Lucas
amplexādi: qͥn ⁊ ī ꝑfectiōe ⁊ ſpiritalis ⁊ carnal̓ etatis p̄dicādi: quorū pͥmū dictū ſit baptiſma ſuſcipiētibus ⁊ nō p̄muniētibꝰ ſe ꝑ habitū bonū: nā ⁊ſi relaxationē peccatoꝝ faciat donū baptiſmi: verēdū tn̄ē: ne ad eundē vomitū reuertamur. Scd̓m dictū eſtaduerſus īſurgētes cōtra diſpēſatores myſterij: ſiqͥdē ip̄i dignitate p̄cellūt. Tertiū editū ē illis qͥ de iuuēta cōfidūt: ⁊ quodlibet tēpus arbitrant̉ ad p̄lationē vel doctrinā ſpectare. Purgat̉ ieſus: ⁊ tu purgationē cōtēnis a iohāne: ac tu ī tuū monitorē īſurgis tricenariꝰ: tu aūt docēdo ſeniores lanuginē preuenis. Sed aſſūt danielis ⁊ ſimiliū exēpla ī ore: nāqͥlibet noxiꝰ ad rn̄dendū ꝑatus ē. Nō ē aūt lex eccleſie qd̓ raro cōtingit: eo ꝙ nec vnica hirundo verſtatuit̉. CHRI. Uel iccirco vſqꝫ ad illā etatē quecūcta peccata recipit: expectat totā legē ꝑficiēs: neqͥs dicat ꝙ iō legē ſoluit ꝙ eā nō poterat conſūmare. GRECVS: Ob hͦ etiā tricenariꝰ accedit ad baptiſma: vt on̄dat ꝙ ſpiritalis regeneratio viros parit ꝑfectos ẜm ſpiritalē etatē. BEDA: Pōt etiaꝫtricenalis baptizati ſaluatoris etas: noſtri etiā baptiſmatis ſemīare myſteriū ꝓpter fideꝫ .ſ. trinitatis⁊ operationē decalogi. GRE. Baptizādū ē tn̄ infantulos ſi neceſſitas vrgēat: nā vtiliꝰ ē īſenſibiliterſanctificari qͣꝫ nō ſignatos trāſmigrare. Sed dices:Chriſtꝰ tricenariꝰ baptizat̉ cū deꝰ eēt: tu vero iubeſaccelerare baptiſma. cū dixiſti deꝰ: ad obiectū ſoluiſti. Ipſe nō īdigebat purgamīe: nec aliqd̓ īminebatei ꝑiculū dū differret baptiſma. at tibi ī paruū n̄ redūdat piaculū: ſi trāſmigres ī corruptiōe natꝰ: nonaūt īcorruptōis veſte īdutꝰ. Et quidē bonū ē baptiſmi mūdiciā cuſtodire: ſed potiꝰ ē īterdū pauliſꝑ maculari qͣꝫ gr̄a carere oīno. CIRL. Licꝫ tn̄ chriſtus ẜm carnē careat patre: ſuſpicabant̉ aliqͥ eū patrē hr̄e. vn̄ ſequit̉: Ut putabat̉ filiꝰ ioſeph7AMB.Bn̄: Ut putabat̉: qͥ vere nō erat. ſed iō putabat̉: qꝛeū maria q̄ ioſeph viro ſuo erat deſpōſata genueratCur aūt ioſeph magis qͣꝫ marie generatio deſcribitur: cū maria de ſpū ſancto genuit chriſtū: ⁊ ioſepha generatiōe dn̄i videat̉ alienꝰ dubitare poſſemꝰ:niſi cōſuetudo nos īſtrueret ſcripturaꝝ: q̄ ſemꝑ virioriginē querat: maxīe cū ī ioſeph etiaꝫ origo ſit marie: nā cū vir iuſtꝰ fuerit ioſeph: vtiqꝫ ex tribu ſua: ⁊ex patria ſua accepit vxorē. ita ⁊ cēſus tēpore aſcendit ioſeph de domo ⁊ de patria dauid vt ꝓfitereturcū maria vxore ſua: q̄ ex ea domo ⁊ ex eadeꝫ patriaꝓfeſſionē defert: vtiqꝫ eiuſdē tribꝰ ⁊ eiuſdeꝫ patrieſe eē deſignat. vn̄ generationē ioſeph explicās ſubdit: Qui fuit hely. Illud aūt aduertamuſ ꝙ ſanctusmattheꝰ iacob qͥ fuit pater ioſeph filiū nathā eē cōmemorat: lucas vero ioſeph cui deſpōſata fuit maria filiū hely eē deſcripſit: quomō vniꝰ duo patresſ. hely ⁊ iacob eē potuerūt? GRE. nazan. Dicuntaūt qͥdā ꝙ vnica ē ſucceſſio a dauid vſqꝫ ad ioſeph:lꝫ diuerſis nomībus ab vtroqꝫ euāgeliſta narratur.Sed hͦ abſurde fatent̉: qm̄ initiū huiꝰ generatiōisduos fratreſ obtinuit: nathā .ſ. ⁊ ſalomonē. vn̄ generatiōes diuerſimode ꝓfluxerūt. EVSE. Ipſorū ergo verboꝝ ſnīe ītellectū attētiuſ explicemꝰ. ſi enī approbāte mattheo ioſeph eſſe filiū iacob: lucas ſimiliter approbaſſet ioſeph eſſe filiū hely: eſſet aliqͣ controuerſia. Ceterū cū approbāte mattheo lucas plu-
riū opinionē declararet: nō ꝓpriā dicēs vt putabatur: nō arbitror aliquod relinq̇ dubiū. Cū enī eēntīter iudeos diuerſe opiniones de chriſto: ⁊ oēs redecerēt ip̄ꝫ ad dauid: ꝓpter ꝓmiſſiones ei factas: plurimi autē aſſererēt chriſtū a dauid eē futurū: ꝑ ſalmonē ⁊ alios reges: quidā hāc opinionē vitabaeo ꝙ plurima de regibus dicunt̉ enormia. Et qꝛiechonia hieremias dixit: ꝙ nō oriet̉ ſemē ex eo collocandū ī ſede dauid: quoꝝ opinionē cōmemoratlucas ſentiēs enarrare mattheū qualis eſſet veritageneratiōis. ⁊ hec ē pͥma rō. Eſt ⁊ alia profundioMattheꝰ enī cū inciꝑet ſcribere an̄ cōceptionē marie ⁊ carnalē natiuitatē ieſu: opportune velut in hiſtoria p̄mittit carnalē ꝓgeniē: vn̄ ⁊ generationeꝫ aſuperioribꝰ deriuat deſcēdēs. Cū enī verbū dei carnē acciꝑet deſcēdebat: ſed lucas ad factā ꝑ lauacrūregenerationē ꝓſilit: ⁊ ibi aliā generū ſucceſſiorexponit: ⁊ ab imis ad prima ſubleuās ⁊ parit̉. ⁊ peccatorū quos narrauit mattheꝰ memoriaꝫ abdicat:eo ꝙ quicūqꝫ ī deo renaſcit̉: ſit alienꝰ a criminoſisparētibus dei filiꝰ factꝰ: ⁊ eoꝝ qͥ ẜm deū vitā duxerūt honeſtā. Sic enī abra dictū ē: Tu ꝓficiſcerisad patres tuos: nō quidē carnales ſed ī deo patres:ꝓpter ſimilitudinē honeſtatis. Igit̉ ei qͥ ī deo naſcitur aſcribit parētes qui ſūt ẜm deū ꝑ equiꝑantiāmorū. AVG. de que. no. ⁊ ve. teſtamēti: Uel alit̓.Mattheꝰ a dauid ꝑ ſalomonē deſcēdit ad ioſeplucas vero ab hely qͥ tēpore fuit ſaluatoris aſcenditꝑ traducē nathā filij dauid ⁊ hely: ⁊ ioſeph iūxit tribum on̄dens vniꝰ generis eē vtrūqꝫ: ac ꝑ hoc nō ſolū ioſeph filiū eē ſaluatorē: ſed ⁊ hely. Ipſa enī ration qua ioſeph filiꝰ dicit̉ eē ſaluator: ip̄a etiā ē ⁊ hely filius ⁊ ceteroꝝ omniū qͥ de eadē tribu ſūt. hincqd̓ dicit apoſtolus: Quoꝝ patres ⁊ ex q̇bus chrẜm carnē. AVG. de queſti. euā. Uel tres cauſe occurrūt: quarū aliquā euāgeliſta ſecutꝰ ſit. aut .n. vnꝰeuāgeliſta patrē eiꝰ a quo genitꝰ ē nomīauit: altervero vel auū maternū vel aliquē de cognatis maioribus poſuit. aut vnꝰ erat ioſeph naturalis pater: ⁊alter eū adoptauit. aut more iudeorū cuꝫ ſine filij.vnus deceſſiſſet: eius vxorē ꝓpinquus recipiēs filiūquē genuit ꝓpinquo mortuo deputauit AMB.Tradit̉ enī nathā qͥ a ſalomone genꝰ duxit: iacobgeneraſſe filiū: ⁊ vxore ſuꝑſtite deceſſiſſe: quam poſtea melchi accepit vxorē: ex qua generatꝰ eſt hely.Rurſus helyfratre iacob ſine liberis decedente: copulatꝰ ē fratris vxori ⁊ generauit filiū ioſeph: qͥ iuxta legē iacob filiꝰ dicit̉: qm̄ ſemē fratris defunctiiuxta legis veteris ſeriē ſuſcitabat / BEDA. Uel aliter: Iacob fratris hely ſine liberis defuncti vxorede mādato legis accipiēs genuit ioſeph: natura qͥdem germinis filiū ſuū: ẜm vero legis p̄ceptū eficitfiliꝰ hely7AVG. de cō. no. ⁊ ve. teſtī: Probabiliūsenī ītelligimꝰ lucā adoptātis originē tenuiſſe: q̄ ncluit ioſeph genitū dicere ab illo cuiꝰ filiū eſſe natrauit. cōmodiꝰ enī filiꝰ dictꝰ ē a quo fuerat adobtatus qͣꝫ diceret̉ ab illo genitꝰ cuius carne nō cratnatus. Mattheꝰ aūt dicēs. Abraā genuit iſaac. Iaac autē genuit iacob: atqꝫ in hͦ verbo qd̓ eſt genuūꝑſeuerās donec ī vltimo diceret: Iacob aūt genūioſeph: ſatis exp̄ſſit ad eū ſe patrē ꝑduxiſſe origigenerātiū a quo ioſeph n̄ adoptatꝰ ſed genitꝰ erat