Mattheus

runt crucē ieſu. Sed hoc itelligendū eſt: ꝙ egrediēsde p̄torio ieſus ipſe portauerit crucē ſuā: poſtea obuiā habuerūt ſimonē: cui portandā crucē īpoſuer̄t.¶ DRI. Aut egreſſi qͥdē angariauerūt ſimonē. appropinquātes aūt ad locū ī quo eū fuerāt ſuſpēſuri: īpoſuerūt crucē ⁊ ipſi: vt ipſe eā portaret. Nō fortuito aūt angariatꝰ eſt ſimon: ſed ẜꝫ diſpoſitionemdei ductꝰ eſt ad hoc: vt euāgelica ſcriptura dignusīueniret̉: ⁊ miniſterio crucis chriſti. Nō ſolū auteꝫſaluatorē cōueniebat accipere crucē ſuā: ſed ⁊ noscōueniebat eā portare: ſalutarē nobis angariaꝫ adimplentes. nec tn̄ ſic ꝓfeciſſet nobis eā accipere: ſic̄cū ipſe accepit¶ HIERO. Myſtice chriſtū ſuſcipiunt nationes: ⁊ peregrinꝰ obediēs portat ignominiam ſaluatoris. HILA. Indignꝰ enim iudeꝰ eratchriſti crucē ferre: qꝛ fidei gentui erat in reliquū:crucē accipere ⁊ cōpati REMI. Iſte enī ſimō nōerat hieroſolymita: ſed peregrinus ⁊ aduena .ſ. cyreneus. Cyrene enī ciuitas eſt libye. Interp̄tat̉ aūt ſimon obediēs: cyreneus heres: vn̄ pulchre ꝑ eū deſignat̉ populꝰ gentiū qͥ peregrinꝰ erat teſtamētorumdei: ſed credēdo ſcūs eſt ciuis ſcōꝝ ⁊ domeſticus ⁊heres dei/ GREGO. in ho. Uel aliter: ꝑ ſimoneꝫqͥ crucē dn̄ica in angariā portat: deſignāt̉ abſtinentes ⁊ arrogātes: qꝛ ꝑ abſtinētiā qͥdē carnē afficiūt.ſed fructu abſtinētie īteriꝰ nō requirūt. vn̄ idē ſimōcrucē portat: ſed nō morit̉: qꝛ abſtinētes ⁊ arrogātes ꝑ abſtinētiā quidē corpꝰ afficiūt: ſꝫ ꝑ deſideriuꝫqͥdē glorie mūdo viuūt. Seqͥt̉: Et vene. ī lo. qͥ dicit̉golga. qd̓ eſt caluarie locus. RABA. Golgathaenī ſyrū nomē ē: ⁊ īterp̄tat̉ caluariaTHIER. Audiui quēdā expoſuiſſe caluarie locū: in quo ſepulteſt adā: ⁊ iō ſic appellatū: qꝛ ibi antiqͥ hoīs ſit cōditū caput. Fauorabilis īterp̄iatio ⁊ mulcēs aurē populi: nec tn̄ vera. Extra v̓rbem enī ⁊ foris portā loca ſunt ī quibꝰ trucant̉ capita dānatoꝝ: ⁊ caluariei. decollatoꝝ ſūpſere nomē. Propterea aūt ibi crucifixus ē ieſus: vt vbi pͥus erat area dānatoꝝ: ibi exigerent̉ vexilla martyrij. Adā v̓o ſepultū iuxta ebrō⁊ arbee in ieſu filij naue volumīe legimꝰ HILALocꝰ aūt crucis talis ē vt poſitꝰ in medio terre adcapeſcendā dei cognitionē vniuerſis gētibꝰ eēt eqͣlis. Seqͥt̉: Et dede. ei bi. vinū cū fel. mixtū. AVG.de cō. euā. Hoc marcus ita narrat: Et dabat ei bibere mirrhatū vinū. Fel qͥppe ꝓ amaritudīe matthepoſuit: mirrhatū enī vinū amariſſimū ē: quāqͣꝫ fieripoſſit vt fel ⁊ mirrha vinū amariſſimū redderent.HIERO. Amara vitis amaꝝ vinū facit: quo potātdn̄m ieſum: v̓t īpleat̉ qd̓ ſcriptū eſt: Dederūt ī cibumeū fel. Et deus loqͥt̉ ad hieruſalē: Ego te plātauivineā verā: quō fcā es in amaritudine vitis aliene?Et cū guſtaſſet noluit bibere. AVG. de cō. euan.Qd̓ aūt marcus ait: Et nō accepit. ītelligit̉: nō accepit vt biberet: guſtauit aūt ſicut mattheꝰ teſtis ē. ⁊qd̓ idē mattheus ait: Noluit bibere: hoc marcꝰ dixit: Nō accepit. tacuit etiā ꝙ guſtauit: ꝙ aūt cū guſtaſſet: noluit bibere: hoc īdicat ꝙ guſtauerit qͥdē ꝓnobis mortis amaritudinē: ſed tertia die reſurrexitHVLA. Uel iō oblatū vinū felle admixtū bibererecuſauit. nō enī eterne glorie ī corrruptioni peccatorum amaritudo miſcet̉.¶ Poſtqͣꝫ aūt crucifixerūt eū diui

ſerūt ueſtimēta eiꝰ ſortē mittentesut īpleret̉ qd̓ dcm̄ eſt ꝑ ꝓphetamcentem: Diuiſerūt ſibi ueſtimentmea: ⁊ ſuꝑ ueſtem meā miſerūt ſotem. Et ſedentes ſeruabāt eū.īpoſuerūt ſuꝑ caput eius cām ipſcriptā: hic eſt ieſus rex iudeorunTūc crucifixi ſūt cum eo duo latrones: unꝰ a dextris: ⁊ unꝰ a ſiniſtrisGLO. Premiſſo quomō chriſtꝰ ad locū paſſiē ductꝰ: hic euāgeliſta ipſā paſſionē ꝓſequit̉: genmortis exponēs cuꝫ dicit: Poſtqͣꝫ aut cricifixerimeū. ¶AVGV. in libro. lxxxiij. queſtionum: Satia quidem dei hominem ad exempluꝫ quo recieviueremus ſuſcepit. pertinet autem ad vitā rectaꝫea que nō ſūt metuēda nō metuere. Sūt aūt hoīesqui quāuis mortē ipſā nō timeāt: genꝰ tamē mohorreſcūt. vt ergo nullū mortis genus recte viuētihomini metuēdū eēt: illius hominis cruce oſtēdedum fuit. Nihil enī erat īter oīa genera mortiſilloexecrabiliuꝰ ⁊ formidabiliꝰ AVG. in ſermone depaſſiōe: Quantū aūt valeat̉ virtus crucis: aduerſanctitas veſtra: Contempſit adam p̄ceptū accipex arbore pomū: ſed quicquid adam ꝑdidit: chriſiin cruce inuenit. de diluuio aquaꝝ humanū genꝰ acha lignea liberauit. de egypto dei populo rete: moyſes mare virga diuiſit: pharaonē ꝓſtrauit ⁊populū dei redemit. Idē moyſes lignū in aquā miſit: ⁊ amarā aquā ī dulcedinē ꝯmutauit. Ex ligneavirga de ſpiritali petra ſalutaris vnda ꝓfertur:. ⁊ vamelech vinceret̉ circa virgam: Moyſes expanſismaībꝰ extēdit̉: ⁊ lex dei arche teſtamenti credit̉ lnee: vt his omnibꝰ ad lignū crucis qͣſi ꝑ gradꝰ qudam veniat̉. CHRIS. ī ſermōe de paſſiōe. Re⁊ in excelſo ligno nō ſub tecto paſſuſ ē: vt etiā inaeris natura mūdet̉. ſed ⁊ terra ſimile benefieiū ſentiebat decurrētis d̓ latere ſāguinis ſtillatiōe mūta ¶ GLO. Lignū etiā crucis ſignificare videt̉ eccleſiā: ī qͣtuor mūdi partibus diffuſā. YRABALIẜm moralē ſēſum crux per ſuā latitudinē ſignificūhylaritatē operātis: qꝛ triſtitia anguſtias facit: latitudo enim crucis ē in trāſuerſo ligno vbi figunt̉manus. per manus aūt opera ītelligimꝰ. per altitidinē aūt cui caput adiungit̉: ſignificat̉ expectaretributiōis de ſublimi iuſticia dei. longitudo auquā totū corpꝰ extēdit̉: tolerātiā de ſignat: vnde ſganimes dicūt̉ qͥ tolerāt. ꝓfundū aūt quod tertefixū ē: ſecretū ſacramēti p̄figurat. NIIA. Sicerin ligno vite cunctoꝝ ſalus ⁊ vita ſuſpendit̉. medicit̉: Poſtqͣꝫ aūt crucifi. euꝫ. diuiſe. veſti. eiul. ſimittētes. LAVGV. de ꝯcor. euangeliſtaꝝ: hoc beuiter a matheo ocm̄ ē: Iohānes āt diſtinctius expcat quemadmodū geſtū ſit: Milites inquit cū cūſifixiſſēt eū: acceperūt veſtimēta eiꝰ: ⁊ fecerit quuoparteſ: vnicuiqꝫ militi partē ⁊ tunicā. Erat āt tuntiincōſutilis. CHRI. īho. Notādū ergo ꝙ nō pohec adiectio Chriſti erat: qͣſi enī circa dehonorū⁊ omniū viliſſimū ī chriſto hoc agebāt. ī lagiono