Ca. XXVII.
qui vſqꝫ hodie regnat in eis: ⁊ īccirco pacem haberenon poſſunt.Tūc milites p̄ſidis ſuſcipiētes ieſū ī p̄torio: ꝯgregauerūt ad eū uniuerſū cohorte: ⁊ exuētes euꝫ: chlamydē coccineā circūdederūt ei. Etplectentes coronaꝫ de ſpinis poſuerūt ſuꝑ caput eiꝰ: ⁊ harudinem ī dextra eius: ⁊ gēnu flexo an̄ eū: illudebāt ei dicētes: Aue rex iudeorum:Et expuētes ī eū: acceperūt harundinē ⁊ ꝑcutiebāt caput eius.4VGV. de cōcor. euā. Poſt accuſatōes chriſti.pn̄s eſt vt ip̄am dn̄i paſſionē videamꝰ: quā matthe.ſic incipit: Tūc milites p̄ſidis ſuſcipiētes ieſum ī p̄torio ꝯgregauerūt ad eū vniuerſaꝫ cohortē. HI ER.Quia enī rex iudeoꝝ fuerat appellatꝰ ⁊ hoc ei ſcribe⁊ ſacerdoteſ crimē obiecerāt: ꝙ ſibi in populo iſraelyſurparet īperiū: illudētes hoc faciūt vt nudatū pͥſtinis veſtibꝰ īduāt chlamydē coccineā ꝓ rufo limboquo reges veteres vtebant̉: ⁊ ꝓ diademate īponāt eicoronā ſpineā: ꝓ ſceptro regali dent calamū: ⁊ adorēt qͣſi regē. ⁊ hoc ē qd̓ ſubdit̉: Et exuē. eū chlamy.cocci. circū. ei: ⁊ plectē. coro. de ſpinis. ¶ AVG. decō. euā. Per hoc aūt ītelligit̉ Marcū dixiſſe īdutuꝫpurpura. Pro regia enī purpura chlamys illa coccinea ab illudētibꝰ adhibita erat: ⁊ eſt rubra q̄dā purpura cocco ſimilima. Pōt etiā fieri: vt purpurā etiāmarcꝰ cōmemorauerit quā chlamys hēbat: qͣꝫuiseēt coccinea. CHRI. in ho. Que igit̉ erit nobis cura de reliquo ſi contumelias ab aliquo patiamur:poſtqͣꝫ chriſtꝰ hoc paſſus eſt: Etenī qd̓ fiebat ī xp̄mvlteriꝰ terminꝰ cōtumelie erat: nec vna particula tm̄ſed vniuerſum corpꝰ patiebat̉ iniurias: caput ꝑ coronā ⁊ arūdinē ⁊ colaphos: facies qꝛ inſpuebat̉: geneqꝛ alapis cedebant̉: corpꝰ totū ꝑ flagella. Et qꝛ denudatū ē ꝑ circūdatōeꝫ chlamydis ⁊ ꝑ fictā adoratōneꝫ: manꝰ ꝑ harūdinē quā dederūt ei ꝓ ſceptro: ac ſitimerēt ne aliqͥd p̄termitterēt grauiſſime p̄ſumptionis. AVG. de cō. euā. Apꝑet aūt mattheū recapitulādo iſta cōmemoraſſe: nō quo tunc ſcm̄ ſit: cū eūpilatus crucifigendū tradidiſſet. Iohānes enī an̄qͣꝫdiceret: ꝙ eū pilatꝰ crucifigendū tradiderit iſta c ommemorauit. HIERO. Nos aūt oīa hec ītelligamus myſtice. Quo enī cayphas dixit: Oportet vnuꝫhoīem mori ꝓ omnibꝰ. neſciēs quid diceret: ſic ⁊ iſtiquodcūqꝫ fecerūt lꝫ alia mēte fecerīt: tn̄ nobis qͥ credimꝰ ſacra tribuebāt. In chlamyde coccinea: operaIentiū cruēta ſuſtētat. In corona ſpinea maledictūſoluit antiquū. In calamo venenata occidit aīalia:niue calamū tenebat in manu: vt ſacrilegiū ſcriberetiudeoꝝ. HI ERO. Uel aliter: Suſceptis oībꝰ corporis nr̄i infirmitatibꝰ a dn̄o: oē deinde nr̄m qͥbꝰ regnū ſecū erat debitu: ſanguīe cocci colore ꝑfundit̉.Spinis quoqꝫ .i. cōpungentiū quondā peccatis gentiū coronat̉: eſt enī aculeꝰ in ſpinis: ex qͥbus chriſtovictorie corona ꝯtexit̉. In calamo v̓o earūdē gētiuꝫ
infirmitas atqꝫ inanitas manu cōprehēſa firmatur:qͥnetiā capiti eiꝰ illudit̉: vt infirmitas gentiū manuchriſti cōprehēſa: etiā ī deū pr̄em qͥ caput eius ē cōqͥeſcat. ORI. Uel calamꝰ myſteriū fuit qd̓ priuſqͣꝫcrederemꝰ cōfidebamꝰ in virga arūdinea egypti: velcuiuſcūqꝫ regni ꝯͣrij deo quē accepit: vt triuphet euꝫin ligno crucis. Percutiūt aūt cū hoc calamo caputchriſti ieſu: qm̄ ſemꝑ regnū illud v̓berat deū patremcaput ſaluatoris. REMI. Uel aliter: Per chlamydem coccineā caro dn̄i deſignat̉: q̄ rubra dicit̉ ꝓpt̓ſanguinis effuſionē: ꝑ ſpineā coronā ſuſceptio peccatoꝝ nr̄oꝝ: qꝛ in ſimilitudīe carnis peccati apparuit. RAB A. Calamo igit̉ chriſti caput ꝑcutiūt: qͥdiuītati eiꝰ ꝯͣdicētes: errorē ſuum auctoritate ſancteſcripture q̄ calamo ſcribit̉: cōfirmare conant̉. Spuunt in faciē eiꝰ qͥ pn̄tiā gr̄e illiꝰ v̓bis execrādis reſpuunt: ⁊ ieſum ī carne veniſſe denegāt. Falſo aūt illuꝫadorāt qͥ eū credūt: ſꝫ ꝑuerſis actibus deſpiciunt.HI ERO. de cō. euā. ꝙ aūt dn̄m in paſſione exuerūtveſtē ꝓpriā ⁊ īduerūt fucatā: ſignati ſunt heretici: qͥeū dicūt veꝝ corpus nō habuiſſe ſed fictum.Et poſtqͣꝫ illuſerunt: exuerunteū clamydē ⁊ īduerūt eū ueſtim̄tiseiꝰ: ⁊ duxerūt eum ut crucifigerēt.Exeūtes aūt īuenerūt hoīem cyreneū noīe ſimonē: hūc angariauerūtut tolleret crucē eiꝰ. Et uenerūt inlocū ꝗ dr̄ golgotha: qd̓ ē caluarie locus. Et dederūt ei uinū bibere cuꝫfelle mixtum: Et cum guſtaſſet noluit bibere.GLO. Poſtqͣꝫ euāgeliſta cōmemorauit ea q̄ ad illuſionē chriſti ꝑtinēt: nūc narrare īcipit ꝓceſſuꝫ crucifixionis ipſius. vn̄ dicit̉: Et poſtqͣꝫ illu. ei exue. eumchlamydē: ⁊ īdue. eū veſtimē. ſuis: ⁊ duxe. eū vt crucifigerēt. AVGV. de cō. euā. Hoc aūt in fine ſcm̄eē ītelligit̉: cū iā duceret̉ ad crucifigēdū: poſtqͣꝫ .ſ. pilatus tradidit eū iudeis. HI ER. Notandū autē ꝙqn̄ flagellat̉ ieſus: ⁊ cōſpuit̉ nō hꝫ ꝓpͥa veſtimentaſed ea q̄ ꝓpter peccata nr̄a ſūpſerat. cū aūt crucifigit̉⁊ illuſionis popā p̄terierit: tūc p̄ſtinas veſtes recipit⁊ ꝓpͥum aſſumit ornatū: ſtatimqꝫ elemēta turbāt̉. ⁊creatori dat teſtimoniū creatura/ ORI. Et de chlamyde qͥdē ſcriptū eſt: qm̄ denuo expoliauerūt eum.De corona aūt ſpinea nihil tale euāgeliſte ſcripſer̄t:vt iā n̄ ſint ſpine nr̄e antiq̄: poſtqͣꝫ ſemel eas a nobisabſtulit ieſus ſuꝑ venerabile caput ſuū. CHRY.in ſer. de paſſione. Nō aūt voluit dn̄s pati ſub tecto:nō ī templo iudaico: ne putares ꝓ illa tm̄ plebe oblatū: ⁊ ideo foras ciuitatē: foras muros: vt ſcias ſacrificiū eſſe cōmune qd̓ totius terre ē oblatio: qd̓ cōiseſt purificatio: ⁊ hoc ſignat̉ cū dicit̉: Exeuntes autēīuener̄t hoīeꝫ cyre. noīe ſimonē hūc angari. vt tolle.crucē eiꝰ. HIERO. Ne quis aūt putet huic locoeuāgeliſte iohānis hiſtoriā eē ꝯͣriam. ille enim dicitexeuntē dn̄ꝫ de p̄torio portaſſe crucē ſuā: Mattheus aūt refert ꝙ īuenerūt hoīem cyreneū cui īpoſue-