Marcus

bāt eos fugerūt: ⁊ nūciauerūt ī ciuitatē ⁊ ī agros. Et egreſſi ſūt uider̄ꝗd eēt facti: ⁊ uenerūt ad ieſū: ⁊ uidēt illū: ꝗ a demoīo uexabat̉ ſedētēueſtitum ⁊ ſane mētis: ⁊ timuerūt.Et narrauerūt ill̓ ꝗuiderāt qͣlit̓ factū eēt ei ꝗ demōiuꝫ habuerat: ⁊ deporcis. Et rogare ceperūt eū: ut diſcederet d̓ finibꝰ eoꝝ. Tūqꝫ aſcēderet nauī: cepit illū dep̄cari ꝗ a d̓monio uexatꝰ fuerat ut eēt cū illo: ⁊ nōadmiſit eū: ſꝫ ait illi: Uade ī domūtuā ad tuos: ⁊ ānūcia ill̓ quāta tibidn̄s fecerit: ⁊ miẜtꝰ ſit tui. Et abijt⁊ cepit p̄dicare ī decapoli quāta ſibifęciſſet ieſus: ⁊ oēs mirabantur.THEO Quia qͥ ī nauicl̓a erāt cōqͥrebāt adinuicē: Quiſputas ē iſte: īimicoꝝ teſtīonio ꝯfirmat̉. qͥseēt. Acceſſit .n. demoniacꝰ ꝯfitēs ip̄m eē filiuꝫ dei.Ad qd̓ narrādū euāgeliſta accedēs. di. Et vene. trāsfre. ma. ī regi. gerazenoꝝ. BEDA: Geraza ē vrbs īſignis arabie trāſ iordanē iuxta mōtē galaad: quaꝫtenuit tribꝰ manaſſe: nō lōge a ſtagno tyberiadis: īqd̓ porci p̄cipitati ſūt. CHRV. Sꝫ tn̄ neqꝫ gerazenoꝝ neqꝫ geraſinoꝝ exqͥſita ſcpͥtura ꝯtīet: ſꝫ gergeſinoꝝ. gerazā .n. ciuitaſē iudee: ⁊ neqͣqͣꝫ ī ea ē mare. geraſa v̓o arabie ciuitas ē: neqꝫ mare neqꝫ ſtagnū proximū hn̄s. Et ne tā euidēs mēdaciū euāgeliſte dixiſſe videāt̉: viri tā diligēt̓ ſciētes que circa iudeā erāt:gergēſe qͥdē aqͣ: gergeſei ātiqͣ ciuitas fuit: nūc tyberiaſ nūcupata: circa quā p̄cipuū ē circūpoſitū ſtagnūSeqͥt̉: Et exe. ei de na. ſta. occur. ei de monu. hō.A VG. de cō. euā. Cū Mattheꝰ dicatʸ duos fuiſſemarcꝰ ⁊ lucas vnū cōmemorāt: vt ītelligas vnū eorū fuiſſe ꝑſone alicꝰ clarioris quē regio illa maxīedolebat̉/ CHRV. Ul̓ videt̉ ꝙ marcꝰ ⁊ lucas illudqd̓ erat miẜabiliꝰ narrauerūt: ⁊ ꝑꝑ hͦ diffuſiꝰ qd̓ illi ꝯtīgebat enarrāt. Seqͥt̉ .n. Et neqꝫ cathe. iam qͥſqͣeū po. ligare. Dixerūt gͦ ſimpl̓r demoniacū: nūerū n̄q̄rēdo: vel vt v̓tutē maiorē on̄derēt oꝑantis. Nā qͥvnū talē curauerat: n̄ erat ei īpoſſibile ml̓tos alioscurare. nec tn̄ h̓ diſſonātia demōſtrat̉. Nō .n. dixerūt ꝙ vnꝰ ſolꝰ erat: qd̓ ſi dixiſſēt: Mattheo ꝯͣdicereviderēt̉. Habitabāt aūt ī mōumētis demōes: erroneū dogma multꝭ volēteſ īmittere ꝙ decedētiū aīeī demōes cōuertebāt̉. GREGO. Niſſe. Parauerat aūt ſe cetꝰ demonū ad reſiſtēdū diuīe ptāti. CCūaūt appropinqͣret qͥ ptatē hꝫ ſuꝑ oīa exclamāt eminētē eꝰ v̓tutē. vn̄ ſeꝗͥt̉: Uidēs aūt ieſū a lon. cūcur. ⁊adora. eū: ⁊ cla. vo. magria ⁊ di. ei: qͥd mi. ⁊ tibi ieſufili dei altiſſimū CIRIL. Uide demonē duplicipaſſiōe diuiſū: audacia ⁊ tīore reluctat̉ ⁊ orat. qͣſi q̄ſtiōem aliqͣꝫ ītētās vult ſcire qͥd ſibi ⁊ ieſu cōe. q. d̓qͣ de cā eijcis me ab hōibꝰ cum ſint mei YBEDAQue aūt īpietas ē iudeoꝝ eū dicere ī pͥncipe demo-

nioꝝ eieciſſe demōia: quē ⁊ ip̄a demōia fatēt̉ nuſecū hr̄e cōēy CYRIL. deīde orās ſubiūgit. Aote ꝑ deū: ne me torq̄as. emiſſionē .n. reputabat totū: vel etiā īuiſibilit̓ torq̄bat̉/ CHRI. Quāuis.mali ſint demōes: ſciūt tn̄ ꝙ ip̄os ꝑꝑ peccata exctat vltīo aliqͣ pēa. qꝛ v̓o nōdū eiſ tp̄s vltīe peneauenerat: firmiſſime cognoſcebāt: maxīe cū pneēt eis hōibꝰ cōmiſceri. Sꝫ qꝛ chriſtꝰ comp̄hēdereos tāta mala ꝑpetrare: putabāt ꝙ ꝑꝑ factoꝝ exſum vltimū punitiōis tp̄s mīme expectarēt: ppb̓ſupplicāt ne torq̄an̄t̉/ BEDA:. Magnū. n. teſt demōia leſiōe hōis ceſſar̄: ⁊ tāto dimittit qqͣnto poſſidet puriꝰ. Seqͥt̉ .n. Dice. enī illi: Exi ſpoim. ab ho. iſto. CYRIL. Attēdas ī expugnabilētutē xp̄i: cū qͣſſat ſathanā: cui v̓ba chriſti ſūt ignisflāma: ẜm ꝙ pſalmiſta dicit: Liq̄facti ſūt mōteſa facie dei .i. ſublimes ⁊ ſuꝑbe v̓tutes. Seqͥt̉: Et īt̓ eitibi nomē ē? THEO. Interrogat qͥdē dn̄s n̄ vtſe ſciret: ſꝫ vt ceteri ſciāt ml̓titudinē habitātiū dennuꝫ. CHRI. Ne ſi ip̄e diceret ꝙ multi ſūt. īqbile fieret. vult gͦ ꝙ ip̄i cōfiteāt̉: ꝙ ml̓ti erāt. vn̄ ſedtur: Et di. ei: legio mi. no. ē: qꝛ mul. ſumꝰ. Nō dic̄ dt̓mīatū nūeꝝ ſꝫ multitudinē. nō .n. ꝓdeſt ad ſcīaꝫ eqͥſitio nūeri. IBED ACōfeſſa āt publice peſte qꝛfurēs tolerabat̉: virtꝰ curātis gratior apparet. Sꝫnr̄i tꝑis ſacerdotes qͥ ꝑ exorciſmi gr̄aꝫ eijcere norūtſolēt dicer̄ patiētes n̄ al̓r valer̄ curari: niſi qͣntū ſaper̄ poſſūt oē qd̓ ab īmūdiſ ſpiritibꝰ viſu: audſtu: tactu: vl̓ alio quolibꝫ corꝑis aūt aī ſēſu vigilartes dormiēteſue ꝑtulerīt: ꝯfitēdo patent̉ exponaSeqͥt̉: Et p̄ca. eū ml̓. ne ſe expel. exͣ regiōeꝫ. CHRRIAut vt lucas dicit: ī abyſſū. Abyſſus .n. ē ſeꝑatioſmūdi. ꝓmerēt̉ .n. demōes mitti ad tenebras exterieres diabolo ⁊ ſuis āgel̓ p̄paratas. Hoc āt xp̄s facepoterat: ꝑmiſit tn̄ eos ī hac t̓ra eē ne abſētia tētat.ris: hoīes corona victorie priuaret THEO Et vtnobiſcū pugnātes: nos ꝑitiores cōſtituāt. Seqͥt̉ eiErat āt ibi cir. mō. grex por. mag. paſceſ. AVGLcō. euā. Qd̓ h̓ dicit marcꝰ circa mōtes fuiſſeLucas āt ī mōte: nihil repugnat. Grex eī portā magnꝰ fuit vt aliqͥd eiꝰ eēt ī mōte: ⁊ aliqͥd circmōtē. Seqͥt̉: Et dep̄ca. eū ſpi. di. Mitte noſ ī poryī eos ītroeamꝰ. REMI. ſuꝑ mattheū: Iccirco aūtītrauerūt ī porcos nō ſpōte: ſꝫ petierūt vt eis coderet̉: vt demōſtraret̉ qꝛ nō poſſūt nocere hōibꝰniſi ꝑmiſſiōe diuīa. Iō aūt n̄ petierūt mitti ī hōies:qꝛ illū cꝰ v̓tute torq̄bant̉: hūanā ſpeciē geſtare vlobāt. nec petierūt vt ī pecora mitterēt̉: qꝛ velut inda aīalia ī tēplo dei offerebāt̉. Petierūt vt ī porcemitterēt̉: qꝛ nullū aīal ē īmūdiꝰ porco: ⁊ demoſemꝑ ī ſpurcicijs delectāt̉. Seqͥt̉: Et cōceſſit eis ſiefecitim ieſus. FBEDA. Iō qͥdē ꝑmiſit: vt ꝑnē porcoꝝ hoībꝰ ſalutis occaſio p̄beat/Uolēs furiā quā ꝯͣ hōies hn̄t demōes oībꝰſtrare: ⁊ ꝙ multo peiora vellēt hōibꝰ īfligere n peſent: v̓tute non īpediti diuina: Et qꝛ ī hōībꝰ hacmōſtrationē fieri eiꝰ pietas nō ferebat: ip̄os īcos ītrare ꝑmiſit: vt ī illis v̓tus ⁊ furor qdeat̉. Sequit̉: Et exe. ſpiritus immundiFugā autem arripuerūt paſtores: ne cū porerēt: ⁊ huiuſmodi terrorē ciuibꝰ ītulerūt. vn̄ ſeqQui aūt paſce. eos. Illos aūt ad ſaluatorē adduu