Lucas
eſſe p̄coniū diuine ac ſacroſancte virginis marie: q̄ẜm carnē verbi genitrix eſt effecta? 7GRECVS:Non aūt ſe beatā appellat inani vexata gloria. vn̄enī focꝰ in ip̄a ſuꝑbie que ſe ancillā dn̄i nūcupauitſed ſacro tacta ſpū que futura ſunt p̄ſciuit/ BED.Decebat enī vt ſicut ꝑ ſuꝑbiā pͥmi parētis mors inmundū intrauit: ita ꝑ humilitatē marie vite ītroitꝰvideret̉/ THEO. Et iō dicit: Oēs gnatōes. nō ſolū eliſabeth: ſꝫ etiā oēs credētiū natiōes.Quia fecit mihi magna ꝗ potēseſt: ⁊ ſanctum nomē eius.THEO. Oſtēdit virgo nō ꝑ ſuā virtutē ſe btāmpredicādā: ſed cām aſſignat dicēs: Quia fe. mi. mag.qui po. ē. Que tibi magna fecit? Credo vt creaturaederes creatorē: famula dominū generares: vt ꝑ temūdū deꝰ redimeret: ꝑ te illuminaret: ꝑ te ad vitā reuocaret. 7TVTVS: Quomodo v̓o magna niſi ꝙmanēs illibata cōcipio ſuperās nutu dei naͣm; Digna reputata ſum viro: nō quomodocūqꝫ genetrixeffici: ſed vnigeniti ſaluatoris BED A: Reſpic̄ aūthoc ad initiu carminis vbi dictū eſt: Magnificataīa mea dn̄m. Sola enī aīa illa cui dn̄s magna facere dignat̉ dignis eū p̄conijs magnificare poteſt.TITVS Dicit aūt: Qui potēs eſt: vt ſiqͥs diffidatin cōceptōis negocio: dū virgo manēs cōcepit: retorqueat miraculū ad potentiā operātiſ. Nec quiavnigenitꝰ acceſſit ad feminā: ex hoc inquinat̉: quiaſanctū eſt nomē eiꝰ BASILI. Sanctū v̓o dr̄ nomē dei: nō qꝛ in ſyllabis quādā ſignificatiuā v̓tutēꝯtineat: ſed quia quomodolibet dei ſpeculatio ſancta dinoſcit̉ ⁊ ſyncera. 7BEDA: Singularis .n. potētie diuine trāſcēdit oēm creaturā ⁊ ab vniuerſisque fecit lege ſegregat̉: quod greca locutōe meliusintelligit̉. In quo ip̄m verbū quod dicit agion: qͣſextra terrā eſſe ſignificat.¶ Et miſericordia eius a progeniein ꝑrogenies: timentibus eum.BEDA: A ſpecialibꝰ ſe donis ad gnaͣlia dei iudicia cōuertens: totiꝰ humani generis ſtatū deſcribitſubdēs: Et mīa eiꝰ a ꝓge. ī ꝓge. timē. eū. q. d. Nō ſolūmihi fecit magna qui potēs eſt: ſed ⁊ in omni gētequi timet deū acceptꝰ eſt illi. ORIGE. Miẜicordia enī dei vt dicit augꝰ: nō in vna gnaͣ̓tōe ſꝫ ī ſempiternū extenditur a generatiōe in generatiōem.GRECVS: Et mīa eius quā habet in generatōegenerationū: ego concipio: ac ip̄e corpori animatocōiungit̉: noſtrā tractās ſalutē ſoliꝰ intuitu pietatꝭMiſeret̉ aūt nō qualitercūqꝫ ſꝫ his quos timor eiꝰcōpeſcuit in qualibet natōe. vn̄ dicit̉: Timētibꝰ eū.qui .ſ. penitētia ducti ⁊ ad fidē ⁊ penitētiā ꝯuertūt̉nam qui obſtinati ſunt: incredulitatis vicio clauſerūt ſibi ianuā pietatis/ THEO. Uel per hoc īnuitꝙ timētes miſericordiā cōſequēt̉ in generatiōe iſta.i. in pn̄ti ſeculo ⁊ futurā .i. ī ſeculo futuro. In hͦ ſeculo cētuplū accipiētes: in illo v̓o multo maiora.Fecit potentiā in brachio ſuo: diſperſit ſuperbos mente cordis ſui.BEDA: Humani generis ſtatū deſcribēs qͥd ſuperbi ⁊ quid humiles mereāt̉ on̄dit dicēs: Fecit po
tē. in bra. ſuo .i. in ip̄o dei filio. ſicut enī tuū buqeſt quo operaris: ſic brachiū dei dictū eſt eiꝰ veriper quod oꝑatꝰ eſt mūdū ORIGE. Timētibꝰ.ſe fecit potētiā in brachio ſuo: quia lꝫ infirmꝰ ad oum acceſſeris: ſi timueris eū: promiſſam virtutē caſequeris THEO. In brachio ſuo .ſ. eiꝰ filio innato potētiā fecit̉: quia natura deuicta eſt viparēte: ⁊ deo humanato/ GRECV§:. Uel cFecit ꝓ faciet potētiā: nō vt dudū per moyſen cotra egyptios: nec ꝑ angelū: puta quādo ml̓ta mirebelliū ꝓſtrauit aſſyriorū. nec quoqͣꝫ alio meoniſi in ꝓpͥo brachio triumphū docuit intelligithoſtes ſuꝑādo. vn̄ ſequit̉: Diſꝑſit ſuꝑ. mē cordis ſi.ſ. quālibꝫ mētē elatā: nō parētē eiꝰ aduētui: qͥneaperuit ⁊ vitioſas oſtēdit ſuꝑbas cogitatiōes eorCIRIL. Magis autē ꝓpͥe demonū hoſtili catuꝫintelligēda ſunt hic: hos enī ſeuiētes in t̓ra diuit adueniēs dn̄s: ⁊ cōpeditos ab eis obediētie ſureſtituit/ THEO. Pōt hoc etiā de iudeis ītelquos in oēm diſꝑſit regionē: ſic̄ nūc diſpſi ſui¶ Depoſuit potentes de ſede: ⁊ exaltauit humiles.BEDA: Quod dixit: Fecit potentiā in brachioſuo. ⁊ qd̓ p̄miſerat: Et miſericordia eiꝰ a ꝓge. inhis verficulis per ſingula cōtinuata eſt anneciquia .ſ. ꝑ omēs ſeculi generatōes ⁊ perire ſuperbi ethumiles exaltari: pia iuſtaqꝫ diuine potētie diſpēſatōe nō ceſſant. vn̄ dr̄: Depo. potē. de ſe. ⁊ ex. hūiles.CIRIL. Magna ſapiebāt demones ⁊ diabolus:gētiliū ſapiētes: phariſei ⁊ ſcribe: hos tn̄ depoſuiterexitqꝫ humiliātes ſe ſub potēti manu dei: dās ill̓virtutē calcādi ſerpētes ⁊ ſcorpiōes: oēmqꝫ ptāteminimici. Erāt ⁊ qn̄qꝫ iudei ptāte ſuꝑbi: ſed ꝓſtrauithos incredulitas: ex gētibꝰ aūt ignobiles ⁊ hūfidē ad apicē ꝯſcēderūt. GRECVS Deitatis enītribunal nr̄ intellectꝰ eē cogͦſcit̉: ſꝫ iniq̄ v̓tutetrāgreſſionē īcubuerūt p̄cordijs ꝓthoplaſti tāp̄o ſolio. Ob hͦ gͦ vēit dn̄s: ſpūs īiquos eiecit a ſebꝰ volūtatū ⁊ ꝓſtratos a demōijs exaltauit: eoꝝſciētias purgas ⁊ eoꝝ mētē ſtatuēs ꝓpriā ſedē.¶ Eſurientes impleuit bonis: ⁊ diuites dimiſit inanes.GLO. Quia hūana ꝓſꝑitas p̄cipue in honoribꝰpotētatuū: ⁊ in abūdātia diuitiaꝝ ꝯſiſtere videt̉: ſd̓iectōeꝫ potētiū ⁊ exaltatōem hūiliū d̓ diuitu exianitōe ⁊ pauꝑū repletōe mētōeꝫ facit di. Eſu. ip bo.di. di. ina. BASI. Diſpōit qͥdē noſ pn̄s v̓bū etia qad ſenſibilia edocēs reꝝ mūdanaꝝ īcertitudine. Ldduca ſiqͥdē ſunt hͨ: ſic̄ vnda q̄ ab īpetu vētoꝝ hicidediffūdit̉. Intellectual̓r aūt ſumēdo eſuriebat genhumanū exceptis indeis: hos nāqꝫ ditauerat legtraditio ⁊ ſcōꝝ dogmata ꝓph̓aꝝ. Quia v̓o nō hultheſerūt v̓bo hūanato dimiſſi ſūt inanes: nihil delerētes: nō fidē: nō ſcīam: ⁊ ſpe bonoꝝ puati ſunt: ⁊ aterrena hieruſalē ⁊ a vita futura excluſi. Quos ſode gētibꝰ fames ⁊ ſitis cōtriuerat: cū heſiſſent onorepleti ſūt ſpiritalibꝰ bonis. ¶ CLO. Qui etiā etitoto ſtudio qͣſi eſuriētes defiderāt ſaturabūt̉: cuſchriſtꝰ apꝑuerit in gl̓ia: ſed qui terrenis gaudet̉ iifine totiꝰ beatitudinis inanes dimittent.