝ hoīeꝫintellexit: ſed qꝛ tētādo p̄ualuit: vtrū filiꝰ dei eētdubitabat. nūc aūt per ſignorū potētiā vel ītellexitvel potiꝰ ſuſpicatꝰ eſt eſſe filiū dei. igit̉ iudeis crucifigere ꝑſuaſit: quia chriſtū ſiue dei filiū noneſſe putauit: ſed qꝛ ſe morte illiꝰ vidit dānādūDe hoc .n. myſterio a ſeculis abſcōdito dicit apl̓us: nemo pͥncipū hꝰ ſeculi cognouit. Si enī cognouiſſent: nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent̉ CHRY.In hoc aūt ſeqͥt̉: Et increpās finebat ea loqͥ.ꝑcipe chriſti humilitatē. ſinebat vt demones īmūdi manifeſtarēt. enī oportebat eos ſubriꝑe officij apl̓ici gl̓iam: nec decebat chriſti myſteriūlīgua feda publicari. THEO. Quia ē ſpecioſalaus in ore pctōris: vel qꝛ nolebat īuidiā accēdereiudeoꝝ: ex ab oībꝰ laudarēt BED. Ibi āt apl̓ip̄cipiunt̉ reticere de illo: ne diuina maieſtate p̄dicata: paſſiōis diſpenſatio differret̉. Facta aūt die egreſſus ibat in deſertū locū: turbe requirebāt eum uenerūt uſqꝫ ad ip̄m: detinebātilluꝫ ne diſcederet ab eis. Quibꝰ illeait: Quia alijs ciuitatibꝰ oportetme euangelizare regnū dei: qꝛ ideomiſſus ſum. Et erat predicans inſynagogis galilee. CHRV. Poſtqͣꝫ ſatis vtilitatis populis miracula eſt colatū oportebat abeſſe: maiora nanqꝫputant̉ miracula poſt abſentiā oꝑantis: ip̄a magis exclamāt vice vocis fruunt̉. vnde dicit̉: Fa. ātdie egreſ. ibat in deẜ. locū / GRECVS. Abijt etiaꝫin deẜtū vt marcꝰ dicit orabat: ip̄e orōe īdieret: ſed vt nobis bone operatiōis fieret forma.CHRY. Phariſei quidē ip̄is ꝓdigijs p̄dicātibꝰ potentiā chriſti ſcādalizabāt̉. Populi v̓o eloquia audiētes acquieſcebāt ſequebat̉. vnde ſequit̉: Et turbe requirebāt venerūt vſqꝫ ad ip̄m detinebātillū ne diſcederꝫ ab eis: quidē aliqui p̄matū autſcribaꝝ ſed quoſcūqꝫ malicie fucꝰ denigrauerat illeſam hēbāt ꝯſcīam. Y GRECVS: Qd̓ aūt marcus dicit apl̓os ꝑueniſſe ad dicētes: oēs q̄rūt

te: Lucas v̓o dicat ppl̓os ꝑueniſſe: diſcepant abinuicē. Applicuerāt enī ad ip̄m populi: apoſtſequētes veſtigia. Dn̄s aūt gaudebat detētꝰ ſed ndabat vt dimitterēt: vt etiā alij ꝑticipes forēt eiꝰdoctrine: quaſi tꝑe ſue pn̄tie non multū durativnde ſequit̉: Quibꝰ ait: Quia alijs ciui. oꝫ me euāreg. dei: qꝛ ideo miſſus ſum. Marcus dicit. Adveni. oſtēdēs diuinitatis eiꝰ celſitudinē volexinanitōem. Lucas v̓o dicit. Ad hoc miſſus ſumincarnatōem on̄dēs: necnō bn̄placitū prīs mi appellās. ille quidē ſimpl̓r dic̄: Ut p̄dicē. iſv̓o regnū dei adiūgit qd̓ eſt ip̄e chriſtus. CHRSimul etiā ꝯſidera poterat in eodē locodo oēs attrahere ad ſe: tamē hoc fecit: p̄bēs nobis exemplū vt ꝑambulemꝰ requiramꝰ peūtes: ſcpaſtor ouē ꝑditā: medicꝰ accedit ad infirmū. vnaenī aīa recuꝑata: poterit aliquis mille delicta abolere. vnde hic ſequit̉: Et erat p̄dicās in ſynagocisgalilee. frequētabat quideꝫ ſynagogas: docēs illos eēt ſeductor: ſi iugiter inhabitata colerediffamarēt velut latitantē. BEDA. Si aūt occaſus ſolis mors dn̄i expͥmitur: die redeute reſurrectio illiꝰ indicat̉ cuiꝰ manifeſta luce a credētiū tibis requirit̉: in gentiū deſerto inuētꝰ: ne abeat dotinet̉: maxime cum hoc cōtigerit pͥma ſabbati quoreſurrectio celebrata eſt.Ca. VI.Actū eſt aūt: turbe irruerēt in ut audirēt uerbūdei: ip̄e ſtabat ſecꝰ ſtagnūgenezareth. Et uidit duas nauesſtātes ſecus ſtagnū: piſcatores aūtdeſcēderāt lauabāt rhetia. Aſcendens autē in unā nauim que erat ſimonis: rogauit a terra reducerepuſillum. Et ſedens docebat de nauicula turbas.AMBRO. Ibi dominꝰ imꝑtiuit multis variagenera ſanitatū: nec temꝑe nec loco cepit a ſtudioſanandi turba cohiberi. veſpera incubuit: ſequebātur ſtagnum turbe vrgebāt. vnde dicitur: Factuꝫeſt autē cum turbe irruerēt in eum/ CHRI. Erātenim ei cōnexi diligentes eum mirātes: tenerepientes. Quid enim diſceſſiſſet dum huiuſmodi miracula faciebat: qui voluiſſet ſolam ꝓſpicere faciem os talia loquēs? Neqꝫ enim in agēdo miraculaſolum admirabilis erat: ſed viſus eius abudabatplurima gratia. vnde loquentē eum audiunt inlentio: ſeriem locutōis non irrumpētes. dicit̉ enimUt audirent verbū dei: ip̄e ſtabat ſecus ſtagnumgenezareth. BEDA: Stagnū genezareth idem dicunt eſſe quod mare galilee vel mare tyberiadiſ. ſedmare galilee ab adiacente prouintia dicitur: mareautem tyberiadis a proxima ciuitate. Porro genezaretha laci ip̄ius natura: que criſpātibus aquis deſeip̄o ſibi exercitare aura perhibetur: greco vocabalo quaſi generās ſibi aurā dicit̉. neqꝫ enī in ſtamorem ſternit̉ aqua: ſed frequētibuſ auris ſpiraagitat̉: hauſto dulcis ad potandum abilis. vto