Lucas
Cacharias quoqꝫ nutu interrogauit. vnde ſequit̉:Innuebāt aūt patri eiꝰ quē vellꝫ vocari eū. Sed qꝛincredulitas ei affatū eripuerat ⁊ auditū: qd̓ voce n̄poterat: manu litteris eſt locutꝰ. vn̄ ſeqͥt̉: Et poſtu.pugil. ſcri. dicēs: Iohā. eſt no. eiꝰ. Hoc eſt: nō ei noſnomē imponimꝰ qui iam a deo nomen accepit.ORIGE. Cacharias quidē interp̄tat̉ memor deiIohānes aūt ſignificat demōſtrātē. ceterū ⁊ abſentis memor ⁊ pn̄tis demōſtratio eſt. Debebat aūt iohānes nō memoriā dei vt abſentis expͥmere: immodigito demōſtrare preſentē dicēs: Ecce agnus dei.CHRI. Quīetiā hoc nomē iohānes gratia dei īterp̄tat̉. ꝙ ergo gratia diuina fauēte nō natura eliſabeth hūc filiū cepit: beneficij memoriā in nominepueri conſcripſerūt. THEO. Quia v̓o cū mulierecirca hͦ nomē pueri pater mutꝰ ꝯcordauit Sequit̉:Et mirati ſunt vniuerſi. Nemo enī huiꝰ noīs erat īcognatōe eoꝝ vt aliqͥs diceret: ꝙ antea hͦ ambo cogitaſſent/ GRE. nazanzenꝰ: Editꝰ ergo iohānes zacharie ſoluit ſilentiū. vn̄ ſeqͥt̉: Aꝑtū eſt aūt illico oseiꝰ: ⁊ lingua eius. Abſurdū .n. erat vt cū vox v̓bi progreſſa fuiſſet: pater maneret elīguis AMB. Merito etiā cōtinuo reſoluta eſt lingua eiꝰ: qꝛ quā vīxerat incredulitas ſoluit fides. Credamꝰ igit̉ ⁊ nosvt lingua nr̄a que incredulitatis vīculis eſt ligata:rōis voce ſoluat̉. ſcribamꝰ ſpū myſteria: ſi volumusloqͥ. Scribamꝰ ꝑ nūciū chriſti: ſꝫ nō in tabul̓ lapideis: ſed in tabulis cordiſ carnalibꝰ. Etenī qui iohānēloquit̉: chriſtū ꝓphetizat. Sequit̉ .n. Et loq̄. bn̄. deū.BED. Allegorice aut iohāniſ celebrata natiuitasgr̄a noui teſtī eſt inchoata: cui vicini ⁊ cognati nomē prīs qͣꝫ iohānis īponere mallebāt: qꝛ iudei qͥ legis obſeruatōe quaſi affinitate iūcti erat: magis iuſticiā q̄ ex lege eſt ſectari: qͣꝫ fidei grām ſuſciꝑe cupiebāt. ſed iohānis: hͦ eſt gr̄e dei vocabulū: mat̓ verbispr̄ litteris nunciare ſatagunt: qꝛ ⁊ lex ip̄a pſalmiqꝫ⁊ ꝓphete aꝑtis ſnīarū vocibꝰ grām chriſti p̄dicāt etſacerdotiū illud vetꝰ figurās cerimoniarū ac ſacrificiorū vmbris eidē teſtimoniū ꝑhibet. Pulchreqꝫ zacharias. viij. die ꝓlis edite loquit̉: qꝛ ꝑ dn̄i reſurrectionē q̄ octaua die hoc ē poſt ſeptimū ſabbati factaeſt: occulta legalis ſacerdotij archana patuerūt.¶ Et factꝰ eſt timor ſuꝑ omnes uicinos eoꝝ: ⁊ ſuꝑ oīa mōtana iudeediuulgabant̉ oīa uerba hec: ⁊ poſuerunt oēs qui audierāt in corde ſuodicētes: Quis putas puer iſte erit?Etenī manus dn̄i erat cum illo.THEO. Sicut in taciturnitate zacharie miratꝰeſt ppl̓s: ita ⁊ cū locutꝰ ē. vnde dr̄: Et fa. eſt ti. ſu. oēsvici. eo. ⁊ ſu. om. mō. iu. diuul. om. ver. hec. vt ꝑꝑ hecduo magnū aliqͥd circa natū puerū vniuerſi exiſtimēt. hec aūt oīa diſpēſatiue fiebāt: vt qui teſtis eſſechriſti debebat exiſteret fidedignꝰ. vnde ſequit̉: Etpoſue. oēs qui au. in cor. ſu. di. Quiſ. puer iſte erit.BED. Precurrētia .n. ſigna prebent iter p̄curſoriveritatis: ⁊ futurus ꝓpheta p̄miſſis cōmēdat̉ auſpicijs. vnde ſequit̉: Etenī ma. do. erit cū illo ¶ GLO.Prodigia .n. deꝰ in illo ꝑagebat que nō faciebat io
hannes: ſed dextra diuina GRECV§. Myſtioaūt tꝑe diuine reſurrectōis p̄dicata gra chriſti: ſalbris timor nō ſolū iudeorū qꝛ erāt vicini vel ſitu loci vel ſcīa legis: ſed etiā exteroꝝ gentiū corda ꝯcuſſit: nec tm̄ mōtana iudee ſed oīa mūdani regni mūdaneqꝫ ſapiētie culmina chriſti fama trāſcēdit¶ Et zacharias pr̄ eiꝰ repletꝰ ē ſpūſcō: ⁊ ꝓphetauit dicēs: Bn̄dictꝰ dominus deꝰ iſrael: qꝛ uiſitauit ⁊ fecitredēptioneꝫ plebis ſue.AMBRO. Bonꝰ deꝰ ⁊ facilis indulgere peccatis nō ſolū ablata reſtituit: ſed etiā inſperata cōcedit. Nemo ergo diffidat: nemo veteꝝ cōſciꝰ deligorū p̄mia diuina deſꝑet. Nouit deꝰ mutare ſnīam ſtu nouerꝭ em̄dare delictū. Ille ſiquidē dudū murꝓphetizat. vnde dicit̉: Et zacha. pa. eiꝰ reple. eſt ſpiſancto. CHRY. Scilꝫ oꝑatōe ſanctiſpūs: ne quocūqꝫ modo grām ſpūs ſancti nactus: ſed ad plenū⁊ fulgebat in eo ꝓphetie donū. vnde ſequit̉: Et prophetauit/ ORIGE. Plenꝰ aūt ſpūſācto zachariasduas ꝓphetias gnaͣliter nūciar: pͥmā de chriſtor alterā de iohāne: quod manifeſte de verbis illiꝰ ꝑb̓in quibꝰ quaſi de pn̄ti: ⁊ quaſi iam verſarent̉ in mūdo loquit̉ de iohāne: ⁊ pͥmo de ſaluatore dicēs: Bn̄di. dn̄s de. iſ. qꝛ vi. ⁊ fe. re. ple. ſue/ CHRI̓. Dū deibenediceret zacharias: viſitatōem dicit eſſe factamab eo erga ppl̓m ſuū: ſiue maͣles iſraelitas quiſ velitacciꝑe: venit. n̄ ad oues q̄ ꝑierāt domꝰ iſrl̓: fiue ſpintales .i. fideles qͥ digni fuerūt hac viſitatōe: efficadierga ſe diuinā ꝓuiſionē faciētes. BED. Uiſitauitaūt dn̄s plebē ſuā quaſi lōga infirmitate tabeſcēte⁊ qͣſi venditā ſub pctō vnici filij ſui ſāguie redemitQd̓ qꝛ zacharias ꝓxīo faciēdū cogͦuerat: ꝓphetimore quaſi iā factu viderat. Dicit aūt: Plebē ſuā. n̄qꝛ veniēs ſuā inuenit: ſꝫ qꝛ viſitādo ſuā fecit.¶ Et erexit cornu ſalutis nobis indomo dauid pueri ſui.THEO. Uidebat̉ deꝰ dormire peccata multa recipiēs: ſed in nouiſſimis incarnatꝰ tꝑibꝰ excitatꝰ eſt⁊ cōtriuit demones qui nos oderāt. vn̄ dr̄. Et erex.cor. ſa. no. in do. da. pue. ſui. ORIGE. Quia de ſemine dauid ẜm carnē natꝰ eſt chriſtꝰ. vnde diciturCornu ſalutis nobis in domo dauid. ſicut ⁊ alibidictū eſt: Uinea facta eſt in cornu .i. in ieſu chriCHRV. Cornu aūt nominat poteſtatē: gloriā: etfama: metaphorice a brutis aīalibꝰ illud accipiēs: qͥbꝰ loco munimīs ⁊ gl̓ia cornua deꝰ dedit BE.Cornu etiā ſalutis regnū ſaluatoris chriſti vocat̉.Oſſa ſiquidē oīa carne inuoluta ſunt. Cornu excedit carnē: ⁊ iō cornu ſalutis regnū chriſti vocat̉ qͥmūdꝰ ⁊ carnis gaudia ſuꝑant̉: in cuiꝰ figurā dauid⁊ ſalomō cornuolei ſunt in regni gloriā cōſecrati.¶ Sicut locutꝰ eſt ꝑ os ſcōrū quiaſeculo ſunt prophetarum eius.THE. Qd̓ de domo dauid xp̄ſ naſceret̉: micherementōem facit dicēs: Et tu bethleē t̓ra iuda nedsminima es: ex te enī exiet dux: qui reget ppl̓m meaiſti Sed ⁊ omēs ꝑꝑhete de incaruatiōe pueſuſ