Lucas
habebant infirmoſ varijs languoribꝰ ducebāt illosad eū. ORIGE. Ideo quidē circa ſolis occaſuꝫ .i.elapſa die illos educebāt: qꝛ verecundabāt̉ vel timebāt phariſeos: vel qꝛ de die intēti erāt circa alia: velqꝛ putabāt nō licere ſanare in ſabbato: ip̄e aūt ſanabat eos. vnde ſequit̉: At ille ſingu. ma. impo. cu. oēsCIRIL. Quāuis aūt vt deꝰ potuiſſet oēs v̓bo pellere morbos: tn̄ tāgit eos: oſtendēs ꝓpriā carnē efficacē ad preſtāda remedia: nā caro dei erat. Sic̄ eniꝫignis appoſitꝰ vaſi eneo impͥmit ei ꝓpͥe caliditatis eſfectū: ſic omnipotēs dei verbū cū vniuit ſibi veraciter aſſumptū templū ex virgine animatū ⁊ intellectū particeps ſue ptātis eiꝰ effectū inſeruit. Tāgit etnos: immo potiꝰ nos illā tāgamꝰ: qͣtenus ⁊ nos abaīarū infirmitatibꝰ liberet: necnō a demonū impugnatiōe ⁊ ſuꝑbia. Sequit̉ enī: Exie. au. demo. a ml̓.cla. ⁊ dicē. qꝛ tu es fi. dei BED. Demonia filiū deicōfitent̉. ⁊ ſicut poſtea dicit̉: Sciebāt ip̄ꝫ eē chriſtūqꝛ cū ieiunio fatigatū eū diabolꝰ videret: veꝝ hoīeꝫintellexit: ſed qꝛ tētādo nō p̄ualuit: vtrū filiꝰ dei eētdubitabat. nūc aūt per ſignorū potētiā vel ītellexitvel potiꝰ ſuſpicatꝰ eſt eſſe filiū dei. Nō igit̉ iō iudeiseū crucifigere ꝑſuaſit: quia chriſtū ſiue dei filiū noneſſe putauit: ſed qꝛ ſe morte illiꝰ nō vidit eē dānādūDe hoc .n. myſterio a ſeculis abſcōdito dicit apl̓us:ꝙ nemo pͥncipū hꝰ ſeculi cognouit. Si enī cognouiſſent: nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent̉ CHRY.In hoc aūt ꝙ ſeqͥt̉: Et increpās nō finebat ea loqͥ.ꝑcipe chriſti humilitatē. Nō ſinebat vt demones īmūdi eū manifeſtarēt. nō enī oportebat eos ſubriꝑe officij apl̓ici gl̓iam: nec decebat chriſti myſteriūlīgua feda publicari. THEO. Quia nō ē ſpecioſalaus in ore pctōris: vel qꝛ nolebat īuidiā accēdereiudeoꝝ: ex hͦ ꝙ ab oībꝰ laudarēt BED. Ibi āt apl̓ip̄cipiunt̉ reticere de illo: ne diuina maieſtate p̄dicata: paſſiōis diſpenſatio differret̉.¶ Facta aūt die egreſſus ibat in deſertū locū: ⁊ turbe requirebāt eum⁊ uenerūt uſqꝫ ad ip̄m: ⁊ detinebātilluꝫ ne diſcederet ab eis. Quibꝰ illeait: Quia ⁊ alijs ciuitatibꝰ oportetme euangelizare regnū dei: qꝛ ideomiſſus ſum. Et erat predicans inſynagogis galilee.¶ CHRV. Poſtqͣꝫ ſatis vtilitatis populis ꝑ miracula eſt colatū oportebat eū abeſſe: maiora nanqꝫputant̉ miracula poſt abſentiā oꝑantis: dū ip̄a magis exclamāt ⁊ vice vocis fruunt̉. vnde dicit̉: Fa. ātdie egreſ. ibat in deẜ. locū / GRECVS. Abijt etiaꝫin deẜtū vt marcꝰ dicit ⁊ orabat: nō ꝙ ip̄e orōe īdieret: ſed vt nobis bone operatiōis fieret forma.CHRY. Phariſei quidē ip̄is ꝓdigijs p̄dicātibꝰ potentiā chriſti ſcādalizabāt̉. Populi v̓o eloquia audiētes acquieſcebāt ⁊ ſequebat̉. vnde ſequit̉: Et turbe requirebāt eū ⁊ venerūt vſqꝫ ad ip̄m ⁊ detinebātillū ne diſcederꝫ ab eis: nō quidē aliqui p̄matū autſcribaꝝ ſed quoſcūqꝫ malicie fucꝰ nō denigrauerat⁊ illeſam hēbāt ꝯſcīam. Y GRECVS: Qd̓ aūt marcus dicit apl̓os ꝑueniſſe ad eū dicētes: ꝙ oēs q̄rūt
te: Lucas v̓o dicat ppl̓os ꝑueniſſe: nō diſcepant abinuicē. Applicuerāt enī ad ip̄m populi: apoſtſequētes veſtigia. Dn̄s aūt gaudebat detētꝰ ſed ndabat vt eū dimitterēt: vt etiā alij ꝑticipes forēt eiꝰdoctrine: quaſi tꝑe ſue pn̄tie non multū durativnde ſequit̉: Quibꝰ ait: Quia ⁊ alijs ciui. oꝫ me euāreg. dei: qꝛ ideo miſſus ſum. Marcus dicit. Adveni. oſtēdēs diuinitatis eiꝰ celſitudinē ⁊ volexinanitōem. Lucas v̓o dicit. Ad hoc miſſus ſumincarnatōem on̄dēs: necnō bn̄placitū prīs minē appellās. ⁊ ille quidē ſimpl̓r dic̄: Ut p̄dicē. iſv̓o regnū dei adiūgit qd̓ eſt ip̄e chriſtus. CHRSimul etiā ꝯſidera ꝙ poterat in eodē locodo oēs attrahere ad ſe: nō tamē hoc fecit: p̄bēs nobis exemplū vt ꝑambulemꝰ ⁊ requiramꝰ peūtes: ſcpaſtor ouē ꝑditā: ⁊ medicꝰ accedit ad infirmū. vnaenī aīa recuꝑata: poterit aliquis mille delicta abolere. vnde ⁊ hic ſequit̉: Et erat p̄dicās in ſynagocisgalilee. frequētabat quideꝫ ſynagogas: docēs illosꝙ nō eēt ſeductor: nā ſi iugiter inhabitata colerediffamarēt eū velut latitantē. BEDA. Si aūt occaſus ſolis mors dn̄i expͥmitur: die redeute reſurrectio illiꝰ indicat̉ cuiꝰ manifeſta luce a credētiū tibis requirit̉: ⁊ in gentiū deſerto inuētꝰ: ne abeat dotinet̉: maxime cum hoc cōtigerit pͥma ſabbati quoreſurrectio celebrata eſt.Ca. VI.Actū eſt aūt: cū turbe irruerēt in eū ut audirēt uerbūdei: ⁊ ip̄e ſtabat ſecꝰ ſtagnūgenezareth. Et uidit duas nauesſtātes ſecus ſtagnū: piſcatores aūtdeſcēderāt ⁊ lauabāt rhetia. Aſcendens autē in unā nauim que erat ſimonis: rogauit eū a terra reducerepuſillum. Et ſedens docebat de nauicula turbas.AMBRO. Ibi dominꝰ imꝑtiuit multis variagenera ſanitatū: nec temꝑe nec loco cepit a ſtudioſanandi turba cohiberi. veſpera incubuit: ſequebātur ſtagnum ⁊ turbe vrgebāt. vnde dicitur: Factuꝫeſt autē cum turbe irruerēt in eum/ CHRI. Erātenim ei cōnexi diligentes eum ⁊ mirātes: tenere cūpientes. Quid enim diſceſſiſſet dum huiuſmodi miracula faciebat: qui voluiſſet ſolam ꝓſpicere faciem⁊ os talia loquēs? Neqꝫ enim in agēdo miraculaſolum admirabilis erat: ſed ⁊ viſus eius abudabatplurima gratia. vnde ⁊ loquentē eum audiunt inlentio: ſeriem locutōis non irrumpētes. dicit̉ enimUt audirent verbū dei: ⁊ ip̄e ſtabat ſecus ſtagnumgenezareth. BEDA: Stagnū genezareth idem dicunt eſſe quod mare galilee vel mare tyberiadiſ. ſedmare galilee ab adiacente prouintia dicitur: mareautem tyberiadis a proxima ciuitate. Porro genezaretha laci ip̄ius natura: que criſpātibus aquis deſeip̄o ſibi exercitare aura perhibetur: greco vocabalo quaſi generās ſibi aurā dicit̉. neqꝫ enī in ſtamorem ſternit̉ aqua: ſed frequētibuſ auris ſpiraagitat̉: hauſto dulcis ⁊ ad potandum abilis. vto