Ca. V.
oīni necītas. frequent̓ .n. cū deꝰ hoīes dānat ī rebꝰpoſſeſſis: ꝯfert bn̄ficiū aīabꝰ. vn̄ ſeqͥt̉: Et ve. ad Ie. ⁊vi illū qͥ a de. vexa. ſe .ſ. iuxͣ pedes a qͥbꝰ nactꝰ erat ſaIutē: queꝫ ātea nec cathene cōpeſcere poterāt: veſtirū ⁊ ſane mētis qͥ ꝯtinuo nudꝰ erat: ⁊ obſtupuerūt.vn̄ ſeqͥt̉: Et ti. hoc igit̉ miracl̓m ꝑtī viſu: ꝑtī v̓bis cōpiūt. vn̄ ſeqͥt̉. Et nar. illi qͥ vide THEO. Stupēteſaūt ꝑpt̉ miracl̓m qd̓ audierāt timuerūt: ⁊ ꝓpt̓ hͦ dep̄cant̉ ip̄m vt ab eoꝝ recedat finibꝰ. ⁊ hͦ eſt qd̓ ſubdit̉. Et rogare eū cepe. vt diſce. a fin. eoꝝ. timebāt .n.ne aliqn̄ tale aliqͥd paterēt̉. Cōtriſtati .n. de porcoꝝpditōe: pn̄tiaꝫ renuūt ſaluatoris BEDA. Ul̓ ꝯſcifragilitatꝭ ꝓpe: pn̄tia dn̄i ſe iudicabāt īdignos. Secſcē. na. ce. illū dep̄. qͥ a demo. vexa. fue. vttur:. Ceſ ci illo. FHEO. Timebat .n. ne aliqn̄ īueniēteseū demones reitrarēt in eū. dn̄s v̓o remittit eū ī domū ſuā: īnuēs ei ꝙ qͣꝫuis ip̄e pn̄s nō eēt: tn̄ ſua virtꝰip̄m cuſtodiet: ſil̓ etiā vt curatꝰ alijs ꝓfit. vn̄ ſeqͥt̉: Etnō admi. eū: ſꝫ ait illi: vade ī do. tuā ad tu. ⁊ nūcia illis qͣꝫta ti. dn̄s fece. ⁊ miẜ. ſit tui. Uide ſaluatoris humilitatē. nō dixit: denūcia oīa q̄ feci tibi: ſꝫ oīa q̄ fec̄tibi dn̄s. ſic ⁊ tu cū aliqͥd boni fecerꝭ: nō tibi ſꝫ deoattribuas FY. Licꝫ aūt alijs ſanatꝭ p̄ceꝑit nemini dicere: ꝯuēīent tn̄ huic p̄cepit ꝙ annūciet: qm̄oīs illa regio demonibꝰ detēta ſine deo manebat.p̄e igit̉ p̄cepit p̄dicare: ⁊ oēs mirant̉. ⁊ hͦEt cerdicare. IBEDA: Myſtice aūtaza ſiue gergeꝫe vt qͥdaꝫ legūt: colonū eijciēs ſiueopinqͣns īterp̄tat̉: qꝛ gentiū ppl̓s ⁊ hoſeneē factꝰ ē ꝓpe HIEpulit:erat lōꝑatiſſimꝰ gentiū ppl̓sec hūano timore alligatꝰtꝭ hītabat: qꝛ ī mortuisabat̉. ſemꝑ nocte ac dieerẜ a ẜuitio malignoꝝ ſpū⁊ feditatē qͣi ī monum̄tꝭ iaceſcm̄ ſuꝑbie ī mōtibꝰ errabat. ꝑ v̓ba duriſſimeinfidelitatꝭ qͣſi lapidibꝰ ſe ꝯcidebat. Dicit aūt: Legiomihi nomē eſt: qꝛ ppl̓s gentiū diuerẜ idolatrie cultibꝰ erat mācipatꝰ. Qd̓ aūt exeutes ſpūs īmundi abhoīe intrāt porcos quos ī mare p̄cipitāt: ſignificatꝙ liberato ppl̓o gentiū a dn̄atiōe demonuꝫ qͥ chriſto credere noluerūt: ī abditꝭ agūt ſacrilegos ritꝰ.IHEO. Uel ꝑ hͦ ſignificat̉ ꝙ demones intrāt ī hoes ad modū porcoꝝ viuentes: ⁊ volūtabro voluptatū ſe īuoluētes. p̄cipitant eos p̄cipitio ī mare vire iſtiꝰ ⁊ ſuffocat̉ / HIERQ. Uel ſuffocāt̉ in īfernō ſine reſpcū miẜicordie ꝑ impetū mature mortꝭ aut multi: qꝛ flagellato ſtulto: ſapiēſ prudētior fitSEDA: Qd̓ aūt dn̄s volenteꝫ eē cū illo nōadmiſit: ſignificat ꝙ qͥſqꝫ ītelligat poſt remiſſioneꝫcatoꝝ īgrediendū ſibi eē in ꝯſcīaꝫ bonā: ⁊ ẜuienpter alioꝝ ſalutē: vt deinde cū chriſtoreqeſcat. GREGO. vij. moral̓. Cū .n. quantūlibetpaꝝ de diuina cognitiōe ꝑcepimꝰ: redire iam ad humana nolumꝰ: qͥetē ꝯtemplatiōis q̄rentes. ſꝫ dn̄s p̄cipit: vt mens pͥus exudet in oꝑe: ⁊ poſtmodū reficidebeat ꝑ ꝯtemplationē. HI ERO. Pomo aūt ſanatꝰ predicabat in decapōli: dum a romano nuncregno iudei conuertunt̉: qui in littera tm̄ pendentdeca¶Et cū aſcēdiſſꝫ ieſus ī naui rurſuſ
trās fretū ꝯuenit turba ml̓ta ad eū⁊ erat circa mare. Et uenit ꝗdaꝫ dearchiſynagogis noīe Iairꝰ: ⁊ uidēseuꝫ ꝓcidit ad pedes eiꝰ: ⁊ dep̄cabat̉eū multū diceſ: qm̄ filia mea ī extremis ē: ueni īpone̓ manū tuā ſuꝑ eā:ut ſalua ſit ⁊ uiuat. Et abijt cū illo⁊ ſeq̄bat̉ eū turba multa: ⁊ cōprimebāt eū. Et ml̓ier q̄ erat ī ꝓfluuio ſāguīs ānis. xij. ⁊ fuerat ml̓ta ꝑpeſſaa cōpl̓ibꝰ medicis: ⁊ erogauerat oīaſua: nec ꝗcqͣꝫ ꝓfecerat: ſꝫ magis deteriꝰ hēbat: cū audiſſet de ieſu: uenitī turba retro: ⁊ tetigit ueſtimētū eiꝰDicebat .n. qꝛ ſi uel ueſtimētū eiꝰ tetigero: ſalua ero. ⁊ ꝯfeſtiꝫ ſiccatꝰ eſtfons ſanguīs eiꝰ. ⁊ ſēſit corꝑe qꝛ ſanata eēt a plaga. Et ſtatī ieſꝰ cognoſces ī ſemetip̄o uirtutē q̄ exierat deillo: ꝯuerſus ad turbā aiebat: Quiſtetigit ueſtin̄ta mea? Et dicebāt eidiſcipl̓i ſui: Uides turbā ꝯprimētēte: ⁊ dicis: ꝗs me tetigit? Et circūſpiciebat uidere eā que hoc fecerat.Mulier uero timens ⁊ tremēs: ſciens qd̓ ſcm̄ eēt ī ſe: uenit ⁊ ꝓcidit aneū: ⁊ dixit ei oēꝫ ueritatē. Ieſus autē dixit ei Filia fides tua te ſaluā fec̄uade ī pace: ⁊ eſto ſana a plaga tua.THEO. Poſt miracl̓m d̓moniaci: aliud miraculū dn̄s oꝑat̉: filiā .ſ. archiſynagogi reſuſcitāſ: ad cuiꝰmiraculi narrationē euāgeliſta accedēs dic̄: Et cuꝫaſcē. ie. in na. rur. trās fretu. AVGV. de cō. euāg.Intelligendū eſt aūt qd̓ de archiſynagogi filia ſubdit̉ ſcm̄ eſſe cū trāſcendiſſet ieſus ī naui rurſuſ trāsfretu: ſꝫ quantū poſt nō apparet. niſi .n. fuiſſet īteruallū: nō eēt qn̄ fieret qd̓ narrat mattheꝰ de ꝯuiuiodomꝰ ſue: poſt qd̓ factū nihil alid̓ ꝯtinuo ſeqͥt̉ qͣꝫ illud de archiſynagogi filia. ſic .n. ipſe cōtexit: vt ipſetranſitꝰ aꝑte īdicet hoc ꝯſequent̉ narrari qd̓ ꝯſequēter eſt ſcm̄. Seqͥt̉: Et ve. qͥdā de archiſy. noīe iairꝰ.CHRY̓. Nomē poſuit ꝓpt̓ iudeos qͥ tūc erāt: vt nome miraculi fieret on̄ſiuū. Seqͥt̉: Et vi. eū ꝓci. ad pe.eiꝰ: ⁊ dep̄. eū mul. dicēs: Qm̄ filia mea ī extremis ē.Et qͥdē mattheꝰ naͣrrat archiſynagogū puellā mortuā nūciaſſe: Marcꝰ v̓o grauit̓ infirmatā: ſed poſtmodū archiſynagogo cū quo dn̄s ire debebat nunciatū fuiſſe puellā mortuā eē. Mattheꝰ gͦ eandē rēſil̓r ſignificat: ꝙ .ſ. mortuā ſuſcitauerit: breuitatis cā