Marcus

dn̄m fieri qͥ omniū ſeruꝰ ſit. fruſtra igit̉ aut illi immoderata queſierāt: aut iſti dolēt ſuꝑ maiorū deſiderio: cū ad ſummitatē virtutū nō potētia ſꝫ humilitate veniat̉. Deīde ꝓponit exemplū vt ſi dicta paruipēderēt: erubeſcerēt ad oꝑa. ⁊ dicit: Nā ⁊ fili. homi. nō ve. vt miniſtra. ei: ſed vt mini. ⁊ da. ani. ſuam.redem. ꝓ multis./ THEO. Quod maiꝰ ē qͣꝫ miniſtrare. Cū enī aliqͥs ꝓ eo cui mīſtrat morit̉: qͥd iſtopōt eē maiꝰ ⁊ mirabiliꝰ; ſꝫ tn̄ iſta miniſtratio ⁊ humilitatis deſcēſus gloria eiꝰ erat ⁊ omniū. Ante .n.qͣꝫ hō fieret: ſolū ab angelis notꝰ ē. Cū aūt factꝰ eſthō ⁊ crucifixꝰ ē: nō tm̄ ipſe gloriā hꝫ: ſed ⁊ alios inꝑticipatiōe ſue glorie ſuſcepit: ⁊ dn̄atus ē ꝑ fidē orbis terre/ BEDA: Nō autē dixit animā ſuā redēptionē dare pro omnibus: ſed pro multis .i. qui credere voluerunt.¶ Et ueniūt hierico. Et ꝓficiſcente eo de hierico ⁊ diſcipul̓ eiꝰ ⁊ plurima multitudīe: filiꝰ thimei barthimeus cecꝰ ſedebat iuxta uia mendicās. Qui cū audiſſet qꝛ ieſus nazarenꝰ ē: cepit clamare ⁊ dicere: Ieſufilij dauid miſerere mei. Et cōmīabant̉ illi ml̓ti ut taceret. At ille ml̓to magis clamabat: fili dauid miſerere mei. Et ſtās ieſꝰ p̄cepit illū uocari. Et uocāt cecū: dicētes ei: Animeꝗor eſto: ſurge uocat te. Qui ꝓiecto ueſtimēto ſuo: exiliens uenit adeū. Et rn̄dēs ieſus dixit illi: Quidtibi uis faciā. Cecꝰ aūt dixit ei: Raboni ut uideā. Ieſus aūt ait illi: uade: Fides tua te ſaluū fecit. Et confeſtim uidit: ⁊ ſeq̄bat̉ euꝫ in uia.HI ERO. Paſſiōi dn̄i appropinquāti: ciuitatisnomē rn̄det. dr̄ enī: Et veniūt hiericho. Hiericho luna ſiueʳ anathema īterp̄tat̉. Defectꝰ autē carnis chriſti p̄paratio ē hieruſalē celeſtis. Seqͥt̉: Et ꝓficiſ. eode hieri. ⁊ diſci. eiꝰ ⁊ plu. multitu. filiꝰ timei barthimeꝰ cecꝰ: ſedebat iuxta viā mēdicāſ. BEDA: Matheꝰ duos iuxta viā ſedētes ⁊ ad dn̄m clamātes: cecos dicit eſſe illūiatos. Lucas aūt cū appropinqͣrethiericho pari ordīe illumīatū ab eo cecū eē ꝑhibet̉:vbi nemo ſaltē ſapiēs putet euāgeliſtas ſibimet cotraria ſcribere: ſꝫ aliū pleniꝰ ſcriber̄ q̄ alt̓ omiſit. Intelligēdū ē gͦ vnū eoꝝ fuiſſe potiſſimū: qd̓ ex hͦ apparet: ⁊ ꝙ nomē eiꝰ ⁊ nomē. pr̄is eiꝰ Marcꝰ cōmemorauit. AVG. de cō. euā. Hīc ē gͦ ꝙ ip̄m ſolū voluit cōmemorare marcꝰ: cꝰ illumīatio tā claram famā huic miracl̓o cōꝑauit: qͣꝫ erat nota calamitas.lucas v̓o qͣꝫuis oīno eodē mō factu: tn̄ ī alio ceco ītelligēdꝰ ē par cōmemorare miraculū: ⁊ eꝰdē miraculi modū parē ſeqͥt̉. Qui cū audiſſet ꝙ ieſus naza.ē: cepit clama. ⁊ dicere: Fili dauid ieſu miſerere mei

CHRV. Filiū dauid vocat cecꝰ dn̄m: pteremturbe laudē audiēs: ac ꝓphetarū expectatiōe cōpleta certificatꝰ. Sequit̉: Et cōminabant̉ ei mul vt taceret. ORIGE. Tāqͣꝫ ſi dicat: Qui pͥmi credid.īcrepabāt ei clamāti: Fili dauid: vt taceret ⁊ nōpellaret eū contēptibili noīe ſꝫ diceret: Fili dei tſerere mei. ille aūt nō deſtitit. vn̄ ſequit̉: Ille autmagis clama. fili dauid miſe. mei. Cuiꝰ clamorēminꝰ exaudiuit. vn̄ ſequit̉: Et ſtās ieſus p̄. illū vocari. Uide aūt ꝙ īferior ē cecꝰ de quo lucas loqͥt̉. nanec ieſus eū vocauit vt mattheꝰ dicit: nec iuſſivocari vt h̓ dr̄: ſꝫ iuſſit eū ad ſe adduci: qͣſi nō potetē ꝑ ſe veīre. Iſte aūt cecꝰ ad īperiū dn̄i vocat̉. mn̄ ſequit̉: Et vocat eū dicentes ei. Animeqͥor eſto: ſuvocat te. Ille aūt abijciēs veſtimētū venit ad ei Sequit̉: Qui ꝓiecto veſti. ſuo venit ad eū. Forte veſtimētū ceci ⁊ medicātis velamētū ītelligit̉ cecitatis⁊ mēdicitatis quo fuerat circūdatus: qd̓ abiiciensvenit ad ih̓m quē appropinquātē dn̄s īterrogat rūſequit̉: Et rn̄dēs ieſus ait illi: Quid tibi vis faciā.BEDA: Nūquid qͥ lumē reddere poterat: qͥd vellcecꝰ ignorabat? Ad hͦ ergo reqͥrit vt petat̉: ad hͦ requirit vt. cor ad orationē excitet/ CHRI. Uel ōrit: ne .ſ. aliqͥs eſtimaret ꝙ aliud volenti accipe alitdaret. Etenī cōſuetudo erat eiꝰ volūtatē curadorūvniuerſis facere manifeſtā: ⁊ tūc medelā īducere vtalios duceret ī celū: ⁊ vt on̄deret eū qͥ curādus eratzratie dono digne potiri. Sequit̉: Lecꝰ aūt dixit eiRaboni vt videā/ BED A: Paruipēdit enī extralucē cecꝰ aliqͥd qͣrere: qꝛ ⁊ ſi habere cecꝰ qd̓libet pōtſine luce nō pōt videre qd̓ hꝫ. HIERO. Conſirās autē ieſus ꝓmptā volūtatē: cōpletiōe deſideriremunerat. ORIGE. ſuꝑ mattheu: Digniꝰ autē ēdicere Raboni: vel ſicut ī alijs dr̄ dn̄e: qͣꝫ fili dauidvn̄ ꝑꝑ illd̓ qd̓ dixit: fili dauid: nō p̄ſtitit ei ſanitateſꝫ ꝑꝑ hͦ qd̓ dicit: Raboni. vn̄ ſeqͥt̉: Ieſuſ aūt dixit ei:Uade fides tua ſaluū te fecit. Et cōfeſtim vidit: ⁊ ſeq̄bat̉ eū in via. THEO. Grata enī ē anima ceceo ꝙ ſanus effectꝰ ieſum nō reliqͥt: ſꝫ ſecutꝰ eſt eū.BEDA: Myſtice aūt hiericho que īterp̄tari or̄ luna: defectu noſtre mutabilitatis deſignat. appropiquās dn̄s hiericho lumē ceco reddidit: qꝛ venieī carne ⁊ paſſiōi appropīquās: ml̓tos ad fidē adduxit. Nō .n. pͥmis īcarnatiōis ſue tēporibꝰ: ſꝫ paucisanteqͣꝫ pateret̉ ānis: myſteriū v̓bi mūdo exhibiHIERO. Cecitas etiā ex ꝑte facta iudeis illuſtrat̉ī fine qn̄ eis mittet heliā ꝓpheta/ BEDA: Quodaūt appropīquās hiericho vnū illumīauit: ac ꝓfſcēs de hiericho duos: hͦ ītimauit ꝙ āte paſſionemſuam vni tm̄ populo iudeoꝝ p̄dicauit: poſt reſurfectionem vero atqꝫ per aſcenſionē ſuā ꝑ apoſtolos⁊ iudeis ⁊ gentibus diuinitatis ⁊ humanitatis ſuearchana patefecit. ꝙ vero Marcus vnū illuminstum ſcribit ad gentium ſalutē reſpicit: vt eorū quoinſtituebat ad fidem ſaluationi figura congruerei.Mattheus vero qui credētibus ex hebreis ſuū ſcribebat euāgeliū: quod in gentiū quoqꝫ noticia eſatperuenturū: recte duos dicit illumīatos: vt ad vutqꝫ ppl̓m fidei gr̄am ꝑtinere doceret. Proficicenttigit̉ dn̄o ⁊ diſcipl̓is eiꝰ ⁊ plurīa ml̓titudīe de hiecho: cecꝰ ſedebat iuxta viā mēdicās: qͥ aſcēdente atcelos dn̄o ⁊ ml̓tꝭ fideliū ſeq̄ntibꝰ: īmo cuctꝭ ab inb