Mattheus

V CHRX̓. ſuꝑ matth̓. Hec ē autē hypocritaꝝ pͥma ſimulatio: qꝛ laudāt quos ꝑde̓ volūt. Et iō ī laudē ꝓrumpūt dicētes: Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es. Magiſtruꝫ eū vocant: vt quaſi honoratꝰ ⁊ laudatꝰ myſteriū ſui cordis ſimplicit̓ eis aperiat: tanqͣꝫ volenseos habere diſcipulos. GLO. Triplicit̓ aūt cōtingit aliquē veritatē nō docere. Primo ex ꝑte ipſiusdocentis: qꝛ .ſ. veritatē vel nō nouit: vel nō amat. etꝯͣ hoc dicūt: Scimꝰ qꝛ verax es. Secūdo ex ꝑte dei:cuiꝰ timore poſtpoſito quidā veritatē de eo quamnouerūt: nō pure annūciant. ⁊ ꝯͣ hoc dicūt: Et viamdei in veritate doces. Tertio ex ꝑte ꝓximi: ex cuiustimore vel amore aliquis veritatē tacet. ⁊ ad hoc excludēdū dicūt: Et nō eſt tibi cura de aliquo .ſ. hoīe.non enī reſpicis ꝑſonā hoīm. CHRI. in hō. Hocde herode ⁊ ceſare occulte inſinuabat. / HIE. Blāda quidē ⁊ fraudulēta interrogatio illic ꝓuocat rn̄dentē vt magis deuꝫ qͣꝫ ceſarē timeat. vn̄ dicit: Dicgͦ nobis qͥd tibi videt̉: licet cenſū dari ceſari an nō:Ut ſi dicat nō debere tributa ſolui: ſtatim audiētesherodiani: ſeditiōis reū ꝯtra romanū pͥncipē euꝫ teneāt CHRISO. in homel̓. Quia .n. ſciebāt ꝙ qͥdam hāc diſcordiā meditātes occiſi erāt: volebant⁊ ipſū ꝑ ẜmones hos in talē ſuſpitionē īmittere. Sequit̉: Cognita aūt ie. neqͥ. eoꝝ ait: Quid me tēta. hypocrite CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Non ẜm ẜmones eorū pacificos blāde rn̄dit: ſed ẜm ꝯſcīaꝫ eoꝝ crudelēaſpera dixit: qꝛ deꝰ volūtatibꝰ rn̄det: non verbis.HE. Prima gͦ v̓tus ē rn̄dentis: interrogantiū mentes cognoſcere: ⁊ nō diſcipulos ſed tētatores vocare. Hypocrita gͦ vocat̉ qͥ aliud ē ⁊ aliud ſimulat.CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Dicit gͦ eis Hypocrite: vt cōſiderates eū humanoꝝ cordiu cognitorē: qd̓ facere cogitabant perficere nō auderent. Uide gͦ ꝙ phariſeiblandiebant̉ vt ꝑderent: ſed ieſus ꝯfundebat vt ſaluaret: qꝛ vtilior eſt hoī deꝰ iratus qͣꝫ hō ꝓpitius.HIE. Sapientia .n. ſemꝑ ſapiēter egit: vt ſuis potiſſimū tētatores ſermonibꝰ ꝯfutēt̉. Et iō ſeqͥtur: On̄dite mihi nūmiſma cenſus. At illi obtulerūt ei denariū. Hoc genus nūmi ē qd̓ ꝓ decē nummis cōputabatur: ⁊ habebat imagineꝫ ceſaris. vn̄ ſeqͥtur: Et aitillis ieſus: Cuiꝰ ē imago hec ⁊ ſuꝑſcriptio? Qui putāt interrogationē ſaluatoris ignorātiā eē ⁊ nō diſpenſationē: diſcant ex pn̄ti loco ꝙ vtiqꝫ poterat ſcire ieſus cuiꝰ imago eēt in nūmo. Sequit̉: Dicūt ei:Ceſaris. Ceſarē nō putemꝰ auguſtū: ſed tyberiū ſignificari: ſub quo ⁊ paſſus ē dn̄s. Oēs aūt reges romani a pͥmo cayo ceſare qui imperiū arripuerat ceſares appellant̉. Seqͥtur: Reddite gͦ q̄ ſunt ceſarisceſari .i. nūmū tributū ⁊ pecuniā ¶HILA. Si enimnihil qd̓ ceſaris ē penes nos reſederit: ꝯditione reddendi ei q̄ ſua ſūt nō tenebimur. Porro aūt ſi rebusilliꝰ incūbamꝰ: ſi iure ptātis ſue vtimūr: extra q̄relāīiurie ē reddere ceſari qd̓ ceſaris ē. CHRV. Tu ātcū audieris: Reddite q̄ ſūt ceſaris ceſari: illa ſcito eūdicere ſolū: que in nullo pietati nocent: qꝛ ſi aliqͥdtale fuerit nō adhuc ceſaris ē: ſꝫ diaboli t̓ributū. Deinde vt nō dicant: qm̄ hoībꝰ nō ſubijcis ſubdit: Et q̄ſūt dei deo. ¶ HI E. i. decimas: pͥmitias: oblatiōes: etvictimas: ſicut ⁊ ipe dn̄s reddidit ceſari tributa proſe ⁊ petro: ⁊ deo reddidit que dei ſunt: patris faciēsvoluntatē HILA. Deo etiam que eius ſūt redde

re nos oportet .i. corpꝰ ⁊ aīam ⁊ voluntatem. Pnmiſma enī ceſaris in auro ē in quo eſt eiꝰ imago ppicta. Dei nūmiſma hō ē in quo ē dei imago figta. iō diuitias vr̄as date ceſari. deo aūt īnocētie vtꝯſcīaꝫ ẜuate: ORI. Ex hͦ loco diſcimꝰ ſaluatori erplo: vt nō his q̄ a multis dicunt̉: ⁊ ꝓpterea gl̓ioſa ydent̉ occaſiōe pietatis attēdamꝰ: ſꝫ q̄ ꝯueniēt̉ fꝫ odinē rōnis dicūt̉. Poſſumus aūt ⁊ moraliter intellige̓ locū iſtū: qm̄ debemꝰ corꝑi q̄dā dar̄ qͣſi tribusceſari ⁊ neceſſaria. Quecūqꝫ aūt ſūt ꝯueniētia aīarūnature .i. ea q̄ ducūt ad v̓tutē: debemꝰ deo offerre.gͦ ſupra modū docēt legē dei: ⁊ de rebꝰ debitꝭ cornnihil curare p̄cipiūt ſūt phariſei qͥ redde̓ ceſari tributū vetebāt: ꝓhibētes .ſ. nube̓ ⁊ abſtine̓ a cibis quosdeꝰ creauit. qͥ v̓o ſupra modū eſtimat oportē corpibuſ indulge̓: ipſi ſūt herodiani. Saluator att noſtervult vt nec virtꝰ minoret̉ dū ſupra modū carni fuimꝰ: nec carnis natura gͣuet̉ dū abūdātiꝰ v̓tutibꝰ adheremꝰ. Uel pͥnceps mūdi .i. diabolꝰ dr̄ ceſar. nō npoſſumꝰ redde̓ deo q̄ dei ſūt: niſi pͥus reddiderimꝰpͥncipi q̄ ſūt ſua .i. niſi depoſuerimꝰ maliciā vniuerſāHoc etiā diſcamꝰ ex loco pn̄ti ꝙ ꝯͣ tētantes nec oīotace̓ debemꝰ nec ſimplicit̓ rn̄de̓: ſꝫ circūſpecte vt p̄cidamꝰ occaſionē q̄rentiū ī nobis occaſionē: ⁊ doceamus irrep̄hēſibiliter q̄ pn̄t ſaluare volētes ſaluari.HI E. Qui aūt credere debuerāt ad tātā ſapīaꝫ mirati ſūt ꝙ calliditas eoꝝ inſidiādi non inueniſſet locū. vn̄ ſeqͥtur: Et audiēteſ mirati ſūt ⁊ relicto eo abierūt. Infidelitatē pariter cū admiratiōe reportātes¶ In illa die acceſſerunt ad eum ſaducei ꝗ dicūt nō eſſe reſurrectione:⁊ interrogauerūt euꝫ dicētes: Magiſter: moyſes dixit: Siꝗs mortuꝰfuerit non habēs filiū: ut ducat frater eius uxorē illius ⁊ ſuſcitet ſemēfratri ſuo. Erāt aūt apud nos ſeptēfratres: ⁊ primꝰ uxore ducta defunctus eſt: ⁊ non habes ſeme reliquit̉uxorem ſuam fratri ſuo. Similiterſecūdus ⁊ tertius uſqꝫ ad ſeptimūNouiſſime auteꝫ omniū: ⁊ mulierdefuncta ē. In reſurrectione ergecuius erit de ſeptē uxor: Oēs enimhabuerūt eam. Reſpondens aūtieſus: ait illis: Erratis neſcientes ſcripturas neqꝫ uirtuteꝫ dei. In reſurrectione enī neqꝫ nubēt neqꝫ nubertur: ſed erūt ſicut angeli dei in celo.De reſurrectione aūt mortuoꝝ nōlegiſtis qd̓ dictum eſt a deo dicenteuobis: Ego ſum deus abraā: ⁊ deꝰiſaac: ⁊ deus iacob. Non ē deꝰ mor