Ca. IIII.

mare ſuꝑterrā erat: ⁊ docebat eospabolis multa: ⁊ dicebat illis ī doctria ſua: Audite: Ecce exijt ſeminās ad ſeminādū. Et dū ſeminat aiud eecidit circa uiā: ⁊ uenerūt uoIncreſceli ⁊ comederūt illud. Alid̓uero cecidit ſuꝑ petroſa ubi n̄ hūitterrā multā: ⁊ ſtatī exortū ē: qm̄ n̄hēbat altitudinē terre: ⁊ qn̄ exortē ſol exeſtuauit: ⁊ eo ꝙ nō hēbat radice exaruit. Et alid̓ cecidit ī ſpīaſ:⁊ aſcederūt ſpīe ⁊ ſuffocauerūt illd̓⁊ fructū nō dedit. Et aliud ceciditī terrā bonā: ⁊ dabat fructū aſcēdētē ⁊ creſcentē: ⁊ afferebat unū triceſimū: ⁊ unū ſexageſimū: ⁊ unū centeſimū. Et dicebat: Qui hꝫ auresaudiēdi audiat. Et cū eſſet ſingularis: īterrogauerunt eū hi ꝗ cum eoerāt duodecī ꝑabolam. Et dicebateis: Uobis datū ē noſſe myſteriū regni dei: illis aūt ꝗ foris ſūt ī ꝑabol̓oīa fiūt: ut uidētes uideāt ⁊ non iuideat: ⁊ audiētes audiāt ⁊ nō intelligāt: ne qn̄ cōuertant̉ ⁊ dimittāt̉ eiſpctā. Et ait illis: Neſcitiſ ꝑabolaꝫhāc? Et qūo omēs ꝑabolas cognoſcetiſ? Qui ſemīat: uerbuꝫ ſemīat.Hi aūt ſūt ꝗ circa uiā ubi ſemīaturuerbū: ⁊ cū audierīt cōfeſtim uenitſathanas ⁊ aufert uerbū qd̓ ſeminatū ē ī cordibꝰ eoꝝ. Et hi ſūt ſi milit̓ꝗ ſuꝑ petroſa ſeminant̉: ꝗ cū audierit uerbū: ſtatī cū gaudio accipiuntllud ⁊ nō hn̄t radicē ī ſe: ſed tēporales ſunt: deīde orta tribulatiōe ⁊ ꝑſecutiōe ꝓpter uerbuꝫ cōfeſtim ſcādalizant̉. Et alij ſunt ꝗ ī ſpinis ſeminant̉. Hi ſunt ꝗ uerbuꝫ audiunt ⁊crumne ſeculi ⁊ deceptio diuitiaꝝ⁊ circa reliqͣ cōcupīe ītroeūtes ſuffocāt uerbuꝫ ⁊ ſine fructu efficit̉. Ethi ſūt ꝗ ſuꝑ terrā bonā ſemīati ſunt

ꝗ audiūt uerbū ⁊ ſuſcipiūt ⁊ fructificāt: unuꝫ triceſimuꝫ: ⁊ unuꝫ ſexageſimum: ⁊ unū cēteſimum.THEO. Licet matrē dn̄s ſuꝑius negligere videret̉: tn̄ reueret̉ eā. Propt̓ eā nāqꝫ egredit̉ circa mare. vn̄ dr̄: Et iterū cepit ieſus docere ad mare. BEDA: Si .n. euāgeliū Mathei īſpicimꝰ pꝫ hāc doctrinā dn̄i ad mare eadē die qua ſuꝑiorē ī domo celebratū eē ẜmonē. termīato .n. prīo ẜmone continuoſubiūxit mattheꝰ dicēs: In illo die exiēs d̓ domo ſedebat ad mare. H ERO. Cepit aūt docer̄ ad mare vt locꝰ docēdi īdicet auditores amaros fuiſſe ⁊īſtabiles. BED A: Relicta etiā domo cepit docere ad mare: qꝛ relicta ſynagoga ad colligēdā ꝑ apoſtolos ppl̓i gētilis multitudinē venit. vn̄ Sequit̉:Et cōgre. ē ad eū turba mul. ita vt ī nauē aſcēdēs ſederet ī mari. CHRI. Quod nō ſine cā factū oꝫ intelligi: ſꝫ vt poſt ſe neminē dimitteret: ſꝫ oēs auditores an̄ facieꝫ hr̄etꝭ BED A: Prefigurabat aūt hecnauis eccleſiā ī mēdio nationū edificādā: ī qͣ dominus dilectā ſibi cōſecrat māſionē. Sequit̉: Et dicebat illis ī para. mul HIERO. Parabola ē reruꝫnatura diſcrepātiū ſub aliqͣ ſimilitudīe facta comꝑatio. Greco .n. vocabulo dr̄ ſimilitudo qn̄ illud qd̓ītelligi volumꝰ: ꝑ comꝑtiōes aliqͣs īdicamꝰ. Sic .n.ferreū quēpiā dicimꝰ: qn̄ durū ac fortē deſideramꝰītelligi: cuꝫ velocē vētis aut auibꝰ cōparamꝰ. Loqͥtur autē turbis ī parabol̓: more ꝓuidētie ſue: vt qͥceleſtia caꝑe nō poterāt: ꝑ ſimilitudinē terenā audita perciꝑe potuiſſēt. CHRY. Erigit .n. ꝑ parabolā audiētiū mentē vt manifeſtiorē ẜmonē faceret res viſui on̄dēs. THEO. Et vt attētiores faceret auditores prima parabolā ꝓponit de ſemīe qd̓ē verbū dei. vn̄ ſequit̉: Et dicebat ill̓ ī doctrīa ſua n̄moyſi: nō ꝓphetarū: qꝛ ſuū p̄dicat euāgeliū. Exijt ſeminās ad ſeminādū. Seminās autem chriſtus ē.CHRI. Nō autē loco exiuit qͥ pn̄s extitit oībꝰ ⁊ īplet: ſꝫ hītu ⁊ diſpēſatiōe qͣ nobis factꝰ ē ꝓpīquiorꝑ carnis amictu. Quia .n. nō valebamꝰ ire ad eū peccatis īpediētibꝰ iter noſtrum: ip̄e exijt ad nos. Exijtautē p̄dicās pietatiſ ſemīare ẜmonē quē copioſe loquebat̉. Nō aūt īculcat ẜmonē eūdē ī eo qd̓ dicit:Exijt ſeminās ad ſeminādū. exit enī aliqn̄ ſeminās:aut vt faciat nouale: aut herbas malas euellat: autaliqͥd aliud oꝑet̉. Iſte aūt exijt ad ſeminādū. ¶BEDA: Uel exijt ad ſeminādū cū pꝰ vocatā ad fidemſuā partē ſynagoge electā ad vocationē quoqꝫ gētiū gr̄e ſue dona diffudit ¶ CHRI. Sicut autē ſeminās nō diſcernit terrā ſubiectā: ſꝫ ſimplicit̓ ⁊ abſqꝫ diſcretiōe ſemē mittit: ſic ⁊ ip̄e oēs alloquit̉. Etad hͦ ſignificādū ſubdit: Et dū ſemīat aliud ceciditcirca viā. THEOPHI. Uide qꝛ nō dixit ꝙ ꝓiecit illud ī via: ſꝫ qꝛ cecidit. qͥ enī ſemīat quātū ī ſe eſtī terrā bonā ꝓicit: ſꝫ illa fi ſit mala corrūpit verbuꝫ.Uia aūt chriſtꝰ ē. īfideles aūt ſūt circa viam .i. extrachriſtū. BEDA. Uel via ē mēs ſedulo malarū cogitationū motu trita: ne verbi ſemē ī ea germīareſufficiat. Et iō quicqͥd boni ſemīs vicinia tal̓ vie cōtigerit perit: ⁊ a demonibꝰ rapit̉. vn̄ ſequit̉: Et vene. volū. ce. ⁊ cōme. illud Recte autē demones vo-

voB 4