Ca. IIII.

iquid pīmus vſurpet: ⁊ ad hoīes quaſi nouū defeno terrorē ſue ptātis incutiat. vnde ſequitur:grio enī te quia ſis ſanctꝰ dei ATHA. Nō dicercum ſanctū dei: quaſi alijs ſanctiſ ſil̓is: ſed quaſieo ſingulariter ſancto exn̄te cū articuli adiectōne.Ipe eſt enī natural̓r ſanctꝰ cuiꝰ ꝑticipatiōe oēs alijſancti vocant̉. neqꝫ tamē hoc dicebat quaſi eū veraiter noſſet: ſed ſe cognoſcere fingebat̉. CIRVL.putauerūt enī demones ꝙ ꝑ hmōi laudē facerētīm inanis glorie amatorē: vt abſtineret ab eoꝝ cōate: vtpote pro gratia grām recōpenſans.PRl̓. Uoluit etiā demō ꝑturbare ordinē rerū:pere dignitatē: ⁊ ſuggerere multis vt eiorūTHA. Quāuis igit̉ vera fateret̉: cōpeſcebat tamē eiꝰ ſermonē ne ſimul cū veritate etiamlia: iniquitatē ꝓmulget: vt nos etiā aſſuefaciat necuremꝰ de talibꝰ: ⁊ſi vera loqui videant̉. Nefas eſtenī vt cum aſſit nobis ſcpͥtura diuina: inſtruamura piabolo. vnde ſequit̉: Et increpa. il. di. obmute. eteri ab illō BEDA:. Diuina aūt ꝑmiſſiōe liberāda demone homo ꝓijcit̉ in mediū: vt virtꝰ patefactaluatoris: plures ad viam ſalutis inuitet. vn̄ ſequit̉Et cū pie. il. demo. in me. exijt ab illo: nihilqꝫ illi noUidet̉ aūt repugnare quod hic dr̄ Marco: qͥait. Et diſcerpēs eum ſpūs immūdꝰ: ⁊ exclamās voce magna exiuit ab eo. Niſi intelligamꝰ hoc dixiſſemarcu: diſcerpēs eum: quod hic lucas dicit: Et cumpieciſſet illū in mediū: vt ꝙ ſecutus ait: Nihilqꝫ illinocuit. intelligat̉ quia ictatio illa mēbrorū atqꝫ veatio nō eum debilitauit: ſicut ſolēt exire demoniaetiā quibuſdā mēbris amputatis ⁊ euulſis. vn̄ merito ꝓ tam integra reſtitutōe ſanitatis mirant̉. nā ſeit̉̓: Et factꝰ eſt pauor in om. ⁊ colloq̄. adin. dicen.eſt hoc ver. qd̓ in ptā. ⁊ vir. īpe. immū. ſpiri. ⁊reūtꝭ THEO. Quaſi dicāt: quale eſt p̄ceptū hͦ qd̓t. fxi ab eo: ⁊ exit? BEDA: Expellere qͥdemnia ⁊ hoīes ſancti: ſed in verbo dei poſſunt:aūt dei verbum ꝓpͥa ptāte virtutes operatur.BRO Myſtice aūt qui ī ſynagoga ſpm̄ hanūdū populꝰ eſt iudeoꝝ qui innodatꝰ diaboli laqueis: ſimulatā corꝑis mudiciā interiorꝭ mētis ſordibꝰ inquinabat: ⁊ bene ſpm̄ immūdū hēbat:ī ſpm̄ſanctū amiſerat: introierat enī diabolꝰ vnde chriſtꝰ exierat./ THEO. Sciendū eſt etiā ꝙ ml̓ti nūc demonia hn̄t .ſ. qui demoniorū defideria implent: vt furioſi hn̄t demoniū ire: ⁊ ſic de ceteris: ſꝫdn̄s in ſynagogā venit cum mens hoīs fuerit ꝯgreata: ⁊ tunc dicit demoni inhabitāti: obmuteſce. ⁊ſtatim eijciēs eum in mediū: egredit̉ ab eo. nō enimecet hoīem ſemꝑ iracūdū eſſe: beſtiale nāqꝫ hoc ē:ſec ſemꝑ abſqꝫ ira: inſenſibile nāqꝫ hͦ eſt: ſꝫ mediumter ambulare oꝫ ⁊ irā cōtra mala hr̄e: ⁊ ſic ꝓijcituromo cū immūdꝰ ſpūs ab eo egredit̉.¶ Surgēs autē ieſus de ſynagogaintroiuit in domū ſimonis. Socraute ſimonis tenebat̉ magnis febribus: ⁊ rogauerūt illū ꝓ ea. Et ſtāsſuꝑ illā imꝑauit febri ⁊ dimiſit illaꝫ⁊ cōtinuo ſurgens miniſtrabat illis

AMBRO. Poſtqͣꝫ lucas virū a ſpiritu nequicieliberatū ante premiſit: ſubſtituit femine ſanitatem.Utrūqꝫ enī ſexum dominꝰ curaturus aduenerat: ⁊prior ſanari debuit qui prior creatus eſt. vnde dicitur: Surgens autē de ſynagoga introiuit in domūſimonis. CHRY̓. Manebat enim apud diſcipulos honorās ip̄os: ⁊ ob hoc animoſiores reddens.CIRIL. Aſpice āt quō manet penes viꝝ īopē xp̄s:qͥ ſpōtaneā pauꝑtatē ꝓ nobis paſſꝰ ē vt diſcamꝰ cuꝫpauꝑibꝰ ꝯuerſari: nec ſꝑnere dep̄ſſos ⁊ pauꝑeſ. Seqͥtur: Socrus autē ſimonis tenebat̉ magnis febribus⁊ rogauerūt illum pro ea HIERO. ſuper Mat.Modo ſaluator rogatus: modo vltro curat egrotos oſtendēs ſe contra peccatorū quoqꝫ paſſiones⁊ p̄cibus ſemper annuere fideliū: ⁊ ea que ip̄i minime in ſe intelligūt vel intelligēda dare: vel nō intellecta dimittere ẜm illud: Delicta quis intelligit; aboccultis meis mūda me domine. CHRY. Quodautem mattheꝰ hic reticuit non differt. illud enī eſtbreuitatis: hoc autē exquiſite interp̄tatōnis. Sequitur: Et ſtans ſuper illam: imꝑauit febri ⁊ dimiſit illāBASI. In quo lucas figurauit ſermonē tāqͣꝫ deprecepto animali ſenſibili facto ſic dicēs febri imperatum: ⁊ ꝙ febris non omiſit imꝑantis operatōemnde ſequit̉: Et cōtinuo ſurgēs miniſtrabat illis.CHRY. Quia enī morbus curabilis erat: per modum medēdi poteſtatē ſuam declarauit: facienſ qd̓minime ars medicine facere potuiſſet. Poſt febrisenī ſedatōem multo tempore patiētes egent: vt pͥſtine reſtituant̉ ſanitati:: tūc autē ſimul omnia factaſunt. FAMBRO. Si aūt altiori cōſilio iſta ꝑpēdamus: animi debemꝰ intelligere ⁊ corꝑis ſanitatē: vtpͥus animꝰ qui ſerpētis laborabat inſidijs abſolutꝰſit. Deniqꝫ nō pͥus eua eſurijt qͣꝫ ſerpētis eā verſutiatētauit: ⁊ ideo aduerſus ip̄m auctorē peccati priusdebuit medicina ſalutis oꝑari. Fortaſſis etiā in typo mulieris illiꝰ varijs criminū febribꝰ caro nr̄a langueſcebat: nec minorē febrē amoris eſſe dixerim qͣꝫcaloris. BEDA: Si enī virū a demonio liberatuꝫmoraliter animū ab immūda cogitatōe purgatumſignificare dixerimꝰ: cōſequēter femina febribꝰ tētaſed ad imꝑiū domini curata: carnē oſtēdit a concudiſcētie ſue feruore ꝑ cōtinētie p̄cepta frenatam.CIRVL. Et nos ergo ſuſcipiamꝰ ieſum. cum eniꝫviſitauerit nos: ⁊ portamus eum in mente ⁊ corde:tūc enormiū voluptatū eſtum extinguet: ⁊ incolumes faciet vt mīſtremꝰ ei: hͦ ē ei bn̄placita ꝑagamꝰ.¶ Cum aūt ſol occidiſſet oēs ꝗ habebāt infirmos uarijs lāguoribusducebāt illos ad eū: at ille ſingulismanꝰ imponens curabat eos. Exiebant aūt demonia a multis clamantia ⁊ dicētia: quia tu es filiꝰ dei. Etincrepās non ſinebat ea loqui: quiaſciebant ip̄m eſſe chriſtum.THEO. Cōſiderādū eſt turbe deſideriū: nā cumſol occidiſſet: adducūt ad eum infirmos: non a tꝑeimpediti. vnde dicitur: Cū autē ſol occi. omnes qui