Ca. I.

gicit̉. Sicut locū eſt ꝑ os ſanctorū ꝓphetarū.Per quod innuit deū per illos eſſe lonenō eſe humanū quod dixeruntꝭ BEDA.xicit autē: Qui a ſeculo ſunt. quia tota veteris teſtīcriotura ꝓphetice de chriſto ꝓceſſit: nā ⁊ ip̄e pateradam ⁊ ceteri patrū: factis ſuis eius diſpēſatōi teſtiSalutem ex inimicis noſtris: etde manu omnium qui oderūt nos.FA: Cuꝫ pͥmo breuiter p̄miſiſſet: Erexit cornuſis nobis: ꝯtinuo explanās quid dixerit ſubditpalutē ex inimicis. quaſi diceret: erexit nobis cornū lerexit nobis ſalutē ex inimicis noſtris: Et demnu omniū qui oderūt nos/ ORIGE. Nō aūtnꝰ nūc de corꝑalibꝰ inimicis dici: ſꝫ de ſpiritabus Uenit eniꝫ dn̄s ieſus fortis in p̄lio deſtruereimicos noſtros: vt nos de eorū inſidijs ⁊ tenribus liberos faceret.Ad faciēdā mīam cū patribꝰ noſtris: ⁊ memorari teſtamēti ſui ſancti. Iuſiurādū qd̓ iurauit ad abraāatre noſtrum daturum ſe nohis.. Dixerat dn̄m iuxta eloquiū ꝓphetarū īid naſciturū: dicit eundē ad explēdū ted̓ abrae diſpoſuit nos eē liberaturū: quiapatriarchis de ſuo ſemine: vel ꝯgregatiohriſti eſt incarnatio ꝓmiſſa. p̄mittituriia abrae ſanctꝰ eccl̓ie cetꝰ eſt ꝓmiſſus:yex eo chriſtꝰiturꝰ eſſet: audiuit. Etd̓ dictū eſtſubdit de abraaꝫtris. ORIGE.dā mīam cūduētu ⁊ris ⁊ abraam etb functi ſuntus. Nō ē eīꝫ credicūt diē itati ſūt: ⁊ poſteahil vatis acciperēt: cū ſcriptūꝑ ſanguinē crucis ſue: ſiue ſuꝑ trae in cHEO. Chriſti etiā gratia ſe vſqꝫ adēdit: qͥ mortui extiterūt: quia ꝑ eū reſurgeplū nos: ſed ⁊ qui fuerūt ante mortui. Fecit ⁊ īidiā cū patribꝰ noſtris: ẜm ꝙ eoꝝ ſpeꝫū imnde ſequit̉: Et memorari tei ſancti.ē quo dicit̉: Bn̄dicēs bn̄dicā tibi: ⁊ multipli.Multiplicatꝰ eſt enimā in oībatōem fidei eiꝰ adoptatꝭs: ſed etis vidētes ſuos filios talia benefacere cepiſſeaudēt ⁊ recipiūt miẜicordiā ineip̄iſ. vndeIuſiurādū qd̓ tu. ad abra. pa. no.datū. ſe nobis.Nemo aūt audiēs ꝙ iuraſſet dn̄s abrae: ad iurādū ſit ꝓmptꝰ: ſicut .n. furorde deo dictus nō ſignificat paſſiōem ſed punitione: ſic neqꝫ deꝰ iurat vt hō: ſed verbū eius loco iuramneti nobis ad veritatē exprimit̉: immutabili ſentēquod promiſſuam eſt approbans.¶ At ſine timore de manu īimicoum nr̄orū liberati ſeruiamus illi.HRI. Quia exortū nobis cornu ſalutis ex dodixerat ꝙ ꝑ ip̄m ⁊ gloriā ꝑticipamꝰ ⁊ dila inimici vitauimꝰ. vn̄ dicit: Ut ſine ti. de maſtmi. no. li. fui. illi. Duo p̄dicta nō facile reꝑiet ali

quis ſeſe comitātia. plures .n. euitāt ꝑicula: ſed vitaglorioſa priuāt̉: ſicut ſceleris patratores qͥ de carcere ex indulgētia regia abſoluūt̉. ecōtra gaudēt āgeli gloria: ſed ob hāc ꝑiclitari cogūt̉: ſicut militeſ bellicoſi vitā inclytā amplexātes ſecuritate multotiēscaruerūt. Sed hͦ cornu ⁊ ſaluat ⁊ glorificat. ſaluatquidē eripiēs a manibꝰ hoſtiū: nō leuit̓ ſed verifice:t nō ſit vltra timēdū. Et hͦ eſt qd̓ dic̄: Ut ſine tīore¶ QRI. Uel ait crebro de hoſtiū manu aliqͥ liberātur: ſed nō abſqꝫ timore. Cū .n. metꝰ ⁊ diſcrimē ātep̄ceſſerīt: ⁊ ſic de inimicoꝝ manu qͥs eruat̉: liberatꝰeſt quidē: ſed nō ſine timore: iō dixit ꝙ chriſti aduētus ſine timore nos a manibus hoſtium eripi fecit.Non .n. eorū inſidias ſenſimus: ſed repente ab eisnos ſegregans: eduxit ad ſortis proprie manſionē.¶¶ In ſanctitate ⁊ iuſticia corā ipſoomnibus diebus noſtris.CHRV. Glorificat zacharias dn̄m: qꝛ fecit nosſibi ẜuire cū plena fiducia: nō carnal̓r vt iudei ī ſanguine victimarū: ſꝫ ſpirital̓r in bonis oꝑbꝰ. Et hͦ ēqd̓ dicit: In ſancti. ⁊ iuſti. Eſt .n. ſanctitas apta circa deū eqͥtas. Iuſticia v̓o qͥ eſt circa hoīes: puta ꝙaliqͥs reuerēter exeqͣt̉ diuina: ⁊ quo ad hoīes laudabil̓r cōuerſet̉. Dicit aūt: nō corā hōibꝰ vt hypocritevolētes hōibꝰ placere ſꝫ corā deo: ſic̄ hi quorū cōmēdatio nō eſt ab hōibꝰ ſed a deo: ⁊ hoc nō ſemel autad tp̄s ſed ſingulis diebꝰ ⁊ qͣꝫdiu vixerīt. vnde dicit:Oībꝰ diebꝰ nr̄is. BEDA: Nā qͥ vel ante mortē abeiꝰ ẜuitio diſcēdit̉: l̓ īmudicia qͣlibꝫ ſiue īiuſticia fidei ſue ſinceritatē cōmaculat̉: vel corā hōibꝰ tm̄ etnō corā deo: ſanctꝰ ⁊ iuſtꝰ eſſe cōtēdit: nōdū ꝑfected̓ manu ſpiritaliū inimicorū liberatꝰ dn̄o fuit: ſꝫ exemplo veterū ſamaritanorū dijs gētiū pariter ⁊ demonio ſeruire conatur.¶ Et tu puer ꝓpheta altiſſimi uocaberis: preibis enī ante faciē domini parare uias eius.AMBRO. Pulchre cū de dn̄o ꝓph̓aret: ad propheta ſua v̓ba conuertit: vt hͦ quoqꝫ bn̄factu eē dn̄ideſignaret: ne cū publica numeraret: ſua qͣſi īgrattacuiſſe videret̉. vn̄ dr̄: Et tu pu. ꝓ. al. voca. ¶IDRI.Iō reor zachariā feſtinaſſe vt loq̄ret̉ ad puerū: qͥaſciebat eū pꝰ paululū in eremo moraturū: nec ſe eiꝰpoſſe hr̄e pn̄tiā. FAMBRO. Sed fortaſſe ꝙ octodieꝝ infantē alloꝗt̉: veꝝ ſi tenemꝰ ſuꝑiora: intelligimꝰ ꝓfecto ꝙ potuit vocē prīs natꝰ audire: qͥ marieſalutatōem an̄qͣꝫ naſceret̉ audiuit. ſciebat ꝓph̓a alias eē aures ꝓph̓e: q̄ ſpū dei nō corꝑis etate reẜuāt̉:hēbat intelligēdi ſenſū: qͥ exultādi hēbat affectū:BEDA: Niſi forte putādꝰ ē zacharias ꝑꝑ eos quiaderāt potius inſtruēdo futura ſui filij q̄ dudū perāgelū didicerat: mox vt loqͥ potuit p̄dicare voluiſſeAudiāt arriani ꝙ chriſtū quē ioh̓es ꝓphetādo preibat altiſſimū vocat: ſic̄ in pſalmo dr̄: Hō natꝰ ē ī ea:⁊ ip̄e fūdauit eā altiſſimꝰ. CHRV. Sic̄ aūt regibꝰcōmilitones ſunt qͥ eis viciniores exiſtūt: ſic iohannes cum eſſet amicus ſponſi deprope eius aduentūp̄ceſſit. ⁊ hoc eſt quod ſubdit̉: Prcibis enī ante faciem domini parare vias eius. Alij enī ꝓphete eminuſ chriſti myſteriū predicauerūt: hic vero propius