CA. XXIXV II.

cacerdotibꝰ aūt ⁊ pͥncipibus ſacerdotū reſponderenoluit: indignos eos ſuo ſermone iudicās. vn̄ ſeqͥt̉.et cū accu. a pͥn. ſacer. ⁊ ſenio. nihil rn̄dit. AVG.de cō euā. Lucas autē ip̄a crimina que accuſantesobiecerūt aperuit. dicit enī: Ceperunt illū accuſaredicētes: Hūc inuenimꝰ ſubuertētē gentē noſtraꝫ etꝓhibentē tributa dari ceſari: ⁊ dicentē ſe chriſtū reem eſſe. Nihil aūt intereſt ad veritatē quo ordineiſta retulerīt: ſicut nihil intereſt ſi alius aliud tacetquod aliꝰ cōmemorat./ ORIGE. Accuſatꝰ autē ieſus ſicut tūc illis nihil reſpōdit: ſic̄ nec ⁊ modo. nōfit enī verbū dei: ſicut aliquādo fuerat ad ꝓphetasſed neqꝫ dignū erat vt pilato interrogāti reſpōderꝫqui nō habebat ꝑmanēſ ⁊ firmū de chriſto iudiciūſed ad cōtraria trahebat̉. vnde ſequit̉: Tūc dicit eiilatꝰ: Nō audis qͣnta aduer te dicūt teſtimonia?HIE. Gētilis quidē eſt qui contēnit ieſum: ſꝫ cauiam refert in populū iudeorū/ CHRY̓. ī homelia.Ideo aūt hoc dicebat: qꝛ volebat eū liberare: duꝫ ſeexcuſando reſpōderet. Sequit̉: Et nō rn̄. ei vl. v̓buꝫ:ita vt mira. p̄ſes vehemēter. Quia enī multas hn̄tesdemōſtratōes ex ip̄is rebꝰ: virtutis ⁊ māſuetudiniseiꝰ ⁊ humilitatis: tamē in ip̄m indignabāt̉ ⁊ ꝑuerſoiudicio agebant̉ cōtra ip̄m: ꝓpter hoc nihil rn̄det.⁊ ſi aliquādo rn̄det: breuia quidē dicit: ne continuataciturnitate ꝑtinacie opīo de ipſo accipiatur.HIE. Uel ideo ieſus nihil rn̄dere voluit: ne crimēdiluēs dimitteret̉ a p̄ſide ⁊ crucis vtilitas differret̉ORI. Miratꝰ eſt aūt preſes cōſtantiā eius ſciensyidoneꝰ eſſet ꝓnūciare crimē: ⁊ tamē videbat eumin trāquilla ⁊ quieta ſapiētia ⁊ grauitate nō turbabili ſtare: ſed ⁊ vehemēter mirat̉. Dignū enī ei videbat̉ magno miraculo vt exhibitꝰ chriſtꝰ ad crimīaleiudiciū: imꝑturbabilis ſtaret ante mortē: que apudoēs hoīes terribilis eſtimat̉.¶ Per diē aūt ſolennē cōſueueratpreſes populo dimittere unū uīctūquem uoluiſſet. Habebat autē tūcunū uinctū inſignē qui dicebat̉ barrabas. Cōgregatis ergo illis dixitpilatꝰ: Que uultis dimittā uobis⁊barrabā: an ieſum qui dicit̉ chriſtusSciebat enī ꝙ ꝑ inuidiā tradidiſſēteum. Sedēte aūt illo pro tribunalimiſit ad eū uxor eius dicēs: Nihiltibi ⁊ iuſto illi. Multa enī paſſa ſuꝫhodie ꝑ uiſum ꝓpter eū. Principesaūt ſacerdotū ⁊ ſeniores ꝑſuaſerūtpopulis ut peterēt barrabaꝫ: ieſumuero ꝑderēt. Reſpōdēs aūt preſesait illis: Quē uultis nob̓ de duobdimitti? At illi dixerūt: Barrabā.Dicit illis pilatꝰ: Quid igit̉ faciamde ieſu qui dicit̉ chriſtꝰ? Dicūt oēs

Crucifigat̉. Ait ill̓ p̄ſes: Quid .n.mali fecit? At illi magis clamabātdicētes: Crucifigat̉. Uidēs aūt pilatus qꝛ nihil ꝓficeret ſed magis tumultꝰ fieret: accepta aqua lauit manus corā ppl̓o dicēs: Innocēs egoſum a ſanguīe iuſti huiꝰ: uos uideritis. Et rn̄dēs uniuerſus ppl̓s dixitSanguis eiꝰ ſuꝑ nos: ⁊ ſuper filiosnoſtros. Tūc dimiſit illis barrabā:ieſum aūt flagellatū tradidit eis utcrucifigeretur.CHRI. in home. Quia chriſtꝰ ad accuſatōes iudeorū nihil reſpōderat: per quod poſſet eum pilatꝰab accuſatōibꝰ iudeorū excuſatū habere: aliud machinatur: per quod eū liberare poſſit. vnde dicitur:Per diē aūt ſolē. cōſue. pre. dimit. po. vinc. vnū quēvoluiſſet. ¶ ORI. Sic enī quaſdā gratias preſtantgētes eis quos ſubijciūt ſibi: donec cōfirmet̉ ſupereos iugū ipſorū: tamē cōſuetudo hec aliquādo fuitapud iudeos. Saul enī non interfecit ionathā: omni populo petēte eū ad vitā. CHRY. in homelia:Per hāc aut cōſuetudinē chriſtū eriꝑe tētauit: vt ⁊neqꝫ vmbrā excuſatōis iudei ſibi derelīquāt: manifeſtus homicida in cōparatōe chriſti adducitur: dequo ſequit̉: Habe. aūt tūc vnū vinctū inſignē qͥ dice. barrabas. Non ſimpliciter dicit latronē: ſed infignē: hoc eſt in malicia diffamatū. HIE. Iſte barrabas in euāgelio quod inſcribit̉ iuxta hebreos: filꝰmagiſtri eorum interp̄tat̉: qui ꝓpter ſeditōnem ⁊homicidiū fuerat cōdēnatꝰ. Offert aūt optōem eispilatꝰ dimittēdi quē vellēt: latronē: an ieſum: nondubitās ieſum potiꝰ eligendū. vnde ſequit̉: Cōgre.aut illis dixit pilatꝰ: Quē vultꝭ dimitti vobis: barrabā an ieſum qui vocat̉ chriſtꝰ CHRI̓. in home.q. d. Si nō vultis ſicut innocētē dimittere: ſaltē cūdemnatū feſtiuitati dimittatis. Si enī oportebat īpeccatis manifeſtis exiſtētē dimittere: multomagiſin dubijs. Uide aūt ordinē cōuerſum: Petitio procondēnatis ſolet eſſe plebis: cōceſſio aut principisnūc aūt contrariū geſtū eſt. prīceps enī petit a plebe: ⁊ plebs ferocior reddit̉ GLO. Quare aūt pilatus ad liberatōem chriſti laborauit manifeſtat euāgeliſta cum ſubdit: Sciebat enī ꝙ per inuidiaꝫ tradidiſſent eum. REMI. Que aūt inuidia fuerit iohannes manifeſtat: qui narrat eos dixiſſe: Ecce mūdus totus poſt eū vadit: ⁊ ſi dimittimꝰ eum ſic: oēscredēt in eum. Notandū etiā quia loco eius quodmattheꝰ dicit. An ieſum qui dicit̉ chriſtꝰ. Marcusdicit: Uultis dimittā vobis regeꝫ iudeorū. ſoli nāqͣꝫreges iudeorū vngebāt̉: ⁊ ab ip̄a vnctōne chriſti vocabant̉. CHRI. in ho. Deinde ſubdit̉ aliud quodſufficiēs erat oēs a paſſiōe reuocare. Seqͥt̉ enī: Sedente autē eo pro tribunali: miſit ad eū vxor eiꝰ di.Nihil tibi ⁊ iuſto illi. Cū demōſtratōe enī q̄ erat arebꝰ: ſōnꝰ nō ꝑuū qͥd erat. RAB. Ttotādū v̓o qꝛtribunal̓ ſedes ē iudicꝭ: ſoliū regū: cāthedre mgr̄oꝝ